شادوف

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

شادوف وسیله‌ای برای انتقال آب است که اولین بار در مصر باستان به کار برده شد.

شادوف در توهالا.
شادوف در مصر

عملکرد[ویرایش]

در شادوف از خاصیت اهرم استفاده می‌شد. ظرف آب که به سر چوبی بلند وصل است درون آب قرار می‌گیرد تا پر شود. سپس فرد آبیاری‌کننده چوب را از انتهای نزدیک به تکیه‌گاه می‌چرخاند و ظرف آب جابه‌جا می‌شود.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. فرهنگ‌نامهٔ علمی دانش‌آموز، ترجمهٔ محمود سالک، تهران: پیام آزادی، ۱۳۸۰