سوزان اوفوری-عطا
سوزان اوفوری-عطا | |
|---|---|
 سوزان اوفوری-عطا در دههٔ ۱۹۴۰ میلادی | |
| نام هنگام تولد | سوزان باربارا گیانکوراما اوفوری-عطا |
| زادهٔ | ۱۹۱۷ کیبی، غنا |
| درگذشت | ژوئیه ۱۹۸۵ (۶۷−۶۸ سال) |
| ملیت | غنایی |
| محل تحصیل |
|
| پیشه | پزشک |
| شناختهشده برای |
|
| والدین |
|
| خویشاوندان |
|
| جوایز | صلیب سلطنتی |
| حرفه پزشکی | |
| رشته | |
| پیشینه علمی | |
| محل کار | دانشکده پزشکی دانشگاه غنا |
سوزان باربارا گیانکوراما اوفوری-عطا (انگلیسی: Susan Barbara Gyankorama Ofori-Atta؛ ۱۹۱۷ – ژوئیه ۱۹۸۵) پزشک و ماما اهل غنا بود. وی نخستین زن پزشک در منطقهٔ ساحل طلا بود.[۱][۲][۳][۴][۵] او اولین زن غنایی و چهارمین زن در غرب آفریقا بود که موفق به دریافت مدرک دانشگاهی شد.[۱][۲][۶] اوفوری-عطا همچنین چهارمین زن غرب آفریقا بود که پزشک شد، پس از اگنس یوانده ساوج نیجریهای (۱۹۲۹)، الیزابت آبیمبولا آولویی نیجریهای (۱۹۳۸) و ایرن ایگودارو سیرالئونی (۱۹۴۴).[۷][۸][۹][۱۰][۱۱] در سال ۱۹۳۳، ادنا الیوت-هورتون کنشگر سیاسی سیرالئون و پیشگام در آموزش دانشگاهی، دومین زن غرب آفریقایی بود که فارغالتحصیل شد و اولین کسی بود که مدرک کارشناسی در علوم مقدماتی را دریافت کرد.[۱] در نهایت اوفوری-عطا به مقام پزشک مسئول در بیمارستان کوماسی رسید و بعدها مسئول بیمارستان پرنسس لوئیز برای زنان شد.[۱] همدوره او ماتیلدا جِی کلارک بود، دومین زن غنایی و پنجمین زن غرب آفریقایی که پزشک شد و او نیز در آچیموتا و ادینبرو تحصیل کرده بود.[۱] اوفوری-عطا به عنوان دکتر افتخاری علوم از دانشگاه غنا برای تحقیقاتش در زمینه سوءتغذیه در کودکان شناخته شد و در سال ۱۹۸۰ صلیب سلطنتی را از پاپ پاپ ژان پل دوم دریافت کرد، چرا که در کلینیک خود خدمات پزشکی رایگان ارائه میداد.[۱۲] او همچنین به تأسیس انجمن زنان برای امور عمومی کمک کرد و عضو بنیانگذار آکادمی هنرها و علوم غنا بود.[۱۳] دستاوردهای او به نمادی از الهام برای پزشکان زن جوان در غنا تبدیل شد.[۱۳]
زندگی اولیه و تحصیلات
[ویرایش]سوزان اوفوری-عطا عضو خاندان سلطنتی برجسته اوفوری-عطا بود. او در سال ۱۹۱۷ در کیِبی در ساحل طلا (امروزه غنا) به دنیا آمد. پدرش نانا سر اوفوری-عطای یکم اوکیِنهنه و رئیس عالیرتبه منطقه سنتی آکیِم آبوآکا و مادرش نانا آکوسوآ دوئودو بودند.[۱۳][۱۴]
سوزان اوفوری-عطا تحصیلات ابتدایی خود را در دبستان سنت ماری در المینا در حدود سال ۱۹۲۱ آغاز کرد و در سال ۱۹۲۹ برای تحصیلات متوسطه به مدرسه آچیموتا پیوست.[۱۳] او یکی از دانشآموزان پیشگام این مدرسه بود که در سال ۱۹۲۷ تأسیس شده بود. او در سال آخر تحصیلش، رئیس مدرسه دختران بود و در امتحانات گواهینامه مدرسه کمبریج شرکت کرد.[۱۳] سوزان در مدرسه آموزش مامایی در کورله-بو تحصیل کرد و در سال ۱۹۳۵ فارغالتحصیل شد و سپس دورههای آموزشی بیشتر در زمینه مامایی را در اسکاتلند گذراند.[۱۳] پس از تحصیلات عالی، او به عنوان ماما در بیمارستان آموزشی کورله-بو فعالیت میکرد. او تحصیلات خود را در دانشکده پزشکی دانشگاه ادینبرو ادامه داد و در سال ۱۹۴۷ مدرک کارشناسی پزشکی و جراحی خود را دریافت کرد.[۱۳][۳] تحصیلات او در خارج از کشور از طریق منابع مالی که پدر ثروتمندش، اوفوری-عطا یکم، به او اختصاص داده شده بود، تأمین شد. پدرش در سال ۱۹۴۳ و زمانی که سوزان هنوز دانشجوی پزشکی در ادینبرو بود، درگذشت.[۱۳]
شغل و فعالیتهای حرفهای
[ویرایش]سوزان اوفوری-عطا حرفه خود را به عنوان ماما آغاز کرد و سپس تحصیلات خود را ادامه داد تا پزشک اطفال شود، و به این ترتیب اولین پزشک زن در ساحل طلا (امروزه غنا) شد.[۱۳] در سال ۱۹۶۰، او داوطلبانه در یک بیمارستان در کنگو که با کمبود کارکنان مواجه بود، مشغول به کار شد.[۱۵] در دوران فعالیت خود به عنوان پزشکی کادری در بیمارستان پرنسس ماری لوئیز، او لقب «دکتر مموفرا» (پزشک کودکان) را به دست آورد.[۱۴] او بیمارستان پرنسس ماری لوئیز را ترک کرد و به دانشکده پزشکی دانشگاه غنا پیوست، جایی که به عنوان یکی از اعضای بنیانگذار دپارتمان کودکان فعالیت کرد و سپس مطب خصوصی خود را برای زنان و کودکان در کلینیک آکرا راهاندازی کرد.[۱۳] او همچنین دیپلمات کالج سلطنتی زنان و زایمان (۱۹۴۹) و کالج سلطنتی اطفال و سلامت کودکان (۱۹۵۸) بود.[۳]
او مدافع حقوق زنان و کودکان و مخالف سیستم ارثبری آکان بود. او خواستار قانونی شدن حق ارث برای همسران و فرزندان از اموال همسران و پدران فقید خود که وصیتنامه نداشتند، بود.[۱۳] تلاشهای او منجر به تصویب قانون وراثت بدون وصیتنامه پیاندیسی در سال ۱۹۸۵ شد.[۱۳] او همچنین عضو «مجمع مؤسسان سال ۱۹۶۹» بود که قانون اساسی جمهوری دوم غنا را تدوین کرد.[۱۳]
در سال ۱۹۷۴، دانشگاه غنا به او مدرک دکترای افتخاری علوم برای تحقیقات پیشگامانهاش در زمینه سوء تغذیه کودکان — «کواشیورکور» — که اصطلاحی بود که او ابداع کرد و به یک اصطلاح پزشکی جهانی تبدیل شد،[۱۳][۱۴] اعطا نمود و بدین وسیله او را مورد تجلیل قرار داد. او در کلیسای کاتولیک غنا بهویژه در دیاسپورای آکرا فعال بود.[۱۳] او عضو اجرایی فدراسیون انجمنهای پزشکان کاتولیک و عضو انجمن پزشکان کاتولیک غنا هم بود.[۱۳]
مرگ
[ویرایش]سوزان اوفوری آتا در ژوئیهٔ ۱۹۸۵ به علت دلایل طبیعی در بریتانیا درگذشت.[۱۳] خانهای برای دختران در مدرسه آچیموتا، محل تحصیل او، به نام او نامگذاری شده است.[۱۶]
منابع
[ویرایش]- 1 2 3 4 5 Adell Patton (1996). Physicians, Colonial Racism, and Diaspora in West Africa. University Press of Florida. pp. 29–. ISBN 978-0-8130-1432-6.
- 1 2 Richard Rathbone (1993). Murder and Politics in Colonial Ghana. Yale University Press. p. 40. ISBN 978-0-300-05504-7. Archived from the original on 14 April 2017.
- 1 2 3 Tetty, Charles (1985). "Medical Practitioners of African Descent in Colonial Ghana". The International Journal of African Historical Studies. 18 (1): 139–144. doi:10.2307/217977. JSTOR 217977. PMID 11617203. S2CID 7298703.
- ↑ Ferry, Georgina (November 2018). "Agnes Yewande Savage, Susan Ofori-Atta, and Matilda Clerk: three pioneering doctors". The Lancet (به انگلیسی). 392 (10161): 2258–2259. doi:10.1016/S0140-6736(18)32827-7. ISSN 0140-6736. S2CID 53713242.
- ↑ "Susan Ofori-Atta, the first Ghanaian female doctor in the Gold Coast -". Ghanaian Museum (به انگلیسی). 2020-01-19. Retrieved 2020-02-07.
- ↑ Schmid, Pascal (April 2018). Medicine, Faith and Politics in Agogo: A History of Health Care Delivery in Rural Ghana, Ca. 1925 to 1980 (به انگلیسی). LIT Verlag Münster. p. 297. ISBN 9783643802613.
- ↑ "CAS Students to Lead Seminar On University's African Alumni, Pt. IV: Agnes Yewande Savage". Postgrads from the Edge. 16 November 2016. Archived from the original on 5 August 2017. Retrieved 5 August 2017.
- ↑ "Tabitha Medical Center | Celebrating African Women in Medicine". www.tabithamedicalcenter.com (به انگلیسی). Archived from the original on 6 December 2017. Retrieved 20 February 2018.
- ↑ Anibaba, Musliu Olaiya (2003). A Lagosian of the 20th century: an autobiography (به انگلیسی). Tisons Limited. ISBN 9789783557116. Archived from the original on 23 December 2016.
- ↑ Mitchell, Henry (November 2016). "Dr Agnes Yewande Savage – West Africa's First Woman Doctor (1906-1964)". Centre of African Studies. Archived from the original on 5 August 2017.
- ↑ "Guy's Hospital: Mural honouring African health workers unveiled". www.bbc.com (به انگلیسی). 2024-10-03. Retrieved 2025-02-06.
- ↑ Cecilia J. Dumor (August 2002). Nelson Thornes West African Readers Junior Readers 3. Nelson Thornes. pp. 124–. ISBN 978-0-7487-7034-2. Archived from the original on 21 April 2017.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 "National Commission on Culture". ghanaculture.gov.gh. Archived from the original on 22 July 2015. Retrieved 8 August 2015.
- 1 2 3 "Tabitha Medical Center | Celebrating African Women in Medicine Part 2". www.tabithamedicalcenter.com (به انگلیسی). Archived from the original on 11 March 2016. Retrieved 28 November 2017.
- ↑ "Friends in Deed". Jet. 19 (3): 44. 19 November 1960. Archived from the original on 14 May 2016. Retrieved 22 August 2015.
- ↑ "Old Achimotan Association". www.oldachimotan.net. Archived from the original on 24 September 2015. Retrieved 8 August 2015.