سلیمان میناسیان
سلیمان میناسیان | |
|---|---|
برادران میناسیان | |
| زادهٔ | ۱۹۳۱ (۹۵ سال) |
| ملیت | ارمنیهای ایران |
| شناختهشده برای | فیلمبردار |
سلیمان میناسیان (ارمنی: Սողոմոն Մինասեան؛ انگلیسی: Solomon Minassian) فیلمبردار سینما ارمنیتبار اهل ایران است.
زندگینامه
[ویرایش]در سال ۱۹۳۱ میلادی) (۱۳۱۰ خورشیدی) در رشت به دنیا آمد.[۱][۲] او برادر بزرگتر هراند میناسیان، است.[۳]
سلیمان فعالیت سینماییاش را از ۱۹۵۸ (۱۳۳۷) به عنوان دستیار فیلمبردار و سپس فیلمبردار فیلمهای کوتاه مستند و تبلیغاتی آغاز کرد.[۴][۵] با پیوستن به «سازمان فیلم گلستان» نخستین تجربهاش را در فیلم موج، مرجان، خارا (ابراهیم گلستان، ۱۳۳۷) به عنوان دستیار فیلمبردار به دست آورد.[۶] پس از آن در بسیاری از آثار مستند تولیدشده در استودیو گلستان، از جمله فیلم درخشان «خشت و آِینه» (۱۳۴۳) ساخته گلستان به عنوان فیلمبردار، با وی کار کرد.[۷] میناسیان همچنین فیلمبردار فیلم مستند خانه سیاه است (۱۳۴۱) ساخته فروغ فرخزاد است. مستندهای خرابآباد (۱۳۴۰)، خواستگاری (۱۳۴۱)، تپههای مارلیک (۱۳۴۲)، خرمن و بذر، گنجینههای گوهر (هر دو ۱۳۴۴) برخی از آثار فیلمبرداری شده توسط میناسیان هستند.[۸] میناسیان بعد از جدایی از استودیو گلستان، به کمک برادرش هراند، شرکت تولید فیلم تبلیغاتی خود با نام «چاپلین فیلم» تأسیس کرد.[۹] آنها در سال ۱۹۷۰ (۱۳۴۹) نخستین فیلم سینمایی خود را با نام طلوع بهطور مشترک تهیه و کارگردانی کردند که فیلمبرداری آن به عهده سلیمان میناسیان بود.[۱۰] آنها فیلم دیگری هم ساختند به نام فریاد (۱۳۵۰).[۱۱] میناسیان همچنین فیلمبردار فیلم مستند «قره کلیسا» ساخته آربی اوانسیان بود. میناسیان به خاطر فیلمبرداری طلوع موفق شد در نخستین جشنواره فیلمهای سینمایی ایران برندهٔ پلاک طلا شود و در سومین جشنوارهٔ سپاس ۱۹۷۱ (۱۳۵۰) نیز جایزهٔ بهترین فیلمبرداری رنگی را به دست آورد.[۱۲] میناسیان در ۱۹۸۰ (۱۳۵۹) به انگلستان مهاجرت کرد.[۱۳][۱۴]او در آنجا مشغول فعالیت در کار آزاد شد.[۱۵] میناسیان در سال ۱۹۸۸ (۱۳۶۷) به ایران بازگشت و کوشش کرد در ایران فیلمهای تبلیغاتی بسازد اما تلاش اش ناکام ماند و در سال ۱۹۹۳ (۱۳۷۲) مجدداً به انگلستان بازگشت.[۱۶]و از آن زمان تا امروز در لندن زندگی میکند. او مدتی هم به نقاشی پرتره پرداخت. میناسیان چند سال قبل دچار سکته مغزی شد و بعد از آن تحرک اش را از دست داد. در سال ۲۰۰۶ (۱۳۸۵) پرویز جاهد، نویسنده و فیلمساز ایرانی، فیلم مستندی دربارهٔ زندگی و فعالیتهای سینمایی میناسیان ساخت با عنوان «سلیمان میناسیان، مردی با دوربین فیلمبرداری.»
پانویس
[ویرایش]- ↑ ارامنه و سینمای ایران، ۱۱۰.
- ↑ سیدمحمدی، فرهنگ کارگردانان سینمای ایران ۱۳۷۷–۱۳۰۹، ۸۱۹.
- ↑ ارامنه و سینمای ایران، ۱۱۰.
- ↑ ارامنه و سینمای ایران، ۱۱۰.
- ↑ سیدمحمدی، فرهنگ کارگردانان سینمای ایران ۱۳۷۷–۱۳۰۹، ۸۱۹.
- ↑ ارامنه و سینمای ایران، ۱۱۰.
- ↑ ارامنه و سینمای ایران، ۱۱۰.
- ↑ ارامنه و سینمای ایران، ۱۱۰.
- ↑ ارامنه و سینمای ایران، ۱۱۰.
- ↑ ارامنه و سینمای ایران، ۱۱۰.
- ↑ ارامنه و سینمای ایران، ۱۱۰.
- ↑ ارامنه و سینمای ایران، ۱۱۰.
- ↑ ارامنه و سینمای ایران، ۱۱۰.
- ↑ سیدمحمدی، فرهنگ کارگردانان سینمای ایران ۱۳۷۷–۱۳۰۹، ۸۲۰.
- ↑ سیدمحمدی، فرهنگ کارگردانان سینمای ایران ۱۳۷۷–۱۳۰۹، ۸۲۰.
- ↑ سیدمحمدی، فرهنگ کارگردانان سینمای ایران ۱۳۷۷–۱۳۰۹، ۸۲۰.
منابع
[ویرایش]- لازاریان، ژانت د (۱۳۸۲). «سینما». دانشنامه ایرانیان ارمنی. تهران: انتشارات هیرمند. صص. ۴۱۶–۱۷. شابک ۹۶۴-۶۹۷۴-۵۰-۳.
- «چهرههای ارمنی در سینمای ایران». ارامنه و سینمای ایران. به کوشش گروه تحقیق و پژوهش موزه سینما. تهران، موزه سینمای ایران باغ فردوس: انتشارات روزنهکار. تابستان ۱۳۸۳. ص. ۱۱۰. شابک ۹۶۴-۶۷۲۸-۴۴-۸.
- هویان، آندرانیک (۱۳۸۰). «ارمنیان در سینمای ایران». ارمنیان ایران. تهران: مرکز بینالمللی گفتگوی فرنگها با همکاری انتشارات هرمس. ص. ۳۲۰. شابک ۹۶۴-۳۶۳-۰۰۷-۲.
- هویان، آندرانیک (۱۳۸۱). «استودیوهای سینمای ایران». نقش ارمنیان در سینمای ایران. تهران: بنیاد انتشاراتی یغیا بابومیان و انتشارات بهنام. صص. ۷۰، ۸۶-۸۷. شابک ۹۶۴-۵۶۶۸-۱۷-۴.
- امید، جمال (۱۳۷۷). فرهنگ سینمای ایران. تهران: موسسه انتشارات نگاه. ص. ۴۵۰. شابک ۹۶۴-۶۱۷۴-۸۹-۲.
- سیدمحمدی، سیدمرتضی (۱۳۷۸). فرهنگ کارگردانهای سینمای ایران ۱۳۷۷–۱۳۰۹. تهران: نشر سیمرو. صص. ۲۰–۸۱۹. شابک ۹۶۴-۵۶۸۵-۳۵-۴.
