سیستم‌عامل بی‌درنگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

سیستم‌عامل بی‌درنگ (به انگلیسی: Real-time operating system) (یا سیستم بی‌درنگ) نوعی سیستم‌عامل است که در آن، زمان، پارامتر کلیدی است. برای مثال در سیستم‌های کنترل فرایند، رایانه‌های بی‌درنگ باید داده‌های فرآیند تولید را جمع‌آوری کرده و به کمک آن ماشین‌های داخل کارخانه را کنترل کنند. خیلی اوقات باید فرجه زمانی (deadline) به‌طور دقیق برآورده شود؛ یعنی باید کارها در لحظات خاصی از زمان انجام گیرد. برای مثال اگر یک خودرو در خط مونتاژ در حال حرکت باشد و ربات جوشکاری (به انگلیسی: Robot welding) خیلی زود و یا خیلی دیر جوش دهد، خودرو خراب خواهد شد. [۱]

زمانی از یک سیستم بی‌درنگ استفاده می‌شود که لازم باشد عملیات پردازنده یا جریان داده در زمان کاملاً مشخصی انجام شود؛ بنابراین یک سیستم بی‌درنگ اغلب به‌عنوان ابزار کنترلی در یک کاربرد خاص استفاده می‌شود. سیستم‌هایی که آزمایش‌های علمی را کنترل می‌کنند، سیستم‌های تصویربرداری پزشکی، سیستم‌های کنترل صنعتی، و نیز برخی از موتورهای انژکتوری در خودرو، کنترلرهای لوازم خانگی و سیستم‌های جنگ‌افزاری، سیستم‌های بی‌درنگ هستند. این سیستم‌ها برای آنکه به‌درستی کار کنند باید پاسخ درست را در فرجه زمانی از پیش تعیین شده بازگردانند در صورتی که در سیستم‌های اشتراک زمانی مطلوب است (ولی اجباری نیست) که سریع پاسخ دهند. [۲]

منابع[ویرایش]

  1. Tanenbaum, Andrew S. “Chapter 1, Introduction”. In Modern Operating Systems. 3 ed. Pearson/Prentice Hall, 2008. 34. ISBN ‎978-0-13-600663-3. 
  2. Silberschatz, Abraham, Peter Baer Galvin and Greg Gagne. “Chapter 1, Introduction”. In Operating System Concepts. 9 ed. .John Wiley & Sons, Inc, 2013. 43. ISBN ‎978-1-118-06333-0.