سمفونی شماره ۸ شوبرت (ناتمام)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
سمفونی شماره ۸ شوبرت، طرح‌های مقدماتیِ موومان سوم، صفحهٔ اول

سمفونی شماره ۸ شوبرت معروف به سمفونی ناتمام (آلمانی: Unvollendete) در گام سی مینور، دی (کاتالوگ موضوعی شوبرت) 759,[۱] که در شماره‌گذاری مجدد آثار وی گاهی با عنوان سمفونی شماره ۷ هم از آن یاد می‌شود[۲] یک اثر موسیقی ارکسترال سمفونیک اثر فرانتس شوبرت، آهنگساز بزرگ اتریشی سبک کلاسیک/ رمانتیک است که در سال ۱۸۲۲ تصنیف آن آغاز شد، اما به‌طور نامعلومی توسط مصنف نیمه‌کاره رها گردید. این در حالی است که تنها ۲ موومان از این اثر نوشته و تکمیل شده بود. شوبرت تا ۶ سال پس از زمان خلق این اثر زندگی کرد، اما هیچ‌گاه این اثر را تکمیل نکرد.

برای اسکرتسوی این اثر، که می‌بایست سومین موومان را تشکیل می‌داد، امروزه تنها رکوردهای تکمیل‌شده‌اش به وسیلهٔ پیانو در دو صفحه توسط مصنف موجود است. بسیاری از پژوهشگران چنین استدلال کرده‌اند که شوبرت ممکن است طرح‌های فینال این سمفونی را در آنتراکت (توقف بین دو اکت یا بخش) روزاموند ‏(en) به کار گرفته باشد؛ با این احوال، همهٔ شواهد دالّ بر تصادفی بودن موضوع دارد.

منابع[ویرایش]