سید مصطفی حسینی طباطبایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
سیّد مصطفی حسینی طباطبائی
زادروز ۱۳۱۴ هجری خورشیدی
تهران
محل زندگی تهران
پیشه محقق،نویسنده،مفسر قران،اسلام شناس
شناخته‌شده برای عالم مسلمان، تفسیر قرآن به قرآن
تأثیرپذیرفتگان حیدرعلی قلمداران و سید ابوالفضل برقعی قمی
دین اسلام
مذهب قرآنی
استادها میرزا یوسف شعار و آقامحمد سنگلجی
وبگاه
http://www.tabatabaie.net

سیّد مصطفی حسینی طباطبائی اسلام شناس و نویسنده ایرانی است.

عقاید[ویرایش]

وی بنا به ادعای خودش تنها بر آنچه که به صراحت از قرآن می‌فهمد تکیه می‌کند و بسیار از احادیث نقل شده را رد می‌کند.[۱] طباطبایی معتقد است که در کنار قرآن به عنوان اصل و ثقل اکبر، باید از سخنان و سیره و سنت معتبر و قطعی پیامبر(ص) به عنوان ثقل اصغر استفاده کرد، ولی باید توجه داشت که سلسله راویان و سند حدیث بررسی شود و مفهوم کلی آن نباید با محکمات قرآن در تضاد باشد. او این نظریه را مستند به سخنی از امام صادق(ع) می‌داند که ایشان فرموده هرگاه سخنی از ما شنیدید، آن را بر قرآن عرضه کنید، اگر با قرآن تطبیق کرد بپذیرید، وگر برخلاف قرآن بود آن را رها کنید. ( از جمله امام صادق(ع) فرموده : ... در زمان خود پيامبر، بر آن حضرت دروغ بستند، به حدّى كه به سخنرانى برخاست و فرمود: اى مردم، دروغ پردازان بر من فراوان شده اند، هر كه عمداً بر من دروغ ببندد، جايگاهش آتش است.» امام فرمودند: پس از رحلت آن حضرت نيز بر وى دروغ بستند. سپس امام شروع به تفصيل سخن در انواع دروغ پردازان و اين كه با چه انگيزه اى اين كار را مى كنند، كرده و راه تشخيص روايات سالم از ناسالم را عرضه بر كتاب خدا و سنّت محكمه دين دانسته است (محمدبن يعقوب كلينى، اصول كافى، ج 1، ص62)).

البته باید در نظر داشت که دیدگاه وی در نگاه اول از طرف نو پیروانش شناخته نمیشود بلکه پس از مدتی آمد و شد تفاوت کلی میان تفکرات او و تشیع ناب پدیدار میگردد .و استفاده وی از حدیث ذکر شده فقط به جهت ارائه درک های یک جانبه و سطحی خویش به مخاطب است.

مصطفی طباطبایی نوه پسری آیت الله سید محمد طباطبایی از رهبران مشروطه، و نوه دختری آیت الله میرزا احمد آشتیانی از فقیهان و فیلسوفان بزرگ تهران است و بسیاری از دروس عربی، منطق، اصول فقه، فلسفه اسلامی و حدیث را نزد او خوانده است. از جمله ویژگی های طباطبایی، تسلطش بر قرآن، تاریخ اسلام و منابع عربی قرون اولیه اسلامی است. ، توجه به مقتضیات زمان، ، و تطابق آنچه می گوید با آنچه عمل می کند از ویژگی های بارز مصطفی طباطبایی است که توسط ارادتمندانش مطرح شدد.

آثار[ویرایش]

  • راهی به سوی وحدت اسلامی
  • خیانت درگزارش تاریخ، پاسخ به کتاب ۲۳ سال علی دشتی.
  • دین ستیزی نافرجام: در پاسخ به کتاب ” تولّـدی دیگر” اثر شجاع الدّین شفا
  • نقد آثار خاورشناسان: (ناشر: چاپخش، ۱۳۷۵)، شامل نقد علمی آثار بیست تن از خاورشناسان مشهور.
  • ماجرای باب و بهاء (ناشر: انتشارات روزبه، چاپ دوم، ۱۳۷۹)، پژوهشی نو دربارهٔ بهائیگری.
  • دعوت مسیحیان به توحید: (چاپ پیام، ۱۳۷۹)،
  • متفکّرین اسلامی در برابر منطق یونان: (تیرماه ۱۳۵۸)،
  • بردگی از دیدگاه اسلام: (ناشر: بنیاد دایرهٔ المعارف اسلامی، ۱۳۷۲)
  • شیخ محمّد عبدُه مصلح بزرگ مصر: (ناشر: انتشارات قلم، اسفند ۵۷ و پائیز۶۲)،
  • منهای معنویت
  • اسلام و بت‌های غرب: (چاپ شمس، پاییز۵۳)،
  • اعجاز عددی در قرآن کریم: (نشر ناشر، ۱۳۶۲ هـ. ش)، تحقیق عبدالرّزّاق نوفل مصری که ترجمه و تکمیل گردیده‌است.
  • نقد آراء ابن سینا در الهیّات: (نشر ناشر، ۱۳۶۱ هـ. ش)،
  • نقد کتب حدیث: (۱۳۷۹ هـ. ش)
  • حقارت سلمان رشدی: (ناشر: شرکت انتشار، پاییز ۶۸)، در پاسخ کتاب آیات شیطانی
  • حجّ: در شرح ماهیّت حج، اعمال و مراحل و منازل آن.
  • نماز جمعه نماز انقلابی و فراموش شده: در اثبات وجوب عینی نماز جمعه.
  • تسامح و شدّت عمل در اسلام: (فروردین ۱۳۷۲)، در آسانگیری‌های اسلام و تقدّم عفو و رحمت
  • علیٌّ بین التقصیر و الغلوّ: (۱۴۲۲ هـ.ق. = ۱۳۸۰ هـ. ش): در مورد شخصیّت علی ابن ابی طالب
  • اجتهاد در برابر نص!: (آذر ۱۳۸۲)[۲]

منابع[ویرایش]

  1. جعفریان، رسول. جریان‌ها وسازمان‌های مذهبی-سیاسی ایران. تهران، ۱۳۸۷. شابک ‎۹۷۸-۶۰۰-۵۵۰۵-۰۰-۹. 
  2. *پایگاه مجلات تخصصی. «مقالات سیّد مصطفی حسینی طباطبائی». بازبینی‌شده در ۲۸ سپتامبر ۲۰۱۲. 

پیوند به بیرون[ویرایش]