سیبزمینی ترشی
| سیبزمینی ترشی | |
|---|---|
| ردهبندی علمی | |
| فرمانرو: | |
| (طبقهبندینشده): | |
| (طبقهبندینشده): | |
| (طبقهبندینشده): | |
| راسته: | |
| تیره: | |
| سرده: | |
| گونه: | سیبزمینی ترشی |
| نام دوبخشی | |
| Helianthus tuberosus | |

سیبزمینی ترشی، شلغم شیرازی یا یرالماسی (به انگلیسی: Jerusalem artichoke، کنگر اورشلیم)، (نام علمی: heliantus tuberosus)، گیاهی علفی است که در زبان کُردی، گۆێزرکه، در گویش ترکی زنجانی، موُرچالیق، در گویش مازندرانی، یار مستی و در گویش گرگانی، یارم مسی نام دارد. این گیاه، دارای ساقهای به ارتفاع ۱٫۵ تا ۳ متر است. ساقهٔ این گیاه راست و خشن میباشد و برگهای آن عموماً ساده، منفرد، نوک تیز و دارای کنارههای دندانهدار است.
ترکیبات شیمیایی
[ویرایش | اشتراکگذاری]غدهٔ سیبزمینی ترش دارای ۱ تا ۱٫۵ درصد اینولین و ۳ تا ۵ درصد قندهای مختلف و ۲ درصد مواد ازته است.
خواص درمانی
[ویرایش | اشتراکگذاری]به صورت جوشانده مصرف شده و همچنین خام آن پس از قرار دادن در سرکه یا سالاد استفاده میشود. سیبزمینی ترش غذای مناسبی برای مبتلایان به بیماری قند «دیابت» میباشد.
محل رویش
[ویرایش | اشتراکگذاری]منشأ اصلی آن در آمریکای شمالی بوده و اکنون در ایران هم پرورش مییابد.
نگارخانه
[ویرایش | اشتراکگذاری]- برگ گیاه سیبزمینی ترش
- مزرعه سیبزمینی ترش
منابع
[ویرایش | اشتراکگذاری]دکتر علی زرگری (۱۳۷۱)، گیاهان دارویی جلد سوم، تهران: ناشر مؤسسه انتشارات{{یادکرد}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده)
- آشپزی بومیان آمریکای پیشاکلمبی
- آفتابگردان (سرده)
- آفتابگردان
- ریشههای خوراکی
- سبزیجات چندساله
- فهرست سرخ IUCN از گونههای کمترین نگرانی
- گونههای جانوری نامگذاریشده توسط کارل لینه
- گیاگان آلاباما
- گیاگان آمریکای شمالی
- گیاگان انتاریو
- گیاگان اوهایو
- گیاگان ایلینوی
- گیاگان ایندیانا
- گیاگان پنسیلوانیا
- گیاگان تگزاس
- گیاگان تنسی
- گیاگان جورجیا
- گیاگان رود آیلند
- گیاگان فلوریدا
- گیاگان کارولینای جنوبی
- گیاگان کارولینای شمالی
- گیاگان کبک
- گیاگان کنتاکی
- گیاگان کنتیکت
- گیاگان ماساچوست
- گیاگان میزوری
- گیاگان مین (ایالت)
- گیاگان ویرجینیا
- گیاگان ویرجینیای غربی
- گیاهان توصیفشده در ۱۷۵۳ (میلادی)
- گیاهان دارویی
- محصول انرژی
- مردمگیاهشناسی