شارل مسیه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیEnglish
شارل مسیه
Charles messier.jpg
متولد۲۶ ژوئن ۱۷۳۰
Badonviller , فرانسه
مرگ۱۲ آوریل ۱۸۱۷ (۸۶ سال)
پاریس، فرانسه
ملیتفرانسوی
رشته فعالیتستاره‌شناسی
دلیل شهرتبخاطر فهرست کردن ۱۰۳ جرم آسمانی (اجرام مسیه)
جوایزلژیون دونور

شارل مسیه (به فرانسوی: Charles Messier) ‏ (۲۶ ژوئن ۱۷۳۰- ۱۲ آوریل ۱۸۱۷) ستاره‌شناس فرانسوی بود. شهرت او بخاطر فهرست کردن ۱۰۳ جرم آسمانی است که بنام خود او اجرام مسیه نامیده می‌شوند. گودالی در کره ماه به افتخار او نام‌گذاری شده‌است.

او در سال ۱۷۵۸ هنگامی که متصدی رصدخانه نیروی دریایی در پاریس بود، دنباله‌دار هالی را رصد کرد و گزارش رصد خود را به مرکز رصد دنباله‌دارها در پاریس ارسال کرد. یک رصدگر آلمانی یک‌ماه پیش از مسیه دنباله‌دار هالی را در شب کریسمس همان سال رصد کرده بود، اما گزارش رصد خود را به مرکز دنباله‌دارها در پاریس ارسال نکرده بود.

مسیه که با هدف کشف دنباله‌دارها در رصدخانه نیروی دریایی رصد می‌کرد در تاریخ ۲۸ اوت ۱۷۵۸ بطور کاملاً اتفاقی متوجه جرمی در آسمان شد که تصور کرد یک دنباله‌دار است، اما این جرم مه‌آلود اصلاً حرکت نداشت. این جرم سحابی خرچنگ در نزدیکی ستاره زتا-ثور بود که به عنوان اولین جرم مسیه با عنوان M۱ ثبت شد، با قدر مجموع ۸. مسیه برای این‌که چنین اجرام غیر ستاره‌ای را با دنباله‌دارها اشتباه نگیرد، شروع به یافتن و فهرست کردن اجرام غیرستاره‌ای کرد.

مسیه در سال ۱۷۶۵ فهرستی از ۴۱ جرم غیرستاره‌ای را منتشر کرد که از این تعداد ۱۷ یا ۱۸ تای آن را خودش کشف کرده بود و بقیه را ستاره‌شناسانی دیگر کشف کرده بودند. در مارس ۱۷۶۵ دو سحابی M ۴۲وM ۴۳ در جبار، خوشه کندوی عسل M ۴۴ در سرطان و خوشه پروین M ۴۵ در گاو با ثبت مسیه به عنوان جرم غیرستاره‌ای تعداد اجرام غیرستاره‌ای به عدد ۴۵ رسید. در ۱۷۷۴ این فهرست با تأیید فرهنگستان علوم فرانسه در پاریس منتشر شد.

تا سال ۱۷۸۳ مسیه با همکاری پیر مشن فرانسوی و همراهانش بارناباس اوریانی ایتالیایی و نیکلاوس لاسیا ۵۵ جرم غیرستاره‌ای دیگر را ثبت کردند. صدمین جرم فهرست مسیه یک ماه پیش از آنکه ویلیام هرشل سیاره اورانوس را کشف کند، ثبت شد. پیر مشین همکار مسیه در طول سال‌های ۱۷۸۳ تا ۱۷۸۴، سه جرم دیگر را به فهرست مسیه اضافه کرد. در حدود ۱۴۰ سال بعد ستاره‌شناس فرانسوی فلاماریون یک کپی از کاتالوگ ۱۰۳ جرم غیرستاره‌ای مسیه را بدست آورد و با رصد ۱۰۴ M (کهکشان کلاه مکزیکی) در سنبله، تعداد اجرام مسیه را به عدد ۱۰۴ رساند. در ۱۹۴۷ هلن سایرهوگ ستاره‌شناس کانادایی ۱۰۵ M 106 M و ۱۰۷ M را رصد کرد. این اجرام را پیش از آن پیر مشین رصد کرده بود اما برای او غیرستاره‌ای بودن این اجرام نامعلوم بود، برای همین آن‌ها را در فهرست مسیه ثبت نکرده بود.

آرامگاه شارل مسیه

و اما ۱۰۸ M و ۱۰۹ M را چند سال بعد گینگریچ استاد تاریخ نجوم دانشگاه هاروارد رصد کرد و آخرین جرم فهرست مسیه را هم کنت جونز در ۱۹۶۶ به فهرست اضافه کرد که این جرم ۱۱۰ M، ماه کوچک‌تر کهکشان آندرومدا (M۳۱) است.

جستارهای ویؤه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • مجله نجوم شماره ۱۵۰

Charles Messier
Charles Messier.jpg
Charles Messier
Born(1730-06-26)26 June 1730
Died12 April 1817(1817-04-12) (aged 86)
ResidenceParis
NationalityFrench
Known forMessier catalog
AwardsCross of the Legion of Honor
Scientific career
FieldsAstronomy

Charles Messier (French: [ʃaʁl me.sje]; 26 June 1730 – 12 April 1817) was a French astronomer. He published an astronomical catalogue consisting of 110 nebulae and faint star clusters, which came to be known as the Messier objects. The purpose of the catalogue was to help astronomical observers, in particular comet hunters like himself, distinguish between permanent and transient visually diffuse objects in the sky.

Biography

Messier was born in Badonviller in the Lorraine region of France, the tenth of twelve children of Françoise B. Grandblaise and Nicolas Messier, a Court usher. Six of his brothers and sisters died while young, and his father died in 1741. Charles' interest in astronomy was stimulated by the appearance of the great six-tailed comet in 1744 and by an annular solar eclipse visible from his hometown on 25 July 1748.

In 1751 Messier entered the employ of Joseph Nicolas Delisle, the astronomer of the French Navy, who instructed him to keep careful records of his observations. Messier's first documented observation was that of the Mercury transit of 6 May 1753, followed by his observations journals at Cluny Hotel and at the French Navy observatories.

In 1764, Messier was made a fellow of the Royal Society; in 1769, he was elected a foreign member of the Royal Swedish Academy of Sciences; and on 30 June 1770, he was elected to the French Academy of Sciences.

Messier discovered 13 comets:[1]

  • C/1760 B1 (Messier) c/2760
  • C/1763 S1 (Messier)
  • C/1764 A1 (Messier)
  • C/1766 E1 (Messier)
  • C/1769 P1 (Messier)
  • D/1770 L1 (Lexell)
  • C/1771 G1 (Messier)
  • C/1773 T1 (Messier)
  • C/1780 U2 (Messier)
  • C/1788 W1 (Messier)
  • C/1793 S2 (Messier)
  • C/1798 G1 (Messier)
  • C/1785 A1 (Messier-Méchain)
Messier's grave in Père Lachaise, Section 11

He also co-discovered Comet C/1801 N1, a discovery shared with several other observers including Pons, Méchain, and Bouvard.[2] (Comet Pons-Messier-Méchain-Bouvard) Near the end of his life, Messier self-published a booklet connecting the great comet of 1769 to the birth of Napoleon, who was in power at the time of publishing. According to Meyer:[3]

As hard as it may seem to accept, the memoir is an ingratiation to Napoleon in order to receive attention and monetary support. It is full of servility and opportunism. Messier did not even refrain from utilizing astrology to reach his goal. Messier comes quickly to the point on the first page of the memoir, by stating that the beginning of the epoch of Napoleon the Great ... coincides with the discovery of one of the greatest comets ever observed.

Messier is buried in Père Lachaise Cemetery, Paris, in Section 11. The grave is faintly inscribed, and is near the grave of Frédéric Chopin, slightly to the west and directly north, and behind the small mausoleum of the jeweller Abraham-Louis Breguet.[citation needed]

Messier catalogue

The Orion Nebula as drawn by Messier, and which he gave the designation M 42 in his catalogue

Messier's occupation as a comet hunter led him to continually come across fixed diffuse objects in the night sky which could be mistaken for comets. He compiled a list of them,[4] in collaboration with his friend and assistant Pierre Méchain (who may have found at least 20 of the objects[5]), to avoid wasting time sorting them out from the comets they were looking for. The entries are now known to be 39 galaxies, 5 planetary nebulae, 7 other types of nebulae, and 55 star clusters.

Messier did his observing with a 100 mm (four-inch) refracting telescope from Hôtel de Cluny (now the Musée national du Moyen Âge), in downtown Paris, France. The list he compiled only contains objects found in the area of the sky Messier could observe, from the north celestial pole to a declination of about −35.7° . They are not organized scientifically by object type, or by location. The first version of Messier's catalogue contained 45 objects and was published in 1774 in the journal of the French Academy of Sciences in Paris. In addition to his own discoveries, this version included objects previously observed by other astronomers, with only 17 of the 45 objects being Messier's.[6] By 1780 the catalog had increased to 80 objects.

The final version of the catalogue was published in 1781, in the 1784 issue of Connaissance des Temps.[7][8][9] The final list of Messier objects had grown to 103. On several occasions between 1921 and 1966, astronomers and historians discovered evidence of another seven objects that were observed either by Messier or by Méchain, shortly after the final version was published. These seven objects, M 104 through M 110, are accepted by astronomers as "official" Messier objects.

The objects' Messier designations, from M 1 to M 110, are still used by professional and amateur astronomers today and their relative brightness makes them popular objects in the amateur astronomical community.

Legacy

Commemorative plaque in Messier's hometown of Badonviller

The lunar crater Messier and the asteroid 7359 Messier were named in his honor.[10]

See also

Notes

  1. ^ Meyer, Maik. "Catalog of comet discoveries". Archived from the original on 16 July 2008. Retrieved 15 May 2008.
  2. ^ Grego, Peter (19 October 2013). Blazing a Ghostly Trail: ISON and Great Comets of the Past and Future. Springer Science & Business Media. ISBN 9783319017754.
  3. ^ Meyer, Maik (2007). Charles Messier, Napoleon, and Comet C/1769 P1 (PDF). p. 3.
  4. ^ "The Messier Catalog". SEDS Messier Database. SEDS. 25 February 2008. Retrieved 8 May 2010.
  5. ^ Jones, Kenneth Glyn (1991). Messier's nebulae and star clusters. Practical astronomy handbook series (2nd ed.). Cambridge University Press. p. 5. ISBN 0-521-37079-5.
  6. ^ Knight, J.D. "Meet the Astronomers: Charles Messier". Sea and Sky. Retrieved 2 September 2014.
  7. ^ Messier, Charles (1781). "Catalogue des Nébuleuses & des amas d'Étoiles". Connoissance des Temps Pour l'Année 1784 (published 1781): 227–267. Bibcode:1781CdT..1784..227M.
  8. ^ "Original Messier Catalog of 1781". Messier.seds.org. Retrieved 10 November 2007.
  9. ^ "Charles Messier's personal copy of his 1781 "Catalog of Nebulae and Star Clusters"". Messier.seds.org.
  10. ^ Schmadel, Lutz D.; International Astronomical Union (2003). Dictionary of minor planet names. Berlin / New York: Springer-Verlag. pp. 592–593. ISBN 978-3-540-00238-3. Retrieved 9 September 2011.

References

External links