سندرم لهجه خارجی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

سندرم لهجه خارجی (به انگلیسی: Foreign accent syndrome) وضعیت پزشکی نادری است. بیماران دچار الگوهای سخنرانی با یک لهجه خارجی می‌شوند که متفاوت از لهجه بومی آنهاست و در درک لهجه محل مبدأ تأثیری ندارد.[۱]

سندرم لهجه خارجی معمولاً می‌تواند نتیجه یک سکته مغزی باشد[۱] همچنین می‌تواند از ضربه به سرایجاد شود[۱] یا همچنین از میگرن،[۲] مشکلات رشد نیز می‌تواند باشد.[۳] وضعیت این بیماری در سال ۱۹۰۷ برای اولین بار منتشر شد،[۴] و بین سال‌های ۱۹۴۱ و ۲۰۰۹ شصت و دو مورد ثبت شده است.[۳]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ Kurowski, K.M.. «Brain and Language (54(1)): 1–25.». 1996. 
  2. http://www.dailymail.co.uk/health/article-1267208/Sarah-Colwills-Chinese-accent-brought-migraine-attack.html. 
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ . doi:10.1016/j.cortex.2008.10.010. PMID ۱۹۱۲۱۵۲۱. 
  4. Marie P. (1907). Presentation de malades atteints d’anarthrie par lesion de l’hemisphere gauche du cerveau. Bulletins et Memoires Societe Medicale des Hopitaux de Paris, 1: 158–160.