سینه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
فارسیEnglish
Chest
Chest.jpg
تصویر سینه عکسبرداری شده با پرتو ایکس
Surface projections of the organs of the trunk.png
Surface projections of the organs of the trunk, with chest region seen stretching down to approximately the end of the oblique lung fissure anteriorly, but more deeply it its lower limit rather corresponds to the upper border of the liver.
جزئیات
لاتین thorax
شناسه‌ها
واژگان آناتومی A01.1.00.014
اف‌ام‌اِی 9576
واژگان کالبدشناسی

سینه (توراکس) در آناتومی و کالبدشناسی بخشی از بدن مهره‌داران است که بین گردن و شکم قرار می‌گیرد. خود سینه و محدوده آن به بخش‌های مختلفی تقسیم و نام‌گذاری می‌گردد.

قفسه‌سینه[ویرایش]

قفسه سینه یک محفظه استخوانی-غضروفی قابل ارتجاع است که به شکل مخروط ناقص بوده و جایگاه قرارگیری قلب، ریه‌ها، مری و نای است و از مهره‌ها، دنده‌ها و جناغ سینه، تشکیل شده‌است.

بافت استخوانی سخت‌ترین بافت بدن است. استحکام این بافت از آن جهت است که در ماده بین سلولی آن املاح آهکی موجود است، ماده بین سلولی بافت استخوانی به شکل ورقه‌های بسیار نازکی روی هم قرار دارد که در قسمت سطحی استخوان به موازات طول استخوان به نام تیغه‌های خارجی بوده و در قسمت داخلی استخوان ورقه‌های نازک دایره‌ای شکل به نام تیغه‌های داخلی دور مغز استخوان را احاطه کرده‌است. اگر استخوان را حرارت دهند. مواد آلی آن می‌سوزد ولی مواد معدنی آن باقی می‌ماند. از این رو استخوان شکل خود را حفظ کرده ولی خیلی شکننده می‌شود.

اسکلت بدن یک فرد بالغ از ۲۰۶ قطعه استخوانی تشکیل شده‌است که بصورت زیر طبقه‌بندی می‌شوند:

اسکلت محوری (AxialSkeleton) شامل: کاسه سر ۸ قطعه، صورت ۱۴ قطعه، ستون مهره‌ها ۲۶ قطعه، دنده‌ها و جناغ ۲۵ قطعه، استخوان لامی یک قطعه و استخوانچه‌های گوش ۶ قطعه.

اسکلت ضمایم و اندامها (Appendicular Skeletan) شامل: اندام فوقانی ۶۴ قطعه و اندام تحتانی ۶۲ قطعه.

دنده‌ها[ویرایش]

تعداد ۱۲ جفت دنده در ساختار قفسه سینه شرکت دارند و قوسی شکل هستند. هر دنده دارای یک تنه‌است و دو انتهای قدامی و خلفی، دو سطح داخلی و خارجی و دو کنار فوقانی و تحتانی دارند. انتهای خلفی دنده‌ها با زواید عرضی مهره‌های پشتی و تنه مهره‌ها، مفصل می‌شود. انتهای قدامی در هفت زوج دنده اول به‌وسیله غضروف، مستقلاً به جناغ سینه متصل می‌شوند. این دنده‌ها را دنده‌های حقیقی (True ribs) گویند.

سه زوج دنده بعدی یعنی شماره‌های ۸ , ۹ , ۱۰ با کمک غضروف به دنده بالاتر متصل می‌شوند، لبه دنده‌ای (Costal margin) را تشکیل می‌دهند و دنده‌های کاذب (false ribs) نامیده می‌شوند. دنده‌ها دارای یک انتهای خلفی شامل سر، گردن و تکمه و یک انتهای قدامی که با غضروف متصل شده و دارای یک سطح داخلی و یک سطح خارجی و یک کنار فوقانی و یک تحتانی است. در سطح داخلی هر دنده ناودانی برای عبور عروق اعصاب بین دنده‌ای وجود دارد که در دنده‌های اول، یازدهم و دوازدهم، این ناودان وجود ندارد و معمولاً این دنده‌ها را دنده‌های غیرمعمولی می‌نامند.

مهره‌های شرکت کننده در ساختمان قفسه سینه[ویرایش]

ستون مهره‌ای، محور مرکزی بدن را تشکیل داده و در عقب ناحیه تنه و در خط وسط قرار دارد و از قاعده جمجمه شروع شده و در تمامی طول گردن و طول تنه امتداد دارد. در کودکان تعداد مهره‌های ستون مهره‌ها، ۳۳ عدد است که در بالغین پنج تای ما قبل آخر بهم جوش خورده و استخوان خارجی را تشکیل می‌دهند و ۴ تا مهره آخر بهم جوش خورده و استخوان دنبالچه را به وجود می‌آورند؛ بنابراین تعداد مهره‌ها در افراد بالغ به ۲۶ قطعه تقلیل می‌یابد.

از ۲۴ مهره آزاد، ۷ عدد مهره‌های گردن، ۱۲ عدد مهره‌های پشتی و ۵ عدد مهره‌های کمر را تشکیل می‌دهند. مهره‌هایی که در ساختار قفسه سینه شرکت دارند. ۱۲ عدد مهره‌های پشتی هستند. مهره‌ها دارای شکل مشابهی هستند، تنه مهره که در جلو واقع شده، استوانه‌ای شکل است. قوس مهره که در عقب قرار دارد و با تنه مهره تشکیل سوراخ مهره را می‌دهد. مجموع سوراخهای مهره‌ای، مجرای مهره‌ای نامیده می‌شود که در آن نخاع جای دارد. این مجرا در بالا به‌وسیله سوراخ استخوان پس سری به تمام دنده‌های قفسه سینه به ۱۲ عدد مهره‌های پشتی ستون مهره‌ای، متصل هستند.

جناغ سینه (Sternum)[ویرایش]

استخوان جناغ خود از اتصال سه قسمت تشکیل شده است:

دسته:[۱] پهن‌ترین و قوی‌ترین بخش جناغ سینه است و به استخوان ترقوه، غضروف دنده اول و نیمی از غضروف دنده دوم، متصل می‌گردد. بخش فوقانی دسته را بریدگی بالاجناغی یا بریدگی ژوگولار می‌گویند.

تنه:[۲] بلندترین بخش جناغ سینه است که در کناره‌های طرفی دارای یک نیم بریدگی در بالا (محل اتصال غضروف دنده ای دوم)، یک نیم بریدگی در پایین (محل اتصال غضروف دنده ای هفتم) و چهار بریدگی در حد واسط این دو (محل اتصال غضروف‌های دنده ای ۱ تا ۶) می‌باشد. در محل مفصل شدن تنه و دسته جناغ، زاویه‌ای به نام زاویه جناغی[۳] یا زاویه لوئیس قرار گرفته است که مقداری به جلو تحدب دارد و دنده دوم سینه نیز به کناره آن از دو طرف متصل می‌گردد.

زائده خنجری:[۴] زائده کوچک خنجر مانندی است که در بخش تحتانی جناغ سینه قرار دارد. این زائده از جنس غضروف بوده و با یک مفصل ثابت به جناغ متصل شده است. در افراد مسن تمام این زائده یا بخش‌هایی از آن که نزدیک به تنه هستند؛ استخوانی می‌شوند.

عضلات سینه[ویرایش]

  1. عضله سینه‌ای بزرگ:[۵] عضله‌ای است بادبزنی شکل از دنده‌های حقیقی قفسه سینه، جناغ سینه و ترقوه مبدأ گرفته و به استخوان بازو متصل می‌گردد و موجب نزدیک شدن بازو به تنه می‌شود.
  2. عضلات سینه‌ای کوچک:[۶] عضله‌ای است سه گوش که در زیر عضله سینه‌ای بزرگ قرار دارد و از سطح خارجی دنده‌های سوم، چهارم و پنجم به زایده کوراکوئید استخوان کتف می‌چسبد، و دنده‌ها بالا برده یا شانه را به جلو می‌آورد.
  3. عضلات زیرترقوه‌ای:[۷] از سطح فوقانی دنده اول به سطح تحتانی استخوان ترقوه می‌چسبد و دنده را بالا برده یا ترقوه را به طرف پایین می‌کشد.
  4. ماهیچه دندانه‌ای پیشین:[۸] از ۸–۱۰ دنده اول شروع شده و به کنار داخلی استخوان کتف متصل می‌گردد. شانه را به جلو و پایین می‌آورد.
  5. عضلات بین دنده‌ای:[۹] فضای بین دنده‌ها را اشغال نموده، جزء عضلات تنفسی محسوب می‌شوند و دنده‌ها را بهم نزدیک می‌سازند و شامل سه عضله به شرح زیر هستند:
  • عضلات بین دنده‌ای خارجی:[۱۰] از کنار تحتانی دنده فوقانی به طرف پایین و جلو سیر کرده و به کنار فوقانی دنده تحتانی می‌چسبد و در عمل دم تنفس، شرکت دارد.
  • عضلات بین دنده‌ای داخلی:[۱۱] نسبت به عضله خارجی، عمقی‌تر است و مسیر آن به طرف عقب و پایین است و از دنده فوقانی به دنده تحتانی متصل می‌گردد و در مجاورت جناغ سینه تا زاویه دنده‌ای ادامه داشته و بعد از آن غشایی می‌گردد و در عمل بازدم تنفس شرکت دارد.
  • عضلات بین دنده‌ای داخلی‌تر:[۱۲] هم جهت با الیاف عضله بین دنده‌ای داخلی است و به نظر می‌رسد که از آن منشأ گرفته باشد و در ½ میانی فضای بین دنده‌ای قرار دارد.

پرده دیافراگم[ویرایش]

این عضله مهم‌ترین عضله تنفسی است که قفسه سینه را از حفره شکمی، جدا می‌سازد. برخی از اعضاء مهم بدن از قبیل آئورت، مری، بزرگ سیاهرگ زیرین، سوراخهایی را به ترتیب در برابر مهره ۱۲، مهره ۱۰، مهره ۸ سینه‌ای در پرده دیافراگم ایجاد کرده و از آن عبور می‌کنند. دیافراگم به ترتیب به زایده خنجری، ۶ دنده تحتانی و غضروفهای آنها و تنه مهره‌های اول تا سوم کمری متصل شده و گنبدی شکل است. درصورت ضربه محکم به این بخش امکان قطع تنفس وجود دارد

چگونگی حرکت دنده‌ها در حین تنفس[ویرایش]

دنده‌ها در وضعیت استراحت طبیعی، بطور مایل به سوی پایین کشیده شده‌اند و به این ترتیب، موجب می‌شوند که استخوان جناغ سینه به طرف عقب یعنی به سوی ستون فقرات برود. هنگامی که قفسه سینه بالا برده می‌شود، دنده‌ها تقریباً بطور مستقیم به طرف جلو برآمدگی پیدا می‌کنند، بطوریکه استخوان جناغ نیز به طرف جلو و دور از ستون فقرات حرکت می‌کند و در جریان دم عمیق در مقایسه با بازدم عمیق ضخامت قدامی خلفی قفسه سینه را حدود ۲۰ درصد بیشتر می‌کند.

دنده‌ها در جریان بازدم متوجه پایین هستند و عضلات بین دنده‌ای خارجی دراز شده و در جهت رو به جلو و رو به پایین کشیده شده‌اند. بتدریج که این عضلات منقبض می‌شوند، دنده‌های فوقانی را نسبت به دنده‌های تحتانی به طرف جلو می‌کشند و این امر مانند اهرمی بر روی دنده‌ها عمل کرده و آنها را به طرف بالا می‌کشد و از این راه موجب دم می‌شود. عضلات بین دنده‌ای داخلی دقیقاً در جهت مخالف یعنی به عنوان عضلات بازدمی عمل می‌کنند، زیرا زاویه قرار گرفتن آنها بین دنده‌ها در جهت مخالف بوده و موجب حرکت دنده‌ها در جهت مخالف می‌شوند.

تغییر شکل قفسه سینه[ویرایش]

بیماری اسکولیوز انحراف و خمیدگی ستون مهره‌ای به راست و چپ است. در اثر این بیماری، قفسه سینه تغییر شکل پیدا می‌کند. یک شانه بالاتر از شانه قرار می‌گیرد و از پشت دنده‌های یک طرف برآمده تر از طرف دیگر است.

در سینه پهن، قفسه سینه از جلو به عقب فشرده و کتابی به نظر می‌رسد. در سینه قیفی دارای فرورفتگی به شکل قیف در پایین جناغ سینه‌است. در سینه مرغی، قسمت تحتانی جناغ سینه مانند سینه مرغ پیش آمدگی دارد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. Manubrium
  2. Body
  3. Sternal Angle
  4. Xiphoid Process
  5. Pectoralis Major
  6. Pectoralis Minor
  7. Subclavius
  8. Serratus Anterior
  9. Intercostal Muscles
  10. External Intercostal Muscles
  11. Internal Intercostal Muscles
  12. Innermost Intercostal Muscles

منابع[ویرایش]

  1. Clinical Anatomy by Regions 9th Ed. , Richard S. Snell

دانشنامه رشد.

Thorax
Chest
Chest.jpg
X-ray image of the chest showing the internal anatomy of the rib cage, lungs and heart as well as the inferior thoracic border–made up of the diaphragm.
Surface projections of the organs of the trunk.png
Surface projections of the organs of the trunk, with the thorax or chest region seen stretching down to approximately the end of the oblique lung fissure anteriorly, but more deeply it its lower limit rather corresponds to the upper border of the liver.
Details
Identifiers
Latin thorax
Greek θώραξ
TA A01.1.00.014
FMA 9576
Anatomical terminology

The thorax or chest (from the Greek θώραξ thorax "breastplate, cuirass, corslet"[1] via Latin: thorax) is a part of the anatomy of humans and various other animals located between the neck and the abdomen.[2][3] The thorax includes the thoracic cavity and the thoracic wall. It contains organs including the heart, lungs, and thymus gland, as well as muscles and various other internal structures. Many diseases may affect the chest, and one of the most common symptoms is chest pain.

Structure

In humans and other hominids, the thorax is the chest region of the body between the neck and the abdomen, along with its internal organs and other contents. It is mostly protected and supported by the rib cage, spine, and shoulder girdle.

Contents

An X-ray of a human chest area, with some structures labeled

The contents of the thorax include the heart and lungs and the thymus gland); the (major and minor pectoral muscles, trapezius muscles and neck muscle); internal structures such as the diaphragm, esophagus, trachea and a part of the sternum known as the xiphoid process). Arteries and veins are also contained – (aorta, superior vena cava, inferior vena cava and the pulmonary artery); bones (the shoulder socket containing the upper part of the humerus, the scapula, sternum, thoracic portion of the spine, collarbone, and the rib cage and floating ribs).

External structures are the skin and nipples.

The chest

In the human body, the region of the thorax between the neck and diaphragm in the front of the body is called the chest. The corresponding area in an animal can also be referred to as the chest.

The shape of the chest does not correspond to that part of the thoracic skeleton that encloses the heart and lungs. All the breadth of the shoulders is due to the shoulder girdle, and contains the axillae and the heads of the humeri. In the middle line the suprasternal notch is seen above, while about three fingers' breadth below it a transverse ridge can be felt, which is known as the sternal angle and this marks the junction between the manubrium and body of the sternum. Level with this line the second ribs join the sternum, and when these are found the lower ribs can often be counted. At the lower part of the sternum, where the seventh or last true ribs join it, the ensiform cartilage begins, and above this there is often a depression known as the pit of the stomach.

Bones

The bones of the thorax, called the "thoracic skeleton" is a component of the axial skeleton.

It consists of the ribs and sternum.The ribs of the thorax are numbered in ascending order from 1-12. 11 & 12 are known as floating ribs because they have no anterior attachment point in particular the cartilage attached to the sternum, as 1-7 are, and therefore are termed "floating". Whereas ribs 8-10 are termed false ribs as their costal cartilage articulates with the costal cartilage of the rib above.

Anatomical landmarks

The anatomy of the chest can also be described through the use of anatomical landmarks. The nipple in the male is situated in front of the fourth rib or a little below; vertically it lies a little external to a line drawn down from the middle of the clavicle; in the female it is not so constant. A little below it the lower limit of the great pectoral muscle is seen running upward and outward to the axilla; in the female this is obscured by the breast, which extends from the second to the sixth rib vertically and from the edge of the sternum to the mid-axillary line laterally. The female nipple is surrounded for half an inch by a more or less pigmented disc, the areola. The apex of a normal heart is in the fifth left intercostal space, three and a half inches from the mid-line.

Clinical significance

High-resolution computed tomographs of a normal thorax, taken in the axial, coronal and sagittal planes, respectively. Click here to scroll through the image stacks. This type of investigation can be used for detecting both acute and chronic changes in the lung parenchyma.

Different types of diseases or conditions that affect the chest include pleurisy, flail chest, atelectasis, and the most common condition, chest pain. These conditions can be hereditary or caused by birth defects or trauma. Any condition that lowers the ability to either breathe deeply or to cough is considered a chest disease or condition.

Injury

Injury to the chest (also referred to as chest trauma, thoracic injury, or thoracic trauma) results in up to ¼ of all deaths due to trauma in the United States.[4]

The major pathophysiologies encountered in blunt chest trauma involve derangements in the flow of air, blood, or both in combination. Sepsis due to leakage of alimentary tract contents, as in esophageal perforations, also must be considered. Blunt trauma commonly results in chest wall injuries (e.g., rib fractures). The pain associated with these injuries can make breathing difficult, and this may compromise ventilation. Direct lung injuries, such as pulmonary contusions (see the image below), are frequently associated with major chest trauma and may impair ventilation by a similar mechanism.

Pain

Chest pain can be the result of multiple issues including respiratory problems, digestive issues, musculoskeletal complications. The pain can trigger cardiac issues as well. Not all pain that is felt is associated with the heart, but it should not be taken lightly either. Symptoms can be different depending on the cause of the pain.[5] While cardiac issues cause feelings of sudden pressure in the chest or a crushing pain in the back, neck and arms, pain that is felt due to non cardiac issues gives a burning feeling along the digestive tract or pain when deep breaths are attempted. Different people feel pains differently for the same condition. Only a patient truly knows if the symptoms are mild or serious.

Chest pain may be a symptom of myocardial infarctions. If this condition is present in the body, discomfort will be felt in the chest that is similar to a heavy weight placed on the body. Sweating, shortness of breath, lightheadedness, and irregular heartbeat may also be experienced. If heart attack occurs, the bulk of damage is caused during the first six hours, so getting the proper treatment quickly as possible is important. Some people, especially those who are elderly or have diabetes, may not have typical chest pain but may have many of the other symptoms of a heart attack. It is important that these patients and their care givers have a good understanding of heart attack symptoms.

Non-cardiac causes of chest pain

Just like with a heart attack, not all chest pain is suffered because of a condition involving the heart. Chest wall pain can be experienced after an increase in activity. Persons who add exercise to their daily routine generally feel this type of pain at the beginning. It is important to monitor the pain to ensure that it is not a sign of something more serious. Pain can also be experienced in persons who have an upper respiratory infection. This virus is also accompanied by fever and cough. Shingles is another viral infection that can give symptoms of chest or rib pain before a rash develops. Injuries to the rib cage or sternum is also a common cause of chest pain. It is generally felt when deep breaths are taken or during cough.

Atelectasis

Another non cardiac cause of chest pain is atelectasis. It is a condition that suffered when a portion of the lung collapses from being airless. When bronchial tubes are blocked, this condition develops and causes patients to feel shortness of breath. The most common cause of atelectasis is when a bronchi that extends from the windpipe is blocked and traps air. The blockage may be caused by something inside the bronchus, such as a plug of mucus, a tumour, or an inhaled foreign object such as a coin, piece of food, or a toy.[6] It is possible for something outside of the bronchus to cause the blockage.

Pneumothorax

Pneumothorax is the condition where air or gas can build up in the pleural space. It can occur without a known cause or as the result of a lung disease or acute lung injury.[7] The size of the pneumothorax changes as air or gas builds up, so a medical procedure can release the pressure with a needle. If it is untreated, blood flow can be interrupted and cause a drop in blood pressure known as tension pneumothorax. It is possible for smaller cases to clear up on their own. Symptoms of this condition are often felt only on one side of the lung or as a shortness of breath.

Other animals

The trilobite body is divided into three major sections, a cephalon with eyes, mouthparts and sensory organs such as antennae, a thorax of multiple similar segments (that in some species allowed them to roll up into a ball), and a pygidium, or tail section.
In the worker ant, the abdomen consists of the propodeum fused to the thorax and the metasoma, itself divided into the narrow petiole and bulbous gaster.

In tetrapods

In mammals, the thorax is the region of the body formed by the sternum, the thoracic vertebrae, and the ribs. It extends from the neck to the diaphragm, and does not include the upper limbs. The heart and the lungs reside in the thoracic cavity, as well as many blood vessels. The inner organs are protected by the rib cage and the sternum. Thoracic vertebrae are also distinguished in birds, but not in reptiles.

In arthropods

In insects, crustaceans, and the extinct trilobites, the thorax is one of the three main divisions (or tagmata) of the creature's body, each of which is in turn composed of multiple segments. It is the area where the wings and legs attach in insects, or an area of multiple articulating plates in trilobites. In most insects, the thorax itself is composed of three segments; the prothorax, the mesothorax, and the metathorax. In extant insects, the prothorax never has wings, though legs are always present in adults; wings (when present) are restricted to at least the mesothorax, and typically also the metathorax, though the wings may be reduced or modified on either or both segments. In the Apocritan Hymenoptera, the first abdominal segment is fused to the metathorax, where it forms a structure known as the propodeum. Accordingly, in these insects, the functional thorax is composed of four segments, and is therefore typically called the mesosoma to distinguish it from the "thorax" of other insects.

Each thoracic segment in an insect is further subdivided into various parts, the most significant of which are the dorsal portion (the notum), the lateral portion (the pleuron; one on each side), and the ventral portion (the sternum). In some insects, each of these parts is composed of one to several independent exoskeletal plates with membrane between them (called sclerites), though in many cases the sclerites are fused to various degrees.

Additional Images

See also

References

  1. ^ θώραξ, Henry George Liddell, Robert Scott, A Greek-English Lexicon, on Perseus Digital Library
  2. ^ "thorax" at Dorland's Medical Dictionary
  3. ^ Thorax at the US National Library of Medicine Medical Subject Headings (MeSH)
  4. ^ Shahani, Rohit, MD. (2005). Penetrating Chest Trauma. eMedicine. Retrieved 2005-02-05.
  5. ^ Chest Diseases Retrieved on 2010-1-26
  6. ^ Atelectasis Lung and Airway Disorders. Retrieved on 2010-1-26
  7. ^ Pleurisy Lung Diseases. Retrieved on 2010-1-26

External links