سمفونی شماره ۹۸ (هایدن)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

سمفونی شماره ۹۸ در سی بِمُل ماژور، هوبوکن یک/۹۸ (Hoboken I/98)، ششمین سمفونی از مجموعهٔ دوازده سمفونی لندن (شماره‌های ۹۳–۱۰۴) اثر یوزف هایدن است.

هایدن سمفونی ۹۸ را در سال ۱۷۹۲ و جزو مجموعهٔ سمفونی‌های سفرِ نخستش به لندن تصنیف کرد. این اثر نخستین بار در ۲ مارس ۱۷۹۲ در تالارهای «میدان هانوفرِ» لندن و به رهبریِ خودِ آهنگساز، پشتِ هارپسیکورد، اجرا شد.

سازبندی و موومان‌ها[ویرایش]

سمفونی شماره ۹۸ هایدن برای ارکستر کلاسیک متشکل از یک فلوت، دو ابوا، دو فاگوت (باسون)، دو کُر (هورن)، دو ترومپت، تیمپانی، سازهای زهی، و هارپسیکورد سازبندی شده‌است.

اجرای کاملِ این اثر به‌طور معمول حدودِ ۲۶ دقیقه زمان می‌بَرَد.

این سمفونی، مانند سایر «سمفونی‌های لندنِ» هایدن، چهار موومان دارد:

  1. آداجوآلگرو، با میزانِ 2
    2
  2. آداجو، با میزانِ 3
    4
  3. منوئه: پرِستو، با میزانِ 3
    4
  4. فیناله: پرِستو، با میزانِ 6
    8

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]