سیم‌لخت‌کن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سیم‌لخت‌کن
Klein wire strippers, open.jpg
یک سیم‌لخت‌کن با سایز بندی استاندارد آمریکایی
دسته‌بندی ابزار دستی
ابزارهای مرتبط انبردست

سیم‌لخت‌کن وسیله‌ای است که برای برداشتن روکش عایقی سیمها استفاده می‌شود. سیم‌لخت‌کن دارای سه نوع اصلی است: سیم‌لخت‌کن‌های ساده، سیم‌لخت‌کن‌های حرارتی و سیم‌لخت‌کن‌های اتوماتیک.

در سیم‌لخت‌کن ساده از یک پیچ برای تنظیم فاصلهٔ بین لبه‌های سیم‌لخت‌کن استفاده می‌شود و پس از قرار دادن سیم در بین لبه‌ها و فشردن دستهٔ سیم‌لخت‌کن، باید با وارد آوردن نیرو به سیم و سیم‌لخت‌کن، روکش سیم را جدا کنیم. در مقابل سیم‌لخت‌کن اتوماتیک نیاز به تنظیم ندارد و شیارهای لازم برای لخت‌کردن سیم‌های مختلف از قبل در آن تعبیه شده‌اند و پس از قرار دادن سیم داخل شیار و فشردن دستهٔ سیم‌لخت کن، سیم‌لخت‌کن به صورت خودکار سیم را از یک طرف نگه داشته و از طرف دیگر روکش آن را جدا می‌کند. در سیم‌لخت‌کن‌های حرارتی عایق سیم با استفاده از حرارت حاصل از عبور جریان الکتریکی از یک حلقهٔ مقاومتی ذوب شده و جدا می‌شود و مزیت آن در این است که هیچ آسیبی به مفتول نمی‌رسد، اما دود و بوی ناخوشایندی دارد.[۱]

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «ابزارشناسی». در کارگاه برق تاسیسات. شرکت چاپ و نشر کتاب‌های درسی ایران, 1385. ISBN ‎9640509574.