سکستان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
سکستان
سیستان
استان ساسانیان
حوالی ۲۴۰–۶۵۰٫۱
مرکززرنگ
Historical eraدوران باستان متأخر
• تأسیس
حوالی ۲۴۰
• خلفای راشدین آن را به قلمرو خود ملحق کردند
۶۵۰٫۱
پسین
خلفای راشدین
امروزه بخشی از افغانستان
 ایران

سکستان (که به صورت ، سیستان ، سجستان هم نوشته‌اند) یکی از استان‌های ساسانیان در دوران باستان متأخر بود که در کوست نیمروز قرار داشت. كه امروزه بخشي از آن در ايران ( سيستان و بلوچستان)و بخش ديگر در افغانستان و بلوچستان پاكستان است ،این استان در غرب با کرمان، در شمال غرب با سپهان، در شمال شرق با کوشان‌شهر* و در جنوب شرق با توران هم‌مرز بود. فرمان‌دار این استان را مرزبان می‌نامیدند، و اعضای خاندان شاهی در آنجا را «سکان‌شاه» می‌گفتند. سکستان،(سکوهستان،سکوستان ویا سکهستان به مردمانی گفته می‌شد که در نزدیکی سه کوهه کنونی میزیستند

ریشه‌شناسی[ویرایش]

واژه «سکستان» به معنی «سرزمین مردم سکا» است، که گروهی از سکاها بودند که از قرن سوم پیش از میلاد تا یکم میلادی به فلات ایران و هند مهاجرت کردند و پادشاهی را بنیان نهادند که با نام پادشاهی هندی-سکایی شناخته می‌شود. در دوران هخامنشیان، سکستان با نام زرنگ شناخته می‌شود و جمعیت آن را ایرانیانی تشکیل می‌دادند که به آنها «زرنگیان» می‌گفتند.

تاریخ[ویرایش]

سیستان ، بعد از ناپدید شدن سکاها، جزئی از شاهنشاهی ساسانیان شد. در زمان شاپور یکم، این منطقه، با نام کاملش، سَکِستان، و هند، تا کناره‌های دریا، استان (به فارسی میانه: شَهر) شاهنشاهی بود و گاهی به فرزند شاهنشاه واگذار می‌شد. در یک‌چهارم (کوست) شرقی، این استان، اداره هر دو منطقه Zranka/Dragiana و Haraxwat/Arachosia را به پایتخت اداری خود در Zarangas دربرداشت. آتشکده ایالتی زرتشتیان، طبق معمول، وجود داشت و در آنجا پابرجا بود. هنگامی که پای اعراب در قرن اول هجری / هفتم میلادی بدانجا رسید، مهاجمان با موبد موبدان و رئیس هیربد مواجه شدند. آتشکده کرکویه بعد حمله اعراب دست‌نخورده باقی ماند. با این حال، در گزارش‌های تاریخی، وجود کلیسای نسطوری با اسقف آن، مکتوب شده‌است.[۱]

فرمانداران[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • BOSWORTH, C.E (1997). "SlSTAN". THE ENCYCLOPAEDIA OF ISLAM. ۹ (2nd ed.). p. ۶۸۱–۶۸۵.