سرخه در شاهنامه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سرخه در شاهنامه
اطلاعات کلی
نام سرخه
منصب شاهزاده توران
نژاد ترکان
آئین دیویسنا
ملیت توران
سایر اطلاعات
شناخته شده هلاک شده به کین سیاوش
جنگ‌ها ایران و توران
نبرد اول دفاع از حدود مرزی توران
نتیجه نبرد اسارت و هلاکت
خانواده
نام نیا پشنگ
نام پدر افراسیاب
خواهران فریگیس، منیژه
برادران شیده،

سرخه یکی دیگر از پسران افراسیاب بود. او نخستین کسی است که پس قتل سیاوش توسط تورانیان به تقاص خون سیاوش به همان نحوی‌که سیاوش به قتل رسید بود به قتل می‌رسد. تخته‌سنگ، تشت زرّین و ذبح بمانند گوسفند قصاصی بود که سرخه پسر گرامی افراسیاب به دچار آن شد. نخست نقش گروی زره را طوس خواست ایفا نماید اما با حرف‌های ملتمسانه سرخه دل طوس برحم آمد و رستم این ماموریت را به برادرش زواره سپرد.

سرخه در شاهنامه[ویرایش]

وقتی که ایرانیان از قتل سیاوش آگاه شدند سوگواری و ماتم همه جای کشور را فرار گرفت حتا رستم زابلی نیز در زابل به سوگ نشست و آنگاه با گردانش راهی ایران شد و بسیار کیکاووس را بخاطر رفتاری که باعث فرار سیاوش شد سرزنش نمود سپس به خانه سودابه در آمد او را بیرون کشید و در انظار کشت چون او را مسبب قتل سیاوش می‌دانست. جوّ متشنّج، اوضاع کشور متلاطم و آماده قیام به کین سیاوش گشت. نخستین حمله به فرماندهی رستم به مرزهای توران آغاز شد. در این تهاجم طلایه و پیش قراول فرامرز پسر رستم است که به مرزبانی مردی بنام ورازاد در آمد و با او به نبرد برخاست او را هلاک و هزار تن از گردان او را نیز کشت.

طلایه به افراسیاب خبر آورد که ایرانیان هجوم آوردند افراسیاب بیدرنگ سرخه را به مقابله ایرانیان گسیل نمود و مواردی دربارهٔ رستم و حیله‌های او با سرخه مشورت نمود تا مغلوب رستم نگردد. امّا او نیز چون به دشت نبرد لشکر بیرون کشید درفش فرامرز را افراشته در دشت توران بدید. فرامرز چون سرخه را رؤیت نمود برق‌آسا بجانب او تاخت او را اسیر کرد و منتظر شد تا رستم و گردانش سر رسیدند و سرخه را کتف بسته همچون سیاوش تحویل او داد:

به سرخه نگه کرد پیلتن یکی سرو آزاده بُد بر چمن
بفرمود پس تا برندش به دشت ابا خنجر و روزبانان و تشت
ببندند دست‌ش به خم کمند بخوابند بر خاک چون گوسفند
بسان سیاوش سرش را ز تن ببرّند و کرکس بپوشد کفن [۱]

پانویس[ویرایش]

  1. شاهنامه. جلدسوم. سیاوش، ص ۱۵۷

منابع[ویرایش]