سوخت هایپرگل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مخزنی نگهداری سوخت هایپرگل که برای فضاپیمای تحقیقاتی مسنجر (به انگلیسی: MESSENGER) استفاده شد.

یک ترکیب پیشرانه هایپرگالیک که در موتور راکت استفاده شده است پیشرانه ای است که به محض تماس با یکدیگر خود به خود مشتعل می شوند. دو جزء یک پیشرانه معمولا از یک سوخت و یک اکسید کننده تشکیل شده است. اگرچه معمولا استفاده می شوند، به دلیل سمی بودن زیاد و/یا خورندگی شدید آن ها کار کردن با پیشرانه های هایپرگالیک سخت است. هایپرگالیک (به انگلیسی: hypergolic) یا سوخت هایپرگالیک (به انگلیسی: Hypergolic propellant) کلمه‌ای با ریشهٔ هندو-اروپایی است و[۱] برای موادی به کار می‌رود، که بدون نیاز به هیچگونه انرژی اضافی (برای مثال جرقه) و فقط بر اثر قرارگرفتن در کنار یکدیگر با هم واکنش نشان داده و باعث ایجاد انفجار می‌شوند. این مواد در موشک‌ها و همچنین بمب‌های انفجاری مورد استفاده قرار می‌گیرند. با وجود اینکه مواد هایپرگل به شدت سمی و انفجاری هستند، ولی در موتور موشک می‌توان آن‌ها را به راحتی به کار برد.

پانویس[ویرایش]

  1. «A.Word.A.Day--hypergolic». wordsmith.org. بازبینی‌شده در ۱۸ فوریه ۲۰۱۱. 

منابع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Hypergolic propellant». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۸ فوریه ۲۰۱۱.