سولفورو اسید

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیEnglish
سولفورو اسید
Sulfurous acid
Ball-and-stick model of sulfurous acid
شناساگرها
شماره ثبت سی‌ای‌اس 7782-99-2 ✔Y
پاب‌کم 1100
کم‌اسپایدر 1069 ✔Y
UNII J1P7893F4J ✔Y
KEGG C00094 ✔Y
ChEBI CHEBI:48854 ✔Y
ChEMBL CHEMBL1161699 ✔Y
جی‌مول-تصاویر سه بعدی Image 1
خصوصیات
فرمول مولکولی H2SO3
جرم مولی 82.07 g/mol
اسیدی (pKa) 1.857 7.172
خطرات
MSDS ICSC 0074
شاخص ئی‌یو 016-011-00-9
طبقه‌بندی ئی‌یو Corrosive (C)
کدهای ایمنی R20, R۳۴
شماره‌های نگهداری (S1/2), , S26, S36/37/39, S45
نقطه اشتعال Non-flammable
ترکیبات مرتبط
ترکیبات مرتبط گوگرد دی‌اکسید
سولفوریک اسید
به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa)
 ✔Y (بررسی) (چیست: ✔Y/N؟)
Infobox references


سولفورو اسید (به انگلیسی: Sulfurous acid) ترکیبی شیمیایی با فرمول H2SO3 است. این ترکیب به صورت محلول در آب مشاهده نشده است، اما به صورت گازی قابل مشاهده است.[۱] این ترکیب یک گونهٔ شیمیایی واسطه در تشکیل باران اسیدی از دی‌اکسید گوگرد است.

منابع[ویرایش]

  1. D. Sülzle, M. Verhoeven, J. K. Terlouw, H. Schwarz (1988). "Generation and Characterization of Sulfurous Acid (H2SO3) and of Its Radical Cation as Stable Species in the Gas Phase". Angew. Chem. Int. Ed. Engl. 27 (11): 1533–4. doi:10.1002/anie.198815331.
Sulfurous acid
Sulfurous acid
Ball-and-stick model of sulfurous acid
Names
IUPAC name
Sulfurous acid
Identifiers
3D model (JSmol)
ChEBI
ChEMBL
ChemSpider
ECHA InfoCard 100.029.066
KEGG
UNII
Properties
H2SO3
Molar mass 82.07 g/mol
Acidity (pKa) 1.857, 7.172
Conjugate base Bisulfite
Hazards
Safety data sheet ICSC 0074
Corrosive C (C)
R-phrases (outdated) R20, R34
S-phrases (outdated) (S1/2), S9, S26, S36/37/39, S45
Flash point Non-flammable
Related compounds
Related compounds
Sulfur dioxide
Sulfuric acid
Except where otherwise noted, data are given for materials in their standard state (at 25 °C [77 °F], 100 kPa).
☑Y verify (what is ☑Y☒N ?)
Infobox references

Sulfurous acid (also sulphurous acid) is the chemical compound with the formula H2SO3. There is no evidence that sulfurous acid exists in solution, but the molecule has been detected in the gas phase.[1] The conjugate bases of this elusive acid are, however, common anions, bisulfite (or hydrogen sulfite) and sulfite. Sulfurous acid is an intermediate species in the formation of acid rain from sulfur dioxide.[2]

Raman spectra of solutions of sulfur dioxide in water show only signals due to the SO2 molecule and the bisulfite ion, HSO
3
.[3] The intensities of the signals are consistent with the following equilibrium:

SO2 + H2O ⇌ HSO
3
+ H+          Ka = 1.54×10−2; pKa = 1.81.

17O NMR spectroscopy provided evidence that solutions of sulfurous acid and protonated sulfites contain a mixture of isomers, which is in equilibrium:[4]

[H–OSO2] ⇌ [H–SO3]

When trying to concentrate the solution by evaporation to produce waterless sulfurous acid it will decompose (reversing the forming reaction). In cooling down a clathrate SO2·​5 34H2O will crystallise which decomposes again at 7 °C. Thus sulfurous acid H2SO3 cannot be isolated.

Uses

Aqueous solutions of sulfur dioxide, which sometimes are referred to as sulfurous acid, are used as reducing agents and as disinfectants, as are solutions of bisulfite and sulfite salts. They are oxidised to sulfuric acid or sulfate by accepting another oxygen atom.[5]

References

  1. ^ D. Sülzle; M. Verhoeven; J. K. Terlouw; H. Schwarz (1988). "Generation and Characterization of Sulfurous Acid (H2SO3) and of Its Radical Cation as Stable Species in the Gas Phase". Angew. Chem. Int. Ed. Engl. 27 (11): 1533–4. doi:10.1002/anie.198815331.
  2. ^ McQuarrie; Rock (1987). General Chemistry (2nd ed.). New York: W.H. Freeman and Company. p. 243. ISBN 0-7167-1806-5.
  3. ^ Jolly, William L. (1991), Modern Inorganic Chemistry (2nd ed.), New York: McGraw-Hill, ISBN 0-07-032768-8
  4. ^ Catherine E. Housecroft; Alan G. Sharpe (2008). "Chapter 16: The group 16 elements". Inorganic Chemistry, 3rd Edition. Pearson. p. 520. ISBN 978-0-13-175553-6.
  5. ^ L. Kolditz, Anorganische Chemie, VEB Deutscher Verlag der Wissenschaften, Berlin 1983, S. 476.

See also