سرمتی‌گرایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
استانیسواو آنتونی شچوکا، سیاستمدار و نجیب‌زادهٔ لهسستانی در پوشش سرمتی‌گرایانه، اثر هنرمندی ناشناس، محل نگهداری موزه پادشاه یان سوم

سرمتی‌گرایی یا سرمتیسم یک مفهوم نژادی-فرهنگی است که می‌کوشد خاستگاه لهستان را به قوم ایرانی سرمتی منتسب سازد. برپایهٔ این نظریهٔ هستهٔ اصلی مشترک‌المنافع لهستان–لیتوانی ایرانی‌تبار بوده‌اند. این ایده بیش از همه بر ادبیات لهستانی در سدهٔ هفدهم میلادی تأثیر نهاده‌است.

نخستین بار در سدهٔ پانزدهم میلادی، یان دووگوش از واژهٔ سرمتی‌گرایی در نگارش تاریخ خود استفاده کرد. او سرمتی‌ها را با لهستان پیش از تاریخ مرتبط دانست.

سرمتی‌گرایی تأثیرات فراوانی بر فرهنگ، شیوهٔ زندگی و ایدئولوژی نخبگان لهستان گذاشته بود. به ویژه در میان نجیب‌زادگان طبقهٔ شلختا، سرمتی‌گرایی با استفاده از تیپ شرقی مانند برجای گذاشتن سبیل، پوشیدن زوپان، کنتوش، سوکمانا و دلیا و آویختن شمشیرهایی موسوم به شابلا پاس داشته می‌شد. سرمتی‌گرایان به آدابی چون استوار نگاه داشتن بستگی‌های خانوادگی و مهمان‌نوازی اهمیت می‌دادند. زنانشان به داشتن شجاعت و افتخار نامور بودند. زبان لاتینی به طور گسترده نزد ایشان به کار گرفته می‌شد. رقص‌های محبوب ایشان در بزم‌ها شامل پولونز، مازورکا و اوبرک بود. مردان سرمتی‌گرا به سفر زیاد می‌رفتند و نزد زنانشان نگاهداری از فرزندان و احشام و دیگر امور خانه مهم‌تر بود. همچنین دختران و پسران جدا از هم پرورش می‌یافتند.

سرمتی‌گراها به اسلاوها به چشم تحقیر می‌نگریستند، و همین عاملی شد که در آینده که پان‌اسلاویسم توسط روس‌ها مطرح می‌شد با آن از در ضدیت درآمدند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

Wikipedia contributors, "Sarmatism," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Sarmatism&oldid=868303274 (accessed December 21, 2018).