سفیر برند

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

سفیر برند (به انگلیسی: Brand ambassador) (گاهی اوقات سفیر شرکت نیز نامیده می شود) فردی است که توسط یک سازمان یا شرکت به کار گرفته می شود تا یک برند را با دید مثبت معرفی کند و با این کار به افزایش آگاهی و فروش برند کمک کند. سفیر برند به معنای تجسم هویت سازمانی در ظاهر، رفتار، ارزش‌ها و اخلاق است. عنصر کلیدی سفیران برند توانایی آنها در استفاده از استراتژی های تبلیغاتی است که رابطه مشتری-محصول-خدمت را تقویت می کند و مخاطبان زیادی را برای خرید و مصرف بیشتر تحت تأثیر قرار می دهد.

یک سفیر برند عمدتاً به عنوان یک سخنگوی مثبت، یک رهبر عقیده یا یک تأثیرگذار جامعه شناخته می شود که به عنوان یک عامل داخلی یا خارجی برای افزایش فروش محصول یا خدمات و ایجاد آگاهی از برند منصوب می شود. امروزه، "سفیر برند" به عنوان یک اصطلاح، فراتر از برندسازی افراد مشهور به برندسازی شخصی یا مدیریت برند شخصی گسترش یافته است. چهره‌های حرفه‌ای مانند سفیران خیرخواه و غیرانتفاعی، مدل‌های تبلیغاتی، گواهی‌نامه‌ها و حامیان برند به عنوان بسط همین مفهوم، با در نظر گرفتن نیازهای هر شرکتی شکل گرفته‌اند.

اصطلاح سفیر نام تجاری به کالایی اشاره دارد که همه انواع کارکنان رویداد را پوشش می دهد، که بین میزبانان نمایشگاه تجاری، اعضای تبلیغاتی در فروشگاه و تیم های خیابانی متفاوت است.پیش از این، شغل سفیر برند معمولاً توسط یک فرد مشهور یا فردی با حضور شناخته شده انجام می شد که اغلب برای زمان و تلاش خود دستمزد قابل توجهی دریافت می کردند. اما امروزه سفیر برند می تواند هر کسی باشد که دانش داشته باشد یا بتواند نیازهای خاصی را که یک برند به دنبال آن است شناسایی کند. صنعت مد، با این حال، هنوز تنها به مشتریان مشهور متکی است تا سفیران برند باقی بمانند.علاوه بر این، سفیران برند به عنوان فروشنده کلیدی برای یک محصول یا خدمات ارائه شده در نظر گرفته می شوند. آن‌ها باید در مورد برندی که نمایندگی می‌کنند، به‌خوبی آگاه بمانند، زیرا ماهیت آن‌ها این است که وقتی سؤالاتی از سوی مصرف‌کنندگان مطرح می‌شود، افراد مراجعه‌کننده هستند.وظیفه سفیر برند این است که نتایج را از طریق ابزارهای ارتباطی به صورت عمومی، مانند رسانه های اجتماعی، یا خصوصی از جمله ایمیل، پیام رسانی و کانال های یک به یک دیگر، هدایت کند.

تاریخچه[ویرایش]

مفاهیم برندها و بازاریابی برند در طول چندین دهه تکامل یافته است. به طور سنتی، مصرف کنندگان تنها با چند سرویس تبلیغاتی محصولاتی که در بازار موجود بودند آشنا بودند. از دهه 1870، تعدادی از شرکت‌ها شروع به تولید «محصولات برند شده» کردند که مصرف‌کنندگان را با برندهای بیشتری آشنا کرد. از سال 1915 تا دهه 1920، برندهای تولیدکننده تأسیس و توسعه بیشتری یافتند، که باعث افزایش اتکای شرکت ها به تبلیغات و بازاریابی برند شد. با این حال، رکود بزرگ منجر به یک کاستی شدید در پیشرفت برند شد، زیرا شرکت‌ها با راه‌های کمی برای افزایش درآمد و بازگرداندن کسب‌وکارشان به مسیر اصلی باقی مانده بودند. شرکت هایی مانند پروکتر اند گمبل، جنرال فودز و یونیلور به خاطر برند و بقای خود در بازاری ناامید، رشته مدیریت برند را توسعه دادند. «سیستم مدیر برند» به نوع ساختار سازمانی اطلاق می شود که در آن برندها یا محصولات به مدیرانی که مسئولیت عملکرد آنها را بر عهده دارند، اختصاص می یابد.

منبع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Brand ambassador». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۱ نوامبر ۲۰۲۱.