سونی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیpolski
سونی
نوعشرکت خوشه‌ای
بنا نهاده۱۹۴۶
بنیانگذارانآکیو موریتا
ماسارو ایبوکا
دفتر مرکزیتوکیو
محدودهٔ فعالیتجهانی
مدیر عاملکازوئو هیرایی کنیچیرو یوشیدا
رئیس هیئت مدیرهاوسامو ناگایاما
محصولاتلوازم خانگی الکترونیکی
نیم‌رساناها
رسانه گروهی
سرگرمی‌های الکترونیکی
سخت‌افزار کامپیوتر
کنسول بازی‌های ویدئویی
خدماتخدمات مالی
تبلیغات
بانکداری و بیمه
درآمد ین۸٫۶۶۵ ترلیون (2019)[۱]
سود خالص ¥۹۱۶٫۲ میلیارد (2019)[۱]
مجموع دارایی ¥۲۰٫۹۸۱ ترلیون (2019)[۱]
شرکت‌های وابستهسونی پیکچرز
سونی میوزیک
ارتباطات همراه سونی
سونی فایننشیال هولدینگز
سونی اینتراکتیو انترتینمنت
وبگاهhttp://www.sony.net
ساختمان مرکزی سونی در میناتو، توکیو

سونی (به ژاپنی: ソニー株式会社) شرکت خوشه‌ای ژاپنی و چندملیتی است، که در زمینه تولید لوازم الکترونیکی، صنعت بازی‌های ویدئویی و تجهیزات سرگرمی، صنعت موسیقی و فیلم، همچنین ارائه خدمات مالی فعالیت می‌کند.[۲]

شرکت سونی در سال ۱۹۴۶ توسط ماسارو ایبوکا و آکیو موریتا تأسیس شد. این شرکت امروزه در کنار رقبایی چون سامسونگ، پاناسونیک، توشیبا، هیتاچی و ال‌جی، به‌عنوان یکی از بزرگترین تولید کنندگان وسایل الکترونیکی در جهان شناخته می‌شود.[۳] شرکت سونی بزرگترین تولید کننده سنسور های دوربین و همچنین تلویزیون های رده بالا در جهان به شمار میرود. همچنین در صنعت سرگرمی، سونی گرداننده بزرگترین تجارت موسیقی در جهان است. این شرکت همچنین به عنوان بزرگترین شرکت در زمینه سرگرمی های کامپیوتری و یکی از رهبران صنعت فیلمسازی و تلویزیون در جهان شناخته میشود.

دفتر مرکزی سونی در شهر میناتو، توکیو قرار دارد.[۴] شرکت سونی دارای تعداد زیادی شرکت تابعه، زیرمجموعه و فرعی است، که شناخته شده‌ترین آن‌ها عبارتند از: سونی اینتراکتیو انترتینمنت، سونی پیکچرز، سونی میوزیک، انتشارات موسیقی سونی/ای‌تی‌وی، سونی فایننشیال هولدینگز و ارتباطات همراه سونی.

تاریخچه[ویرایش]

توکیو تسوشین کوگیو[ویرایش]

در تاریخ ۷ مه ۱۹۴۶، ماسارو ایبوکا و آکیو موریتا دو مهندس ژاپنی، شرکتی با نام «توکیو تسوشین کوگیو» تأسیس کردند. موریتا تا آن زمان جوان ۲۳ ساله‌ای بود، که دانش‌آموخته کارشناسی فیزیک از دانشگاه اوساکا بود و یک دوره آموزش افسری را نیز به اتمام رسانده بود.

او در مهم‌ترین پروژه تحقیقاتی ارتش ژاپن به کار اشتغال داشت. این واحد، بمب‌های هدایت شونده و تجهیزات دید در شب ابداع می‌کرد. برای موریتا بسیار جذاب و وسوسه‌برانگیز بود که در تیم اجرای پروژه حضور داشته باشد. ایبوکا نیز به عنوان مهندس فنی نیروی دریایی، عضو کلیدی همین گروه بود. مهم‌ترین موفقیت او تا آن زمان اختراع اولین دستگاه ویژه جستجوی زیردریایی به حساب می‌آمد، که در نیروی هوایی امپراتوری ژاپن به خدمت گرفته شد و کارایی بالایی از خود نشان داده بود.

ایبوکا و موریتا برای اولین بار در پاییز ۱۹۴۴ به عنوان اعضای گروه فوق سری «کمیته تحقیقات جنگ» با یکدیگر ملاقات کرده بودند. همین گفتگوها مبنای تداوم همکاری بنیان‌گذاران شرکت سونی شد؛ لذا آن‌ها هیچ فرصتی را از دست ندادند و بلافاصله دست به کار شدند و از طریق حامیان با نفوذ خود، سرمایه لازم برای تأسیس شرکت را به دست آوردند و کمپانی سونی اوایل سال ۱۹۴۶ تأسیس شد.

این دو کارشناس به دنبال محصولات جدید و کارا بودند و می‌خواستند کالاهای مصرفی کاملاً نوینی روانه بازار کنند. برای این کار تکنولوژی مورد نیازشان را خود ابداع کردند. این ایده بعدها یکی از اصولی بود که آن‌ها و همین‌طور مدیران سال‌های بعد سونی، از آن پیروی می‌کردند، شرکتی که همواره خواسته همه ابداعات و کارها را خودش به تنهایی انجام دهد و در همه زمینه‌ها پیشگام باشد. چنین برداشتی می‌تواند توجیه‌گر بلندپروازی‌ای باشد، که سال‌ها بعد، سونی با آن، بازار لوازم الکترونیکی جهان را فتح کرد.

اولین محصول آن‌ها یک پلوپز برقی بود، که هیچ‌گاه به بازار عرضه نشد. ابداع یک بالش الکتریکی گرم‌کننده نیز، موفقیت اندکی به همراه آورد، ولی در سال ۱۹۵۰، تولید اولین نوار ضبط صوت و دستگاه پخش آن در بازار ژاپن یک نقطه عطف پدید آورد. این محصول تایپ-جی نامیده شد.

ایبوکا و موریتا در آن زمان بیش از یک‌صد کارمند داشتند، اما هنوز هم شرکت آن‌ها کوچک و کم‌اهمیت بود. این وضعیت در یکی از روزهای سال ۱۹۵۳ تغییر کرد. در آن روز آکیو موریتا، به نیویورک سفر کرده بود، تا گواهی اعطای مجوز ساخت ترانزیستور را از شرکت «آزمایشگاه‌های بل» برای استفاده در شرکتشان دریافت کند. به این ترتیب، یک افسر ژاپنی توانست تنها هشت سال پس از جنگ جهانی دوم با پرداخت ۲۵ هزار دلار، یکی از مهم‌ترین اختراعات جهان را از آن خود کند. مجله نیوزویک در مورد موریتا نوشت:

او مردی بود که به تنهایی تصور جهانیان از تجار ژاپنی را تغییر داد.

سونی[ویرایش]

ساختمان سونی سنتر در برلین، آلمان

چهار سال بعد، در ۱۹۵۷ که ایبوکا و موریتا شروع به فروش اولین رادیوهای ترانزیستوری جیبی در دنیا کردند، به دنبال نامی جدید و مناسب برای شرکتشان می‌گشتند؛ لذا یکی از کلمات رایج در آن زمان یعنی (به انگلیسی: Sonny) به معنای پسر بچه را با عبارت (به لاتین: Sonus) که از ریشه (به انگلیسی: Sound) بود، ترکیب کردند و از آن کلمه سونی (به انگلیسی: Sony) را پدید آوردند، که در هر زبانی به راحتی قابل تلفظ کردن و خوانده شدن است. این ترکیب گویای گروهی از جوانان است، که انرژی و علاقه بسیاری برای ارائه تولیدات و ایده‌های جدید دارند.

با نام‌گذاری جدید، شرکت به تجارت با ایالات متحده آمریکا متمایل شد. ایبوکا و موریتا دریافتند، که در دراز مدت مهم‌ترین بازار آن‌ها به ویژه در بخش ابداعات جدید، ایالات متحده خواهد بود. آن‌ها به این نتیجه رسیدند که هر کس بتواند در آنجا نفوذ کند، می‌تواند در تمام دنیا فعالیت‌های خود را گسترش دهد. اواخر دهه ۱۹۵۰ بسیاری از شرکت‌های دیگر ژاپنی مثل تویوتا نیز به همین نتیجه رسیدند، ولی می‌توان سونی را تنها شرکت ژاپنی دانست، که حاضر شد تمام سیاست‌های خویش را مبتنی بر مقتضیات تجارت در ایالات متحده، شکل دهد.

در سال‌های بعد، اولین تلویزیون تمام ترانزیستوری دنیا، اولین دستگاه ضبط ویدئویی ترانزیستوری و بسیاری ابداعات بزرگ شکل گرفتند که مشهورترین آن‌ها واکمن و دستگاه‌های استریوی قابل حمل بودند، البته شکست‌هایی هم وجود داشت. از آنجایی که ایبوکا و موریتا مغرورتر از آن بودند که سیستم ابداعی ویدئویی خویش، موسوم به بتاماکس را در اختیار دیگران قرار دهند، سیستم وی‌اچ‌اس، که توسط رقیب اصلی یعنی شرکت پاناسونیک اختراع شده بود، در جهان به قدرت اول بدل شد، ولی در مورد تکنولوژی دیسک فشرده که توسط سونی و فیلیپس ابداع شده بود، اشتباه مذکور تکرار نشد و امروزه این نوع سی‌دی در سراسر جهان به یکی از لوازم عادی در منزل تبدیل شده‌است.

در سال‌های آخر قرن بیستم، سونی پس از خرید شرکت موسیقی سی‌بی‌اس با یک سرمایه‌گذاری فوق‌العاده کلان، یکی از شرکت‌های اصلی هالیوود؛ به نام کلمبیا پیکچرز را خرید و این زمانی بود که ژاپن موفقیت اقتصادی بلامنازع خویش را به رخ جهانیان کشید. سونی تجسم این موفقیت بود، موفقیتی که البته مدت زیادی به طول نینجامید زیرا ژاپن دچار بحران عظیمی شد و موریتا که دوران پیری را سپری می‌کرد، اذعان کرد: اگر سیستم اقتصادی ژاپن کمبودهای زیادی داشته باشد، قطعاً یکی از آن‌ها هماهنگی کم با غرب است.

پروفسور مایکل برایان شیفر از دانشگاه آریزونا بیان کرد: «سونی اولین نبود، اما رادیوی ترانزیستوری آن موفق‌ترین بود. تی آر-۶۳، سال ۱۹۵۷ راهش را به سوی بازار آمریکا باز کرد و آغازگر صنعتی نوین برای مصرف‌کنندگان ریز الکترونیک بود.» در اواسط سال ۱۹۵۰، نوجوانان آمریکایی شروع به خریدن رادیوی ترانزیستوری قابل حمل در ارقام بالا نمودند که این امر باعث گردید تا این صنعت نوپا از ۱۰۰٬۰۰۰ دستگاه در سال ۱۹۵۵ به ۵٬۰۰۰٬۰۰۰ دستگاه تا پایان سال ۱۹۶۸ برسد.

اگرچه، این رشد فوق‌العاده سونی در فروش رادیوهای ترانزیستوری باعث شد که آن را به محصول برتر برای مصرف‌کننده‌های الکترونیکی تبدیل کند، این رشد به این دلیل نبود که مصرف‌کننده‌هایی که محصول نسل اولیه یعنی رادیوی لامپی را خریداری کرده بودند، بلکه به سبب پدیدهٔ جدید آمریکایی‌ها در آن زمان به نام راک اند رول بود.[۵]

در سال ۲۰۰۱ شرکت سونی اریکسون توسط دو شرکت سونی ژاپن و شرکت ارتباطاتی سوئدی اریکسون برای تولید موبایل تأسیس شد. دلیل این ترکیب تخصص سونی در دستگاه‌های الکترونیکی مصرفی و رهبری تکنولوژیکی اریکسون در بخش ارتباطات بود. در ۱۶ فوریه ۲۰۱۲ شرکت سونی اقدام به خریداری کلیه سهام شرکت اریکسون، در سونی اریکسون نمود، سپس نام آن به ارتباطات همراه سونی تغییر پیدا کرد. شرکت ارتباطات همراه سونی هم‌اکنون در حدود ۷٫۵۰۰ کارمند در سرتاسر جهان دارد.

در اوایل تأسیس شرکت سونی، دستیابی به موفقیت، اصولاً قابل تصور نبود. خبر بمباران هیروشیما برای آن‌ها غیرقابل درک و تصور بود و شکاف و فاصله تکنولوژیکی ژاپن با سایر کشورها فوق‌العاده زیاد به نظر می‌رسید، ولی با تحقیقات و فناوری که همواره بستر فعالیت‌های شرکت سونی بوده‌اند و همچنین احساس رقابت در کنار اعتقاد به لزوم یادگیری از غرب، آن‌ها مصمم شدند که در آینده باید حتماً به لحاظ فناوری پیشتاز باشند. اکنون مدت‌ها است که برند سونی براساس نظرسنجی‌ها یکی از مطمئن‌ترین برندها در بازار لوازم و محصولات الکترونیکی خانگی محسوب می‌شود. فروش بالای ۷۲ میلیارد دلار شرکت در سال ۲۰۱۳ نیز، گویای همین مطلب است.

ریشه نام[ویرایش]

پس از آنکه ایبوکا و موریتا موفق به گسترش بازار محصولات خود به ایالات متحده شدند، خیلی زود تحقیقاتی برای پیدا کردن نامی که بتواند مشخصه و معرف محصولاتشان باشد و بتواند مشتریان را به سوی این کمپانی جلب کند، انجام دادند. در ابتدا تصور شد که از حروف اختصاری تی.تی. کی استفاده شود ولی چنین نامی ممکن بود با نام شرکت راه‌آهن توکیو که با نام تی.تی. کی شناخته شده بود، آشفتگی ذهنی ایجاد کند.

موریتا می‌خواست نامی پیدا کند که در هیچ زبانی وجود نداشته باشد و هرکس در دنیا بتواند از طریق محصولاتش آن نام را شناسایی کند. نام «Sony» یا سونی که در سال ۱۹۵۸ به این شرکت اطلاق شد، از ترکیب دو کلمه لاتین «Sonus» و انگلیسی «Sonny» ساخته شده‌است.

واژه «Sonus» در لاتین شبیه کلمات «Sound» به معنی صدا و «Sonic» به معنی صوتی است. «Sonny» هم به‌معنای پسربچه است؛ که ترکیب این کلمات در واژه سونی گروهی کوچک از جوانان پرانرژی را که علاقه زیادی برای ایده‌های جدید و پیشرفت دارند، معرفی می‌کرد. در آن زمان که یک شرکت ژاپنی برای نام خود به حروف لاتین متوسل شود و از علایم و اشکال محلی استفاده نکند، اقدام عجیبی بود. تی.تی. کی از خدمات بانکی میتسویی بهره می‌برد، که ترجیح می‌داد نامی هم چون «Sony Electronic Industries» یا «Sony Teletech» برای این شرکت انتخاب شود. اما موریتا نمی‌خواست نام این شرکت را با یک نوع صنعت خاص پیوند دهد و در نهایت هم ایبوکا و هم بانکدارها را با ایده خود موافق سازد. در سال ۱۹۵۸ این کمپانی نام حقوقی «سونی» را برای خود انتخاب کرد که در هر زبانی به راحتی قابل خواندن و تلفظ است.

محصولات اصلی[ویرایش]

اگر اولین محصول تی.تی. کی یک نوع کتری برای برنج بود، سونی خیلی زود خود را با محصولات رادیویی‌اش معرفی کرد. در سال ۱۹۵۵ این شرکت مدل تی. ار-۵۵ اولین دستگاه ترانزیستوری را که به راحتی در جیب هم قابل نگهداری بود تولید کرد. ایبوکا که اوایل این دهه ۱۹۵۰ به ایالات متحده آمریکا سفر کرده بود، مشتاق بود که از آزمایشگاه‌های بل دیدن کند. پس از آن، متوجه شد که باید مجوزی به منظور راه‌اندازی شعبه‌ای از آزمایشگاه بل که در حوزه ترانزیستور فعالیت می‌کرد را گرفته و آن را به شرکتش در ژاپن منتقل نماید.

در آن زمان بیشتر شرکت‌های آمریکایی تحقیقاتشان را روی ترانزیستور برای مصارف نظامی انجام می‌دادند ولی ایبوکا خواهان استفاده از آن در سیستم ارتباطی بود. در نتیجه اولین محصول تجاری ژاپن که رادیوی ترانزیستوری سونی تی آر-۵۵ به بازار عرضه شد. چند ماه بعد سونی محصول جدیدش «تی. آر-۷۲» که توجه خیلی‌ها را در ژاپن و بازارهای خارجی جلب کرد، به بازار فرستاد. این رادیو با مجهز بودن به سیستم شش ترانزیستوره، برون‌داد کشویی و کیفیت فوق‌العاده صدا، فروش قابل ملاحظه‌ای داشت.

سال بعد سونی «تی. آر-۶» را به بازار عرضه کرد که تفاوت‌های عمده‌ای با محصولات قبلی، به خاطر طراحی نازک و کیفیت صدای خوب داشت. در همان مقطع زمانی، برای اولین بار سونی با «آچان» یک شخصیت کارتونی خلق شده توسط فویوهیکو اکابی، قرارداد تبلیغاتی بست. یک سال بعد، شرکت تی.تی. کی با مدل «تی. آر-۶۳» عرضه شد و سونی به یک موفقیت تجاری عظیم دست یافت. در اواسط دهه ۱۹۵۰ میلادی، فروش رادیوی ترانزیستوری قابل حمل سبب شد، تا تولید این محصول از ۱۰۰ هزار دستگاه در سال ۱۹۵۵ به ۵ میلیون در سال ۱۹۶۸ رسید.

از دهه ۱۹۵۰ میلادی، فعالیت‌های سونی تولید محصولاتی ازجمله تلویزیون، دستگاه‌های رادیویی با ابعاد مختلف (واکمن یکی از اختراعات شرکت توکیویی و محصول سال ۱۹۷۹ سونی به عنوان اولین دستگاه پخش موسیقی قابل حمل در جهان، اولین دستگاه کاست خوان و امروز پخش‌کننده دستگاه‌های ام‌پی‌تری دی‌وی‌دی و دیسک بلو-ری و دستگاه‌های ویدئویی مثل دستگاه‌های ضبط ویدئو و ویدئو کاست‌های مربوط (ازجمله سیستم نه چندان موفق بتامکس که در سال ۱۹۷۶ خلق شد و خیلی زود با فرمت وی‌اچ‌اس شرکت پاناسونیک جایگزین شد) انواع دستگاه‌های ال. دی، وی.سی. دی، دی.وی. دی، ام. دی و حتی یو.ام. دی (سیستم اپتیک طراحی شده سونی برای پی.اس. پی پلی استیشن) و دوربین‌های تصویربرداری(Cyber-shot)، دوربین‌های عکاسی دیجیتال(ALFA) و کامپیوترهای شخصی (VAIO) و به تازگی گوشی‌های هوشمند (XPERIA) که شناخته شده‌ترین آن‌ها هستند، را شامل می‌شوند. سونی تاکنون جوایز بسیاری را در نمایشگاه‌های معتبر فناوری کسب کرده‌است. آخرین آن‌ها تلفن همراه (Xperia XZ2) است، که در کنگره جهانی موبایل MWC 2018 به عنوان بهترین گوشی همراه هوشمند جدید معرفی شد.[۱]

محصولات جاودانه[ویرایش]

بعد از تولید واکمن در سال ۱۹۷۹، در سال ۱۹۸۲ محصول نوار ویدئویی بتاکم حرفه‌ای سونی به همراه لوح فشرده به بازار عرضه شد. یک سال بعد، سونی دیسکت ریز ۹۰ میلی‌متری (فلاپی دیسک ۵/۳ اینچی) را به جهانیان معرفی کرد که البته با گذشت زمان و با ورود فرمت‌های جدیدتر محصولی قدیمی نام گرفت.

در سال ۱۹۸۳ شرکت سونی سیستم کامپیوتر خانگی «ام‌اس‌اکس» را ساخت و سپس لوح فشرده (سی‌دی) را به بازار عرضه کرد. در سال ۱۹۸۴ سونی «دیسکمن» را تولید کرد که در راستای موفقیت کسب شده از سوی واکمن، به عنوان محصول قابل حمل (سی‌دی) شناخته می‌شد.

شکست‌های تجاری[ویرایش]

یکی از ناموفق‌ترین محصولات سونی متعلق به زمانی بود که جنگ فرمت نوارهای ویدئویی در دهه ۱۹۸۰ میلادی اوج گرفت. در آن زمان سونی با سیستم «بتامکس» دستگاه ضبط ویدئو با شرکت جی‌وی‌سی که سیستم «وی.اچ. اس» را تولید کرده بود، در حال رقابت بود. با وجود اینکه «بتامکس» کیفیت تصویری بهتری داشت در نهایت این «وی‌اچ‌اس» بود که توانست از رقیب خود در بازار فروش پیشی بگیرد و بعد از مدتی استاندارد جهانی دستگاه وی.سی. آر شد که سونی را مجبور به تقلید کرد.

در لابراتورهای سونی، لئو اساکی محقق و برنده نوبل فیزیک در سال ۱۹۵۷ دیود تونلی را اختراع کرد که به لطف آن این شرکت را در بخش تجهیزات تلویزیون‌های حرفه‌ای جزو سردمداران شرکت‌های الکترونیک قرار داد. با تولید دوربین‌های تصویربرداری، ویدئومیکسر، مونیتور، سونی امروز به عنوان شرکت پیشگام بازار به ویژه در زمینه تولید دوربین‌های اچ‌دی شناخته می‌شود. این شرکت در سینمای دیجیتال با تولید دوربین‌های اچ. دی ساخته شده برای صنعت سینمایی نظیر محصولات اف۲۳ و اف۳۵ که معمولاً برای خیلی از تولیدات سینمایی هالیوود مورد استفاده قرار می‌گیرند، هم حضور فعالی دارد.

فعالیت‌های غیر الکترونیکی[ویرایش]

علاوه بر تولید محصولات الکترونیکی، سونی در چند جبهه مهم دیگر هم حاضر است. این شرکت مالک شرکت سینمایی آمریکایی کلمبیا پیکچرز است و در بازار تلویزیونی تحت نام سونی پیکچرز اینترتینمنت فعالیت می‌کند.

در صنعت موسیقی سونی موزیک بزرگ‌ترین شرکت موسیقی جهان است و در ژاپن از طریق هال نتورک، مدیریت بزرگ‌ترین سالن‌های زنجیره‌ای از برگزاری کنسرت را تحت عنوان «زپ» در این کشور برعهده دارد. سونی به منظور حفظ محصولات این شرکت از سی دی‌های کپی شده غیرمجاز، روی برخی از سی دی‌های خود یک ویروس روت کیت وارد کرده تا میزان قابل استفاده بودن آن‌ها را در کامپیوتر مصرف‌کننده‌ها پایین بیاورد. در ابتدا سکوت شرکت سونی در عدم اعتراف به وجود این ویروس سر و صدای زیادی ایجاد کرد.

بازی‌های رایانه‌ای[ویرایش]

ورود شرکت سونی در سال ۱۹۹۳ به بخش بازی‌های ویدئویی از اهمیت زیادی برخوردار بود. در آن زمان سونی پروژه ساخت یک دستگاه سی دی خوان برای «سوپر نینتندو» را به حالت تعلیق درآورد و سال بعد همین سیستم را به اولین سری محصولات پلی‌استیشن تبدیل کرد که موفقیتی جهانی یافت. این شرکت اخیراً به بازار انیمیشن هم وارد شده و استودیو انیپلکس را تأسیس کرد.

عکاسی – سونی آلفا[ویرایش]

در ژوئیه سال ۲۰۰۵ سونی برند کونیکا مینولتا را خریداری کرد که این مارک به سونی اجازه داد محصول دی‌اس‌ال‌آر آلفا ۱۰۰ را تولید کند. این دوربین در اواسط سال ۲۰۰۶ معرفی شد و خیلی از تکنولوژی به کار گرفته شده از سوی کونیکا مینولتا را در ساخت محصولات قبلی‌اش به ارث برده بود. سنسور۱۰٫۲مگاپیکسلی از سوی این شرکت طراحی و ساخته شده‌است. سونی در عین حال عرضه‌کننده سنسورهای شرکت‌های نیکون و پنتاکس است. سونی در عین حال بزرگ‌ترین سهامدار شرکت تامرون، شرکت ژاپنی تولیدکننده لنزهای عکاسی است.

محصولات اخیر[ویرایش]

یک فروشگاه سونی

سونی شرکت پیشتاز در ساخت دیسک‌های بلو-ری در عین حال دستگاه‌های پخش، ضبط و کپی بلو-ری فعال است. در سال ۲۰۰۱ سونی با شرکت سوئدی اریکسون برای تولید گوشی‌های تلفن همراه تحت نام سونی اریکسون قرارداد همکاری مشترک بست.

در ژوئیه سال ۲۰۰۶ شرکت دل امکان جایگزین کردن رایگان باتری‌های لپ‌تاپ‌های این شرکت را که در فاصله اکتبر ۲۰۰۳ تا آوریل ۲۰۰۶ از سوی سونی تهیه شده بودند و به دلیل مشکلات موجود در الکترولیته باتری‌های لیتیوم منفجر می‌شدند، برای مصرف‌کنندگان این لپ‌تاپ‌ها میسر ساخت. چند هفته بعد، شرکت اپل و سپس توشیبا و آی‌بی‌ام سرویس جایگزینی مشابهی را فراهم کردند و تعداد قطعات جمع‌آوری شده به ۷ میلیون نمونه رسید.

مدتی بعد سونی اعلام کرد که می‌خواهد در بازار ژاپن تلویزیون‌هایی بر پایه تکنولوژی او.ال.ای. دی را در دسامبر ۲۰۰۷ فراهم آورد. اولین مدل این محصول ۱-اکس‌ای‌ال و ۱۱ اینچی بود که علاوه بر کارت شبکه اینترنت، یک خروجی اچ‌دی‌ام‌آی و خروجی یواس‌بی داشت. سونی اعلام کرد در سال ۲۰۰۸ تلویزیون او.ال.ای. دی ۲۷ اینچی را به صورت فول. اچ. دی به بازار عرضه می‌کند. در همین سال سونی اعلام کرد که از این تاریخ به بعد، تنها به تولید تلویزیون‌های آخرین سیستم روی خواهد آورد. در سال ۲۰۰۸ «رولی» پخش‌کننده موسیقی قابل حمل رقصان به بازار وارد شد و در اواخر سال ۲۰۱۱ پلی‌استیشن لایف نیز عرضه شد.

سونی همچنین در سال ۲۰۱۵ برترین گوشی هوشمند جهان را با نام z5 premium معرفی کرد که بسیار زبانزد گردید. همچنین ۱۶ آوریل بدون مراسم خاصی پرچمدار جدید خود را در چین با اسم Xz2 premium رونمایی کرد که برای اولین بار دراین گوشی از دوربین دوگانه استفاده کرد.

موفق‌ترین محصولات[ویرایش]

  • ۱۹۷۱ یوماتیک: اولین ویدئوکاست.
  • ۱۹۷۹ واکمن: اولین سیستم پخش‌کننده صوتی قابل حمل
  • ۱۹۹۴ پلی استیشن: کنسول بازی‌های ویدئویی
  • ۲۰۰۰ پلی استیشن ۲: کنسول بازی‌های ویدئویی
  • ۲۰۰۴ پی‌اس‌پی: کنسول قابل حمل بازی‌های ویدئویی
  • ۲۰۰۵ پلی استیشن ۳: کنسول بازی‌های ویدئویی
  • ۲۰۱۳ پلی استیشن ۴: کنسول بازی‌های ویدیوئی
  • ۲۰۱۷پلی استیشن۴پرو:کنسول بازی‌های ویدئویی

فناوری‌های برجسته[ویرایش]

دستگاه MP۴ واکمن سونی
دستگاه وی سی آر سونی
دستگاه DVD/HDD Recorder سونی
دیسکمن سونی
پلی استیشن ۲، موفق‌ترین کنسول تاریخ

شرکت سونی در ابداع فناوری‌های استاندارد خانگی در ضبط و نگهداری محصولات صوتی و تصویری به جای تقلید از فناوری‌های بوجود آمده توسط سایر کارخانه‌ها جزء یکی از شرکت‌های سرشناس بوده‌است. یکی از بدنام‌ترین آن‌ها جنگ فرمت نوارهای ویدئویی در اواخر دهه ۱۹۸۰ بود. در آن زمان شرکت سونی با سیستم بتامکس دستگاه ضبط ویدئو با شرکت جی‌وی‌سی که قالب سیستم ویدئو خانگی را به بازار عرضه کرده بود در حال رقابت یود رقابت می‌کرد اما در نهایت سیستم وی اچ اس گوی سبقت را ربوده و استاندارد جهانی دستگاه وی سی آر گردید و شرکت سونی بالاجبار از قالب فناوری رقیب خود تقلید نمود.

در سال ۱۹۷۵، سونی دستگاه ضبط ویدئو کاست بتامکس را روانه بازار کرد. در سال ۱۹۷۹ نیز نام واکمن به عنوان اولین دستگاه پخش موسیقی قابل حمل در جهان به همگام معرفی شد. ۱۹۸۲ شاهد روانه شدن نوار ویدئویی بتاکم حرفه‌ای سونی به همراه لوح فشرده بود. در سال ۱۹۸۳ سونی دیسکت ریز ۹۰ میلی‌متری (بطور واضحتر فلاپی‌دیسک ۳٫۵ اینچی) را معرفی کرد، که هم‌زمان با وجود دیسک ۴" ساخته شد و انواع مختلف دیگری که توسط شرکت‌های متفاوتی برای جایگزینی فلاپی‌دیسک ۵٫۲۵" ساخته شدند. سونی موفقیت‌های فراوانی کسب کرد و محصولات او بر دیگر فرمت‌ها چیره شدند؛ فلاپی‌دیسک ۳٫۵" به تدریج با جایگزینی فرمت‌های رسانه‌ای کهنه شد. در ۱۹۸۳ سونی سیستم کامپیوتر خانگی "ام‌اس‌ایکس" را روانه ساخت، و به جهانیان (با همکار خود فیلیپس) لوح فشرده یا "CD" را شناساند. در ۱۹۸۴ سونی سری دیسکمن را روانه بازار کرد که موفقیت‌های واکمن را به عنوان محصول قابل حمل "CD" ادامه داد.

سونی و هکرها[ویرایش]

در سال ۲۰۱۲ پس از حمله آخرین گروه هکرها به بخش موسیقی بی‌ام‌جی، مدیران سونی به اف‌بی‌آی مراجعه کردند، ولی هیچ شخصی در رابطه با این قضیه دستگیر نشد. در آوریل ۲۰۱۲ شرکت سونی اعلام کرده بود که پلی استیشن نتورک (پی.اس. ان) هک شده و اطلاعات شخصی ۷۷ میلیون کاربر عضو آن ربوده شده‌است.

این حمله سایبری در فاصله روزهای هفدهم تا نوزدهم ماه آوریل سال ۲۰۱۲ صورت گرفته بود. سونی بعد از این اتفاق، شبکه پی.اس. ان را به مدت ۲۶ روز به حالت تعلیق درآورد و بار دیگر از روز چهاردهم ماه مه به کار انداخت. در جریان این حمله مشخصاتی هم چون شماره کارت‌های اعتباری، رمز عبور، سوالات ایمنی کاربران این شرکت ربوده شدند. در تاریخ ۲۵ می ۲۰۱۲ شرکت سونی اعلام کرد که وبگاه سونی اریکسون در کانادا و وبگاه سونی میوزیک اطلاعات شخصی بیش از ده هزار کاربر خود را در خطر قرار داده‌اند. در ماه ژوئن ۲۰۱۱ سونی پیکچرز با حمله هکری روبرو شد

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام sony.net وارد نشده‌است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  2. «Consolidated financial results for the fiscal year ended March 2013, Sony Corporation» (PDF).
  3. Sony Corporate History (Japanese). Sony.co.jp. Retrieved 7 July 2011.
  4. "Access & Map." Sony Global. Retrieved 6 December 2011. "1–7–1 Konan Minato-ku, Tokyo 108-0075, Japan" – MapAddress in Japanese: "〒108-0075 東京都港区港南1–7–1"
  5. پاراگراف دوم در ویکی‌پدیای انگلیسی

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

Sony Corporation
ソニー株式会社
Ilustracja
Logotyp
Państwo  Japonia
Siedziba Minato, Tokio
Adres 1-7-1 Kōnan, Minato-ku, 108-0075 Tokio[1]
Data założenia 7 maja 1946[1]
Forma prawna Kabushiki-gaisha
Prezes Kenichirō Yoshida[1]
Zatrudnienie 117 300 osób (31.03.2018)[1]
ISIN JP3435000009
Symbol akcji NYSE: SNE
TSE: 6758
Dane finansowe
Przychody 8 540 000 000 000 bln ¥ (2017)[2]
Wynik operacyjny 26 495 000 000 ¥ (2014)
Wynik netto -68 841 000 000 ¥ (2014)
Aktywa 15 334 000 000 000 ¥ (2014)
Kapitał własny 2 258 000 000 000 ¥ (2014)
Położenie na mapie prefektury Tokio
Mapa lokalizacyjna prefektury Tokio
Sony Corporation
Sony Corporation
Położenie na mapie Japonii
Mapa lokalizacyjna Japonii
Sony Corporation
Sony Corporation
Ziemia35°37′52″N 139°44′38″E/35,631111 139,743889
Strona internetowa
Siedziba Sony Corporation
Amplituner Sony 313L z 1978 roku

Sony Corporation (jap. ソニー株式会社 Sonī Kabushiki-gaisha)japoński producent elektroniki użytkowej i zarazem jeden z największych światowych producentów w tej branży, założony 7 maja 1946 roku przez Masaru Ibukę i Akio Moritę w Tokio jako Tokyo Communication Industry (jap. 東京通信工業 Tōkyō Tsūshin Kōgyō). Sony jest notowane na giełdach tokijskiej (TSE) i nowojorskiej (NYSE).

Firma Sony jest znana z wprowadzonego na rynek w 1979 r. przenośnego odtwarzacza kasetowego „Walkman”. Wprowadziła też i wypromowała takie znaki towarowe jak Discman czy Trinitron. Wśród jej produktów znajduje się MiniDisc, seria konsoli wideo PlayStation, pamięci Memory Stick czy seria komputerów VAIO. Była również autorem, konkurencyjnego wobec VHS, systemu zapisu wideo Betamax, nośnika pamięci HiFD oraz współtwórcą standardu płyty CD.

Przedsiębiorstwo dzięki przejęciom jest także właścicielem m.in. studia filmowego Columbia Pictures oraz Sony Music – jednego z największych wydawców muzycznych. 1 kwietnia 2006 firma przejęła dział lustrzanek cyfrowych koncernu Konica Minolta, poszerzając tym samym swoją ofertę o nowy obszar, jakim jest segment cyfrowych aparatów fotograficznych opartych na lustrzankach jednoobiektywowych z bagnetem Minolta AF, nadawając przy tym nazwę nowej marki – Sony Alpha (Sony α).

Logo Sony zostało zaprojektowane przez bliskiego kolegę założycieli, Yasuo Kurokiego, który pracował dla tego przedsiębiorstwa jako designer od 1957 r. do czasu jego odejścia na emeryturę. Ostatnich zmian w stylistyce logotypu dokonał w 1973 i była to propozycja zmiany na 50-lecie istnienia przedsiębiorstwa, ale pomysł nie przypadł do gustu twórcom przedsiębiorstwa.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Początki[edytuj | edytuj kod]

Przedsiębiorstwo powstało w Tokio w 1946 r. jako instytut badawczy Tōkyō Tsūshin Kenkyū-jo, początkowo utrzymujący się z drobnych usług serwisowych. Rok później przekształcił się on w nisko skapitalizowane przedsiębiorstwo o nazwie Tōkyō Tsūshin Kōgyō Kabushiki Kaisha (w skrócie Totsuko), której głównym celem była produkcja sprzętu telekomunikacyjnego i woltomierzy.

Lata 50.[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze produkty, jak elektryczny garnek do ryżu, poduszka elektryczna, czy megafon miały za zadanie zapewnić stałe wpływy i zagwarantować ciągłość wypłat dla pracowników. Przełomowe okazały się lata 50., kiedy przedsiębiorstwo wprowadziło na rynek m.in. magnetofon taśmowy (1950), czy radio tranzystorowe (1955). W roku 1955 dokonywała pierwszych transakcji na rynku pozagiełdowym, aby w grudniu 1958 zadebiutować na Tokyo Stock Exchange (TSE). Wcześniej, w styczniu tego samego roku zmieniła nazwę na Sony. Pochodzi ona od łacińskiego słowa „sonus” – dźwięk oraz „sonny – boy” – używanego przez Amerykanów na określenie małego chłopca. Dla jej twórców miało to taką zaletę, że nazwę tę w każdym języku wymawia się tak samo[3].

Lata 60.[edytuj | edytuj kod]

Szybki wzrost spółki wpłynął na wzrost sprzedaży i reputacji. W roku 1960 podjęto decyzję o otwarciu pierwszych oddziałów zagranicznych w USA i Szwajcarii, przez co Sony stała się prawdziwą korporacją międzynarodową.

Lata 70.[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy przenośny magnetofon o handlowej nazwie Sony Walkman.
Odtwarzacz mp3 Sony Walkman NWZ-S765

Przedsiębiorstwo wprowadziło własny format zapisu kaset wideo – Betamax – który przegrał rywalizację na rynku z gorszym technicznie formatem VHS.

Jednym z pierwszych przełomowych produktów był Walkman, który powstał w 1979 roku. Produkt utworzono przez usunięcie zbędnych funkcji magnetofonu i miniaturyzację pozostałych mechanizmów. Prace trwały rok. Mimo początkowo niskiego zainteresowania sprzedaż zaczęła gwałtownie rosnąć i w ciągu 2 lat sprzedano 1,5 mln sztuk, zaś w ciągu 15 lat od premiery na świecie sprzedało się 250 mln sztuk, z czego 120 mln wyprodukowała mająca ponad 40-procentowy udział w rynku Sony.

Pod koniec lat 70. XX wieku przedsiębiorstwo blisko współpracowało z holenderskim Phillipsem nad popularnym nośnikiem danych, płytą kompaktową.

Lata 80.[edytuj | edytuj kod]

1 października 1982 roku Sony wprowadziło na rynek pierwszy konsumencki odtwarzacz płyt kompaktowych, Sony CDP-101, a dwa lata później pojawił się pierwszy przenośny odtwarzacz płyt, ochrzczony mianem Discman. We współpracy z amerykańskim Hewlett Packardem korporacja opracowała i wprowadziła na rynek dyskietkę 3,5" o pojemności 1,44 MB.

Przedsiębiorstwo dopasowywało się do rynków, na których działało, oferując optymalną liczbę modeli produktu podzielonego na kilka linii. Krótki cykl życia i kolejne modyfikacje sprawiły, że na rynku odtwarzaczy przenośnych Sony stanowiła konkurencję dla siebie samego, pozostawiając pozostałe podmioty w tyle[potrzebny przypis].

28 września 1989 roku Sony przejęło amerykańską wytwórnię filmową Columbia Pictures za 3,4 mld dolarów.

Lata 90.[edytuj | edytuj kod]

W 1992 roku na rynek wszedł format MiniDisc. W 1994 r. pod marką Playstation zaprezentowała swoją pierwszą konsolę do gier[4], a w 2000 r. wprowadziła na rynek jej kontynuację, Playstation 2.

W latach 90. Sony zaprezentowała telewizor plazmowy Sony Wega[5].

W 1996 roku wypuszczono pierwszy cyfrowy aparat fotograficzny Sony, Cyber-shot.

XXI wiek[edytuj | edytuj kod]

Konsole PlayStation i PlayStation 2 przyniosły Sony Corporation ogromny rynkowy sukces. W 2004 roku wprowadziło przenośną konsolę do gier pod nazwą PlayStation Portable (PSP), a w 2006 roku trzecią odsłonę konsoli PlayStation, wykorzystującą napęd blu-ray i procesor Cell.

6 czerwca 2006 r. koncern zadebiutował modelem Sony α100 w segmencie lustrzanek cyfrowych (ang. DSLR, Digital Single Lens Reflex Camera) z wymienną optyką. W ciągu roku od daty premiery nowego systemu w ofercie Sony pojawiła się druga lustrzanka przeznaczona na rynek półprofesjonalny (Sony α700) oraz ponad 20 obiektywów Minolty oznaczonych już jako Sony Alfa. Pojawiły się też nowe konstrukcje, w tym zaprojektowane przez niemieckie przedsiębiorstwo Carl Zeiss. W maju 2010 przedsiębiorstwo Sony zaprezentowało nowy bagnet dla sprzętu fotograficznego i video. Nosi on nazwę Sony E i zyskuje na popularności (aparaty serii NEX, ILCE, wsparcie wiodących producentów obiektywów).

1 grudnia 2007 Sony wprowadziło na rynek pierwszy masowo produkowany telewizor wykonany w technologii OLED. Planowana miesięczna produkcja to jedynie 2000 szt. Celem jest przede wszystkim pokazanie możliwości technicznych nowej technologii. Według założeń, żywotność tego telewizora sięgać będzie 30 tys. godzin, co stanowi mniej niż połowę obecnej żywotności telewizorów LCD.

Z powodu problemów finansowych w listopadzie 2011 roku firma ogłosiła plan zwiększenia zysków, określając rynek komputerów osobistych i telewizorów jako kluczowe obszary poprawy zyskowności, co w rezultacie udało się znacznie zmniejszyć straty w obszarze telewizorów. W lutym 2014 roku ogłoszono decyzję o transferze biznesu komputerów osobistych na Japan Industrial Partners Inc.[6]

Ogromny sukces odniosła również konsola PlayStation 4, która zadebiutowała na rynku 15 listopada 2013 roku w Stanach Zjednoczonych[7], a po 3 miesiącach sprzedała się na świecie już w ponad 5 milionach egzemplarzy[8].

W związku z Brexitem Sony planuje przenieść swoją europejską siedzibę do Holandii (do Hoofddorp, niedaleko lotniska Schiphol, poprzez połączenie z założoną rok wcześniej spółką Sony Europe BV, europejskiej Sony Europe Limited[9].

Produkty[edytuj | edytuj kod]

Elektronika konsumencka[edytuj | edytuj kod]

Sony jest znanym producentem urządzeń audio/video do użytku domowego. Pod tą marką sprzedawano m.in. radioodbiorniki, przenośne i stacjonarne odtwarzacze kaset magnetofonowych i dysków kompaktowych, przenośne odtwarzacze cyfrowe, wieże audio od mikrowieży przez mini-wieże po pełne wieże Hi-Fi klas QS, ES (klasa wyższa) czy R (klasa high-end, tylko na zamówienie), słuchawki, kamery wideo, magnetowidy, telewizory kineskopowe i ciekłokrystaliczne, monitory oraz nośniki audio i video. Oprócz tego oferowano sprzęt komputerowy (konsole do gier, komputery przenośne i stacjonarne), fotograficzny i telefony komórkowe.

Sprzęt profesjonalny[edytuj | edytuj kod]

Profesjonalny mikser wideo Sony DVS-9000

Od wielu lat Sony jest producentem sprzętu dźwiękowego oraz telewizyjnego przeznaczonego do użytku profesjonalnego. Kamery telewizyjne, studyjne i reporterskie, kamkordery, magnetowidy systemu Beta, Digital Beta, monitory telewizyjne, telebimy oraz system zapisu obrazu telewizyjnego XDCAM oparty o zapis na dyskach optycznych przy pomocy niebieskiego lasera wykorzystywane są przez wiele studiów audio-wizualnych. Jako jedna z pierwszych zaczęła wytwarzać profesjonalne produkty na szeroką skalę.

Podzespoły elektroniczne[edytuj | edytuj kod]

Sony jest również producentem podzespołów elektronicznych: układów scalonych, przetworników obrazowych CCD i CMOS stosowanych zarówno w produktach marki Sony (profesjonalnych i powszechnego użytku), ale także w urządzeniach innych producentów (np. Canon, Nikon) sprzętu fotograficznego, wideo, kamerach internetowych (Webcam).

Nośniki danych[edytuj | edytuj kod]

Sony jest producentem napędów pamięci masowych: CD-ROM, DVD-ROM, Blu-ray oraz nagrywarek CD-R, DVD-R/-RW do komputerów PC i notebooków. Zajmuje się także produkcją nośników audio, wideo oraz danych takich jak:

Marki produktów Sony[edytuj | edytuj kod]

Do najbardziej znanych marek produktów Sony należą:

  • Walkman – (przenośne odtwarzacze kasetowe, z pamięcią flash oraz telefony komórkowe z odtwarzaczem muzyki)
  • Discman – (przenośne odtwarzacze płyt CD)
  • Data Discman – (elektroniczne czytniki oparte na 8-centymetrowych płytach CD, z założenia rozwinięcie discmanów)
  • MiniDisc – (nośnik danych)
  • Trinitron – (marka kineskopów)
  • PlayStation, PlayStation 2, PlayStation 3, PlayStation 4 – (stacjonarne konsole gier wideo)
  • PlayStation Portable, PlayStation Vita – (przenośne konsole gier wideo)
  • Bravia – (marka telewizorów o wysokiej rozdzielczości, projektorów i PlayStation 3)
  • Alpha – (system cyfrowych lustrzanek fotograficznych)
  • Cyber-shot – (cyfrowe aparaty kompaktowe)
  • Mavica – (cyfrowe aparaty kompaktowe, poprzednik serii Cyber-shot)
  • VAIO – (komputery przenośne oraz komputery all-in-one)
  • Sony Mobile Communications (wcześniej Sony Ericsson) – (oddział odpowiedzialny za smartfony)
  • Sony ES (Extremely high Standard) – (seria najwyższej klasy sprzętu audio)
  • Sony QS (Quality Standard) – (seria wysokiej klasy sprzętu audio, nieco niższej klasy niż seria ES)
  • Sony R (Reference) – (Referencyjny sprzęt audio „high-end” np TA-NR10, TA-ER1 czy z nowszych TA-DR1a)
  • CLIÉ – (palmtopy oparte na systemie Palm OS)
  • Xperia – (marka smartfonów)
  • Stamina – (marka baterii alkalicznych o dużej wydajności)
  • Xplod – (systemy car audio)
  • Memory Stick – (karty pamięci)
  • Vegas Pro – (półprofesjonalny program do nieliniowej obróbki audio/video)

Sprzedaż produktów Sony[edytuj | edytuj kod]

Produkt Sprzedaż Ranking Stan na Źródło
Konsole do gier 35.6% 1 III kw. 2012 itcandor.com
Telewizory 11.8% 3 III kw. 2010 wirtualnemedia.pl
Smartfony 3.8% 7 I kw. 2013 bgr.com
Laptopy 3.8% 9 I kw. 2011 www.ccidreport.com
Aparaty cyfrowe 17.9% 2 2010 bloomberg.com

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Corporate Info (ang.). Sony. [dostęp 2015-04-26].
  2. Sony Group Summary. Sony Corporation, 2018-11-01. [dostęp 2018-12-23].
  3. Sony Global – History (ang.). [dostęp 2010-07-15].
  4. A visual history of the Sony PlayStation (pictures) (ang.). CNet, 2013-02-14. s. 2/9. [dostęp 2013-11-17].
  5. Reklama telewizorów Sony Wega z lat 1998–2000 – YouTube.
  6. Sony Announces Plans to Address Reform of PC and TV Businesses. Sony to sell PC business and concentrate mobile business on smartphones and tablets (ang.). sony.net, 2014-02-06. [dostęp 2014-02-19].
  7. TERRENCE O’BRIEN: PlayStation 4 hitting shelves on November 15th in the US for $399, November 29th in Europe and Latin America (ang.). engadget.com, 2013-10-20. [dostęp 2014-02-19].
  8. Paweł Pochowski: Ponad pięć milionów sprzedanych egzemplarzy PlayStation 4. gram.pl, 2014-02-18. [dostęp 2014-02-19].
  9. Brexit: Sony moves from Britain to the Netherlands, www.broadbandtvnews.com [dostęp 2019-01-23] (ang.).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]