سیکلامات سدیم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
سیکلامات سدیم
Cyclamate Structural Formulae .V.1.svg
شناساگرها
پاب‌کم ۸۷۵۱
کم‌اسپایدر ۸۴۲۱ ✔Y
ChEMBL CHEMBL۲۷۳۹۷۷ ✔Y
جی‌مول-تصاویر سه بعدی Image 1
  • [Na+].O=S([O-])(=O)NC1CCCCC1

  • InChI=1S/C6H13NO3S.Na/c8-11(9,10)7-6-4-2-1-3-5-6;/h6-7H,1-5H2,(H,8,9,10);/q;+1/p-۱ ✔Y
    Key: UDIPTWFVPPPURJ-UHFFFAOYSA-M ✔Y


    InChI=1/C6H13NO3S.Na/c8-11(9,10)7-6-4-2-1-3-5-6;/h6-7H,1-5H2,(H,8,9,10);/q;+1/p-۱
    Key: UDIPTWFVPPPURJ-REWHXWOFAV

خصوصیات
فرمول مولکولی C6H12NNaO3S۱
جرم مولی ۲۰۱٫۲۲ g mol−1
به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa)
 N (بررسی) (چیست: ✔Y/N؟)
Infobox references


سیکلامات سدیم (به انگلیسی: Sodium cyclamate) یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۸۷۵۱ است.

سیکلامات سدیم (کد شیرین ۹۵۲) یک شیرین‌کننده مصنوعی است؛ که ۳۰–۵۰ بار شیرین تر از سس سویا است (شکر قهوه ای)، و از لحاظ قدرت کمترین قدرت شیرین کننده‌های مصنوعی را دارد. اغلب با سایر شیرین کننده‌های مصنوعی، به ویژه ساخارین، استفاده می‌شود؛ مخلوطی از ۱۰ قسمت سیکلامات به ۱ قسمت ساخارین رایج است؛ و ارزان‌تر از شیرین کننده‌های دیگر است، از جمله سوکرالوز، و تحت حرارت پایدار است. نگرانی‌های بهداشتی موجب شده‌است که سیکلامات‌ها در ایالات متحده و سایر کشورها ممنوع شود، و در ایران به سال ۴۸/۸/۱ ممنوع شده است. با همه این تفاسیر، امروزه استفاده از سیکلامات سدیم در اتحادیه اروپا و ۱۳۰ کشور جهان رایج و در عین‌حال در آمریکا و کره جنوبی ممنوع است.[۱][۲][۳] در فیلیپین نیز استفاده از سیکلامات سدیم ممنوع بود تا اینکه در سال ۲۰۱۳ اداره غذا و داروی این کشور، ممنوعیت اِعمال‌شده را لغو کرد و مصرف آن را بی خطر اعلام کرد.[۴]

سیکلامات سدیم یا سیکلو هگزان سولفامیک اسید (cyclohexanesulfamic acid) که به واسطه سولفونیزاسیون شدن سیکلو هگزولامین تهیه می‌شود. این را می‌توان با واکنش سیکلوهگزیلامین با سولفامیک اسید یا سولفور تری‌اکسید انجام داد.[۲]

کشف اتفاقی[ویرایش]

در سال ۱۹۳۷ یک دانشجوی دانشگاه ایلینوی در اربانا-شمپین به نام مایکل سودا موفق به کشف سیکلامات سدیم گردید. هنگامی که او در آزمایشگاه بر روی یک سنتز داروی تب‌بر کار می کرد، سیگار خودش را بر روی میز آزمایشگاه گذاشت و وقتی دوباره آن را به دهان گذاشت، متوجه طعم شیرین سیکلامات شد.[۵][۶]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. "Worldwide Status of Cyclamate" (PDF). Calorie Control Council. Retrieved 23 November 2018.
  2. Ashurst, Philip R. (April 15, 2008). Chemistry and Technology of Soft Drinks and Fruit Juices. John Wiley & Sons. p. 247. ISBN 978-1-4051-4108-6.
  3. "High-Intensity Sweeteners". U.S. Food and Drug Administration. May 19, 2014. Retrieved February 8, 2015. Are there any high-intensity sweeteners that are currently prohibited by FDA for use in the United States but are used in other countries? Yes. Cyclamates and its salts (such as calcium cyclamate, sodium cyclamate, magnesium cyclamate, and potassium cyclamate) are currently prohibited from use in the United States.
  4. "FDA lifts ban on 'magic sugar' - Philstar.com". philstar.com.
  5. Packard, Vernal S. (1976). Processed foods and the consumer: additives, labeling, standards, and nutrition. Minneapolis: University of Minnesota Press. pp. 332. ISBN 0-8166-0778-8.
  6. Kaufman, Leslie (August 21, 1999). "Michael Sveda, the Inventor Of Cyclamates, Dies at 87". New York Times.
  • «IUPAC GOLD BOOK». دریافت‌شده در ۱۸ مارس ۲۰۱۲.