پرش به محتوا

سندرم بروگادا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
سندرم بروگادا
Brugada syndrome
دیگر نام‌هاسندرم مرگ ناگهانی و غیر قابل توضیح، bangungut
(A) الکتروکاردیوگرام طبیعی لیدهای پیش کوردیال V1-3، (B) تغییرات در سندرم بروگادا (نوع B)
تخصصپزشکی قلب
نشانه‌هاسنکوپ، ایست قلبی
دورهٔ معمول آغازبزرگسالی
علتژنتیک، داروهای خاص
عوامل خطرسابقه خانوادگی، مردمان آسیایی نژاد، مردان
روش تشخیصنوار قلب (ECG), آزمایش ژنتیکی
تشخیص افتراقیسندرم رومانو وارد، بیماری ماهیچه قلب، دیستروفی ماهیچه‌ای دوشن
درمانWatchful waiting, implantable cardioverter defibrillator (ICD)
فراوانی۱ در ۲۰۰۰ نفر[۱]
مرگ‌ومیر۸٪ از ایست قلبی[۲]

سندرم بروگادا (انگلیسی: Brugada syndrome) تغییرات غیرطبیعی در فعالیت الکتریکی قلب است که موجب افزایش خطر مرگ ناگهانی قلبی می‌شود. بیماران ممکن است دوره‌هایی از سنکوپ را به خصوص در زمان استراحت تجربه کرده باشند. علت این بیماری در یک‌چهارم موارد ارثی است و در سایر موارد به علت جهش جدید یا داروها ایجاد می‌شود.

حمله بیماری معمولاً با تب یا افزایش تون عصب واگ شعله‌ور می‌شود. تشخیص به وسیله الکتروکاردیوگرام داده می‌شود.

علائم و نشانه‌ها

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

بسیاری از افراد مبتلا به این سندرم هیچ نشانه‌ای ندارند، اما ممکن‌ است موجب احساس خستگی یا مرگ ناگهانی قلب ناشی از ریتم‌های شدید غیر طبیعی قلب مانند فیبریلاسیون بطنی یا تاکی‌کاردی بطنی پلی مورف باشد. اگر یک ریتم خطرناک به خودی خود متوقف نشود و درمان‌پذیر نباشد، ممکن است بیمار را دچار یک ایست قلبی کشنده کند.

ریتم‌های غیرطبیعی سندرم بروگادا اغلب در حالت استراحت، و معمولا پس از یک وعده غذایی سنگین یا حتی در طول خواب رخ می‌دهند.

جستارهای وابسته

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
  1. "Brugada syndrome". Genetics Home Reference. March 2015. Archived from the original on 28 October 2017. Retrieved 28 October 2017.
  2. Polovina MM, Vukicevic M, Banko B, Lip GY, Potpara TS (October 2017). "Brugada syndrome: A general cardiologist's perspective". European Journal of Internal Medicine. 44: 19–27. doi:10.1016/j.ejim.2017.06.019. PMID 28645806.