سبک بین‌المللی (معماری)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از سبک بین‌المللی)
پرش به: ناوبری، جستجو

چکیده[ویرایش]

سبک بین‌المللی یا شیوه بین‌المللی (به انگلیسی: International Style) نام شیوه‌ای در معماری مدرن است که در بین سال‌های ۱۹۲۰ تا ۱۹۳۰ میلادی در اروپا و آمریکا پایه‌گذاری گردید.این اصطلاح، از عنوان یکی از کتاب‌های هنری-راسل هیچکاک و فیلیپ جانسون که برای ثبت اطلاعات برگزاری نمایشگاه هنر معماری مدرن که در موزه هنرهای مدرن شهر نیویورک در سال ۱۹۳۲ نوشته شده بود و ویژگی‌های مدرنیسم را در سرتاسر جهان بر اساس ویژگی‌های مشترک شناسایی و تعریف و طبقه بندی می‌کرد که نتیجه آن تمرکز بیشتر بر ویژگی‌های سبک شناسی هنر مدرن بود، ریشه گرفته‌است.آنها سه اصل مختلف را تعریف کردند که عبارت بودند از:تجلی حجم به جای جرم.تاکید بر تعادل به جای تعصب بر تقارن.عدم بکار بردن پیرایش و زیور.استفاده قبلی از واژه‌ای با همین مفهوم را می‌توان به والتر گروپیوس در کتاب (به آلمانی: Internationale Architekturلودویگ هایبر سایمر در کتاب (به آلمانی: Internationale neue Baukunst) نسبت داد.عدم به‌کارگیری هرگونه پیرایش و زیور در طرح‌های این سبک، به‌کارگیری رنگ‌های روشن، و استفاده از ایده‌های کوبیسمی نیز از مشخصات این سبک در سال‌های اولیه بودند.

 سبک بین الملل[ویرایش]

سبک بین الملل یکی از سبک های مهم معماری است که گفته شده بوجود آمده از دوره ده ساله معماری مدرن در سال 1930 – 1920 ، که اولین بنیانگذارش هنری راسل هیچکاک آمریکایی و فیلیپ جانسون در سال 1932 بودند، که همراه بود با یک اهمیت بیشتر بر روی سبک معماری و زیبایی شناسی که مخصوص یک وضع مهم بود از حرکت مدرن ک تاکید داشت در اروپا.زمانی که سبک بین الملل رونمایی شد در نمایشگاه سال 1932 توسط هیچکاک و جانسون، معماری مدرن : سبک بین الملل در قرن بیستم خیلی زود در معماری لقب گرفت و نمایان شد در نمایشگاه بین الملل.گفته شده بیشتر ویژگی های مشترک از ساختمان های سبک بین الملل هستند: فرم های راست گوشه، پلان های به ظاهر محکم که به طور کامل تشکیل شدن از عناصر عملکردی و نقش های تزئینی، فضاهای داخلی باز، بوجود آورده بود دید بصری سبک و با کیفیت بوسیله ای استفاده از ساختار پیش آمدگی تیر ها.شیشه و استیل، در ترکیب با هم این دید از بین می رود. بتن مسلح که یکی از متریال های ویژه ساختار است.سبک بین الملل به طر ویژه رشد شدیدی پیدا کرد در نیمه اول قرن بیستم در شهر ها بعد از جنگ جهانی دوم، سبک بین الملل بوجود آورده بود یک سبک دست یافتنی ساده را به طور انتخابی برای یک سطح وسیعی از پروژه های پیشرفت شهری، شهری در توی شهر، انتخاب کرده مقدار زیادی از فضای سطح کف برای اینکه یک سایت بوجود آید که تهیه کند و متقاعد کنند نقشه های منطقه ای، برنامه های سیاسی و عمومی که میخواهند بوجود بیاورند پیشرفت زیادی نیاز به دارایی مالی زیادی داشتند که دست به دست شدند و رد شدند که پروپوزال هایی که میخواهند شروع کنند به رهبری این گسترش باید یک چیز متفاوتی در شهر بوجود بیاورند.

ریشه یابی[ویرایش]

در اروپا حرکت های مدرن در معماری که نامیده شده بودند کارکردگرایی یا مدرنیسم ساده و خیلی علاقمند بودند که با همدیگر ترکیب شوند و یک معماری جدید برای بهسازی جامعه، بوجود بیاورند جامعه شفافی. در انگلیس شرایط سبک بین الملل آغاز شد از یک نمایشگاه در سال 1932 با موضوع معماری مدرن: نمایشگاه بین المللی، توسط معمار تاریخ دان و نقاد آمریکایی هنری راسل هیچکاک و فیلیپ جانسون دانشجویی فیلسوف فارغ التحصیل از دانشگاه هاروارد سرپرستی شد. نشان دادن استفاده و هدایت فولاد در موزه هنرهای مدرن، آلفرد ، بار جی آر ، که اولین نمایشگاه معماری برگذار شد در موزه هنرهای مدرن در نیویورک آمریکا دایر شد. کاتالوگ های اصلی نمایشگاه فورا در کتابی با موضوع سبک بین الملل چاپ مجدد شدند در سال 1966 همراه با یک پیشگفتار جدید توسط هیچکاک.سبک بین الملل مبنایش بر استاتیک بود، شخصیت هایی که این سبک را طبقه بندی کردند و گسترش دادند گفته بودند که این سبک از مدرنیسم آمده و در سرتاسر دنیا نمود پیدا می کند. هیچکاک و جانسون سه اصل تعریف کرده بودند: القای حرکت در حجم های تقریبا بزرگ، تاکیدی بر متعادل کردن و همسان کردن تقریبا قابل قبول و بیرون زدگی عملکردی و تزئینی. هدف هیچکاک و جانسون این بود که یک سبکی را تعریف کنند که میخواهد در محفظه ای قرار دهد این معماری مدرن را که انجام بدهند به وسیله ی آن یک معماری مخصوصی را که در بر بگیرد. همه ی این کار ها در نمایشگاه موزه هنرهای مدرن در سال 1932 به دقت انتخاب شده بودند، تنها آنهایی را نشان دادند که پیروی می کرد از این قانون ها. برای مثال، کارهای فرانک لوید رایت که بیشتر برجسته بوند در معماری مدرن آمریکا، کار های متضادی که در این نمایشگاه باعث ارتقاع آن شده بود مانند سبک بین الملل، و کارهای او که ترکیب نشده بودند در همه ی این کتاب.مروری بر کتاب و نمایشگاه 1932، هیچکاک میخواست خودش را علاقمند نشان دهد به معماری مدرن در کتاب معماری مدرن 1929. رمانتیکسم و استقرار مجدد، و این کتاب 1932 توانست نشان دهد و تکمیل کند این کتاب را خیلی زود. هر دو کتاب ها با این حال نشان دادند نوشتار های عملی را از آن تعریف هایی که فهمیده بودند توسط منتقد ایتالیایی منفرد تافوری که دقیقا یک تارخ نبود اما یک نوع نظربه اعلام کرد در مورد تولد یک معماری جدید.بسیاری از مدرنیست ها خوششان نیامد از این دوره، آن ها معتقد بودند که باید می رسید به سطحی از معماری که این سطح را ارتقاع می داد بدون وابستگی منطقه ای یا اقلیمی. سر نیکولاس پسنر معمار تاریخ دان انگلیسی  می گوید: چیزی که من بهش دست پیدا کردم این سبک قدیمی در سال 1914 بود. این برای من رخ نداد در این جستجو. اینجا بود که یکی از این سبک ها تنها مناسب این جنبه های مهم بود، جنبه های اقتصادی و جامعه شناسی از متریال ها و عملکرد. این بی خردی به نظر میرسد از فکر هایی که هرکسی میخواهد آن را از دست بدهد.

نمایشگاه موما 1932[ویرایش]

نمایشگاه معماری مدرن: نمایشگاه بین المللی عمومی در9  فوریه سال 1932 ،در موزه هنر های مدرن(موما)، در ساختمان هکشر در خیابان پنجم و پنجاه و ششمین خیابان نیویورک برگذار شد.پس از یک لابی و یک دفتر،نمایشگاه به شش قشمت تبدیل می شد:قسمت معماران مدرن که از ورودی شروع می شود و شامل یک مدل از ویلیام لسکازه کریستسک که راجع به توسعه ی مسکن نیویورک بود،می شد.از آنجا بازدید کنندگان به سمت اتاق مرکزی A می رفتند که شامل یک مدل از پیشرفت خانه سازی نیمه بلند که توسط برادران شیکاگو مونرو بنگت بومن و ایوینگ بومن ساخته شده بود.همچنین مدل و عکس هایی از ساختمان باوهاوس از والتر گروپیوس در دسو در این سالن وجود داشت.در بزرگترین سالن نمایشگاه،سالن C، کار هایی از لوکوربوزیه، لووین میس ، ون در روهه، جی جی پی و فرانک لویی رایت (شامل یک پروژه از  یک خانه در میسا ، دنور 1932)بود.موضوع سالن B  مسکن بود که نشان دهنده ی نیاز برای یک حیات داخلی را نشان می داد که با منتقد و مورخ لوییس مامفورد شناخته می شود.در سالن D کارهایی از ریموند هوود  (شامل یک برج آپارتمان در کشور و ساختمان مک گرو هیلدینگ ) و ریچارد نوترا بود.در سالن E قسمتی بود با موضوع "وسعت معماری مدرن" که در لحظات آخر اضافه شد و شامل کار هایی از سی و هفت معمار مدرن از پنجاه کشور بود،کسانی که می گفتند کارهایشان از اروپایی های دهه ی 1920 تاثیر گرفته است.در میان این کارها ساختمان های دفتر روزنامه ی آلوار التس سانومات در تورکو فنلاند نیز وجود داشت.مشخصه ی این نمایشگاه رویکرد متمرکز بر روی نمایشگاه معماری بود.نمایشگاه 1932 نشیت گرفته از یک آرزو برای پیشرفت و تحکیم نظریه ی مدرنیته ی بین المللی بود.با حضور ون در روهه، لوکوربوزیه ،عودو گروپیوس در خط مقدم  نمایشکاه ،قصد برای منظم سازی یک هستی از ایده ها مشخص بود.چیز دیگری که در این نمایشگاه نمایان بود اشاره کردن به سبک های معاصر دیگر که مرز های معماری را گسترش می دادند،بود.مانند: اکسپرسیونیسم آلمان و جنبش ارگانیستی و یا محبوبیت کار های آنتونیو گاودی  اجتناب می کرد.در نتیجه نمایشگاه 1932 اصول نمایشگاه مدرن به یک خط مقدم  افزایش یافت  در حالی که سبک های دیگر قسمت های از داستان پیشرفت معماری و تیوری آن بودند.

موزه داران[ویرایش]

مدیر بعدی موما، آلفرد بارد مورخ هنری،فیلیپ جانسون و هنری راسل هیچکاک را استخدام کرد تا اولین نمایشگاه معماری را سازماندهی کند.در سال1929 جانسون به جشن فارغ التحصیلی خواهرش در کالج ولزلی رفت و در آنجا بار را ملاقات کرد،کسی که دوره ی معماری مدرن را آموزش می داد.در یک ماه بار باید با آبی آلدریچ راکفلر برای مسولیت نمایشگاه موما مصاحبه می کرد.بار سال بعد جانسون را به عنوان کمیته ی مشورتی موما اضافه کرد.هیچکاک 1924 پس از  سپریدوره کارشناسی خود را در سه سال و سال آخر خود را در معماری گذراند،فارغ التحصیل شد.او در هاروارد ادامه تحصیل داد و در سال 1927 فارغ التحصیل کارشناسی ارشد شد.زمانی که در هاروارد بود با جانسون ملاقات کرد و با او در ارتباط بود و پس از فارغ التحیلی او به اروپا،جایی که هیچکاک را ملاقات کرده بود بازگشت و هر دو شروع به یک تور طولانی مدت در قاره کردند.در اوایل این سفر هیچکاک و جانسون بار را در هامبورگ ملاقات کردند.بار با جی جی نیومان مسافرت می کرد که فروشنده ی گالری هنر مدرن در خیابان پنجاه و هفت شرقی بودودیگر همسفر آنها کری راس یک شاعر جوان و یکی از اعضای بود.جانسون می گوید آلفرد مشتاق ترین فرد نسبت به کتاب هیچکاک در مورد هنر مدرن است. واکنش بار به عنوان پروژه ایی که در حالت تدوین بود، حیاتی بود.جانسون عنوان کرد "نوشته در ذهن ما بزرگتر و بزرگتر می شود اما همچنان مهمتر. ما در مورد موضوع ها دروغی که به قلب ما نزدیک تر از نمونه های قدیمی مانند مواد، ساخت و ساز، کارکردگرایی، و زیبایی شناسی اساسی، به ویژه از سبک است،بحث می کنیم". اواخر ماه اوت شاهد یکی دیگر از مرجع مهمی برای این کتاب: در بیان مشکل در به دست آوردن ناشر آلمانی جانسون نظر داد که هیچ کس کتاب دیگری که در معماری مدرن درانتشارات آلمان نمی خواهد... ما توضیح می دهیم که هیچ کتابی که تمام سبک و هیچ چیزی جز سبک راپوشش دهند وجود ندارد. بعد از آن هر سوالی در مورد این که " سبک" دقیقا چیست است، وجود دارد. اتو هسلر، در پاسخ به درخواست جانسون برای عکس ها، اشاره به " باچ سبک جدید بین المللی 1922-1932". این دگرگونی در کتاب "قدیمی" به یک "مهم تر" تلاش نشان می دهد که طرح گستردایی از استدلال آشنا از "سبک بین المللی" پس از آن مورد بحث بوده است. استدلال زیبایی شناسی متمرکز آن کتاب در توضیحات جانسون از کتاب به عنوان "در مورد سبک وهیچ چیزی جز سبک" است. در ماه دسامبر سال 1930، اولین طرح های نوشته شده برای یک نمایشگاه از "معماری جدید" پایین راه اندازی شد، در عین حال پیش نویس اول از کتاب تا چند ماه بعد کامل شده بود. پس از مدت شش هفته  اجرا در شهر نیویورک نمایشگاه پس از آن تور ایالات متحده آمریکا - نخستین "سفر-نمایشگاه" معماری در ایالات متحده - به مدت شش سال. آن است که توسط رایلی، در سال 1992 کتاب خود سبک بین الملل اظهار داشت: نمایشگاه 15 و موزه هنر مدرن: (به نمایشگاه) کاتالوگ، و تا حدی، کتاب سبک بین الملل، در همان زمان از این نمایشگاه منتشر شده، این رویداد تاریخی واقعی جایگزین کرده اند."از طریق  نمایشگاه موما 1932و انتخاب دقیق آن از معماران بین المللی، مسئولان فیلیپ جانسون و هنری راسل هیچکاک جهت هدایت معماری مدرن ، معرفی عناصر سبک بین المللی به گفت و گو معماری در میان معماران و عموم مردم می پردازد. در این نمایشگاه معماری مدرن مترادف با استفاده از فولاد و فولاد و بتن مسلح، فضاهای داخلی بدون وقفه و اشکال ساده هندسی است.

نواحی[ویرایش]

اروپا[ویرایش]

در حدود سال ۱۹۰۰ تعدادی از معماران در سراسر جهان شروع به توسعه راه‌حل‌های جدید معماری به منظور یکپارچه‌سازی رویه‌های سنتی با تقاضاهای جدید اجتماعی و امکانات فناوری‌محور نمودند. کار ویکتور هورتا و هنری ون دیولده در بروکسل، آنتونی گادی در بارسلونا، اوتو واگنر در وین و چارلز رنی مکینتاش در گلاسکو، در میان بسیاری دیگر، می‌تواند به عنوان جدالی بین سنت و مدرنیته دیده‌شود.

امریکای شمالی[ویرایش]

قبل از تشکیل سبک به اصطلاح بین‌المللی، تلاش‌های مشابهی به سمت ساده‌سازی، صراحت و شفافیت به ویژه در کار لوئیس سالیوان و فرانک لوید رایت در شیکاگو، و همچنین به عنوان اقامت‌گاه غرب سواحل ایروینگ گیل دیده می‌شد.

نمایش نمونه کارهای واسموث، اثر فرانک لوید رایت در اروپا، هنر مدرنیسم اروپایی را تحت تأثیر قرار می‌دهد و نیز سفرهای او با اروپا به واسطه این نمایشگاه، کار او را احتمالاً تحت تاثیر قرار داد، اگر چه او اجتناب می‌کرد از آنکه با سبک اروپایی طبقه‌بندی شود. در سال ۱۹۲۲ رقابت برای برج تریبون و طراحی الییل سارینن برای برج تریبون یک دلیل واضح از آنچه بود که اتفاق افتاد.

اسرائیل[ویرایش]

در ماه ژوئیه سال ۱۹۹۴، سازمان یونسکو، شهر سفید واقع در شهر تل‌آویو را به‌عنوان یک میراث جهانی یونسکو اعلام کرد و آن را به‌عنوان گرایش‌های مهم و برجسته‌ای از معماری مدرن و نیز برنامه ریزی شهری در قرن بیستم مورد توجه قرار داد.

دیگر کشورها[ویرایش]

یکی از نقاط قوت سبک بین‌المللی آن بود که راهکارهای طراحی بی‌تفاوت نسبت به محل اقامت، محل سایت و آب و هوا داشت. این یکی از دلایل بین‌المللی نامیده شدن آن بود و سبک ساخته‌شده هیچ اشاره‌ای به تاریخ‌های محلی یا بومی ملی نداشت. (که بعداً این کار به عنوان یکی از نقاط ضعف اصلی سبک شناخته شد.)

معماران[ویرایش]

سازه‌های برجسته؛ نمایشگاه MOMA، سال ۱۹۳۲میلادی[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • Illustrated Dictionary of Architecture. Ernest Burden. 2ED. 2002. pp.178