سوفی ژرمن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سوفی ژرمن
Germain.jpeg
متولد ۱ آوریل ۱۷۷۶
پاریس، فرانسه
مرگ ۲۷ ژوئن ۱۸۳۱ میلادی (۵۵ سال)
پاریس، فرانسه
ملیت فرانسوی
رشته فعالیت ریاضیات، فیزیک، فلسفه
دلیل شهرت نظریه اعداد
هندسه دیفرانسیل
اعداد اول ژرمن
جوایز آکادمی علوم پاریس
پانویس
نام دیگر: آگوسته آنتوین له بلانچ

ماری سوفی ژرمن (به فرانسوی: Marie-Sophie Germain) ‏(۱ آوریل ۱۷۷۶۲۷ ژوئن ۱۸۳۱) ریاضی‌دان فرانسوی بود که کارهای بزرگی در نظریه اعداد و هندسه دیفرانسیل انجام داد. اعداد اول ژرمن[۱] به نام اوست. او همچنین با ریاضی دانان مشهوری چون گاوس، لاگرانژ و آدرین-ماری لژاندر همکاری کرد.

قبر سوفی ژرمن در قبرستان پر-لاشز

زندگانی[ویرایش]

ماری سوفی ژرمن در یکم آوریل سال ۱۷۷۶ میلادی در شهر پاریس در فرانسه زاده شد. طبق بیشتر منابع، پدرش آمبروز فرانسوا، یک تاجر ابریشم مرفه بود.[۲] البته برخی هم معتقدند که پدر وی طلاساز و طلافروش بوده است.[۳] گفته می‌شود که پدر سوفی در اواخر حتی ریاست یک بانک را نیز بر عهده داشت، بنابراین خانواده سوفی او را در رفاه بزرگ کرده‌اند. گفته می‌شود که بیشتر بحث‌های فلسفی سوفی ناشی از گفت و گوهایی است که پدرش و دوستان او درباب سیاست داشته‌اند.

کارهای نخستین در باب نظریه اعداد[ویرایش]

ماری سوفی ابتدا با انتشار «رساله ای در باب نظریه اعداد» توسط آدرین-ماری لژاندر، به این رشته علاقه‌مند شد.[۴] ماری پس از مطالعه کتاب لژاندر، احساس موافقت بسیاری با اثر وی داشت. لژاندر در ویراست دوم کتاب خودش در تکمیلی که به کتابش اضافه کرد، از نظرات ماری به عنوان نظراتی نبوغ آمیز یاد نمود.

کار در فلسفه[ویرایش]

ماری علاوه بر ریاضیات در حوزه فلسفه و روان‌شناسی نیز دارای آثاری است.[۵] او می‌خواست واقعیت‌ها را مقوله بندی کند و آن‌ها را به شکل قوانینی در بیاورد که یک نظام جامعه‌شناسی و روان‌شناسی را شکل می‌دهد. فلسفه وی مورد ستایش آگوست کنت قرار گرفته است.[۶]

پانویس[ویرایش]

  1. Sophie Germain prime
  2. Del Centina 2005
  3. Gray & Women in Mathematics, p. 68
  4. Del Centina 2005
  5. Gray, Mary (1978). "Sophie Germain (1776-1831)". In Louise S. Grinstein; Paul Campbell. Women of Mathematics: A Bibliographic Sourcebook. Greenwood. pp. 47–55
  6. Gray, Mary W. (2005). "Sophie Germain". In Bettye Anne Case; Anne M. Leggett. Complexities: Women in Mathematics. Princeton University Press. pp. 68–75.

منابع[ویرایش]