سد ایتایپو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
سد ایتایپو
Presa Itaipu
Barragem de Itaipu
ItaipuAerea2AAL.jpg
خطای لوآ در پودمان:Location_map در خط 543: Unable to find the specified location map definition: "Module:Location map/data/آمریکای S" does not exist.
نام رسمیCentral Hidroeléctrica Itaipú Binacional
Usina Hidrelétrica Itaipu Binacional
کشوربرزیل
پاراگوئه
محلفوز دو لوآچو
هرنانداریاس
وضعیتدر حال استفاده
آغاز ساختژانویه ۱۹۷۵
گشایش۵ مه ۱۹۸۴
هزینه ساختUS$۱۹٫۶ میلیارد
مالک(ـان)سرمایه‌گذاری ایتایپو
سد و سرریزها
گونه سدترکیب ثقلی، پشت‌بند و شمع، خاکریز
بر روی رودرودخانه پارانا
بلندی۱۹۶ متر (۶۴۳ فوت)
طول تاج۷٬۹۱۹ متر (۲۵٬۹۸۱ فوت)
حجم سد۱۲٬۳۰۰٬۰۰۰ متر مکعب (۴۳۰٬۰۰۰٬۰۰۰ فوت مکعب)
گنجایش سرریز۶۲٬۲۰۰ متر مکعب بر ثانیه (۲٬۲۰۰٬۰۰۰ فوت مکعب بر ثانیه)
مخزن
نام مخزنمخزن ایتایپو
حجم کل مخزن۲۹ کیلومتر مکعب (۲۴٬۰۰۰٬۰۰۰ جریب فوت)
حوضه آبریز۱٬۳۵۰٬۰۰۰ کیلومتر مربع (۵۲۰٬۰۰۰ مایل مربع)
مساحت مخزن۱٬۳۵۰ کیلومتر مربع (۵۲۰ مایل مربع)
درازای مخزن۱۷۰ کیلومتر (۱۱۰ مایل)
پهنای مخزن۱۲ کیلومتر (۷٫۵ مایل)
گونه سدترکیب ثقلی، پشت‌بند و شمع، خاکریز
نیروگاه
گونهمرسوم
هد هیدروالکتریک۱۱۸ متر (۳۸۷ فوت)
توربین‌ها۲۰ × ۷۰۰ مگاوات (۹۴۰٬۰۰۰ اسب بخار) توربین فرانسیس
گنجایش اسمی۱۴ گیگاوات (۱۹٬۰۰۰٬۰۰۰ اسب بخار)
خالص تولید سالانه۸۹٫۵ تراوات-ساعت (۳۲۲ پتاژول) (2015)[۱][۲]

سد ایتایپو (به پرتغالی: Itaipu Dam) که بر روی رودخانه پارانا در مرز دو کشور پاراگوئه و برزیل ساخته شده‌است؛ طولانی‌ترین سد جهان و به لحاظ تولید برق آبی دومین سد جهان بعد از سد سه دره به‌شمار می‌رود. سد ایتایپو در سال ۱۹۹۴ از سوی انجمن مهندسی عمران آمریکا به عنوان یکی از عجایب هفت‌گانه دنیای مدرن انتخاب شد.

آمار

ایتایپو در قالب یک پروژه دوجانبه و بر رودخانه پارانا میان دو کشور برزیل و پاراگوئه ساخته شد. ۲۰ واحد مولد برق این سد قادر به تولید ۱۴ گیگا وات برق است.

با مشاهده آمارهایی که اخیراً از میزان انرژی تولیدی این سد به دست آمده، می‌توان به عظمت سد ایتایپو پی برد. نیروگاه ایتایپو در واقع ۲۰ درصد از کل انرژی مورد نیاز صنایع برزیل و ۹۳ درصد انرژی پاراگوئه را تأمین می‌کند.

این نیروگاه همچنین محل بزرگی برای جذب توریست محسوب می‌شود. تاکنون بیش از ۱۰ میلیون نفر از ۱۶۲ کشور جهان از این سد و نیروگاهش بازدید کرده‌اند.

نامگذاری

نام «ایتایپو» در زبان گوارانی (زبان بومیان آن منطقه) به معنای صدای سنگ است.

دلایل ساخت

لازم است ذکر شود برزیل صنعتی‌ترین کشور آمریکای جنوبی است و به منظور تأمین انرژی لازم برای صنایع گوناگون، به این سد شدیداً نیازمند است. پاراگوئه نیز به عنوان یکی از کم درآمدترین کشورهای آمریکای جنوبی برای تحقق اهداف خود در راستای توسعه اقتصادی به انرژی به مثابه یک نیروی محرکه نیاز دارد.

تولید

داخل سازه
تولید برق سالانه
سال نصب مولدها TWh
۱۹۸۴ ۰–۲ ۲٫۷۷۰
۱۹۸۵ ۲–۳ ۶٫۳۲۷
۱۹۸۶ ۳–۶ ۲۱٫۸۵۳
۱۹۸۷ ۶–۹ ۳۵٫۸۰۷
۱۹۸۸ ۹–۱۲ ۳۸٫۵۰۸
۱۹۸۹ ۱۲–۱۵ ۴۷٫۲۳۰
۱۹۹۰ ۱۵–۱۶ ۵۳٫۰۹۰
۱۹۹۱ ۱۶–۱۸ ۵۷٫۵۱۷
۱۹۹۲ ۱۸ ۵۲٫۲۶۸
۱۹۹۳ ۱۸ ۵۹٫۹۹۷
۱۹۹۴ ۱۸ ۶۹٫۳۹۴
۱۹۹۵ ۱۸ ۷۷٫۲۱۲
۱۹۹۶ ۱۸ ۸۱٫۶۵۴
۱۹۹۷ ۱۸ ۸۹٫۲۳۷
۱۹۹۸ ۱۸ ۸۷٫۸۴۵
۱۹۹۹ ۱۸ ۹۰٫۰۰۱
۲۰۰۰ ۱۸ ۹۳٫۴۲۸
۲۰۰۱ ۱۸ ۷۹٫۳۰۰
۲۰۰۴ ۱۸ ۸۹٫۹۱۱
۲۰۰۵ ۱۸ ۸۷٫۹۷۱
۲۰۰۶ ۱۹ ۹۲٫۶۹۰
۲۰۰۷ ۲۰ ۹۰٫۶۲۰
۲۰۰۸ ۲۰ ۹۴٫۶۸۴
۲۰۰۹ ۲۰ ۹۱٫۶۵۲
۲۰۱۰ ۲۰ ۸۵٫۹۷۰
۲۰۱۱ ۲۰ ۹۲٫۲۴۶[۳]
۲۰۱۲ ۲۰ ۹۸٫۲۸۷[۴]
۲۰۱۳ ۲۰ ۹۸٫۶۳۰[۲][۵]
۲۰۱۴ ۲۰ ۸۷٫۸[۲]
۲۰۱۵ ۲۰ ۸۹٫۲[۶]
کل ۲۰ ۲٬۲۲۳٫۴۸۰

عجایب دنیای مدرن

در سال ۱۹۹۴ انجمن مهندسان عمران آمریکا این سد را به عنوان یکی از عجایب دنیای مدرن نامگذاری کرد.[۷]

سراسرنمای سد ایتایپو همراه با دریچه‌های سرریز در سمت چپ
اطلاعات سد:

۳۲۵ متر، ارتفاع تمام سد شامل ۱۰۰ متر ارتفاع خطوط نیروی بالای سد ۴
۲۶۰ متر، سد + پی سد که تا بستر رودخانه عمق دارد
۲۴۷ متر، ۱۹۶ متر ارتفاع سقف بتنی + جرثقیل بالای سد
۲۲۵ متر، ارتفاع بتن تاج سد

۱۹۶ متر، بالاترین سقف برگرفته از وبگاه ایتایپو

منابع

  1. "Itaipu production in 2016 should once again exceed 90 million MWh". Itaipu Binacional. Retrieved 5 January 2016.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ "Drought curbs Itaipu hydro output". Business News Americas. 5 January 2015. Retrieved 5 January 2015.
  3. "Energia de Itaipu poderia suprir o planeta por 43 horas" (به Portuguese). Economia - Bonde. O seu portal. 2012-01-02. Retrieved 2012-01-04.
  4. "Itaipú supera récord mundial de producción de energía". Última Hora (به Spanish). Asunción. 2013-01-04. Retrieved 2013-01-04.
  5. "Consumo aumenta e Itaipu supera recorde de 2012".
  6. "Itaipu superó a represa china en producción de energía".
  7. Pope, Gregory T. (December 1995), "The seven wonders of the modern world", Popular Mechanics, pp. 48–56