سیب

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
فارسی español
سیب
طبقه‌بندی علمی
فرمانرو: گیاهان
(طبقه‌بندی‌نشده): گیاهان گلدار
(طبقه‌بندی‌نشده): دولپه‌ای‌های نو
(طبقه‌بندی‌نشده): رزیدها
راسته: گل‌سرخ‌سانان
تیره: گلسرخیان
زیرتیره: مالوئیده یا پیچ‌وشان[۱]
سرده: مالوس
گونه: M. domestica
نام علمی
Malus domestica
بورکهاوزن، ۱۸۰۳ میلادی
مترادف‌ها

Malus communis Desf.
Malus pumila auct.[۲]
Pyrus malus L.[۳]

درخت سیب (نام علمی: Malus domestica) درختی برگریز از خانواده گلسرخیان است که به خاطر میوه شیرین و گوشتی‌اش شناخته شده است. در سرتاسر دنیا، این درخت برای میوه‌اش کشت می‌شود و وسیع‌ترین گونهٔ رشدکرده از سرده مالوس است. منشأ این درخت آسیای مرکزی است؛ جایی که امروزه هنوز هم گونهٔ وحشی آن یعنی مالوس سیورسی یافت می‌شود. سیب پس از هزاران سال کشت در آسیا و اروپا، توسط مهاجران اروپایی به آمریکای شمالی برده شد. سیب در برخی از فرهنگ‌ها اهمیت مذهبی و اساطیری دارد، از جمله فرهنگ اهالی اسکاندیناوی، یونان و مسیحیان اروپایی قدیم. سیب همچنین یکی از سین‌های اصلی هفت‌سین است.

درختان سیب حاصل از کاشت دانه بزرگ هستند، اما درختان حاصل از پیوند ریشه (ساقه زیرزمینی) کوچکند. بیش از ۷٬۵۰۰ رقم سیب شناخته شده وجود دارد،[۴] و در نتیجه طیف وسیعی از ویژگی‌های دلخواه به دست می‌آید. ارقام مختلف برای سلیقه‌ها و استفاده‌های مختلف از جمله آشپزی، مصرف خام و تولید شراب پرورش می‌یابند. درختان سیب معمولاً با پیوند زدن تکثیر داده می‌شوند، گرچه سیب‌های وحشی به‌سادگی از دانه می‌رویند. درختان و میوهٔ سیب مستعد تعدادی از آفت‌های قارچی و باکتریایی قابل کنترل با روش‌های ارگانیک و غیرارگانیک هستند. در سال ۲۰۱۰، در بخشی از پژوهشی که برای کنترل بیماری و پرورش انتخابی محصول سیب صورت گرفت، ژنوم این میوه رمزگشایی شد.

در سال۲۰۱۰، حدود ۶۹ میلیون تن سیب در سراسر جهان به عمل آمد، که تقریباً نیمی از این مقدار را چین تولید کرده بود. ایالات متحده با بیش از ۶٪ تولید دنیا دومین تولیدکنندهٔ مهم بوده است. ترکیه جایگاه سوم و ایتالیا، هندوستان و لهستان مقام‌های بعدی را داشته‌اند. سیب معمولاً به صورت خام مصرف می‌شود، اما در بسیاری از غذاها (بویژه دسرها) و نوشیدنی‌ها هم استفاده می‌گردد. در میان عوام آثار مثبت بسیاری به سیب نسبت داده می‌شود. با این حال پروتئین‌های متفاوت موجود در سیب دو نوع آلرژی را سبب می‌شوند.

اطلاعات گیاهشناسی[ویرایش]

شکوفه‌ها، میوه، و برگ‌های درخت سیب
شکوفه‌های درخت سیب (کرمانشاه، شهرستان دالاهو، گهواره)

سیب درخت برگریزی است که معمولاً ارتفاعش در درخت‌های کاشته شده از ۱٫۸ تا ۴٫۶ متر و در درخت‌های خودرو تا ۱۲ متر می‌رسد.[۵] هنگام کشت، اندازه و شکل و تراکم شاخه‌ها با انتخاب ساقه زیرزمینی و روش برش آن تعیین می‌شود. برگ‌ها متناوب به رنگ سبز تیره و شکل تخم مرغی ساده با حاشیه‌های دندانه‌دار بوده و از سطح زیرین اندکی کرک‌دار هستند.[۶]

سیب چهار نوع شاخه دارد: نرک، لامبورد، براندی، سیخک (اسپور). اسپورها شاخه‌های کوتاهی با طول بین ۳ الی ۷ سانتیمتر بوده و در سال دوم در نوک شاخه جوانه‌های زایشی تولید می‌کنند.

شکوفه‌ها در بهار همزمان با جوانه زدن برگ تولید می‌شوند. درخت سیب دارای گل‌آذین خوشه‌ای با ۴ تا ۶ گل است. گل‌های ۳ تا ۴ سانتیمتری (۱٫۲ تا ۱٫۶ اینچ) دارای پنج گلبرگ برنگ سفید و کمی صورتی – که بتدریج رنگ می‌بازد – هستند. گل مرکزی گل‌آذین «شاه‌گل» نامیده می‌شود، که پیش از بقیه باز شده و می‌تواند به میوهٔ بزرگتری تبدیل شود.[۷][۶]

میوه اواخر تابستان یا پاییز می‌رسد، انواع مختلف با اندازه‌های بسیار متفاوتی وجود دارد. هدف پرورش‌دهندگان تجاری، تولید سیبی به قطر ۷ تا ۸٫۳ سانتیمتر با توجه به اولویت‌های بازار است. تعدادی از خریداران، بویژه ژاپنی‌ها، سیب بزرگ را ترجیح می‌دهند، در حالیکه سیب‌هایی با قطر کمتر از ۵٫۷ سانتیمتر ارزش کمی در بازار دارند و معمولاً برای گرفتن آب میوه استفاده می‌شوند. پوست سیب‌های رسیده معمولاً قرمز، زرد، سبز، صورتی، یا حنائی است، گرچه گونه‌های دو یا چند رنگ هم ممکن است یافت شود.[۸] پوست میوه هم ممکن است بطور کامل و یا قسمتی حنائی، زبر و قهوه‌ای باشد. پوست بیرونی با لایه محافظی از ترشحات مومی پوشانده شده است.[۹] گوشت میوه معمولاً سفید متمایل بزرد کمرنگ است، گرچه گوشت صورتی یا زرد هم شناخته شده است.[۸]

نیاکان وحشی[ویرایش]

نوشتار اصلی: مالوس سیورسی

نیای اصلی و وحشی گونه‌های اهلی، مالوس سیورسی است که در کوه‌های آسیای مرکزی، در قزاقستان جنوبی، قرقیزستان، تاجیکستان و سین کیانگ چین به صورت خودرو رشد می‌کند.[۶][۱۰] برخلاف سیب‌های اهلی، برگ این درختان در پاییز قرمز می‌شود.[۱۱] اخیراً از مالوس سیورسی استفاده شده است تا مقاومت سیب در آب و هوای سردتر بالا برده شود.[۱۲] به احتمال زیاد کاشت گونه‌ها، نخستین بار در طرفین پوشیده از درخت کوه‌های تیان شان شروع شده و در یک دوره زمانی طولانی پیشرفت کرده و وسیله دومین شارش ژن از دیگر گونه‌ها را در گرده‌افشانی آزاد دانه‌ها فراهم کرد. تبادل مهم با سیب خودروی اروپایی، سیب کرب، موجب شد که سیب‌های موجود بیشتر به سیب کرب مرتبط باشند تا مالوس سیورسی که از نظر ریختی شبیه آن‌ها و اجدادشان است. بدون در نظر گرفتن ترکیب اخیر، سیب‌های موجود صفات موروثی خود را بیشتر از مالوس سیورسی به ارث می‌برند.[۱۳][۱۴][۱۵]

ژنوم[ویرایش]

در سال ۲۰۱۰، گروهی بین‌المللی از دانشمندان با همکاری ژنومیست‌های گلکاری و باغبانی دانشگاه ایالتی واشینگتن، ژنوم کامل سیب را با استفاده از سیب زرد[۱۶] رمزگشایی کردند.[۱۷] سیب حدود ۵۷٬۰۰۰ ژن دارد که بیشترین تعداد ژن از میان گیاهانی بوده که ژنومشان تاکنون مورد مطالعه قرار گرفته است.[۱۸] ژن‌های سیب بیشتر از انسان (حدود ۳۰٬۰۰۰ ژن) هستند.[۱۹]

این یافته جدید در مورد ژنوم سیب در شناخت ژن‌ها و شناسایی ژن‌های گوناگون مؤثر در مقاومت گیاه در برابر بیماری‌ها و خشکسالی و دیگر مشخصات دلخواه به دانشمندان کمک خواهد کرد. علاوه بر شناسایی ژن‌های دارای این مشخصات، شناخت ژن‌ها به دانشمندان اجازه خواهد داد هنگام پرورش سیب انتخاب‌های آگاهانه‌تری داشته باشند. رمزگشایی ژنوم همچنین نشات یافتن سیب‌های اهلی از مالوس سیورسی را – که مدت طولانی در مجامع علمی مورد بحث بود – اثبات کرد.[۲۰]

تاریخچه[ویرایش]

سیب خودرو «مالوس سیورسی» در قزاقستان

مرکز تنوع سرده مالوس در ترکیه شرقی است. شاید درخت سیب قدیمی‌ترین درخت کاشته شده باشد،[۲۱] و میوه‌هایش از طریق گزینش در طول هزاران سال اصلاح شده‌اند. یافتن سیب‌های کوچک در قزاقستان، در سال ۳۲۸ قبل از میلاد را، به اسکندر نسبت داده‌اند.[۶] سیب‌هایی که او به مقدونیه بازآورد ممکن است جد ساقه‌های زیرزمینی کوتاه باشند. سیب‌های زمستانی، که در اواخر پاییز چیده شده و در درجه حرارت بالای انجماد ذخیره می‌شوند، هزاران سال غذای مهمی در آسیا و اروپا بوده‌اند.[۲۱]

سیب، در سده هفدهم توسط مهاجران به آمریکای شمالی آورده شد،[۶] و نخستین باغ میوهٔ قاره آمریکای شمالی در بوستون توسط کشیش ویلیام بلکستون در سال ۱۶۲۵ کاشته شد.[۲۲] تنها سیب بومی آمریکای شمالی سیب کرب است که زمانی سیب روستایی نامیده می‌شد.[۲۳] سیب‌های مختلف که به شکل دانه از اروپا آورده شده بودند هم در مسیرهای حرکت تاجران بومی آمریکایی کاشته می‌شدند، و هم در مزارع استعماری گسترش یافتند. درسال ۱۸۴۵، کاتالوگی از یک محل نگهداری سیب‌ها در آمریکا، ۳۵۰ نوع متفاوت از «بهترین سیب‌ها» را تبلیغ می‌کرد؛ چنین چیزی ازدیاد انواع جدید را در اوایل سده نوزدهم در آمریکای شمالی نشان می‌دهد.[۲۳] در سده بیستم پروژه‌های آبیاری در واشینگتن شرقی شروع شد و موجب شد صنعت چندمیلیارددلاری میوه گسترش یابد و محصول اصلی این صنعت سیب بود.[۶]

تا سده بیستم، کشاورزان سیب‌هایشان را در طول زمستان برای استفادهٔ خودشان و یا فروش، در زیرزمین‌های ضد سرما ذخیره می‌کردند. توانایی حمل و نقل پیشرفته سیب‌های تازه، بوسیلهٔ قطار و از طریق جاده، جایگزین نیاز به ذخیره‌سازی شد.[۲۴][۲۵] در سده بیست ویکم، ذخیره‌سازی درازمدت محبوبیت یافت، چرا که از امکانات محیط کنترل‌شده برای تازه نگه داشتن سیب در طول سال استفاده می‌شد. مکان‌های با محیط کنترل‌شده، از رطوبت بالا، اکسیژن کم، و سطح کنترل‌شدهٔ دی اکسید کربن برای حفظ تازگی میوه بهره می‌گیرند.[۲۶][۲۷]

جنبه‌های فرهنگی[ویرایش]

نوشتار اصلی: سیب (نماد)

در باورهای پیش از مسیحیت قبایل ژرمن[ویرایش]

ایدون نقاشی توسط: کارل لارشون

در اساطیر اسکاندیناوی، الهه ایدون آنچنان که در کتاب ادای منثور – نوشته شده در سده سیزدهم توسط اسنوری استورلوسون – توصیف شده‌است، نگهدارنده سیب‌هایی است که به ایزدان جوانی جاودان می‌بخشد. هیلدا الیس داویدسون، پژوهشگر انگلیسی، سیب را به اعمال مذهبی در پاگانیسم ژرمنی، که بعدها از آن پاگانیسم قبایل اسکاندیناوی بوجود آمد، نسبت می‌دهد. او به این نکته اشاره می‌کند که چند سطل سیب در مکان دفنِ کشتی اوزبرگ در نروژ پیدا شدند، و میوه و مغزدانه‌ها (در اسکالدزکاپارمال، ای‌دون، به عنوان کسی توصیف شده‌است که به مغزدانه تبدیل شد) در گورهای اولیه مردم ژرمن در انگلستان و جاهای دیگر قاره اروپا هم پیدا شدند، که ممکن است معنایی نمادین داشته باشند، و نیز اینکه در جنوب غرب انگلستان مغزدانه‌ها هنوز هم به عنوان نماد باروری شناخته می‌شوند.[۲۸]

داویدسون به توضیح ارتباط میان سیب و ونیر[پانویس ۱]، با ذکر نمونهٔ اهدای یازده «سیب زرین» برای اظهار عشق به گِرُد زیبا توسط اسکرنر – پیام‌آور ایزد بزرگ ونیری، فریر – در نوزدهمین و بیستمین بند اشعار کتاب سخنان اسکرنر می‌پردازد. داویدسون همچنین به ارتباط بیشتر بین باروری و سیب در اساطیر اسکاندیناوی در فصل ۲ از ولسونگا ساگا اشاره می‌کند؛ هنگامی که پس از اینکه شاه رریر برای داشتن فرزند بدرگاه اودین دعا می‌کند، فریگ ایزد بانوی زایش برای او سیبی می‌فرستد و پیام‌رسان فریگ (در لباس مبدل یک کلاغ)، در حالیکه پادشاه بر روی گورپشته‌ای نشسته، سیب را در دامنش می‌اندازد.[۲۹] همسر ریرر در اثر خوردن سیب بارداری شش‌ساله‌ای را پشت سر می‌گذارد که نتیجه آن پسرشان ولسونگ است که با عمل سزارین متولد می‌شود.[۳۰]

همچنین داویدسون به عبارت به گفته‌اش «عجیب» اشاره می‌کند: «سیب‌های هل‌هایم» که در یک شعر قرن یازدهمی سرودهٔ توربیورن برونارسونِ اسکالد آورده شده است. او توضیح می‌دهد عبارت ذکر شده به طور ضمنی اشاره می‌کند که احتمالاً برونارسون سیب را غذای مردگان در نظر گرفته است. بعلاوه، داویدسون ذکر می‌کند که گاهی‌اوقات، الهه ژرمن نهالنیا با سیب ترسیم شده است و مشابه آن در داستان‌های قدیمی ایرلندی هم وجود دارد. داویدسون عنوان می‌کند در حالیکه کشت سیب در اروپای شمالی به حداقل زمان امپراتوری روم باز می‌گردد و از خاور نزدیک به اروپا آمده است، انواع بومی درختان سیب که در اروپای شمالی رشد می‌کنند کوچک و ترش بوده‌اند. داویدسون نتیجه می‌گیرد که در چهره ایدون «می‌بایست بازتاب کمی از نمادی قدیمی داشته باشیم: [اینکه او] الهه نگهبان میوهٔ زندگی‌بخش دنیای دیگر بوده است.»[۲۸]

اسطوره‌شناسی یونانی[ویرایش]

هرکول با سیبی از هسپریدس

سیب اغلب به عنوان میوه ممنوع و رمزآلود در بسیاری از سنت‌های مذهبی ظاهر می‌شود. یکی از مشکلات شناسایی سیب در مذهب، اسطوره، و فولکلور این است که تا اواخر قرن هفدهم واژه «سیب»، جز توت‌ها، به عنوان واژه عمومی برای تمام میوه‌ها، از جمله انواع مغزدانه‌ها مورداستفاده قرار می‌گرفت.[۱۲] برای مثال، در اساطیر یونانی، هرکول قهرمان یونانی، به عنوان یکی از دوازده خان، مجبور بود به باغ هسپریدس سفر کرده و سیب‌های زرین را از درخت زندگی وسط آن باغ بچیند.[۳۱][۳۲][۳۳]

اریس، الههٔ نفاق، بعد از محرومیت از شرکت در عروسی پلئوس و ثتیس خشمگین شد.[۳۴] او در اقدامی تلافی‌جویانه، سیب زرینی را که رویش نوشته بود «سیب نفاق»، در مجلس عروسی انداخت تا نصیب زیباترین زن شود. سه الهه هرا، آتنه، و آفرودیته مدعی مالکیت سیب بودند. پاریس داور شد تا گیرندهٔ سیب – زیباترین زن – را انتخاب کند. بعد از پرداخت رشوه از طرف هرا و آتنه، آفرودیت با قول زیباترین زن جهان، هلن همسر منلائوس پادشاه اسپارت، پاریس را وسوسه کرد. او نیز سیب را به آفرودیته داد، که همین به طور غیر مستقیم آغازگر جنگ تروا شد. بنابرای در یونان باستان، سیب پیشکشی برای آفرودیته در نظر گرفته می‌شد؛ و انداختن سیب به سوی کسی، نماد اظهار عشق به آن فرد، و متقابلاً گرفتن سیب، پذیرفتن عشق را نشان می‌داد.[۳۵] قطعه‌ای هجایی منسوب به افلاطون می‌گوید:

سیبی را برایت می‌اندازم، اگر مایلی مرا دوست داشته باشی، آن را بردار و دوران دختری‌ات را با من سهیم شو؛ اما اگر افکارت آن طور که من دعا می‌کنم نباشد هست، حتی در آن حالت هم آن را بردار، و در نظر بگیر که دوران زیبایی خیلی کوتاه است.

افلاطون قطعه هجایی چهارم[۳۶]

آتالانته نیز، که از اساطیر یونانی است، برای ازدواج شرط کرده بود کسی را به عنوان همسر می‌پذیرد که در مسابقهٔ دو، از وی پیش افتد، وگرنه او را به هلاکت می‌رساند. او در تلاش برای طفره رفتن از ازدواج از همهٔ خواستگارانش جلو می‌افتاد. او همه را بُرد به جز هیپومنس (که با نام ملانیون هم شناخته شده است، نامی که احتمالاً از واژه ملون یونانی، مورد استفاده برای هر دو «سیب» و به طور کلی میوه، مشتق شده است)[۳۲] که او را نه با سرعت زیادش بلکه با نیرنگ بُرد. هیپومنس می‌دانست که در یک مسابقهٔ عادلانه نمی‌تواند پیروز شود، بنابراین حواس آتالانته را با سه سیب زرینی که از الههٔ عشق آفرودیته گرفته بود، پرت کرد. او هر سه سیب و تمام سرعتش را به کار گرفت، و سرانجام مسابقه را برده و با آتالانته ازدواج کرد.[۳۱]

میوه ممنوع در بهشت[ویرایش]

آدم و حوا اثر:آلبرشت دورر (۱۵۰۷) سیب به عنوان نماد گناه در نقاشی نشان داده شده است.

گرچه در کتاب سفر پیدایش، میوه ممنوع بهشت مشخص نشده است، اما سنت‌های مشهور مسیحی آن را سیبی می‌دانند که حوا آدم را با آن وسوسه کرد تا در خوردنش با وی سهیم شود.[۳۷] منشأ عدم تشخیص میوهٔ موردنظر به اشتباه گرفتن واژه لاتین mālum (سیب) و mălum (بدی) در خاورمیانه برمی‌گردد که بیشتر مواقع هر دو malum نوشته می‌شوند.[۳۸] درخت میوه ممنوع در کتاب سفر پیدایش ۲:۱۷ ، «درخت شناخت خوب و بد» نامیده شده است؛ و «خوب و بد» به زبان لاتین bonum et malum است.[۳۹]

احتمالاً نقاشان دوره رنسانس هم تحت تأثیر داستان سیب‌های زرین باغ هسپریدس قرار گرفته‌اند. در نتیجه، در داستان آدم و حوا، سیب نمادی از دانش، ابدیت، وسوسه، کشاندن مرد به سوی گناه و خود گناه شد. غضروف تیروئید موجود در حنجرۀ انسان سیب آدم نامیده شد به خاطر اندیشه‌ای که معتقد بود سیب مانده در گلوی آدم آن را ایجاد کرده است.[۳۷] سیب به عنوان نماد اغوای جنسی، شاید به روش طعنه‌آمیز، برای اشاره به تمایلات جنسی انسان استفاده شد.[۳۷]

ایران[ویرایش]

سفرهٔ هفت‌سین

هفت‌سین سفره‌ای است که ایرانیان هنگام نوروز می‌چینند و به جز آینه، کتاب آسمانی، تنگ ماهی و تخم‌مرغ، هفت چیز که با سین شروع می‌شود بر آن می‌نهند:سنجد، «سیب»، سبزه، سمنو، سیر، سرکه، سماق.

بعد از سنجد دومین ظرفی که بر روی سفرهٔ هفت‌سین قرار داده می‌شود سیب است. سیب نماد سلامتی است. ضرب المثل معروفی می‌گوید: «کسی که روزانه یک سیب بخورد، به پزشک نیازی نخواهد داشت.»[۴۰] تحقیقات علمی جدید، عقیده دارند که سیب شایستگی این شهرت که با خوردن آن انسان سالم می‌ماند را دارد.[۴۱] بنابراین در فلسفه نوروز، سیب به انسان یادآوری می‌کند که به فکر بهداشت و سلامت خود باشد.[۴۲]

ارقام[ویرایش]

سیب‌های قرمز و سبز در هندوستان

بیش از ۷٬۵۰۰ رقم شناخته شدهٔ سیب وجود دارد.[۴۳] ارقام سیب، حتی زمانی که از یک ساقه زیرزمینی رشد کرده باشند، از نظر بازده محصول و اندازه نهایی درخت متفاوت هستند.[۴] در آب و هوای مناطق معتدل و مناطق نیمه‌گرمسیری ارقام متفاوتی وجود دارند. «مجموعه ملی میوه» بریتانیا، که مسئولیت آن با وزارت امور محیط زیست محصولات غذایی و روستایی است، مجموعه‌ای با بیش از ۲٬۰۰۰ نوع درخت سیب در کنت دارد.[۴۴] دانشگاه ریدینگ، که مسئول توسعه مجموعه ملی پایگاه داده‌های انگلستان است، امکان جستجوی این مجموعه ملی را فراهم می‌کند. کار دانشگاه ریدینگ بخشی از برنامه مشارکتی اروپایی‌ها برای منابع ژنتیک گیاهی است که ۳۸ کشور در آن در گروه کاری مالوس/ پایرس شرکت کرده‌اند.[۴۵]

پایگاه داده‌های مجموعه ملی میوه بریتانیا اطلاعات غنی از مشخصات و منشأ بسیاری از سیب‌ها را داراست؛ از جمله نام‌هایی برای گونه‌های سیبی که در اصل از دیدگاه ژنتیکی یکی هستند. بیشتر این ارقام برای تازه‌خوردن پرورش یافته‌اند (سیب‌های دسر)، گرچه تعدادی به طور اختصاصی برای پختن (سیب‌های پختنی) و یا تولید شراب کشت می‌شوند. مزهٔ سیب‌های شراب ترش‌تر و گس‌تراز آن هستند که تازه خورده شوند، اما عطر و مزه‌ای به شراب می‌دهند که سیب‌های دسر توانایی تولیدش را ندارند.[۴۶]

ارقام معروف سیب‌های تجاری نرم، اما، ترد هستند. دیگر کیفیت‌های دلخواه در روش‌های جدید پرورش سیب تجاری، پوست رنگی، نداشتن پوست قهوه‌ای، سهولت حمل‌ونقل، توانایی ذخیره شدن طولانی‌مدت، بازده بالا، مقاوم بودن در برابر بیماری، شکل عمومی سیب، و طعم عالی است.[۴] سیب‌های جدید از سیب‌های قدیمی شیرین‌ترهستند، چرا که مزهٔ عمومی سیب‌ها در طول زمان تغییر کرده است. بیشتر اهالی آمریکای‌شمالی و اروپایی‌ها طرفدار مزه شیرین و ملس هستند، اما به دنبال آن‌ها اقلیت قابل توجهی هم طرفدار سیب‌های ترش‌مزه هستند.[۴۷] سیب‌های خیلی شیرین با اندکی مزهٔ ترش در آسیا[۴۷] و به ویژه شبه‌قاره هند محبوب هستند.[۴۶]

ارقام قدیمی اغلب شکل عجیب و غریب، پوست قهوه‌ای‌رنگ، بافت‌ها و رنگ‌های متنوع دارند. به نظر عده‌ای طعم آنها از ارقام جدید بهتر است،[۴۸] اما امکان دارد مشکلات دیگری داشته باشند که موجب می‌گردد از نظر تجاری به خاطر بازده پایین، حساسیت نسبت به بیماری، یا تحمل ضعیف در برابر انبار کردن و یا حمل‌ونقل یا حتی نداشتن اندازهٔ مناسب قابل دوام نباشند. از ارقام قدیمی تنها چند تایی هنوز به میزان وسیعی تولید می‌شوند، اما بیشتر آنها توسط باغبان‌های خانگی و یا کشاورزان نگهداری شده و به طور مستقیم به بازارهای محلی فروخته می‌شوند. ارقام غیرمعمولی محلی زیادی با طعم و ظاهر منحصربفرد وجود دارند؛ در دنیا کارزارهایی برای جلوگیری از انقراض چنین ارقام محلی به راه افتاده‌اند. در انگلستان، ارقام قدیمی مثل کاکسز اورنج پایپین و اِگرمونت راسِت هنوز اهمیت تجاری دارند، اگرچه با استانداردهای جدید بازده آن‌ها پایین است و مستعد بیماری هستند.[۶]

کاشت[ویرایش]

تولید مثل[ویرایش]

یک درخت سیب در آلمان

در طبیعت، درخت سیب به سادگی از دانه رشد می‌کند. همانند اغلب میوه‌های پایا، سیب به طور عادی به روش غیر جنسی و قلمه‌زدن تکثیر می‌شود. «دگرماننده بودن» زیاد نهال‌های سیب موجب می‌شود که به جای ارث بردن DNA از والدین و تولید سیبی جدید با همان مشخصات والدین، نهال‌های درخت جدید می‌توانند تفاوت قابل‌ملاحظه‌ای با آن‌ها داشته باشند.[۴۹] تنوع کروموزومی سه‌دسته‌ای در هنگام تولیدمثل مانع دیگری ایجاد می‌کند، چرا که در تقسیم‌سلولی به طور مساوی تقسیم نمی‌شوند و حاصل آن جدایی نامساوی کرموزوم‌های آنوپولوئیدی (aneuploids) است. حتی در حالت‌های نادری که یک گیاه با کروموزومی سه‌دسته‌ای بتواند دانه تولید کند (برای نمونه درخت سیب)، نهال‌های بوجود آمده به ندرت باقی می‌مانند.[۵۰]

چون سیب از طریق دانه بخوبی تولیدمثل نمی‌کند، برای تولید درخت‌های جدید سیب عموماً از روش قلمه‌زدن استفاده می‌کنند. می‌توان ساقه زیرزمینی را که برای پایه قلمه مورد استفاده قرار می‌گیرد طوری انتخاب کرد که درختانی با سیب‌هایی در اندازه‌های متفاوت تولید کرد و نیز در مقاومتشان در برابر زمستان، حشرات، و بیماری، و نیز وابستگی به خاک مشخص تغییر پدید آورد. از ساقه‌های زیرزمینی کوتاه می‌توان برای تولید آن دسته از درختان سیب خیلی کوچکی (کمتر از سه متر ارتفاع در هنگام بلوغ) استفاده کرد که در چرخهٔ زندگی‌شان زودتر از درختانی با اندازه کامل میوه می‌دهند.[۵۱] استفاده از ساقه‌های زیرزمینی کوتاه به ۳۰۰ سال پیش از میلاد، به ایران و منطقه آناتولی برمی‌گردد. اسکندر نمونه‌هایی از ساقه‌های زیرزمینی کوتاه به لیسه ارسطو فرستاد. استفاده از ساقه‌های زیرزمینی کوتاه در سده پانزدهم در جهان رواج یافت و بعدها چرخه‌هایی از محبوبیت و کاهش آن داشت.[۵۲] بیشتر ساقه‌های زیرزمینی که امروزه برای کنترل اندازهٔ سیب‌ها استفاده می‌شوند در آغاز سده ۱۹۰۰ در انگلستان گسترش یافتند. مؤسسه پژوهشی باغبانی و کشاورزی واقع در کنت انگلستان پژوهش‌های وسیعی را در زمینهٔ ساقه‌های زیرزمینی رهبری کرد، و امروزه برای نشان دادن منشأ ساقه‌های زیرزمینی این مؤسسه به آن‌ها پسوند «M» داده می‌شود. ساقه‌های زیرزمینی دارای پسوند «MM» نوع متفاوتی از ساقه‌های زیرزمینی را نشان می‌دهند که بعدها در این مؤسسه با سیب جاسوس شمالی از منطقه مرتون لندن پیوند زده شدند.[۵۳]

بیشتر ارقام جدید سیب به صورت نهال، یا به صورت اتفاقی بوجود می‌آیند و یا آگاهانه برای بدست آوردن خصوصیات مشخصی با ارقام دیگر پیوندزده می‌شوند.[۵۴] واژگانی همانند «سیدلینگ»، «پایپین»، و «کرنل» در نام تعدادی از ارقام سیب مشخص می‌کند که آن‌ها از نهال منشأ گرفته‌اند. سیب می‌تواند یک جوانه غیرعادی (جهش و تغییر ناگهانی تنها در یک شاخه) تشکیل دهد. تعدادی از جوانه‌های غیرعادی را برای کم‌کردن کشش درخت والد از بین می‌برند. آن‌هایی که تفاوت عمده‌ای با درخت والد داشته باشند به عنوان رقم جدید تلقی می‌شوند.[۵۵]

از دهه ۱۹۳۰، ایستگاه پژوهش‌های برتر دانشگاه مینه‌سوتا سیب‌های مهمی را که در سرتاسر مینه‌سوتا و ویسکانسین با اهداف تجاری و هم توسط باغداران محلی به طور وسیعی کشت می‌شوند و رشد ثابتی داشته‌اند معرفی کرد. ارقام «هارالسون» (درخت سیبی که به طور گسترده در مینه‌سوتا کشت می‌شود)، «ولثی»، «هانی گولد» و «هانی کریسپ» مهمترین ارقام معرفی شده بودند.

درختان سیب به ارتفاع خیلی بالای اکوادور خو گرفته‌اند، و به خاطر آب و هوای معتدل سالی دو بار میوه می‌دهند.[۵۶]

گرده‌افشانی[ویرایش]

زنبور باغ‌میسون روی شکوفه سیب، بریتیش کلمبیا در کانادا

درختان سیب قادر به خودگرده‌افشانی نیستند، برای تولید میوه باید گرده‌افشانی مصنوعی انجام پذیرد. پرورش‌دهندگان سیب اغلب در هر فصل در طول گل‌دادن، از گرده‌افشان‌ها برای انتقال گرده استفاده می‌کنند. استفاده از زنبورهای عسل برای گرده‌افشانی بسیار رایج است. ملکه‌های خرزنبور گاهی‌ در باغ‌ها حاضر هستند، اما معمولاً تعدادشان برای گرده‌افشانی قابل‌توجه کافی نیست.[۵۵]

بسته به نوع آب و هوا چهار تا هفت گروه گرده‌افشانی در سیب‌ها وجود دارد.

گرده‌افشانی یک رقم می‌تواند توسط رقمی از همان گروه و یا نزدیک به آن صورت پذیرد (الف با الف، یا الف با ب؛ اما الف با پ یا ت ممکن نیست).[۵۷]

از دورهٔ متوسط سی‌روزهٔ گل‌دهی، شش روزِ اوجِ گل‌دهیِ درخت سیب و درخت گرده‌ده، هم‌زمان است و گاهی اوقات از روی این ویژگی، درخت‌ها طبقه‌بندی می‌شوند.

رسیدن و چیدن میوه[ویرایش]

نوشتار‌های اصلی: چیدن میوه و هرس درخت میوه

ارقام سیب، حتی زمانی که از یک ساقه زیرزمینی رشد کرده باشند، در محصول و اندازه نهایی درخت با هم تفاوت دارند. بعضی ارقام، اگر هرس نشوند، ضمن رشد بسیار زیاد محصول فراوانی می‌دهند که برداشت آنها را بسیار دشوار می‌کند. بستگی به تراکم درخت (تعداد درختان کشت‌شده در واحد سطح)، درختان بالغ معمولاً هر سال ۴۰ الی ۲۰۰ کیلوگرم سیب می‌دهند. گرچه در سال‌های کمبود میوه میزان محصول به نزدیک صفر هم می‌رسد. برای چیدن سیب از نردبان‌های سه‌پایه که طوری طراحی شده‌اند که بین شاخه‌ها ثابت شوند، استفاده می‌شود. درختان قلمه‌شده‌از ساقه‌های زیرزمینی کوتاه، هر سال ۱۰ الی ۸۰ کیلوگرم محصول می‌دهند.[۵۵]

سیب بسته به نوع آن در زمان‌های متفاوتی از سال می‌رسد. ارقام گالا، طلایی عالی، مکینتاش، ترانسپرنت ، پرایمت، بژ شیرین و داچس در تابستان؛ فوجی، جوونا طلایی، زرد، سرخ، چننگو، گراون اشتاین، ولثی، اسنو، و بلنهایم در پاییز؛ و واینسپ، سیب سبز گرنی اسمیت، کینگ، واگنر، سوایزی، گرینینگ و تولمن سویت در زمستان می‌رسند.[۲۳]

انبار کردن[ویرایش]

از نظر تجاری، می‌توان سیب را ماه‌ها در اتاق‌هایی با اتمسفر کنترل‌شده نگهداری کرد و رسیدن تحریک شده توسط اتیلن را به تعویق انداخت. سیب معمولاً در اتاق‌هایی که کربن دی اکسید بیشتری جمع شده و تصفیه هوا بهتر صورت می‌گیرد ذخیره می‌شود. این مانع از افزایش زیاد اتیلن شده و از رسیدن سریع میوه جلوگیری می‌کند. بعد از خروج از انبار، عمل رسیدن میوه ادامه می‌یابد.[۵۸]

تقریباً بیشتر ارقام سیب در صورت نگهداری در سردترین بخش یخچال (برای نمونه، زیر ۵ درجه سانتیگراد) برای ۲ هفته سالم می‌مانند. بعضی از انواع سیب از جمله سیب سبز گرنی اسمیت و فوجی را می‌توان بیش از یک سال نیز، بدون دیدن صدمه اساسی، نگه‌داری کرد.[۵۹][۶۰]

آفات و بیماری‌ها[ویرایش]

برگ‌های درخت که از حشره صدمه زیادی دیده‌اند.

درختان سیب مستعد تعدادی آفت حشره، بیماری‌های قارچی و باکتریایی هستند. تعدادی از باغ‌های تجاری برنامه استفاده از اسپری‌های شیمیایی را برای بدست آوردن میوهٔ با کیفیت، سلامتی درخت و محصول زیاد دنبال می‌کنند. تمایل دیگر در مدیریت باغ‌ها استفاده از روش‌های کشاورزی ارگانیک است. این روش استفاده از آفت‌کش‌ها را ممنوع می‌کند، گرچه تعدادی از آفت‌کش‌های قدیمی مجاز هستند. برای نمونه، روش‌های کشاورزی ارگانیک شامل معرفی شکارچی طبیعی برای کاهش یک آفت ویژه می‌شوند.

شته

رشتهٔ وسیعی از آفت‌ها و بیماری‌ها می‌توانند روی گیاه تأثیر بگذارند، سه مورد از رایج‌ترین بیماری‌ها/آفت‌ها عبارتند از: سفیدک، شته، لکه سیاه سیب.

  • سفیدک: علائم سفیدک سطحی معمولاً در فصل بهار به صورت لکه‌های خاکستری روشن روی برگ‌ها، جوانه‌ها و گل‌ها ظاهر می‌شود. گل‌ها به رنگ زرد کرمی درآمده و به خوبی رشد نمی‌کنند. این بیماری می‌تواند به روشی که دور از روش درمانی بوتریتیس است، معالجه شود؛ کاهش موقعیت‌های ایجاد کنندهٔ بیماری و سوزاندن گیاهان آلوده نخستین گام روش‌های پیشنهادی برای درمان هستند.[۶۱]
  • شته: پنج گونه از انواع شته در سیب یافت می‌شوند. شته دانه سیب، شته سیب خوشبو، شته سیب، شته اسپیرا، شته سیب کرک‌دار. انواع شته از روی رنگشان، از روی ایامی از سال که زنده هستند و تفاوت‌های شاخک‌هایشان – که جفتی کوچک برآمده از پشت شته هستند – شناسایی می‌شوند.[۶۱]

شته‌ها از شاخ‌وبرگ درختان تغذیه می‌کنند، آن‌ها از قسمت‌های سوزن‌مانند دهانشان برای مکیدن آب‌میوه استفاده می‌کنند. گونه‌های خاص در صورت زیاد بودن تعدادشان رشد و قوت درخت را کاهش می‌دهند.[۶۲]

لکه سیاه سیب
لکه سیاه سیب
  • لکه سیاه سیب: لکه سیاه سیب موجب تشکیل لکه قهوه‌ای زیتونی با بافت مخملی روی برگ‌ها می‌شود که بعدها به رنگ قهوه‌ای و بافت چوب‌پنبه‌ای شکل درمی‌آید. بیماری با تشکیل لکه‌های قهوه‌ای مشابه با بافت مخملی یا چوب‌پنبه‌ای روی میوه هم تأثیر می‌گذارد. لکه سیاه سیب با گسترش در سراسر قارچ‌هایی که روی برگ‌های پیر درخت سیب در روی زمین تشکیل می‌شوند و در طول آب‌وهوای گرم بهار روی رشد سال جدید تأثیر می‌گذارد.[۶۳]

ار میان جدی‌ترین بیماری‌ها آتشک، یک بیماری باکتریایی، زنگ ژیمنوس پرانگیوم، و لکه سیاه، دو بیماری قارچی هستند.[۶۲] کرم سیب و مگس سیب دو آفت دیگر هستند که روی درختان سیب تأثیر می‌گذارند. درختان جوان سیب مستعد آفت‌های پستانداری چون موش و آهو هم هستند، که از پوست نرم درخت بویژه در زمستان تغذیه می‌کنند.[۶۳]

تولیدکنندگان سیب[ویرایش]

ده تولیدکننده برتر سیب در جهان
(براساس تن)
رتبه کشور ۲۰۱۰ ۲۰۱۱ ۲۰۱۲
۱  چین ۳۳٬۲۶۳٬۰۰۰ ۳۵٬۹۸۵٬۰۰۰ ۳۷٬۰۰۰٬۰۰۰
۲  ایالات متحده آمریکا ۴٬۲۱۴٬۵۹۹ ۴٬۲۷۵٬۱۰۸ ۴٬۱۱۰٬۰۴۶
۳  ترکیه ۲٬۶۰۰٬۰۰۰ ۲٬۶۸۰٬۰۷۵ ۲٬۸۸۹٬۰۰۰
۴  لهستان ۱٬۸۷۷٬۹۰۶ ۲٬۴۹۳٬۰۷۸ ۲٬۸۷۷٬۰۰۰
۵  هند ۱٬۷۷۷٬۲۰۰ ۲٬۸۹۱٬۰۰۰ ۲٬۲۰۳٬۰۰۰
۶  ایتالیا ۲٬۲۰۴٬۹۷۲ ۲٬۴۱۱٬۲۰۱ ۱٬۹۹۱٬۳۱۲
۷  ایران ۱٬۶۶۲٬۴۳۰ ۱٬۸۴۲٬۹۷۲ ۱٬۷۰۰٬۰۰۰
۸  شیلی ۱٬۶۲۴٬۲۴۲ ۱٬۵۸۸٬۳۴۷ ۱٬۶۲۵٬۰۰۰
۹  روسیه ۹۹۲٬۰۰۰ ۱٬۲۰۰٬۰۰۰ ۱٬۴۰۳٬۰۰۰
۱۰  فرانسه ۱٬۷۷۸٬۴۳۳ ۱٬۸۵۷٬۳۴۹ ۱٬۳۸۲٬۹۰۱
جهان ۶۰٬۲۷۱٬۱۹۱ ۶۵٬۸۰۰٬۱۴۵ ۶۳٬۴۵۴٬۴۹۵
منبع: سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد[۶۴]

در سال ۲۰۱۲، حدود ۶۳ میلیون تن سیب در سراسر جهان به عمل آمد؛ که تقریباً نیمی از این مقدار را چین تولید کرده بود. ایالات متحده با بیش از ۶٪ تولید دنیا، دومین تولیدکنندهٔ مهم بوده است. بزرگ‌ترین صادرکنندگان سیب در سال ۲۰۰۹ چین، ایالات متحده، ترکیه، لهستان، ایتالیا، ایران و هندوستان بوده‌اند درحالیکه بزرگ‌ترین واردکنندگان همان سال روسیه، آلمان، انگلستان و هلند بوده‌اند.[۶۵]

بیش از ۶۰٪ سیب‌های صادراتی ایالات متحده، در واشینگتن تولید شدند.[۶۶]

سیب‌های صادراتی نیوزیلند و نواحی معتدل‌تر در رقابت با تولیدات آمریکا هر سال افزایش می‌یابند.[۶۷]

بیشتر سیب تولیدی استرالیا برای مصرف داخلی است. براساس قانون قرنطینه، بعد از آفت‌زدگی سال ۱۹۲۱، واردات از نیوزیلند ممنوع شد.[۶۸]

دیگر کشورهای تولیدکننده اصلی برزیل، آرژانتین، اکراین، آلمان و آفریقای جنوبی هستند.

ایران[ویرایش]

سیب، براساس آخرین آمار وزارت جهاد کشاورزی در سال ۱۳۹۲، مهم‌ترین تولید باغی کشور است.

در این گزارش آمده است: میزان تولید سیب، از ۲٬۸۵۴ هزارتن در سال ۱۳۸۸ به ۳٬۰۵۰ هزارتن در سال ۱۳۹۲ رسیده، که رشد سالانه ۱.۷ درصد را نشان می‌دهد. در این سال‌ها تولید سیب، در بین دیگر محصولات باغی همواره رتبهٔ نخست را داشته است.

میزان تولید سیب در کشور طی سال‌های ۹۲–۱۳۸۸

سال ۱۳۸۸ ۱۳۸۹ ۱۳۹۰ ۱۳۹۱ ۱۳۹۲
تولید (هزار تن) ۲۸۵۴ ۲۹۰۴ ۳۱۱۳ ۳۱۱۵ ۳۰۵۰

در سال ۱۳۹۲، سیب، ۱۹ درصد تولیدات باغی کشور را به خود اختصاص داده است. استان آذربایجان غربی با تولید ۱۴ درصد، آذربایجان شرقی ۲۶ درصد و تهران ۱۱ درصد در مجموع بیش از نیمی از محصول سیب کشور را تولید کرده‌اند. این درصد نسبت به سال قبل ۲ درصد کاهش را نشان می‌دهد؛ که کاهش تولید سیب در استان‌های پُرتولید آذربایجان شرقی، زنجان و فارس است. در سال ۱۳۹۱، سه استان آذربایجان غربی با تولید ۲۳ درصد، آذربایجان شرقی ۱۳.۸ درصد و فارس ۱۳ درصد، به ترتیب رتبه اول تا سوم تولید سیب را در کشور داشته‌اند. همچنین نقشهٔ تولید شهرستانی محصول در سال ۱۳۹۱ نشان می‌دهد که شهرستان‌های ارومیه، سمیرم، دماوند و سلماس در تولیدکننده‌های اصلی سیب در کشور بوده‌اند.

مقایسهٔ میزان تولید سیب در کشور با تولید سیب تولیدکنندگان عمدهٔ جهان در سال ۲۰۱۴ میلادی (۱۳۹۲)، نشان می‌دهد که ایران با تولید ۳٬۰۵۰ هزارتن سیب در سال ۱۳۹۲، پس از چین، اتحادیه اروپا و آمریکا و در مقام چهارم تولید جهان قرار دارد. سهم ایران از تولید جهانی محصول ۴.۳ درصد است.[۶۹]

ارزش خوراکی[ویرایش]

براساس گفته وزارت کشاورزی ایالات متحده، یک سیب معمولی ۲۴۲ گرم وزن و ۱۲۶ کالری انرژی دارد که شامل مقدار قابل توجهی فیبر غذایی، مقدار متوسطی از ویتامین ث، از طرف دیگر میزان کمی مواد غذایی ضروری است. جدول زیر دربردارنده اطلاعات غذایی این میوه است:[۷۰]

سیب (با پوست)
مواد مغذی در هر ۱۰۰ گرم (۳٫۵ اونس)
انرژی ۲۱۸ کیلوژول (۵۲ کیلوکالری)
کربوهیدرات‌ها ۱۳٫۸۱ گرم
قندها ۱۰٫۳۹ گرم
فیبر ۲٫۴ گرم
چربی ۰٫۱۷ گرم
پروتئین ۰٫۲۶ گرم
آب ۸۵٫۵۶ گرم
ویتامین آی معادل ۳ میکروگرم (۰٪)
تیامین (ویتامین ب۱) ۰٫۰۱۷ میلی‌گرم (۱٪)
ریبوفلاوین (ویتامین ب۲) ۰٫۰۲۶ میلی‌گرم (۲٪)
نیاسین (ویتامین ب۳) ۰٫۰۹۱ میلی‌گرم (۱٪)
پانتوتنیک اسید (ویتامین ب۵) ۰٫۰۶۱ میلی‌گرم (۱٪)
ویتامین ب۶ ۰٫۰۴۱ میلی‌گرم (۳٪)
اسید فولیک (ویتامین ب۹) ۳ میکروگرم (۱٪)
ویتامین C ۴٫۶ میلی‌گرم (۸٪)
کلسیم ۶ میلی‌گرم (۱٪)
آهن ۰٫۱۲ میلی‌گرم (۱٪)
منیزیم ۵ میلی‌گرم (۱٪)
فسفر ۱۱ میلی‌گرم (۲٪)
پتاسیم ۱۰۷ میلی‌گرم (۲٪)
روی ۰٫۰۴ میلی‌گرم (۰٪)
درصدها نسبی‌اند
منبع: پایگاه اطلاعاتی مواد غذایی آمریکا

فیتوکمیکال‌ها[ویرایش]

پوست سیب شامل فیتوکمیکال‌های مختلف شامل: کوارسیتین، کَتیچین، و پروسیانیدینِ B۲ است[۷۱] که هنوز ارزش غذایی آن‌ها شناخته نشده است.[۷۱] پژوهش‌هایی مقدماتی پیرامون اثر فیتوکمیکال‌ها و دیگر مواد موجود در پوست سیب بر روی کاهش خطر بروز برخی سرطان‌ها در حال انجام است.[۷۲]

مصرف انسان[ویرایش]

نوشتار‌های اصلی: سیب پختنی و سیب شراب
مغز یک سیب، سیبی که بیشتر قسمت‌های آن خورده شده است

سیب اغلب به صورت خام خورده می‌شود. تمام سیب از جمله پوست آن برای مصرف انسان مناسب هستند، به جز دانه‌ها که ممکن است روی بعضی از مصرف‌کننده‌ها تأثیر داشته باشد. هسته‌ها اغلب خورده نشده و دور انداخته می‌شوند. انواعی از سیب که برای مصرف خام پرورش داده می‌شوند سیب دسر یا سیب مجلسی نامیده می‌شوند.

می‌توان از سیب آب‌میوه گرفته و یا از آن کمپوت درست کرد. برای گرفتن آب سیب آن‌ها را له کرده و یا فشار می‌دهند، و ممکن است از صافی رد کنند و یا رد نکنند (که در آمریکای شمالی شراب سیب نامیده می‌شود)، آب سیب را می‌شود برای ساختن شراب سیب (که در آمریکای شمالی به آن شراب سخت گفته می‌شود) سایدرکین و یا سرکه تخمیر کرد. گرچه از تقطیر سیب می‌توان، مشروبات الکلی مختلف مانند: کنیاک سیب، کالوادوس[۷۳] و شراب آلمانی تولید کرد. روغن دانهٔ سیب[۷۴] و پکتین هم ممکن است تولید شود.

استفاده‌های محبوب[ویرایش]

سیب از اجزای اصلی و مهم بسیاری از دسرها مثل: پای سیب، کیک سیب و ... است. سیب را اغلب پخته و یا در خورش می‌ریزند. سیب را می‌توان خشک کرد و یا با قرار دادن در درون آب، الکل و یا مایعات دیگر برای استفاده در آینده نگه داشت. هنگام پخته شدن، انواعی از سیب به سادگی پوره‌ای را تشکیل می‌دهند که به آن پوره سیب گفته می‌شود. از کره سیب و مربای سیب هم درست می‌شود. در غذاهای گوشتی هم از سیب استفاده می‌شود.

  • در انگلستان، آب نبات سیب یک شیرینی سنتی است که با قرار دادن سیب در تافی داغ بطوری که کل آن از تافی پوشیده شود و سپس سردکردن آن درست می‌شود. خوراک مشابه در ایالات متحده آب‌نبات سیب (که در آب شکر غلیظ قرار داده می‌شود) و کارامل سیب است که با کارامل سرد پوشیده شده است.
  • یهودی‌ها در شروع سال نو روش هشانا به عنوان نماد سال نو خوب وشیرین سیب را در عسل زده و می‌خورند.[۷۳]
  • مزارعی که باغ سیب دارند ممکن است به روی عموم باز شوند، در این حالت مشتری‌ها خودشان سیب‌هایی را که خواهند خرید، می‌چینند.[۷۳]

رنگ سیب‌های خرد شده به خاطر قرار گرفتن در معرض هوا قهوه‌ای می‌شود چون مواد فنلیک به دلیل ترکیب با اکسیژن به ملانین تبدیل می‌شوند.[۷۱] ارقام مختلف در گرایش به قهوه‌ای رنگ شدن تفاوت دارند.[۷۵] سیب‌های آرکتیک تولید شده از طریق مهندسی ژنتیک قهوه‌ای نمی‌شوند.برای جلوگیری از قهوه‌ای شدن، میوه‌های خرد شده را می‌توان در آب اسیددار مثل سرکه انداخت.[۷۱]

محصولات ارگانیک[ویرایش]

معمولاً در ایالات متحده سیب‌ها از طریق ارگانیک تولید می‌شوند.[۷۶] در اروپا تولید سیب‌های ارگانیک دشوار است، گرچه در چند باغ بااستفاده از ارقام مقاوم در برابر بیماری؛این کار با موفقیت تجاری، انجام شده است.[۷۶] پاشیدن لایه نازکی ازخاک معدنی کائولین موجب می‌گردد مانعی طبیعی در برابر بعضی از آفت‌ها ایجاد شده و از آفتاب سوختگی سیب جلوگیری گردد.[۵۵][۷۶]

حساسیت[ویرایش]

یک نوع از حساسیت به سیب، که اغلب در اروپای شمالی یافت می‌شود، سندرم سیب توس نامیده شده و اغلب افراد دارای این حساسیت به گرده درخت توس هم حساسیت دارند.[۷۷]واکنش‌های آلرژیک بوسیلهٔ پروتئینی که شبیه گرده درخت توس است شروع می‌شود، و افرادی که تحت تأثیر این پروتئین قرار گرفته‌اند ممکن است به میوه‌های دیگر، مغزدانه‌ها و سبزیجات هم حساسیت نشان دهند. واکنش‌هایی که به سندرم حساسیت اورال (OAS) منتهی می‌شوند معمولاً موجب خارش و التهاب دهان و گلو می‌گردند.[۷۷] و در موارد نادر می‌تواند منجر به حساسیت تهدید کنندهٔ زندگی،آنافیلاکسی گردد.[۷۸] این واکنش‌ها هنگام خام خوردن میوه ایجاد می‌شود، چون ماده حساسیت زا هنگام پخته شدن خنثی می‌گردد. انواع سیب، مراحل رسیدن وچگونگی ذخیره‌سازی می‌توانند میزان مواد حساسیت زا در میوه‌ها را تغییر دهند. ذخیره‌سازی طولانی‌مدت می‌تواند میزان پروتئین عامل سندرم سیب توس راافزایش دهد.[۷۷]

انواع مختلف سیب در یک مغازه عمده فروشی غذا

در نواحی دیگر، مثل نواحی مدیترانه‌ای، بعضی افراد به خاطر شباهت سیب به هلو نسبت به آن حساسیت‌های شدیدی دارند.[۷۷] این نوع حساسیت هم مثل حساسیت OAS است، اما اغلب علائم شدیدتری، مانند استفراغ، شکم درد و کهیر زدن دارند و می‌توانند زندگی فرد را تهدید کنند. افرادی که این نوع حساسیت را دارند ممکن است به میوه‌های دیگر و مغزدانه‌ها هم حساسیت نشان دهند. پختن، پروتئین ایجاد کنندهٔ این حساسیت بخصوص را از بین نمی‌برد، بنابر این چنین افرادی نمی‌توانند سیب خام و یا پخته بخورند. سیب‌های تازه چیده شده و میوه‌هایی که خیلی رسیده‌اند امکان داشتن بیشترین میزان پروتئینی را دارند که منجر به این حساسیت می‌گردد.[۷۷]

تلاش‌های صورت گرفته به منظور تولید میوه‌ای هایپوآلرژنیک(که این دو نوع حساسیت را کمتر ایجاد کند)هنوز به نتیجه نرسیده است.[۷۷]

سمی بودن دانه[ویرایش]

دانه سیب حاوی مقدار کمی آمیگدالین، یک نوع قند و ترکیبی از سیانور است که با نام گلیکوزیدهای سیانوژنیک شناخته شده‌اند. خوردن مقدار کمی از دانه سیب هیچ تأثیری ندارد، اما خوردن مقدار خیلی زیاد واکنش‌های شدیدی ایجاد می‌کند. فقط یک مورد، مسمومیت کشندهٔ حاصل از خوردن دانه سیب شناخته شده است؛در این مورد فرد یک فنجان دانه سیب را جویده و قورت داد. ممکن است چند ساعت طول بکشد تا اثر سم آشکار گردد، چرا که گلیکوزیدهای سیانوژنیک قبل از آزادشدن یون سیانور باید هیدرولیز شوند.[۷۹]

ضرب المثل[ویرایش]

Pink lady and cross section.jpg

تاریخ ضرب المثل «با خوردن روزی یک سیب، به دکتر نیازی نخواهی داشت.» که به اثرات سلامت‌بخش خوردن سیب اشاره می‌کند،[۸۰] به قرن نوزدهم در ولز می‌رسد.[۸۱] [۸۲]براساس گفتهٔ کارولین تاگارت نویسندهٔ کتاب: «روزی یک سیب: ضرب المثل‌های قدیمی و دلیل اینکه چرا هنوز هم مؤثر هستند.» عبارت اصلی چنان‌که تاگارت می‌گوید: «هنگام خوابیدن یک سیب بخور، و این کار باعث بیکاری دکتر می‌شود.» بوده است. در قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، ضرب المثل به این صورت تغییر یافت: «روزی یک سیب بخور تا هیچ پولی به دکتر ندهی.» و عبارتی که الان رایج است: «با خوردن روزی یک سیب، به دکتر نیازی نخواهی داشت.» نخستین بار در سال ۱۹۲۲ ثبت شده است.[۸۳]

جستارهای وابسته[ویرایش]

یادداشت‌ها[ویرایش]

  1. گروهی از خدایان در افسانه‌های اسکاندیناوی که در ارتباط با باروری هستند

منابع[ویرایش]

  1. Potter, D. ; Eriksson, T. ; Evans, R.C. ; Oh, S.H. ; Smedmark, J.E.E. ; Morgan, D.R. ; Kerr, M. ; Robertson, K.R. ; Arsenault, M.P. ; Dickinson, T.A. ; Campbell, C.S. (2007). Phylogeny and classification of Rosaceae. Plant Systematics and Evolution. 266(1–2): 5–43.
  2. "Malus pumila auct.". Germplasm Resources Information Network (GRIN) online database. Retrieved 2012-01-04. 
  3. "Pyrus malus L.". Germplasm Resources Information Network (GRIN) online database. Retrieved 2012-01-29. 
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ ۴٫۲ "Apple – Malus domestica". Natural England. Archived from the original on 12 May 2008. Retrieved 22 January 2008. 
  5. "Types and names of Apple Trees, Species of the Malus Genus". Treenames.net. Retrieved 25 August 2014. 
  6. ۶٫۰ ۶٫۱ ۶٫۲ ۶٫۳ ۶٫۴ ۶٫۵ ۶٫۶ "Origin, History of cultivation". University of Georgia. Archived from the original on 21 January 2008. Retrieved 22 January 2008. 
  7. "Apple". Natural History Museum. Retrieved 5 September 2013. 
  8. ۸٫۰ ۸٫۱ Jules Janick, James N. Cummins, Susan K. Brown, and Minou Hemmat (1996). "Chapter 1: Apples". In Jules Janick and James N. Moore. Fruit Breeding, Volume I: Tree and Tropical Fruits (PDF). John Wiley & Sons, Inc. p. 9. ISBN 0-471-31014-X. 
  9. "Natural Waxes on Fruits". Postharvest.tfrec.wsu.edu. 29 October 2010. Retrieved 14 June 2013. 
  10. Lauri, Pierre-éric; Karen Maguylo; Catherine Trottier (2006). "Architecture and size relations: an essay on the apple (Malus x domestica, Rosaceae) tree". American Journal of Botany (Botanical Society of America, Inc.) 93 (93): 357–368. doi:10.3732/ajb.93.3.357. 
  11. Archetti M. (2009). Evidence from the domestication of apple for the maintenance of autumn colours by coevolution. Proc Biol Sci. 276(1667):2575-80. PMID 19369261
  12. ۱۲٫۰ ۱۲٫۱ Sauer, Jonathan D. (1993). Historical Geography of Crop Plants: A Select Roster. CRC Press. p. 109. ISBN 0849389011. 
  13. Amandine Cornille et al. (2012). Mauricio, Rodney, ed. "New Insight into the History of Domesticated Apple: Secondary Contribution of the European Wild Apple to the Genome of Cultivated Varieties". PLOS Genetics 8 (5): e1002703. doi:10.1371/journal.pgen.1002703. PMC 3349737. PMID 22589740. 
  14. Sam Kean (17 May 2012). "ScienceShot: The Secret History of the Domesticated Apple". 
  15. Coart, E. , Van Glabeke, S. , De Loose, M. , Larsen, A.S. , Roldán-Ruiz, I. 2006. Chloroplast diversity in the genus Malus: new insights into the relationship between the European wild apple (Malus sylvestris (L.) Mill.) and the domesticated apple (Malus domestica Borkh.). Mol. Ecol. 15(8): 2171–82.
  16. "Apple Cup Rivals Contribute to Apple Genome Sequencing". Cahnrsnews.wsu.edu. 29 August 2010. Retrieved 28 December 2012. 
  17. "The genome of the domesticated apple (Malus × domestica Borkh.)". Nature.com. Retrieved 28 December 2012. 
  18. An Italian-led international research consortium decodes the apple genome AlphaGallileo 29 August 2010. Retrieved 19 October 2011.
  19. The Science Behind the Human Genome Project Human Genome Project Information, US Department of Energy, 26 March 2008. Retrieved 19 October 2011.
  20. Clark, Brian, Apple Cup Rivals Contribute to Apple Genome Sequencing, 29 August 2010, Washington State University, retrieved 19 October 2011.
  21. ۲۱٫۰ ۲۱٫۱ "An apple a day keeps the doctor away". vegparadise.com. Archived from the original on 11 February 2008. Retrieved 27 January 2008. 
  22. Smith, Archibald William (1997). A Gardener's Handbook of Plant Names: Their Meanings and Origins. Dover Publications. p. 39. ISBN 0-486-29715-2. 
  23. ۲۳٫۰ ۲۳٫۱ ۲۳٫۲ Lawrence, James (1980). The Harrowsmith Reader, Volume II. Camden House Publishing Ltd. p. 122. ISBN 0-920656-10-2. 
  24. James M. Van Valen (2010). History of Bergen county, New Jersey. Nabu Press. p. 744. ISBN 1-177-72589-4. 
  25. Brox, Jane (2000). Five Thousand Days Like This One: An American Family History. Beacon Press. ISBN 978-0-8070-2107-1. 
  26. "Controlled Atmosphere Storage". Washington Apple Commission. Retrieved 3 April 2012. 
  27. http://postharvest.tfrec.wsu.edu/EMK2001D.pdf
  28. ۲۸٫۰ ۲۸٫۱ Ellis Davidson, H. R. (1965) Gods And Myths Of Northern Europe, page 165 to 166. ISBN 0-14-013627-4
  29. Ellis Davidson, H. R. (1965) Gods And Myths Of Northern Europe, page 165 to 166. کتاب‌های پنگوئن ISBN 0-14-013627-4
  30. Ellis Davidson, H. R. (1998) Roles of the Northern Goddess, page 146 to 147. روتلج ISBN 0-415-13610-5
  31. ۳۱٫۰ ۳۱٫۱ Wasson, R. Gordon (1968). Soma: Divine Mushroom of Immortality. Harcourt Brace Jovanovich. p. 128. ISBN 0-15-683800-1. 
  32. ۳۲٫۰ ۳۲٫۱ Ruck, Carl; Blaise Daniel Staples (2001). The Apples of Apollo, Pagan and Christian Mysteries of the Eucharist. Durham: Carolina Academic Press. pp. 64–70. ISBN 0-89089-924-X. 
  33. Heinrich, Clark (2002). Magic Mushrooms in Religion and Alchemy. Rochester: Park Street Press. pp. 64–70. ISBN 0-89281-997-9. 
  34. Herodotus Histories 6.1.191.
  35. Edmonds, J. M. , trans. ; rev. John M. Cooper. "Epigrams". Plato: Complete Works. Ed. John M. Cooper. Indianapolis: Hackett, 1997. p 1744, note to VII. Print.
  36. Edmonds, J. M. , trans. ; rev. John M. Cooper. "Epigrams". Plato: Complete Works. Ed. John M. Cooper. Indianapolis: Hackett, 1997. p 1744. Print.
  37. ۳۷٫۰ ۳۷٫۱ ۳۷٫۲ Macrone, Michael; Tom Lulevitch (1998). Brush up your Bible!. Tom Lulevitch. Random House Value. ISBN 0-517-20189-5. OCLC 38270894. 
  38. Paul J. Kissling, ''Genesis'' (College Press 2004 ISBN 978-0-89900875-2), vol. 1, p. 193. Books.google.com. Retrieved 25 August 2014. 
  39. Hendel, ''The Book of Genesis: A Biography'' (Princeton University Press 2012 ISBN 978-0-69114012-4), p. 114. Books.google.com. Retrieved 25 August 2014. 
  40. نوروز و فلسفه هفت‌سین. گردآورنده سید محمدعلی دادخواه. تهران: انتشارات قلم، ۱۳۸۴. ۲۰۷ ،۲۲۱،۲۲۲. 
  41. ماشاالله هداوند، رموز سلامت، ۴۱۲.
  42. نوروز و فلسفه هفت‌سین. گردآورنده سید محمدعلی دادخواه. تهران: انتشارات قلم، ۱۳۸۴. ۲۰۷،۲۲۱،۲۲۲. 
  43. Elzebroek, A.T.G.; Wind, K. (2008). Guide to Cultivated Plants. Wallingford: CAB International. p. 27. ISBN 1-84593-356-7. 
  44. ""National Fruit Collections at Brogdale", Farm Advisory Services Team". Retrieved 2 December 2012. 
  45. "ECPGR Malus/Pyrus Working Group Members". Ecpgr.cgiar.org. 22 July 2002. Retrieved 25 August 2014. 
  46. ۴۶٫۰ ۴۶٫۱ Sue Tarjan (Fall 2006). "Autumn Apple Musingsa" (PDF). News & Notes of the UCSC Farm & Garden, Center for Agroecology & Sustainable Food Systems. pp. 1–2. Archived from the original on 11 August 2007. Retrieved 24 January 2008. 
  47. ۴۷٫۰ ۴۷٫۱ "World apple situation". Archived from the original on 11 February 2008. Retrieved 24 January 2008. 
  48. Weaver, Sue (June–July 2003). "Crops & Gardening – Apples of Antiquity". Hobby Farms magazine (BowTie, Inc). 
  49. John Lloyd and John Mitchinson (2006). QI: The Complete First Series – QI Factoids (DVD). 2 entertain.
  50. "NCSU.edu". Ces.ncsu.edu. 24 July 2009. Retrieved 7 November 2010. 
  51. William G. Lord and Amy Ouellette (February 2010). "Dwarf Rootstocks for Apple Trees in the Home Garden" (PDF). University of New Hampshire. Retrieved 1 September 2013. 
  52. Esmaeil Fallahi, W. Michael Colt, Bahar Fallahi, Ik-Jo Chun (January–March 2002). "The Importance of Apple Rootstocks on Tree Growth, Yield, Fruit Quality, Leaf Nutrition, and Photosynthesis with an Emphasis on ‘Fuji’" (PDF). Hort Technology 12 (1). 
  53. ML Parker (September 1993). "Apple Rootstocks and Tree Spacing". North Carolina Cooperative Extension Service. Retrieved 1 September 2013. 
  54. Ferree, David Curtis; Ian J. Warrington (1999). Apples: Botany, Production and Uses. CABI Publishing. ISBN 0-85199-357-5. OCLC 182530169. 
  55. ۵۵٫۰ ۵۵٫۱ ۵۵٫۲ ۵۵٫۳ Bob Polomski; Greg Reighard. "Apple". Clemson University. Archived from the original on 28 February 2008. Retrieved 22 January 2008. 
  56. "Apples in Ecuador". Acta Hort. Retrieved 17 July 2008. 
  57. S. Sansavini (1 July 1986). "The chilling requirement in apple and its role in regulating Time of flowering in spring in cold-Winter Climate". Symposium on Growth Regulators in Fruit Production (International ed.). Acta Horticulturae. p. 179. ISBN 978-90-6605-182-9. 
  58. "Controlled Atmosphere Storage (CA)". Washington State Apple Advertising Commission. Archived from the original on 11 March 2008. Retrieved 24 January 2008. 
  59. "Food Science Australia Fact Sheet: Refrigerated storage of perishable foods". Food Science Australia. February 2005. Retrieved 25 May 2007. 
  60. Yepsen, Roger (1994). Apples. New York: W.W. Norton & Co. ISBN 0-393-03690-1. 
  61. ۶۱٫۰ ۶۱٫۱ Lowther, Granville; William Worthington. The Encyclopedia of Practical Horticulture: A Reference System of Commercial Horticulture, Covering the Practical and Scientific Phases of Horticulture, with Special Reference to Fruits and Vegetables. The Encyclopedia of horticulture corporation. 
  62. ۶۲٫۰ ۶۲٫۱ Coli, William. "Apple Pest Management Guide". University of Massachusetts Amherst. Archived from the original on 12 February 2008. Retrieved 3 March 2008. 
  63. ۶۳٫۰ ۶۳٫۱ Bradley, Fern Marshall; Ellis, Barbara W. ; Martin, Deborah L., ed. (2009). The Organic Gardener's Handbook of Natural Pest and Disease Control. Rodale, Inc. pp. 32–34. ISBN 978-1-60529-677-7. 
  64. "Production of Apple by countries". UN Food & Agriculture Organization. 2011. Retrieved 19 December 2013. 
  65. "FAO". Faostat.fao.org. 8 August 2012. Retrieved 8 August 2012. 
  66. Desmond, Andrew (1994). The World Apple Market. Haworth Press. pp. 144–149. ISBN 1-56022-041-4. OCLC 243470452. 
  67. Kristin Churchill. "Chinese apple-juice concentrate exports to United States continue to rise". Great American Publishing. Archived from the original on 16 October 2006. Retrieved 22 January 2008. 
  68. "Crunch time—apple imports". aph.gov.au. 19 September 2012. Retrieved 18 June 2015. 
  69. http://www.sedayeeghtesad.ir/News/24368.html
  70. "Nutrition Facts, Apples, raw, with skin [Includes USDA commodity food A343]". Nutritiondata.com. Retrieved 3 January 2013. 
  71. ۷۱٫۰ ۷۱٫۱ ۷۱٫۲ ۷۱٫۳ Boyer, Jeanelle; Liu, RH (May 2004). "Apple phytochemicals and their health benefits". Nutrition journal (Cornell University, Ithaca, New York 14853-7201 USA: Department of Food Science and Institute of Comparative and Environmental Toxicology) 3 (1): 5. doi:10.1186/1475-2891-3-5. PMC 442131. PMID 15140261. 
  72. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/18855307
  73. ۷۳٫۰ ۷۳٫۱ ۷۳٫۲ "Apples". Washington State Apple Advertising Commission. Archived from the original on 20 December 2007. Retrieved 22 January 2008. 
  74. Yu, Xiuzhu; Van De Voort, Frederick R.; Li, Zhixi; Yue, Tianli (2007). "Proximate Composition of the Apple Seed and Characterization of Its Oil". International Journal of Food Engineering 3 (5). doi:10.2202/1556-3758.1283. 
  75. The Brown . // The New York Times, 22 November 2010
  76. ۷۶٫۰ ۷۶٫۱ ۷۶٫۲ Ames, Guy (July 2001). "Considerations in organic apple production" (PDF). National Sustainable Agriculture Information Service. Retrieved 24 January 2008. 
  77. ۷۷٫۰ ۷۷٫۱ ۷۷٫۲ ۷۷٫۳ ۷۷٫۴ ۷۷٫۵ "General Information – Apple". Informall. Archived from the original on 23 July 2012. Retrieved 17 October 2011. 
  78. Landau, Elizabeth, Oral allergy syndrome may explain mysterious reactions, 8 April 2009, CNN Health, accessed 17 October 2011
  79. Lewis S. Nelson; Richard D. Shih; Michael J. Balick (2007). Handbook of poisonous and injurious plants. Springer. pp. 211–212. ISBN 978-0-387-33817-0. Retrieved 13 April 2013. 
  80. http://dictionary.cambridge.org/dictionary/british/an-apple-a-day-keeps-the-doctor-away
  81. http://www.phrases.org.uk/meanings/an-apple-a-day.html
  82. http://idioms.thefreedictionary.com/An+apple+a+day+keeps+the+doctor+away
  83. Pollan, Michael (2001). The Botany of Desire: a Plant's-eye View of the World. Random House. p. 22, cf. p. 9 & 50. ISBN 0375501290. Retrieved 3 January 2015. 

مطالعه بیشتر[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

در پروژه‌های خواهر می‌توانید در مورد سیب اطلاعات بیشتری بیابید.


Search Wiktionary در میان واژه‌ها از ویکی‌واژه
Search Wikiquote در میان گفتاوردها از ویکی‌گفتاورد
Search Commons در میان تصویرها و رسانه‌ها از ویکی‌انبار
Search Wikispecies در میان گونه‌ها از ویکی‌گونه
Manzana
Owoce Jabłko.jpg
Valor nutricional por cada 100 g c/ piel
Energía 52 kcal 218 kJ
Carbohidratos 13.81 g
 • Azúcares 10.39 g
Grasas 0.17 g
Proteínas 0.26 g
Agua 85.56 g
Retinol (vit. A) 3 μg (0%)
 • β-caroteno 27 μg (0%)
Tiamina (vit. B1) 0.017 mg (1%)
Riboflavina (vit. B2) 0.026 mg (2%)
Niacina (vit. B3) 0.091 mg (1%)
Ácido pantoténico (vit. B5) 0.061 mg (1%)
Vitamina B6 0.041 mg (3%)
Ácido fólico (vit. B9) 3 μg (1%)
Vitamina C 4.6 mg (8%)
Vitamina E 0.18 mg (1%)
Vitamina K 2.2 μg (2%)
Calcio 6 mg (1%)
Hierro 0.12 mg (1%)
Magnesio 5 mg (1%)
Manganeso 0.035 mg (2%)
Fósforo 11 mg (2%)
Potasio 107 mg (2%)
Sodio 1 mg (0%)
Zinc 0.04 mg (0%)
% CDR diaria para adultos.
Fuente: Manzana en la base de datos de nutrientes de USDA.
[editar datos en Wikidata]

La manzana es una fruta pomácea comestible, fruto del manzano doméstico (Malus domestica), otros manzanos (especies del género Malus) o híbridos de aquel. En algunas zonas de España se le suele llamar pero cuando tiene forma alargada,[1] aunque en muchas partes de Andalucía se llama indistintamente “pero” a la manzana.

Historia

Se dice, tradicionalmente, que su origen estaría situado en la zona de Almá-Atá o Almatý, antigua capital de la república soviética de Kazajistán y actual segunda ciudad más importante del estado kazajo independiente. De hecho Almaty es la forma adjetivada del sustantivo "manzana" en kazajo y es popularmente traducida como "Padre de las Manzanas".[2] [3] [4]

Variedades/cultivares

Diferentes variedades.

Se estima que existen entre 5 000 y 20 000 variedades/cultivares de manzanas,[5] aunque el número se reduce a nivel comercial. Todavía se están desarrollando nuevas variedades, generalmente mutaciones de otros cultivares anteriores.[6] Las diferentes variedades se distribuyen preferentemente en zonas de climas templado-fríos, pues es una de las especies frutales que requiere mayor cantidad de horas de frío (temperaturas inferiores a 7 °C) durante el periodo de dormición o descanso invernal. Aunque en promedio los cultivares requieren unas 1200 horas de frío, existen cultivares utilizados en zonas subtropicales que requieren tan solo 200-300 horas de frío (por ejemplo, Anna).[7]

Cultivares más comunes

Componentes principales

Toxicidad

La manzana carece de toxicidad, si exceptuamos la ingestión de sus semillas que, como en todas las rosáceas contienen ácidos que combinados con los jugos gástricos producen cianuro, aunque la ingesta de estas tendría que ser muy grande y voluntaria para producir un resultado fatal.

Usos

Medicinales

Uso interno

  • Antiinflamatoria del aparato digestivo: en casos de inflamación del estómago, intestinos o de las vías urinarias.
  • Antiácida: su contenido en pectinas, así como la influencia de la glicina, que es un antiácido natural la hacen muy adecuada para en casos de acidez estomacal.
  • Antidiarreica y laxante suave: aunque parezca contradictorio su alto contenido en pectinas la convierten en un buen regulador del aparato del intestino, de manera que se constituye un laxante suave en casos de estreñimiento, especialmente cuando se come a primeras horas de la mañana. Al mismo tiempo el valor absorbente de las pectinas la hacen ideal en casos de colitis, diarrea, gastroenteritis y en todos aquellos casos en que se manifiesten heces demasiado abundantes y blandas.
  • Diurético y depurativa: favorece la eliminación de líquidos corporales, siendo muy adecuada en casos de obesidad, enfermedades reumáticas Por su contenido en cistina y arginina , así como el ácido málico, resulta muy adecuada para eliminar las toxinas que se almacenan en el cuerpo y que, además de combatir o impedir las enfermedades anteriormente citadas, son muy adecuadas en afecciones como ácido úrico, gota, y el tratamiento de enfermedades relacionadas con los riñones, como los cálculos o la insuficiencia renal.
  • Anticatarral: en caso de bronquitis o de tos, así como cuando se tiene el pecho cargado, es muy adecuada esta planta por sus valores expectorantes.
  • Anticolesterol: la metionina, su alto contenido en fósforo y su riqueza en fibra soluble resultan fundamentales en el control del colesterol.
  • Hipotensora: el valor vasodilatador de la histidina la convierten en un buen aliado para rebajar la presión sanguínea en casos de hipertensión.
  • Sedante: por su contenido en fósforo, resulta un alimento con propiedades sedantes, muy adecuado para tomarlo antes de irse a dormir, con lo cual ayuda a dormir mejor.
  • Antipirético: para rebajar la fiebre.
  • Antitabaco: una dieta a base solo de manzanas durante todo un día puede ayudar a abandonar el hábito de fumar.
  • Anticancerígena: por su contenido en catequinas y quercetina, dos fitoquímicos que protegen contra la acción de los radicales libres y, junto con la procianidina, tienen propiedades anticancerígenas.[8]
  • Enfermedad de Ménière: las curas de vinagre de manzana con agua ayudan a mejorar esta enfermedad.
  • Antidiabética: estudios científicos recientes atribuyen propiedades antidiabéticas a las semillas de la manzana[9]

Uso externo

  • Dolor: para relajar los músculos cansados después de un esfuerzo físico, evitando los dolores y calambres se puede aplicar una loción sobre la zona dolorida con vinagre de manzana.
  • Fungicida: el vinagre de sidra puede utilizarse para eliminar los hongos de los pies, evitando la sensación de ardor que muchas veces la acompaña.
  • El vinagre de manzana tiene propiedades muy beneficiosas para la salud del oído. Es rico en potasio cuya deficiencia, junto a la de magnesio, zinc y manganeso puede producir sordera. Además hidrata y regenera las mucosas, por lo que puede ayudar a combatir los problemas del oído interno debidos a excesiva sequedad.
  • Desodorizante : el vinagre de sidra de manzana puede constituir un buen desodorante para eliminar el olor desagradable que produce el sudor en las axilas.
  • Flacidez: se utiliza para realizar masajes de las zonas flácidas y mejorar el aspecto de la piel.
  • Manchas en los dientes: la cáscara de este fruto ayuda a quitar manchas de los residuos que dejan el cigarrillo y la vejez en los dientes.

Consumo

  • Alimenticio
    • Resulta un fruto excelente que, debido a su carácter básico se puede comer con cualquier tipo de alimento y a cualquier hora del día, sin producir incompatibilidades alimentarias. Con ella, aparte de comerla cruda, cocida, sola o combinada con otros alimentos, se elaboran productos tan conocidos como:
    • Bebidas alcohólicas como la sidra asturiana o el calvados francés.
    • El sirope de manzana, un tipo de mermelada que se forma al hervir durante varias horas el zumo de manzana hasta que este adquiera la consistencia de la miel. Luego se esteriliza con la técnica de introducirlo al baño María. Resulta "una mermelada" muy nutritiva por la presencia de muchos azúcares, principalmente fructosa.
    • La compota de manzana: Se realiza mediante un proceso similar al anterior, pero esta vez hirviendo la manzana entera pelada.
  • Cosmética
    • Por sus propiedades astringentes, la manzana se ha usado desde la antigüedad para elaborar mascarillas faciales, con el fin de eliminar impurezas y reafirmar la piel.

Tipos de platillos realizados para su consumo

    • Postres dulces, usando la manzana en su forma natural
    • Ensaladas
    • Puré
    • Diferentes tipos de panque
    • Comidas donde podemos mezclar la manzana con distintos tipos de carnes ya sean rojas o blancas.

Recolección y conservación

La manzana McIntosh es uno de los pocos cultivares que no tolera temperaturas de 0 °C durante la conservación, debiéndose almacenar a 4 °C.

La manzana es un fruto climatérico, cuya vida en postcosecha en condiciones de conservación óptimas varía entre dos y ocho meses, según las variedades,[10] con lo cual la manzana se cuenta, junto con el kiwi y las peras de invierno, entre aquellos frutos que admiten un almacenamiento más prolongado en cámara de frío, conservando buena parte de su valor nutritivo.[11] Las manzanas de cosecha más tardía, recolectadas hacia principios de otoño y conservadas en cámaras por encima del punto de congelación, han sido un destacado alimento durante milenios en Asia, Europa y en Estados Unidos desde el siglo XIX.[12] Las manzanas en estado fresco requieren para su conservación industrial temperaturas próximas a 0 °C (salvo en unas pocas variedades susceptibles a daño por frío, como Yellow Newton Pippin o McIntosh, que se conservan a 4 °C), con humedad relativa de 90-95 %,[13] suplementadas con atmósferas controladas u otras tecnologías, como el 1-metilciclopropeno.[14]

Producción

Diferentes cultivares de manzanas empacadas en presentaciones de calidad, en el mercado internacional de Rungis, Francia.

Es una de las frutas más cultivadas del mundo, así en 2005 se produjeron 55 millones de toneladas. De ellas, dos quintas partes fueron de China. Otros grandes productores son Estados Unidos, Turquía, Francia, Italia e Irán.[15] Los productores de Latinoamérica más importantes son Chile y Argentina, ambos con más de 1 millón de toneladas cada uno, producidos principalmente en Valle Central (Chile) y Alto Valle del Río Negro (Argentina), zonas donde el clima y las características del suelo favorecen el cultivo.[16] Las manzanas se han aclimatado en Ecuador a grandes altitudes sobre el nivel del mar, donde proveen cosecha dos veces al año debido a las temperaturas templadas constantes todo el año.[17]

Principales países productores

(En toneladas, año 2015[18] )

Variedades usadas para elaboración de sidra con denominación de origen protegida sidra de Asturias

La elaboración de la sidra protegida por la Denominación de Origen "Sidra de Asturias", se ha de realizar exclusivamente con manzana de sidra de las variedades comprendidas dentro de los siguientes bloques tecnológicos (en función de la acidez y la concentración en compuestos fenólicos):

    • Ácido: Durona de Tresali, Blanquina, Limón Montés, Teórica, San Roqueña, Raxao, Xuanina y Fuentes.
    • Dulce: Verdianola y Ernestina
    • Ácido-amargo: Regona
    • Amargo: Clara
    • Amargo-ácido: Meana
    • Dulce-amargo: Coloradona
    • Semiácido: Carrió, Solarina, De la Riega, Collaos, Perico, Prieta y Perezosa.
    • Semiácido-amargo: Panquerina.

Se ha de significar que las variedades de mesa no se admiten en la Denominación de Origen y, por lo tanto, quedan prohibidas. Otras características que se distinguen entre estas variedades son, además del grupo tecnológico, vigor, la época de floración, la producción, sensibilidad a hongos y la época de maduración.[19]

La manzana en la historia y simbología

Árbol del conocimiento, pintado por Lucas Cranach como un manzano.
Hércules portando la manzana de las Hespérides, estatua de bronce dorado romano del siglo II a. C.
  • Con ella la tradición popular ilustra el pasaje bíblico en que Adán y Eva fueron expulsados del Paraíso por probar el fruto del árbol del conocimiento y Dios les expulsó del paraíso. El paraíso simboliza el estado de tranquilidad antes de hacer el mal mientras que la manzana la tentación. Más tarde, en el arte, se utilizó como símbolo de la nueva Eva, es decir la Virgen María que intercedería ante su hijo por la salvación de la Humanidad. En muchas imágenes románicas la Virgen lleva en su mano derecha una manzana. Esta simbología cultural y del conocimiento está presente en la actualidad, como observamos en los Premios Max de las Artes Escénicas, creados por Juan Brossa. El galardón otorgado en estos premios se trata de una manzana plateada con un antifaz dorado. En palabras del creador "parece una cabeza y al mismo tiempo una manzana, un fruto pecaminoso y frívolo; el antifaz aporta la dimensión dramática y el misterio escénico".
  • Para explicar algunos de los cuentos tradicionales, como el de Blancanieves,en el cual la reina malvada envenena a la protagonista con una manzana. A lo largo de este cuento la manzana juega un papel fundamental. En primer lugar está la importancia del color, rojo, que la asociará con el pecado y la muerte (sangre roja, símbolo de muerte). Aparentemente, parece una manzana perfecta, transmite seguridad y belleza (es brillante como algo limpio, atractivo y puro o sin manipular) cuando en realidad es todo lo contrario; el hecho de que Blancanieves se comiese la manzana le produjo la muerte ipso facto. Por tanto, juntando la manzana con el color rojo y la perfección, la manzana representaría el engaño. Desde siempre la manzana ha ido asociada a una persona mala, una persona cruel que solo busca hacer daño a los demás. Y la persona a la que va dirigida es una persona, humilde, ingenua, fácil de engañar. En resumen, teniendo en cuenta variaciones en el color o la textura; la persona que la ofrece y la persona a quién va dirigida, puede significar, engaño y pecado o todo lo contrario.
  • La manzana de la discordia en la mitología griega desatando un problema entre las diosas Hera, Afrodita y Atenea.
  • Isaac Newton comentó a su biógrafo William Stukeley, que usó la caída de una manzana en su huerto como inspiración para formular la Ley de gravitación universal.[20]
  • Se utilizó para el logotipo utilizado por el grupo de rock The Beatles para su compañía discográfica.
  • El logotipo de la empresa de informática Apple Inc. es una manzana mordida y sus ordenadores son llamados Macintosh (McIntosh es una variedad de manzana).
  • Es una figura recurrente en la serie Desperate Housewives desde el 2004 y en Death Note.

Expresiones relacionadas

  • Estar sano como una manzana. Se pondera la buena salud de una persona.
  • Der Apfel fällt nicht weit vom Stamm (La manzana cae siempre cerca del tronco), dicho alemán que tiene el mismo sentido que el dicho común en español: “De tal palo, tal astilla.” También se dice La manzana nunca cae lejos del árbol.
  • La manzana de la discordia. Lo que es ocasión de contrariedad en los ánimos y las opiniones.
  • An apple a day keeps the doctor away (Una manzana al día del doctor te alejaría). Refiere la popular frase anglosajona a lo saludable que es esta fruta.
  • Más vale manzana comida que podrida.
  • Darle al maestro una manzana. Expresión típica que se usa para agradecer a un maestro.
  • Una manzana podrida pudre a las demás. Los malos hábitos de una persona suelen contagiarse a las de su alrededor.

Véase también

Referencias

  1. «Definición de "pero"». 
  2. BUGA: BLE informados sobre los orígenes y variedades de manzanas (en alemán con opción de traducción al español).
  3. Apfel... Links & Informationen für Obstbauern (en alemán).
  4. Der Apfel. Schoenheit und Kosmetik (en alemán).
  5. Pijpers, D.; Constant, J. G.; Jansen, K. The Complete Book of Fruit. Multimedia Publications (UK) Ltd., London, 1986.
  6. Nuevas variedades de Manzanos en Pomáceas, Boletín Técnico, 13, 3, Centro de Pomáceas de la Universidad de Talca, 2013
  7. Jackson, J. E. (2003). The Biology of Apples and Pears. Nueva York: Cambridge University Press. p. 37. ISBN 978-0-521-38018-8. 
  8. Más evidencias de cómo las manzanas y el té verde protegen nuestra salud
  9. Fromm, M., Loos, H.M., Bayha, S., Carle, R., Kammerer, D.R., Recovery and characterisation of coloured phenolic preparations from apple seeds, Food Chemistry, 2012.
  10. Sozzi, Gabriel O. (2007). «Tecnología en postcosecha y su influencia sobre la calidad de los frutos». En Sozzi, Gabriel O. Árboles frutales
  11. Lurie, Susan (2002). «Temperature management». En Knee, Michael. Fruit Quality and its Biological Basis (en inglés). Boca Raton, Florida, EE. UU.: CRC Press. pp. 107–121. ISBN 0-8493-9781-2. 
  12. Ecofisiología, cultivo y aprovechamiento. Buenos Aires: Facultad de Agronomía. pp. 769–805. ISBN 950-29-0974-7. 
  13. Kader, Adel A., ed. (2002). Postharvest Technology of Horticultural Crops (3ª edición). Oakland, California: University of California, Agriculture and Natural Resources, Publication 3311. p. 511. ISBN 1-879906-51-1. 
  14. Sozzi, G.O.; Beaudry, R.M. (abril de 2007). «Current perspectives on the use of 1-methylcyclopropene in tree fruit crops: an international survey». Stewart Postharvest Review 3 (2): 1–16. ISSN 1745-9656. 
  15. Ferree; Ian J. Warrington. Apples: Botany, Production and Uses. CABI Publishing. ISBN 0-85199-357-5. 
  16. Patricia I. Garriz, Ernesto A. Bilder (ISSN 1131-5660). «La producción de manzanas en Argentina». Fruticultura profesional. 2002. Resumen disponible en Dialnet, Universidad de La Rioja (España). 
  17. «Manzanas en Ecuador». 
  18. (requiere búsqueda)
  19. (Dapena, E.; M. Dolores Blázquez. “Descripción de las variedades de manzana de la D.O.P. Sidra de Asturias”. SERIDA.)
  20. Véase, en las Memorias de Newton, la pág. 42.

Enlaces externos

Ingrediente en Wikilibros