سلاح‌های هسته‌ای و اسرائیل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

بنا به اخبار منتشر شده ، اسرائیل به طور گسترده دارای اسلحه هسته ای [۱][۲] است و به عنوان ششمین کشور دنیا که آن ها را توسعه داده، شناخته می شود. [۳] اسرائیل یکی از چهار کشور مسلح به برنامه هسته ای است که NPT پیمان‌نامه منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای، آنها را یک کشور دارای سلاح هسته ای نشناخته است . دیگر کشورها عبارتند از هند، پاکستان و کره شمالی.[۴] اسرائیل سیاست ابهام هسته ای را دنبال می کند.[۵][۶] اسرائیل هرگز رسماً به داشتن اسلحه هسته ای اعتراف نکرده است.[۷] اسرائیل با وجود فشار بین‌المللی ان پی تی را امضا نکرده و اعلام کرده چنین کاری خلاف منافع امنیتی ملیش است. [۸]

منابع[ویرایش]

  1. Cohen, Avner (1998). Israel and the Bomb. Columbia University Press. p. 349. ISBN 0-231-10482-0.
  2. محمد البرادعی (July 27, 2004). "Transcript of the Director General's Interview with Al-Ahram News". آژانس بین‌المللی انرژی اتمی. Retrieved June 3, 2007.
  3. NTI Israel Profile Retrieved July 12, 2007.
  4. "Background Information, 2005 Review Conference of the Parties to the Treaty on the Non-Proliferation of Nuclear Weapons". United Nations. Retrieved July 2, 2006.
  5. Bronner, Ethan (October 13, 2010). "Vague, Opaque and Ambiguous - Israel's Hush-Hush Nuclear Policy". The New York Times. Retrieved March 6, 2012.
  6. Korb, Lawrence (November 1, 1998). "The Quiet Bomb". The New York Times. Retrieved March 6, 2012.
  7. "Office of the Historian - Historical Documents - Foreign Relations of the United States, 1964–1968, Volume XX, Arab-Israeli Dispute, 1967–68 - Document 349". History.state.gov. December 12, 1968. Retrieved July 3, 2012.
  8. Shalom Life, 2010 Sep 21, "Israel Rejects Offer to Join UN Atomic Agency"