سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه در سال ۱۹۶۸ تأسیس شد که بعدها توسط دولت منحل گشت و خانه کارگر و شورای اسلامی کار جایگزین آن گردیدند. سندیکا در سال ۲۰۰۵ توسط کارکنان شرکت بازسازی شد و عضو رسمی ITF فدراسیون جهانی کارگران حمل و نقل می‌باشد. رضا شهابی و ابراهیم مددی از رهبران این سندیکا می‌باشند.

سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه یکی از چهار تشکل کارگری‌ای بود که در ۲۱ بهمن ۱۳۸۸، بیانیه‌ای موسوم به منشور مطالبات حداقلی کارگران ایران صادر کردند.[۱]

تعدادی از احیاکنندگان این سندیکا، با پرونده‌های باز و حکم‌های تعلیقی و اخراج مواجه شدند تا از ادامه فعالیت صنفی منصرف شوند، اما این افراد از جمله منصور اصانلو و رضا شهابی به مبارزه صنفی خود ادامه داده‌اند.[۲]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. «منشور مطالبات حداقلی کارگران ایران به مناسبت سی و یکمین سال‌روز انقلاب ٥٧». سایت سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه، ۲۱ بهمن ۱۳۸۸. بازبینی‌شده در ۱۲ خرداد ۱۳۸۹. 
  2. روایت زنانهٔ یک سندیکا

پیوند به بیرون[ویرایش]