سلیمان مهدیزاده

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
سلیمان مهدیزاده
ソレイマン・メヒディザデ
اجرای کاتای ایی‌آی‌دو، خرداد ۱۳۸۷
تولد ۱۳۳۳ خورشیدی
تهران
محل سکونت تهران، ایران ایران
ملیت ایرانی
سبک ایی‌آی‌دو، کن‌دو، آیکیدو، کاراته گوجوریو اوکیناوایی
رتبه کیوشی، دان ۸
سال فعالیت ۱۳۵۴ - اکنون
حرفه استاد بودو
وب‌گاه دوجوی شین‌بوکان (神武館)

سلیمان مهدیزاده (زادهٔ ۱۳۳۳ خورشیدی در تهران)، از استادان بزرگ بودو و نخستین استاد و بنیان‌گذار کن‌دو، ایی‌آی‌دو و کاراته گوجوریو اوکیناوایی در ایران است.[۱]

زندگی و هنرهای رزمی[ویرایش]

سلیمان مهدیزاده در سال ۱۳۳۳ خورشیدی در خانواده‌ای ورزش‌دوست با سابقهٔ هنرهای رزمی همچون بوکس، کشتی و ورزش باستانی زاده شد. او ابتدا تمرین بوکس را آغاز کرد و پس از مدتی به تجربهٔ دیگر هنرهای رزمی پرداخت. اولین هنر رزمی ژاپنی‌اش را با یادگیری جودو نزد استاد ملک‌زاده در باشگاه ژاندارمری آغاز کرد و پس از مدتی به تمرینات تکواندو و همچنین کاراته سبک کان‌ذن‌ریو زیر نظر استاد عرب پرداخت. او نخستین بار در اواخر سال ۱۳۵۴ زیر نظر یک استاد ژاپنی (استاد فقید فوکودا) به آموختن فلسفه، مکتب ذن و کن‌دو سنتی (کن‌جوتسو) پرداخت که تا آن زمان در ایران ناشناخته بود. سرانجام پس از پایان تمرینات به توصیه استادش برای تکمیل آموخته‌هایش در سال ۱۳۵۶ به ژاپن سفر کرد.

مهدیزاده در ژاپن کن‌دو را زیر نظر استاد نیشی‌یاما، ایی‌آی‌دو را زیر نظر استاد توچوکا و کاراته گوجوریو را زیر نظر استاد یاماموتو پی گرفت.

فعالیت‌های رزمی در ایران[ویرایش]

کیوشی سلیمان مهدیزاده، بنیان‌گذار و نخستین استاد کن‌دو و ایی‌آی‌دو در ایران است.

او پس از پیروزی انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۸ آموزش رسمی کن‌دو را زیر نظر فدراسیون رزمی وقت در سالن ورزش‌های رزمی آن زمان که اینک سالن شمشیربازی فعلی است آغاز کرد. تأسیس این هنر در ایران و توجه علاقه‌مندان چنان بود که تلویزیون ملی ژاپن (NHK) گزارشی از نخستین کلاس سامورایی در ایران را در تاریخ ششم ژانویه ۱۹۸۳ میلادی در ژاپن پخش کرد. همچنین در سال ۱۳۶۴ صدا و سیما فیلمی از تمرینات کن‌دو و ایی‌آی‌دو استاد مهدیزاده پخش کرد. این در حالی بود که در آن سال‌ها استاد مهدیزاده در هر سال چند ماهی را برای پیگیری تمرینات تکنیکی و مبارزه در ژاپن می‌گذراند و بنا به خواست استادش از سال ۱۳۶۳ برای گذراندن مدارج عالی کن‌دو و ایی‌آی‌دو در ژاپن اقامت گزید.

استاد مهدیزاده پس از بازگشت به کشور، در سال ۱۳۷۴ زیر نظر فدراسیون کاراته جمهوری اسلامی ایران، آموزش هنرآموزان و دوستداران این هنر رزمی را پی گرفت تا اینکه در تاریخ ۲۶ اسفند ۱۳۷۸ طی حکمی رسمی از طرف فدراسیون کاراتهٔ ایران، کن‌دو و ایی‌آی‌دو (سامورایی) ایران به ریاست کیوشی سلیمان مهدیزاده به رسمیت شناخته شدند و به‌طور رسمی مجوز فعالیت در ایران را دریافت کردند. این فعالیت‌ها ادامه داشت تا اینکه طبق مصوبه سازمان تربیت بدنی برای ساماندهی سبکهای رزمی از تاریخ هجدهم دی ماه ۱۳۸۹، سبک کن‌دو و ایی‌آی‌دو ایران، با نام انجمن کن‌دو و ایی‌آی‌دو ایران تحت نظارت فدراسیون ورزش‌های رزمی قرار گرفت.

کیوشی سلیمان مهدیزاده هم‌اکنون تنها مربی رسمی و مسئول هماهنگی فدراسیون کن‌دو ژاپن (AJKF) و فدراسیون جهانی کن‌دو (IKF) در ایران و همین‌طور نماینده رسمی فدراسیون ایی‌آی‌دو ژاپن (NIR) در ایران و خاورمیانه است. همچنین او بنیان‌گذار و رئیس سبک کاراته گوجوریو اوکیناوایی ایران و آی‌کی‌دو تومی‌کی‌ریو در ایران می‌باشد.

دوجوی شین‌بوکان[ویرایش]

شین‌بوکان را استاد سلیمان مهدیزاده در سال ۱۳۵۶ برای نخستین بار در ایران پایه‌گذاری کرد. در سال ۱۳۵۸ شین‌بوکان به سالن شمشیربازی مرکز هنرهای رزمی وقت آن زمان و سپس سالن بادی ورزشگاه شهید شیرودی در تهران انتقال یافت.

استاد مهدیزاده در این دوجو، آموزش هنرهای رزمی را با تدریس فنون و تکنیک‌های کن‌دو آغاز کرد. سال ۱۳۶۳ وی در اجرای توصیه‌های استادانش برای تکمیل آموخته‌های خود تصمیم به اقامت در ژاپن گرفت و در سال ۱۳۶۴ پس از کسب اجازه از اساتید ژاپنی، شین‌بوکان را به‌طور رسمی در توکیو نیز تأسیس کرد. علاقه‌مندان ژاپنی نخستین شاگردانی بودند که به وی پیوستند.

استاد مهدیزاده در سال ۱۳۷۴ به ایران بازگشت و دفتر مرکزی شین‌بوکان را به تهران منتقل کرد و لذا باشگاه توکیو به شعبه نمایندگی تبدیل شد که همچنان دایر و فعال است.

شین‌بوکان امروز با تلاش‌های کیوشی سلیمان مهدیزاده، تنها مرجع رسمی فدراسیون کن‌دو ژاپن (AJKF) و فدراسیون جهانی کن‌دو (FIK) در ایران است. شین‌بوکان که یگانه عضو ایرانی فدراسیون ایی‌آی‌دو ژاپن (NIR) و عضو فدراسیون آیکیدو (سبک تومی‌کی‌ریو) ژاپن هم به شمار می‌رود، در ایران زیر نظر فدراسیون کاراته و فدراسیون ورزشهای رزمی ایران فعالیت دارد و نمایندگی‌های آن در مراکز استان‌ها و بسیاری از شهرهای کشور در حال گسترش است.

مدارج دان[ویرایش]

کیوشی مهدیزاده در مراسم دریافت مدال خورشید تابان، سفارت ژاپن در ایران، ۵ دی ۱۳۹۱.
  • دان ۸ درجه کیوشی ایی‌آی‌دو، ژاپن
  • دان ۸ درجه کیوشی کاراته گوجوریو، ژاپن
  • دان ۶ بوجوتسو، ژاپن
  • دان ۴ کن‌دو بین‌المللی، ژاپن
  • دان ۲ آی‌کی‌دو تومی‌کی‌ریو، ژاپن

جوایز و افتخارات[ویرایش]

  • ۱۹۸۹: دریافت حکم کانتوشو (بهترین جنگجو) در نوزدهمین دور مسابقات کن‌دو، توکیو، ژاپن
  • ۱۹۹۲: کسب مقام اول و مدال طلای جهانی مسابقات ایی‌آی‌دو، ژاپن[۲] (این اولین باری بود که یک فرد غیرژاپنی به این مقام دست می‌یافت)
  • ۲۰۰۲: کسب مقام اول و مدال طلای جهانی مسابقات ایی‌آی‌دو، ژاپن[۳] (برای دومین بار)
  • ۲۰۱۲: نشان خورشید تابان با انوار زرین و سیمین (Kyokuzitsu Soukou Shou) از دولت ژاپن[۴][۵]به پاس خدمات ارزشمند و مساعدت در ترویج فرهنگ ژاپن در ایران و ایجاد تفاهم متقابل بین ژاپن و جمهوری اسلامی ایران از طریق هنرهای رزمی.[۶]

در رسانه‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «اعطای لوح و نشان زرین «خورشید تابان» ژاپن به استاد سلیمان مهدیزاده». روزنامه اطلاعات، شماره ۲۵۴۹۷، ۱۶ دی ۱۳۹۱. بازبینی‌شده در ۱۹ اسفند ۱۳۹۱. 
  2. ソレイマン メヒディザデ, 1992年度; 日本居合道連盟全国大会 入賞者一覧
  3. ソレイマン メヒディザデ, 2002年度; 日本居合道連盟全国大会 入賞者一覧
  4. «اعطای نشان افتخار به اتباع خارجی در پائیز ۲۰۱۲ توسط دولت ژاپن». سفارت ژاپن در ایران، ۱۲ بهمن ۱۳۹۱. بازبینی‌شده در ۱۹ اسفند ۱۳۹۱. 
  5. «اعطای نشان افتخار دولت ژاپن به رزمی کار سرشناس ایرانی». خبرگزاری جمهوری اسلامی (ایرنا)، ۱۵ دی ۱۳۹۱. بازبینی‌شده در ۱۹ اسفند ۱۳۹۱. 
  6. «برگردان متن اعطای مدال و لوح خورشید تابان». سفارت ژاپن در ایران، ۱۳ آبان ۱۳۹۱. بازبینی‌شده در ۲۴ بهمن ۱۳۹۱. 
  7. NHK, Jan. 6th 1983; First Martial Art Samurai Dojo in Iran
  8. «Martial Arts in Iran». ۱۴ ژانویه ۲۰۱۳. بازبینی‌شده در ۲۴ بهمن ۱۳۹۱. 
  9. «ویدیوی برنامه رزم و نما، اجرای کاتای ایی‌آی‌دو و مبارزه کن‌دو بدست کیوشی مهدیزاده و شاگردانشان». فروردین ۱۳۹۱. بازبینی‌شده در ۲۴ بهمن ۱۳۹۱. 
  10. «ویدیوی برنامه رزم و نما، اجرای کاتای ایی‌آی‌دو و مبارزه کن‌دو بدست کیوشی مهدیزاده و شاگردانشان». فروردین ۱۳۹۲. بازبینی‌شده در ۱۵ فروردین ۱۳۹۲. 
  11. «هنرهای رزمی (ایی‌آی‌دو و کن‌دو)». آذر ۱۳۹۲. بازبینی‌شده در 16 دی ۱۳۹۲. 

پیوند به بیرون[ویرایش]