سیکوراکس (قمر)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
سیکوراکس
Sycorax.jpg
تصویرهای کشف سیکوراکس
کشف[۱]
کاشف
محل کشفتلسکوپ هیل at Palomar Obs.
تاریخ کشف۶ سپتامبر ۱۹۹۷
طبفه‌بندی
تلفظ= ‎/ˈsɪkɒræks/‎[۲][۳]
نام‌گذاری شده به افتخارسیکوراکس
نام‌های دیگرS/1997 U 2
حالت مالکیتSycoraxian ‎/sɪkɒˈræksiən/‎[۴]
خواص مداری[۶]
مبدأ ۳۱ ژوئیه ۲۰۱۶ (JD 2457600.5)
نیم‌قطر بزرگ۱۲٬۱۹۳٬۲۳۰ کیلومتر (۰٫۰۸۱۵۰۶۷ یکای نجومی)
خروج از مرکز مداری۰٫۴۸۴۱۸۸۹
دوره تناوب مداری3.52 yr (1,286.28 d)
آنومالی متوسط160.58731°
زاویه انحراف۱۵۳٫۲۲۷۹۶° (to the ecliptic)
159.403° (to local Laplace plane)[۵]
طول گره صعودی۲۵۸٫۵۶۴۷۸°
شناسه حضیض۱۶٫۲۹۶۸۰°
قمرUranus
مشخصات فیزیکی
جرم (فیزیک)~2.5‎×۱۰۱۸ kg (estimate)[۵]
چگالی متوسط~1.3 g/cm³ (assumed)[۵]
دوره چرخش۶٫۹۱۶۲±۰٫۰۰۱۳ hr (double-peaked)[۷]
3.6 hr (single-peaked)[۸]
سپیدایی۰٫۰۶۵+۰٫۰۱۵
−۰٫۰۱۱
[۷]
۰٫۰۴۹+۰٫۰۳۸
−۰٫۰۱۷
[۹]
دما~65 K (mean estimate)
قدر ظاهری20.8 (V)[۱۰]
قدر مطلق۷٫۵±۰٫۰۴[۷]
۷٫۸۳±۰٫۰۶[۹]

سیکوراکس، (به انگلیسی: Sycorax) بزرگترین قمر نامنظم و مخالف‌گرد (رتروگراد) سیارهٔ اورانوس است. سیکوراکس در ۶ سپتامبر ۱۹۹۷ توسط برت جیمز گلدمن، فیلیپ دی. نیکلسون، جوزف برنز و جان جی کاوالارس با استفاده از تلسکوپ ۲۰۰ اینچی هیل به همراه قمر کالیبان کشف شد و با نام موقت «S / 1997 U 2» به ثبت رسید.[۱]

به‌طور رسمی برای این قمر نام اورانوس شانزدهم (Uranus XVII)؛ برگرفته از «سیکوراکس» در نمایشنامهٔ The Tempest از ویلیام شکسپیر، که مادر کالیبان است برگزیده شده‌است.

مدار[ویرایش]

انیمیشن حرکت مداری سیکوراکس در اطراف اورانوس.
       اورانوس       سیکوراکس
       فرانسیسکو       اورانوس
       کالیبان       استفانو       ترینکولو

سیکوراکس مدار دوردستی؛ بیش از ۲۰ برابر دورتر از اورانوس از دورترین ماه منظم خود اوبرون، را دنبال می‌کند. [۱۱] مدار آن به صورت مخالف‌گرد، با انحراف مداری و خروج از مرکز مداری معتدل است. این پارامترهای مداری نشان می‌دهد که می‌توان سیکوراکس به همراه ستبوس و پرسپرو را به یک خوشهٔ پویا متعلق دانست، که نشان دهندهٔ یک منشأ مشترک است. [۱۲]

این نمودار پارامترهای مداری قمرهای نامنظم مخالف‌گرد اورانوس را (در مختصات قطبی اورانوس) با برون‌مرکزی مدارها نشان می‌دهد که توسط بخش‌های دراز از اوج تا حضیض نشان داده شده‌است.

ویژگی‌های فیزیکی[ویرایش]

تلسکوپ فضایی اسپیتزر قطر سیکوراکس بر اساس داده‌های تابش حرارتی توسط تلسکوپ‌های فضایی اسپیتزر و رصدخانه فضایی هرشل ۱۶۵ کیلومتر تخمین زده شده‌است[۱۲]که این رقم آن را بزرگترین قمر نامنظم اورانوس تبدیل می‌کند، که با اندازهٔ پوک و نیز با هیمالیا؛ بزرگترین قمر نامنظم مشتری، قابل مقایسه است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ Gladman Nicholson et al. 1998.
  2. Shakespeare Recording Society (1995) The Tempest (audio CD)
  3. Benjamin Smith (1903) The Century Dictionary and Cyclopedia
  4. Goldberg (2004) Tempest in the Caribbean
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ ۵٫۲ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام JPL وارد نشده‌است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  6. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام MPC102109 وارد نشده‌است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  7. ۷٫۰ ۷٫۱ ۷٫۲ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام FarkasTakacs2017 وارد نشده‌است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  8. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Maris 2007 وارد نشده‌است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  9. ۹٫۰ ۹٫۱ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام TNOsCool9 وارد نشده‌است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  10. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Romon 2001 وارد نشده‌است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  11. گلادمان نیکلسون و همکاران 1998.
  12. ۱۲٫۰ ۱۲٫۱ Grav, Holman & فریزر 2004.

پیوند به بیرون[ویرایش]