سیاست استفاده منصفانه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

سیاست استفاده منصفانه (به انگلیسی: Fair Use Policy) یا کلاهک پهنای باند (به انگلیسی: Bandwidth cap) به عنوان یک مکانیزم مدیریت پهنای باند، انتقال میزان مشخصی از داده را در بازه ای از زمان محدود می کند. شرکت‌های خدمات اینترنتی معمولاً زمانی که یک کانال به اشتراک‌گذاشته‌شده توسط تعداد زیادی کاربر توسط تعداد اندکی کاربر سربار می‌شود یا ممکن است سربار شود یک کلاهک اعمال می کنند. اعمال یک کلاهک پهنای باند گاه سیاست دسترسی منصفانه یا صورتحساب مبتنی بر مصرف گفته می شود[۱].

سیاست استفاده منصفانه و خدمات اشتراک فایل[ویرایش]

برخی شرکت های خدمات اینترنتی در صورت استفاده کاربران از خدمات اشتراک فایل در ساعات اوج مصرف سرعت دسترسی ایشان به این خدمات را کاهش می دهند[۲]

محدودیت پهنای باند [۳] ، به محدودیت اعمال شده بر نحوه استفاده یک دامنه یا ساختار انتقال داده شناخته می شود ، یک محدودیت مصنوعی است که به انتقال داده ها بر روی یک شبکه اعمال می شود. به طور خاص، آن را به سیاست های تحمیل شده توسط ارائه دهنده خدمات اینترنت به منظور محدود کردن استفاده مشتریان از خدمات خود می شناسند؛ به طور معمول، محدودیت استفاده داده، مشترکان را مجبور به پرداخت هزینه های اضافی بر اساس این که آیا مصرف آنها از این حد {تعیین شده توسط شرکتهای خصوصی } بالاتر است. پیاده سازی یک محدوده مصرف پهنای باند گاهی به عنوان یک سیاست دسترسی منصفانه ، سیاست استفاده منصفانه یا صورتحساب مبتنی بر استفاده می شود .

ISP های آمریکا اعلام کرده اند که محدودیت پهنای باند برای ارائه یک سرویس "منصفانه" به مشترکین مربوطه مورد نیاز است. استفاده از محدودیت پهنای باند برای مصرف کنندگان به طور فزاینده غیر ضروری تشخیص داده شده و مورد انتقاد قرار گرفته است؛ زیرا کاهش هزینه های زیربنایی باعث شده است که قیمت نهایی انتقال اینترنت پرسرعت برای افزایش ظرفیت شبکه های آنها به منظور حفظ مصرف کاربرانشان به راحتی انجام شود ، و حتی جایگزین محدودیت های خودسرانه در استفاده شود. همچنین گفته شده است که محدودیت پهنای باند برای کمک به محافظت از ارائه دهندگان تلویزیون مبتنی بر امواج فرکانس رادیویی یا کابلی در مقابل پخش تلویزیون اینترنتی پرداخته می شود که ممکن است توسط ISP متعلق به شورای نظارت یا پخش سراسری با سرویس های امروزی که مصرفشان به راحتی در همه جا قابل استفاده است و جریان مصرف بیش از حد انتظار بالایی داشته است .

اگر به شما در زمینه اینترنت گفته شده است محدودیت پهنای مصرف از مبدا وجود دارد، چیزی که به عنوان یک ساختار بین المللی "پهنای باند پهن" شناخته می شود هیچ محدودیتی وجود ندارد ،زیرا پهنای باند واقعی (بیت در ثانیه) محدود به مقدار داده های دانلود یا آپلود در هر ماه نیست و نخواهد بود .

فهرست[ویرایش]

  • 1 سرعت استاندارد
  • 2 مثال کلاه
  • 3 داده های نامحدود
  • 4 جرایم
  • 5 رهنمود
  • 6 همچنین ببینید
  • 7 منابع
  • 8 پیوندهای خارجی

سرعت استاندارد[ویرایش]

به طور کلی، هر کاربر از یک شبکه انتظار دارد از سریع ترین روش انتقال اطلاعات در یک زمان کوتاه استفاده کند، به عنوان مثال برای دانلود یک صفحه وب مگابایتی در کمتر از یک ثانیه . اما استفاده مداوم یا تداوم اتصال، هنگام به اشتراک گذاری فایل ها یا جریان های ویدیویی متوالی و یا سنگین ، می تواند به طور جدی برای دیگر مصرف کنندگان خدمات را مختل کند. البته در DSL ، جایی که شبکه اصلی مشترک است اما شبکه دسترسی دریافتی مستقیم قابل دریافت نیست این مشکل با این مفهوم کمتر مرتبط است. با این حال، در اینترنت کابلی ، که در آن هر دو شبکه اصلی و شبکه دسترسی مشترک هستند، و در شبکه های بی سیم، که در آن پهنای باند شبکه کل نیز نسبتا محدود است، بیشتر مرتبط است.

در ساختار فیبر نوری این مشکلات بالا بسیار بسیار کمتر است و حتی در صورت اتصال مستقیم به سرور دسترسی به علت پهنای باند بالا بر روی این حوزه و سرعت انتقال سریعتر کمتر خطوط کمتر درگیر می شود

مثال محدودیت ها[ویرایش]

در سال 2016، Comcast ارائه دهنده خدمات ایالات متحده یک طرح خدماتی با داده ای با اندازه 1 ترابایت ارائه داد. در میزان مصرف داده های معاصر، هر یک از اعضای خانواده چهار نفره باید به طور جداگانه 100 فیلم را در یک ماه برای نزدیک شدن به این محدودیت بتوانند تماشا کنند. در این طرح، عادت های معمولی استفاده از داده ها از این محدودیت تجاوز نمی کنند.

داده های نامحدود[ویرایش]

"داده های نامحدود" یک پلن یا ارتقاء بازاریابی شرکتهای خصوصی است که در آن یک ارائه دهنده خدمات اینترنتی به پهنای باند دسترسی پیدا می کند بدون اینکه سرویس برش داده یا محدود شود {نامحدود واقعی}. با این وجود، پس از اینکه یک کاربر یا مشتری شروع به استفاده می کند، سیستم نرم افزاری و سخت افزاری کارگذاشته شده در سیستم های ارائه دهنده خدمات اینترنتی {کلاهبرداری پهنای باند} را اجرا می کند، ارائه دهنده پهنای باند شروع به ایجاد بالا بردن آمار مصرفی کاذب مشتری یا کاربر نموده و با اعمال موانع نرم افزاری محدودیت مصرف را تا سرعت دسترسی کاربر به حد مورد نظرش کاهش می دهد .

در این حالت کاربر مجبور است یا دسترسی بیشتری را خریداری کند یا حجمی {که خدمات دهنده اینترنت بدون محدودیت دریافت می کند} را خریداری کند و پول بیشتری بپردازد و یا اینکه اب سرعت فعلی تا پایان مدت قرار داد ماهیانه یا سالیانه سر کند .

جرایم کلاهبرداری محدودیت داده ها در سایر کشورها و در ایران[ویرایش]

در اکتبر سال 2015، 58 دستگاه ارائه دهنده پهنای باند در آمریکا با استفاده از کدهای داده موجود ، از جمله ارائه دهندگان عمده تلفن همراه بی سیم مانند Verizon Wireless و AT & T، وجود داشت . [۴]

پیش از سال 2010، روند ارائه داده های نامحدود بدون افزایش پهنای باند وجود داشت . در ایالات متحده، کمیسیون ارتباطات فدرال ، ارائه دهندگان خدمات را برای ارائه اطلاعات به عمد غلط مصرف نامحدود که منجر به ایجاد مصرف محدود از سوی ارائه دهنده به مشتری میشد به نحوی که اثبات شد مشتریان را گمراه کرده اند، جریمه کرده است. در ماه ژوئن سال 2015، FCC شرکت AT & T را 100،000،000 دلار برای گمراه کردن مصرف کنندگان جریمه کرد[۵]. در اکتبر سال 2016، FCC به توافقنامه ای با T-Mobile رسید که در آن 48،000،000 دلار آمریکا برای عدم اطلاع رسانی محدودیت ها ایجاد کرده در برنامه های داده های نامحدود خود پرداخت می کردند.[۶]

در سالهای اولیه ورود اینترنت به ایران نیز از قوانین نامحدود تبعیت می کرد ،هر چند در آن روزها فقط سرعت 32 کیلو بیت دیال آپ موجود بود . اما به مرور که خدمات ADSL آغاز به کار کرد شرکتهای خدمات دهنده برای دریافت هزینه های ایجاد شده برای خرید دستگاه های اولیه نمودند اقدام به فروش قیمتهای بالاتر کردند تا اینکه سازمان تنظیم مقررات اقدام به قیمت گذاری و نحوه تعیین میزان سرعت نمود به علت پایین بودن حجم پهنای باند اصلی کشور در آن سالها محدودیت سرعت وجود نداشت، به علت گران بودن سرعت نسبت به قیمت هزینه ها که شرکتها خواستار این بودند که مردم دریافت کنند باعث استقبال افراد محدودی گشته بود اما ناگهان پس از ورود شرکتهای دیگر و بالا رفتن پهنای باند و درخواست های بیشتر مردم برای این خدمات شرکتها که حالا هم هزینه های خودشان را بازگشت داده بودند و قادر نبودن دیگر به این روش پول بیشتری دریافت کرده و خودشان را بالاتر برند اقدام به ارائه صوری سرعتهای بالاتر نموده و کاربران را با بهانه مختلف از مصرف بیشتر برحذر داشته تا کاربران ثابت بیشتری را جذب و پول ماهیانه بیشتری دریافت کنند . در همین سالها بود که یک سایت غیر اخلاقی ایرانی که در مدت بسیار کمی رتبه بالایی در جستجوگرهای بین الملی مثل گوگل و یاهو کسب کرده بود و با انتشار این میزان هدایت از سوی واحدهای خبری این سایتها در صدر اخبار قرار گرفت باعث شد یک نهاد داخلی جمهوری اسلامی[۷] [۸][۹][۱۰]{نهاد یا سازمان مورد نظر شناسایی نشد} در اقدامی عجیب بسیاری از کاربران خانگی را به محدودیت 128 کیلو بیت تنزل داده و تا کنون از تغییر در این قانون خبری در دست نیست ، البته این عجیب نیست در ساختار ایران افرادی که مسئولیت برنامه ریزی یا هدایت سازمانهای دولتی یا فرا دولتی را دارند جهت نشان دادن زور و بازوی قانونی شان {البته در صورتی که قانونی باشد} همیشه در مقابل تکنولوژی مقاومت کرده و می نمایند ، و این تعیین مسیر باعث شد شرکتها حداکثر سود را از این قوانین که دستور العملش در اخبار هست و بسیاری هنوز برگه ابلاغیه را ندیده اند را دستمایه دریافت حداکثر هزینه های ماهیانه و سیار خدمات انجام نداده از مشتری یا کاربر نهایی نمایند .

این در حالیست که طبق قوانین موجود در تنظیم مقررات رادیویی شرکتها ملزم به ارائه خدمات نامحدود به کاربران بودند اما این شرکتها در اقدامی غیر قانونی شروع به فروش پهنای باند + حجم مصرفی به کاربران نمودند و اینگونه کاربران ایرانی هزینه های بیشتری را پرداخت کردند و شرکتهای فوق جهت دور زدن قوانین الزامی کشور به کاربران خود اعلام می کردند شما سرعت بسیار بیشتری از خرید خود دریافت می نمایید در حالیکه قوانین حاکی از این است که هر سرعت اسمی جهت فروش به کاربران باید طبق قوانین قدیم به صورت 1 به 10 و بعدها به 1 به 8 تغییر کرد یعنی کاربرانی که سرعت 1 مگابیت را خریداری می کنند در اصل سرعت 128 کیلو بیت خریداری نموده اند ولی قیمت 1 مگابیت را پرداخت می نمودند و هنوز نیز چنین است . شرکتها با گذاشتن محدودیت حجم مصرفی 3 گیگ قانونی را سالها بعد به سازمان تنظیم مقرارت اجبار کردند که انگار آنها هستند که قانون گذارند نه این سازمان ، نکته تاسف بر انگیز این جریان اینست هیچ نهاد نظارتی و قانونی و نهاد های حمایتی مانند حمایت از حقوق مصرف کنندگان ، بازرسی کشور ، وزارت ارتباطات ، مجلس ، دادستان کل کشور، تنظیم مقرارت رادیویی ، زیر ساخت هیچ شکایتی مبنی بر گرانفروشی این شرکتها به قوه قضایه نه ارسال کرده و نه حتی آن را پیگیری نموده است ، بلکه با همسویی با شرکتهایی که قانون یک کشور را نقض کرده اند همسو شده و با حمایت از آنها طرحها را به نفع این شرکتها تغییر دادند و تنها شرکتی که طبق قوانین برخورد می کرد {مخابرات ایران} را نیز ملزم به تغییر نموده تا همسوی این شرکتها شود و از اعتراض های عمومی کمتر شود.

هر چند کاربران در این سالها همیشه از کیفیت بد و سرعت پایین و حتی روش حجم فروشی همین شرکتها رضایت نداشته و همیشه این شرکتها متهم بودند در روشهای خودشان نیز در ساختار ایجاد شده حجم فروشی نیز تقلب کرده و از نرم افزار های تقلب برای مصرف حجم کاربران و ایجاد تصنعی مصرف که در نوشتار بالا در مورد آن صحبت شده ، استفاده نموده اند .

در این سالها هیچگاه به اعتراضات مصرف کننده نهایی توجه نشده و دلیل آن اینست که هیچ رسانه از آنها نپرسیده است که آیا این وضعیت راضی هستید یا خیر ؟

آیا قوانین فقط برای مردم عادی است یا همه در برابر قوانین یکسان هستند ، چه کسی حافظ و پاسدار قوانین و اجرا شدن درست و برخورد جدی با متخلفین است ؟

سوال اکثر کاربران در ایران اینست که در صورتی که هر یک stm1 پهنای 155 مگابیتی دارد و اگر خریداری 1 مگابیت پوینت تو پوینت از این سرعت را دریافت کند باید فقط 155 نفر از این شبکه استفاده کنند و این حالیست که در قانون 1 به 8 فعلی 1240 نفر همزمان با سرعت 128 کیلو بیت به آن دسترسی دارند و نه 1 مگابیت . چگونه است که به آنها سالهاست به دروغ گفته می شود که شما 1 مگابیت را خریداری کردید و برای اثبات آن با ایجاد تراکنش های داده ای تقلبی بین مودم و اولین سرور تقسیم کننده اینترنت باعث ایجاد نمایش سرعتی مثلا 1024 کیلو بیتی می شوند در حالیکه از سرور دریافت کننده تا سرورهای تقسیم کننده اینترنت این سرعت 1 به 8 تقسیم می شود و کاربر در بهترین حالت همان 128 کیلو بیت را دریافت خواهد کرد ضمن اینکه برای حداکثر استفاده از پهنای دانلود سرعت آپلود را به محدودیت دوبرابری یا چهار برابر تنظیم می کنند یعنی 64 یا 32 کیلو بیت آپلود در ثانیه .

این در حالیست که بسیاری از کاربران در بسیاری از ساعات از اتصال دائمی استفاده نمی کنند و حتی کاربران پر مصرف نیز که طبق بر آوردهای خود همین شرکتها 20 درصد افراد را تشکیل دهد یک شخص پر مصرف نیز نمی تواند بیش از 16 ساعت در روز مصرف داشته و این مقدار در ماه می شود 20 روز یعنی در حالت پر مصرف 10 روز هیچ مصرفی نداشته و ندارد و این در کنار 80 درصد کاربران که مصرف معقول تر یا کمتری دارند می تواند به 15 یا 20 یا 25 روز نیز برسد .

شرکتهای خدمات دهنده اینترنت در ایران همیشه به شرکت زیر ساخت به علت گران بودن پهنای باند دریافتی از این شرکت معترض بوده و هنوز نیز هستند ، نکته جالب توجه اینست که سالهای قبل شرکت زیر ساخت قیمت نهایی هر stm1 را بسیار بالاتر از قیمت خرید عرض می کرد و اکنون در سال 1396 تقریبا به قیمت 20 میلیون تومان آنرا تقلیل داده در حالیکه قیمت دلار نرخ آزاد و دولتی هر ساله در حال بالارفتن بوده و این تناقض برای کاربران بسیار جالب و عجیب است .

همچنین این شرکتها مخابرات ایران را متهم به عدم رعایت اصول قانونی منتشر شده در سازمان تنظیم مقررات رادیویی می نمایند و البته اینکه در برخی موارد حق با ایشان است ولی در برخی موارد خیر .

علت هم در این است که بسیاری از این شرکتها چنان هزینه های جاری برای خودشان ایجاد کرده اند و یا سرمایه های بدست آمده ازسود اینکار را در موارد دیگر صرف کرده و تعداد محدودی از این هزینه ها را در موارد مشابه کاری هزینه کرده اند و نکته مهمتر اینست آنها حتی حاضر به ارتقا سیستم های خود نیز نیستند و همیشه با ایجاد جو گروهی مخابرات را متهم به ندادن دسترس می نمایند در حالیکه خودشان می داند مخابرات به علت دستورات قانونی موظف به ارتقا سیستم های انتقال پهن باند بوده و با ایجاد ساختار فیبر نوری کشوری سعی در بالا بردن کیفیت داشته ولی این شرکتها حاضر نیستند دستگاه های مرتبط با فیبر نوری را جهت استفاده کاربران خریداری نموده و سعی در این دارند مخابرات را در سیم مسی نگه دارند ، اما سود بالا و طمع این شرکتها با حضور خدمات دهنده های موبایل و نحوه بروزرسانی سریع این خدمات باعث شد تا پس لرزه های از دست دادن کاربران را حس کرده و حالا به سمت ساختارهای دیگری رو آورده اند.

اظهارنظر[ویرایش]

اخیرا اپراتورهای خدمات اینترنت ایالات متحده اظهار داشته اند که کلاهک های پهنای باند برای ارائه خدمات "منصفانه"، خدمات گوناگون با قیمت های مختلف بر اساس سرعت و استفاده مورد نیاز است.

در سال 2016، دانی جاسپ ، مدیر عامل شرکت Sonic.net ، ادعاهای تاریخی مبنی بر اینکه کلاهک های پهنای باند برای حفظ ظرفیت شبکه، مورد انتقاد قرار می گیرند، مبنی بر این که هزینه ارائه خدمات واقعا "بسیار سریعتر از افزایش ترافیک داده ها کاهش یافته است." در سال 2008، هزینه های زیربنایی شرکت Sonic برابر با 20 درصد درآمدش بود، اما به دلیل کاهش هزینه های تجهیزات، تا سال 2016 تنها 1.5 درصد کاهش پیدا کرد. جری کنت، مدیر عامل شرکت Suddenlink ، ادعا مشابهی در تماس با سرمایه گذار اعلام کرد که "روزها" نیاز به سرمایه گذاری برای حفظ تقاضای مشتری "بیش از" بوده است و "جریان نقدی قابل توجهی که از طریق اپراتورهای کابل به عنوان هزینه های سرمایه ما همچنان پایین آمده اند. "

همانطور که بیشترین ارائه دهندگان اینترنت در ایالات متحده آمریکا دارای ارائه دهندگان تلویزیون هستند، پیشنهاد شده است که کلاهک های پهنای باند برای جلوگیری از استفاده کاربران از اشتراک اشتراک تلویزیون های تلویزیونی خود با محدودیت های عمدی برای استفاده از سرویس های ویدیویی جریان رقابتی که از طریق اینترنت تحویل می شوند، به عنوان Netflix انجمن اینترنتی گروه لابیگری علاوه بر این استدلال کرد که کلاههای داده به معنای "کمبود مصنوعی" هستند، به ویژه در بازارهایی که رقابت محدودی در باند پهن وجود دارد، همچنین اشاره دارد که برخی از ارائه دهندگان خدمات ویدئویی خود را ارائه می دهند که از سیاست های کلاهبرداری پهنای باند مانند Stream TV Comcast معاف هستند . Comcast از این معافیت دفاع کرد و گفت که این سرویس بر روی اینترنت عمومی تحویل داده نمی شود؛ آن می تواند در هنگام اتصال به روتر وای فای خانگی ارائه دهنده استفاده شود.

پانویس[ویرایش]

  1. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Bandwidth cap». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲ ژانویه ۲۰۱۲.
  2. Help with buying Virgin Media National Services تاریخ بازدید ۱۵ بهمن ۹۰
  3. Retrieved.. ["How to Quickly Limit Wifi Speed for Others? | All-in-One". Retrieved 2017-06-14. «"How to Quickly Limit Wifi Speed for Others? | All-in-One". Retrieved 2017-06-14.»]. http://www.techniquehow.com/2017/06/limit-wifi-speed.html. 2017-06-14. 
  4. https://en.wikipedia.org/wiki/Bandwidth_cap#cite_note-4. 
  5. https://en.wikipedia.org/wiki/Bandwidth_cap#cite_note-5. 
  6. https://en.wikipedia.org/wiki/Bandwidth_cap#cite_note-6. 
  7. «محدودیت 128 کیلو بیت در ایران». https://www.tasnimnews.com/fa/news/1394/03/23/768026/%D9%85%D8%AD%D8%AF%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%AA-128-%DA%A9%DB%8C%D9%84%D9%88%D8%A8%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D9%86%D8%AA%D8%B1%D9%86%D8%AA-%D8%A8%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA%D9%87-%D8%B4%D8%AF. ۲۳ خرداد ۱۳۹۴ - ۱۲:۲۸. 
  8. عصب ایران. «سرعت اینترنت 128 کیلو بیت در ایران». http://www.asriran.com/fa/news/156823/%D8%B3%D8%B1%D8%B9%D8%AA-%D8%A7%DB%8C%D9%86%D8%AA%D8%B1%D9%86%D8%AA-%D8%AE%D8%A7%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D9%87%D9%85%DA%86%D9%86%D8%A7%D9%86-128-%DA%A9%DB%8C%D9%84%D9%88%D8%A8%DB%8C%D8%AA-%D8%A8%D8%A7%D9%82%DB%8C-%D9%85%D9%8A%E2%80%8C%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%AF. ۰۸:۳۸ - ۳۰ بهمن ۱۳۸۹. 
  9. آی تی ایران. «راي مثبت مجلس به حذف محدودیت سرعت اینترنت خانگی». آی تی ایران. يكشنبه 25 مهر 1389. 
  10. «براساس یک قانون امکان دسترسی به اینترنت بالای 128 کیلو بیت برثانیه برای کاربران خانگی ممنوع بوده و خواهد بود».