سنخواست

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سنخواست
سَنخاص
کشور  ایران
استان خراسان شمالی
شهرستان جاجرم
بخش جلگه سنخواست
نام(های) قدیمی سنداسپ، سنداسب، چلو
سال شهرشدن ۱۳۷۹
مردم
جمعیت ۲٫۱۱۴ نفر
جغرافیای طبیعی
ارتفاع از سطح دریا ۱۰۱۴ متر
آب‌وهوا
میانگین بارش سالانه جز مناطق خشک
اطلاعات شهری
پیش‌شماره تلفنی ۰۵۸۵۳۳۸


سَنخواست از شهرهای استان استان خراسان شمالی است که در بخش دشت سنخواست از توابع شهرستان جاجرم قرار گرفته‌است. سنخواست در سال ۱۳۸۵، تعداد ۲٫۱۱۴ نفر جمعیت داشته‌است.[۲]

مردم شهر سنخواست به زبان تاتی سخن می‌گویند[۳].[۱]

سنخواست دارای قدمتی بسیار دیرینه می‌باشد و آثار زیادی از دوران قبل از اسلام از محیطهای باستانی آن کشف شده‌است. برای نمونه در فاصله چند کیلومتری شرق سنخواست منطقه‌ای تحت عنوان «چلو» شناخته می‌شود که اخیراً مورد توجه باستان شناسان قرار گرفته‌است به نقل از خبرگزاری میراث فرهنگی ـ هیئت باستان‌شناسی ایران و ایتالیا، حین کاوش در محوطه باستانی چلو، در نزدیکی شهر سنخواست، با دو قبر مواجه شدند که در هر کدام یک‌دست کله پاچه گذاشته شده بود. کارشناسان این هیئت معتقدند، به احتمال زیاد کله پاچه غذای محبوب اجساد داخل قبر بوده‌است. به گزارش کاوش‌های باستان‌شناسی در محوطه چلو، از دیماه ۹۲ آغاز شد و تیمی متشکل از باستان‌شناسان ایرانی و ایتالیایی کاوش در این محوطه را به انجام رسانده‌اند. این هیئت در دومین فصل کاوش خود تعدادی گور باستانی پیدا کردند که تاریخ آن‌ها به ۴۲۰۰ تا ۳۷۰۰ سال قبل بازمی‌گردد. هیئت کاوش معتقد است پس از بازگشایی این گورستان با فرهنگ بزرگی به نام BMAC یا "باختری ـ مروی” که پیش از این در کشورهای همسایه شرقی و شمال شرقی ایران شناخته شده بود، مواجه شده‌اند.

محوطه باستانی چلو در سال ۲۰۱۱ کشف شد. بنا بر علایق پژوهشی ایران و مؤسسه باستان‌شناسی ICEVO (ایچه وو) تفاهم‌نامه‌ای ۵ ساله میان پژوهشگاه سازمان میراث فرهنگی و این مؤسسه جهت انجام مطالعات باستان‌شناسی در حوزه رود کال‌شور بسته شد. بر همین اساس اکنون "رافائل بیشونه”، پژوهشگر ارشد این مؤسسه به عنوان سرپرست ایتالیایی هیئت کاوش و علی‌اکبر وحدتی به عنوان سرپرست ایرانی به سنخواست آمده‌اند و در حال کاوش هستند.»

علی‌اکبر وحدتی، سرپرست ایرانی هیئت کاوش در محوطه باستانی چلو دربارهٔ کشف کله پاچه در برخی قبور این گورستان به CHN گفت: «در قبرهای کشف شده، ظروف سفالی بسیاری گذاشته شده بود که اکثر آن‌ها با مواد غذایی پر شده بود. بقایای گوشت بز و گوسفند از جمله کشفیات ما در این ظروف است؛ اما نکته جالب این‌که در دو قبر، یک دست کله‌پاچه برای متوفی گذاشته شده بود.»

منابع[ویرایش]