ساموئل ال. جکسون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیDeutsch
ساموئل ال. جکسون
Samuel L. Jackson
Samuel L. Jackson SDCC 2014 crop.jpg
جکسون در سال ۲۰۱۴
نام اصلی ساموئل لیروی جکسون
تولد ۲۱ دسامبر ۱۹۴۸ ‏(۷۰ سال)
واشینگتن دی سی
ملیت آمریکایی
پیشه بازیگر، تهیه‌کننده
سال‌های فعالیت ۱۹۷۲–اکنون
همسر(ها) لاتانیا ریچاردسون (ا. ۱۹۸۰)
فرزندان ۱ فرزند
وبگاه رسمی وبگاه رسمی
صفحه در وبگاه IMDb

ساموئل لیروی جکسون (به انگلیسی: Samuel Leroy Jackson) (زاده ۲۱ دسامبر ۱۹۴۸ در واشینگتن دی سی) بازیگر آمریکایی و نامزد دریافت جایزه‌های اسکار، گلدن گلوب و بفتا است.

جکسون در اوایل دهه ۱۹۹۰ میلادی و با عملکرد فوق‌العاده‌ای که از خود به نمایش گذاشت تبدیل به یک ستاره در هالیوود شد و از آن زمان در بسیاری از فیلم‌هایی که فروش بالایی داشتند، حضور داشته و بارها از سوی منتقدان مورد تحسین قرار گرفته‌است.

جکسون در دههٔ ۱۹۹۰ میلادی با حضور در فیلم‌هایی نظیر رفقای خوب (۱۹۹۰)، تب جنگل (۱۹۹۱)، بازی پاتریوت (۱۹۹۲)، آموس و اندرو (۱۹۹۳)، داستان عاشقانه واقعی (۱۹۹۳) و پارک ژوراسیک (۱۹۹۳)، و همچنین همکاری‌هایش با کارگردان کوئنتین تارانتینو در فیلم‌های داستان عامه‌پسند (۱۹۹۴)، جکی براون (۱۹۹۵)، جنگوی زنجیرگسسته (۲۰۱۲) و هشت نفرت‌انگیز (۲۰۱۵)، به شهرت زیادی دست یافت. او با ایفای نقش در بیش از ۱۰۰ فیلم مختلف، بازیگر بسیار سودآوری است. از جملهٔ این فیلم‌ها می‌توان به جان‌سخت ۳ (۱۹۹۵)، زمانی برای کشتن (۱۹۹۶)، بوسه طولانی شب‌بخیر (۱۹۹۶)، مذاکره‌کننده (۱۹۹۸)، دریای آبی عمیق (۱۹۹۹)، آسیب‌ناپذیر (۲۰۰۰)، شفت (۲۰۰۰) و دنبالهٔ آن، تریپل ایکس (۲۰۰۲)، مارها در هواپیما (۲۰۰۶)، کونگ: جزیره جمجمه (۲۰۱۷) و سه‌گانه پیش‌درآمد جنگ ستارگان (۱۹۹۹–۲۰۰۵) اشاره کرد.

با اجازهٔ شخص جکسون، شمایل او برای طراحی نسخهٔ اولتیمیت نیک فیوری، یکی از شخصیت‌های مارول کامیکس، مورد استفاده قرار گرفت. او متعاقباً در فیلم‌های دنیای سینمایی مارول شامل مرد آهنی (۲۰۰۸)، مرد آهنی ۲ (۲۰۱۰)، ثور (۲۰۱۱)، کاپیتان آمریکا: نخستین انتقام‌جو (۲۰۱۱)، انتقام‌جویان (۲۰۱۲)، کاپیتان آمریکا: سرباز زمستان (۲۰۱۴)، انتقام‌جویان: عصر اولتران (۲۰۱۵)، انتقام‌جویان: جنگ ابدیت (۲۰۱۸)، کاپیتان مارول (۲۰۱۹) و انتقام‌جویان: پایان بازی (۲۰۱۹) حضور یافت. او در فیلم مرد عنکبوتی: دور از خانه (۲۰۱۹)، و همچنین در مجموعهٔ تلویزیونی مارول با نام مأموران شیلد نیز در قالب شخصیت نیک فیوری به ایفای نقش پرداخته‌است.

جکسون در چندین فیلم پویانمایی، مجموعهٔ تلویزیونی، و بازی ویدئویی نیز در جایگاه صداپیشه حضور داشته‌است. از جمله شخصیت‌هایی که از صدای جکسون برای صداگذاری آن‌ها استفاده شده‌است، می‌توان به لوسیوس بست/فروزون در فیلم‌های شگفت‌انگیزان (۲۰۰۴) و شگفت‌انگیزان ۲ (۲۰۱۸) ساختهٔ استودیوی پویانمایی پیکسار، شخصیت میس ویندو در جنگ ستارگان: جنگ‌های کلون (۲۰۰۸)، نقش ویپلش در فیلم توربو (۲۰۱۳)، افرو سامورایی در مجموعه انیمهٔ تلویزیونی افرو سامورایی (۲۰۰۷)، و فرانک تنپنی در بازی ویدئویی اتومبیل‌دزدی بزرگ: سن آندریاس (۲۰۰۴) اشاره نمود.

جکسون در سال ۱۹۸۰ با لاتانیا ریچاردسون، بازیگر و تهیه‌کنندهٔ شبکه‌های ورزشی ازدواج کرد. این دو یک فرزند دختر به نام زوئی دارند.

جکسون با فروش بیش از ۶٫۷ میلیارد دلار فروش فیلم‌هایش در ایالات متحده، و میانگین ۸۶٫۱ میلیون دلار فروش به ازای هر فیلم، به عنوان ستارهٔ گیشه در تمام دوران، در بالاترین رده قرار گرفته‌است.[۱] مجموع فروش فیلم‌هایی که او در آن‌ها حضور یافته (بدون محاسبهٔ نقش‌های تک‌جلوه)، به بیش از ۱۵٫۶ میلیارد دلار در سطح جهان می‌رسد.[۲] در اوت ۲۰۱۱، جکسون با پشت سر گذاشتن فرانک ولکر، به پرسودترین بازیگر مرد تبدیل شد.[۳]

اوایل زندگی[ویرایش]

جکسون در واشینگتن، دی.سی. متولد شد،[۴] مادرش الیزابت (نئی مونتگومری) و پدرش روی هنری جکسون بودند.[۵] او به عنوان تنها فرزند خانواده در چاتانوگا، تنسی بزرگ شد.[۴][۶] پدرش به دور از خانواده در کانزاس‌سیتی، میزوری زندگی می‌کرد و بعداً بر اثر الکلیسم درگذشت. جکسون در طول زندگی خود تنها دو بار پدر خود را ملاقات کرد.[۷][۸] وی تحت سرپرستی مادرش، که کارگر یک کارخانه بود و پس از آن در یک مؤسسهٔ روانشناسی به عنوان خریدار مایحتاج مشغول به کار بود، در کنار پدربزرگ و مادربزرگ مادری‌اش و خانوادهٔ بزرگش، بزرگ شد.[۷][۹] بر اساس تست‌های ژنتیک، اصالت جکسون تا حدودی به مردم بنگا از گابن بازمی‌گردد.[۱۰]

جکسون در مدارس زیادی که جدایی نژادی در آن‌ها برقرار بود، به تحصیل پرداخت،[۱۱] و از دبیرستان ریورساید در چاتانوگا فارغ‌التحصیل شد.[۴] در میان سال‌های سوم تا دوازدهم تحصیل، او به نوازندگی سازهای فرنچ هورن و ترومپت در ارکستر مدرسه مشغول بود.[۱۲][۱۳] او همچنین سازهای فلوت و پیکولو را می‌نواخت.[۱۳] جکسون در دوران کودکی با مشکل لکنت زبان مواجه بود. با وجود اینکه او آموخت که «خود را به جای کسانی که لکنت ندارند جا بزند» و از دشنام‌ مادرفاکر به عنوان یک کلمهٔ تصریح استفاده کند، همچنان در برخی مواقع لکنت زبان را تجربه می‌کند.[۱۳][۱۴]

او که در ابتدا قصد طی کردن مراحل اخذ مدرک تحصیلی در زمینهٔ زیست‌شناسی دریایی را داشت، به کالج مورهاوس در آتلانتا، جورجیا پیوست.[۴] پس از آنکه او برای کسب امتیاز بیشتر در یک کلاس، به یک گروه بازیگری محلی پیوست، به حرفهٔ بازیگری علاقه‌مند شد و مسیر خود را تغییر داد.[۱۵] جکسون پیش از فارغ‌التحصیل شدن در سال ۱۹۷۲، «تئاتر جاست آس» را به صورت شراکتی پایه‌گذاری کرد.[۷][۱۶]

فعالیت در جنبش حقوق مدنی[ویرایش]

من بخاطر کارهایی که کرده‌ام، تمایل دارم فکر کنم که دختر من هر کاری که بخواهد را می‌تواند انجام دهد. او به ندرت متوجه سیاه‌پوست بودن خود می‌شود.

«
»
— ساموئل ال. جکسون، در بیان بازتاب فعالیت‌هایش در جنبش حقوق مدنی سیاهپوستان[۱۱]

پس از ترور مارتین لوتر کینگ جونیور در سال ۱۹۶۸، جکسون به عنوان یک راهنما در مراسم خاکسپاری او شرکت کرد.[۱۷] او پس از آن به ممفیس سفر کرد تا در یک راهپیمایی برای حقوق برابر شرکت کند. جکسون در یک مصاحبه با مجلهٔ پارید فاش کرد که «من بخاطر ترور عصبانی بودم، اما این موضوع مرا شوکه نکرده‌بود. من می‌دانستم که تغییر، بهای متفاوتی خواهد داشت. – نه اعتصاب، و نه همزیستی مسالمت‌آمیز».[۱۸]

در سال ۱۹۶۹، جکسون به همراه تعدادی از دانش‌آموزان، اعضای هیئت مدیرهٔ کالج مورهاوس (شامل یکی از نزدیکان مارتین لوتر کینگ سینیور) را در محوطهٔ دانشگاه به گروگان گرفتند و خواستار اصلاح برنامهٔ آموزشی و ساختار مدیریتی دانشگاه شدند.[۱۹] این دانشگاه در نهایت به تغییر سیاست‌های خود رضایت داد، اما جکسون به اقدام به گروگان‌گیری غیرقانونی متهم، و در نهایت به ارتکاب جنایت درجه دوم محکوم شد.[۲۰] جکسون پس از آن بخاطر سوابق جنایی و فعالیت‌های خود، برای دو سال از تحصیل تعلیق شد. او بعداً در سال ۱۹۷۲ به کالج برگشت تا مدرک لیسانس هنر خود در رشتهٔ نمایش درام را دریافت کند.[۲۱]

در زمان تعلیق، جکسون به عنوان یک مددکار اجتماعی در لس آنجلس مشغول به کار شد.[۲۲] جکسون تصمیم گرفت که به آتلانتا برگردد و در آن‌جا با کوام تور، اچ. رپ براون، و افراد دیگری که در جنبش قدرت سیاه‌پوست‌ها فعالیت می‌کردند، ملاقات کرد.[۱۸] او در مصاحبهٔ خود با مجلهٔ پارید گفت که با فعالیتش در جنبش احساس توانمندی می‌کرد، بخصوص زمانی که این گروه شروع به خریداری اسلحه کردند.[۱۸] با این حال، پیش از آنکه جکسون در مبارزات مسلحانهٔ خاصی درگیر شود، مادرش او را به لس آنجلس فرستاد؛ چرا که اف‌بی‌آی به او گفته بود در صورتی که ساموئل به همراهی با جنبش قدرت سیاه‌پوست‌ها ادامه‌دهد، در کمتر از یک سال کشته‌خواهد شد.[۱۸] در یک مصاحبه با مجلهٔ وگ در سال ۲۰۱۸، او حتی عضویت در حزب پلنگ سیاه را تکذیب کرد.[۲۳]

حرفه بازیگری[ویرایش]

دهه ۱۹۷۰–۱۹۸۰[ویرایش]

انتخاب سیاه‌پوستان به عنوان بازیگر هنوز برای هالیوودی‌ها غریب است. پیشنهاد اول را دنزل [واشینگتن] می‌گیرد، پس از او نیز دنی گلاور، فارست ویتاکر و وسلی اسنایپس قرار دارند و در حال حاضر، نفر بعدی در این فهرست من هستم.

«
»
— ساموئل ال. جکسون، در واکنش به کسب شهرت خود در ۱۹۹۳[۲۲]

جکسون پیش از تغییر رشته به معماری، در ابتدا به تحصیل در رشتهٔ زیست‌شناسی دریایی در کالج مورهاوس مشغول بود. او بعداً و پس از شرکت در یک کلاس سخنرانی عمومی و ایفای نقش در نسخه‌ای از نمایش اپرای سه‌پولی، رشتهٔ تحصیلی خود را به نمایش درام تغییر داد.[۱۲] وی فعالیت خود به عنوان یک بازیگر را با چند نقش از جمله در تئاترهای خانه و نمایش یک سرباز آغاز کرد.[۷] او در چندین تله‌فیلم حضور پیدا کرد، و انتشار اولین فیلم خود را با فیلم مستقل با هم برای چند روز (۱۹۷۲) از سینمای تجارتی سیاهان تجربه کرد.[۴][۲۴] پس از این ایفای نقش‌های ابتدایی، جکسون در سال ۱۹۷۶ از آتلانتا به شهر نیویورک نقل مکان کرد و ده سالِ بعد را به بازی در نمایش‌های تئاتر، از جمله بازی در اولین اجرای نمایش‌های کلاس پیانو و دو قطار در حرکت در تئاتر رپرتوری ییل پرداخت.[۲۲][۲۵] جکسون در آن زمان به الکل و کوکائین اعتیاد پیدا کرد و به همین دلیل از دو مورد از اجراهای خود در تئاتر برادوی جا ماند. (بازیگران چارلز اس. داتون و آنتونی کیشولم جای او را گرفتند)[۲۱] مورگان فریمن در طول دوران ابتدایی حرفهٔ بازیگری او، بویژه در نقش‌های کوچک در فیلم‌هایی نظیر سفر به آمریکا، مربی او بود.[۱۲] پس از یک اجرا در نمایش یک سرباز در سال ۱۹۸۱، جکسون به کارگردان اسپایک لی معرفی شد، اسپایک لی او را برای نقش‌هایی در فیلم‌های گیجی در مدرسه (۱۹۸۸) و کار درست را بکن (۱۹۸۹) به عنوان بازیگر برگزید.[۷][۲۶] جکسون در سال ۱۹۹۰ و در فیلم رفقای خوب ساختهٔ مارتین اسکورسیزی نیز در یک نقش جزئی (نقش یک فرد وابسته به مافیا در دنیای واقعی به نام استکس ادواردز) بازی کرد و همچنین برای سه سال به عنوان جانشین بیل کازبی برای برنامهٔ کازبی شو کار کرد.[۱۹][۲۷]

دهه ۱۹۹۰[ویرایش]

جکسون که بارها دچار بیش‌مصرفی هروئین شده‌بود، این ماده مخدر را کنار گذاشته و به مصرف کوکائین روی آورد.[۲۸] خانواده‌اش او را به یک کلینیک ترک اعتیاد در نیویورک فرستادند.[۱۲][۲۹] پس از آنکه وی موفق به ترک اعتیاد خود شد، در نقش یک فرد معتاد به کراک کوکائین در فیلم تب جنگل حضور یافت. جکسون با بیان این نظر که «چیز خنده‌داری بود، من در آن زمان تازه اعتیادم را ترک کرده‌بودم، و پس از حدود یک هفته سر صحنه بودم و ما آمادهٔ فیلمبرداری بودیم.»[۳۰]، گفت که این نقش یک نقش روانپاکساز بود.[۷] این فیلم چنان مورد استقبال قرار گرفت که در جشنواره فیلم کن ۱۹۹۱ یک جایزهٔ ویژهٔ «بازیگر نقش مکمل مرد» تنها برای جکسون در نظر گرفته‌شد.[۸][۳۱] پس از این نقش، جکسون به بازی در فیلم کمدی تجارت سختگیرانه، و فیلم‌های درامِ آب‌میوه و بازی پاتریوت مشغول شد. او سپس به دو فیلم کمدی دیگر اسلحه پر ۱ (اولین نقش اول او) و آموس و اندرو پیوست.[۳۲][۳۳] او همچنین در سال ۱۹۹۳ در فیلم پارک ژوراسیک با استیون اسپیلبرگ همکاری داشت.[۳۴]

ساموئل ال. جکسون در نخستین اکران فیلم پاکساز در پاریس، آوریل ۲۰۰۸

پس از بازی در نقش «دون اعظم» جنایت‌کار در فیلم داستان عاشقانه واقعی در سال ۱۹۹۳—نوشتهٔ کوئنتین تارانتینو به کارگردانی تونی اسکات—تارانتینو از جکسون خواست که نقش جولز وینفیلد را در داستان عامه‌پسند بازی کند. جکسون که از فهمیدن این که این نقش مخصوصاً برای او نوشته شده غافلگیر شده‌بود، گفت: «از دانستن اینکه یک نفر چیزی مثل جولز را برای من نوشته‌است، دست‌پاچه، سپاسگزار و مغرور شده‌بودم—با دریافتن اینکه، با وجود مجموع تمام چیزهایی که می‌توانستی باشی، یک نفر تصمیم دارد چنین فرصتی را در اختیار تو بگذارد».[۳۵] هرچند که داستان عامه‌پسند سیزدهمین فیلم جکسون بود، اما او با این نقش در سطح بین‌المللی به شهرت رسید و مورد تحسین منتقدان قرار گرفت. در یکی از نقدهایی که انترتینمنت ویکلی منتشر کرده‌بود، از نقش او اینگونه یاد شده‌بود: «هر چقدر که تراولتا، ویلیس و کایتل عالی هستند، بازیگری که بر داستان عامه‌پسند حکمرانی می‌کند، ساموئل ال. جکسون است. گویی که او با چشمان وهم‌انگیزش آتش‌افروزی می‌کند و دیالوگ‌هایش را به تک‌گویی‌های بیباپ خیره‌کننده‌ای تبدیل می‌کند».[۳۶] جکسون برای ایفای نقش در این فیلم موفق به کسب جایگاه نامزدی برای جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد.[۳۷] او همچنین نامزد دریافت جایزهٔ گلدن گلوب شد و جایزهٔ بفتا برای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را نیز دریافت نمود.[۳۸][۳۹][۴۰]

پس از داستان عامه‌پسند، جکسون فیلمنامه‌های زیادی را برای بررسی دریافت کرد: «من به سادگی می‌توانستم با بازی در نقش جولز برای چندین سال یک مسیر شغلی جدید بسازم. همه برای من فیلمنامه‌هایی را می‌فرستند که به اعتقاد خودشان یک داستان عامه‌پسند جدید است».[۴۱] با توالی اجراهای ضعیف جکسون در فیلم‌هایی همچون بوسه مرگ، اعتیاد به سفید بزرگ و گم شدن اشعیا، موجی از انتقادات از سوی منتقدانی که عملکرد او در داستان عامه‌پسند را مورد تمجید قرار داده‌بودند، به سوی او جاری شد. این انتقادات با تأثیرگذاری او بر موفقیت دو عنوان در گیشه پایان یافت: جان‌سخت ۳، سومین فیلم از سری فیلم‌های جان‌سخت که جکسون در کنار بروس ویلیس در آن ایفای نقش کرده‌بود؛ و زمانی برای کشتن، که او در آن نقش پدری را بازی کرده‌بود که به جرم قتل دو مردی که به دخترش تجاوز کرده‌بودند، مورد محاکمه قرار می‌گرفت.[۴۲][۴۳] جکسون برای بازی در فیلم زمانی برای کشتن، جایزه ایمیج برای بازیگر نقش مکمل مرد برجسته در یک فیلم سینمایی را دریافت کرد و نامزد دریافت جایزهٔ گلدن گلوب برای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد.[۴۴]

جکسون که به سرعت در حال تبدیل شدن به ستارهٔ گیشه بود، در سال ۱۹۹۷ سه نقش اصلی دیگر نیز دریافت کرد. در فیلم ۱۸۷ او نقش یک معلم وقفی را بازی کرد که تلاش داشت تا بر روی دانش‌آموزان خود تأثیرگذار باشد.[۴۵] او برای فیلم جویبار ایو، که علاوه بر بازیگر در جایگاه تهیه‌کنندهٔ اجرایی نیز در آن حضور یافته‌بود، در کنار کیسی لمونز، که برای اولین بار حرفهٔ نویسندگی/کارگردانی را تجربه می‌کرد، برندهٔ جایزهٔ ایندیپندنت اسپیریت برای بهترین فیلم بلند اول شد.[۴۶] جکسون در فیلم جکی براون باری دیگر به تارانتینو پیوست و با بازی در نقش یک تاجر اسلحه به نام اوردل رابی، موفق شد جایزهٔ خرس نقره‌ای برای بهترین بازیگر مرد در جشنواره فیلم برلین را کسب کرده[۴۷] و برای چهارمین بار نامزد دریافت جایزهٔ گلدن گلوب شود.[۴۸] در سال ۱۹۹۸، وی با بازیگران صاحب‌نامی همچون شارون استون و داستین هافمن در فیلم کره ایفای نقش کرد. جکسون در همان سال و در فیلم مذاکره‌کننده، که در آن او نقش یک گروگانِ مذاکره‌کننده را بازی می‌کرد که هنگامی که به قتل و اختلاس متهم می‌شود، خود نیز به گروگان‌گیری متوسل می‌شود، همکاری با کوین اسپیسی را تجربه کرد.[۴۹][۵۰] در سال ۱۹۹۹، جکسون در یک فیلم ترسناک با نام دریای آبی عمیق حضور یافته، و در فیلم جنگ ستارگان قسمت اول: تهدید شبح ساختهٔ جرج لوکاس نیز نقش استاد جدای، میس ویندو را بازی کرد.[۵۱][۵۲] وی در یک مصاحبه اعلام کرد که فرصت خواندن فیلمنامه را نداشته و تا زمانی که لباس‌هایش آماده نشده‌بود، نمی‌دانسته که قرار است نقش شخصیت میس ویندو را اجرا کند. (او بعداً گفته‌بود که جهت کسب فرصت برای حضور در مجموعه فیلم‌های جنگ ستارگان، مشتاق بود هر نقشی را بپذیرد.)[۵۳]

دهه ۲۰۰۰[ویرایش]

در ۱۳ ژوئن ۲۰۰۰، یک سنگ ستاره‌ای با نام ساموئل ال. جکسون در پیاده‌روی مشاهیر هالیوود نصب شد.[۵۴] وی دههٔ بعدیِ فعالیت حرفه‌ای خود را با بازی در نقش یک سرهنگ نیروی دریایی تحت محاکمه در فیلم مقررات درگیری، ایفای نقش در کنار بروس ویلیس برای سومین بار در فیلم دلهره‌آور فراطبیعی آسیب‌ناپذیر، و هنرنمایی در فیلم دوباره‌سازی شده بر اساس فیلم شفت در سال ۲۰۰۰ آغاز کرد.[۵۵][۵۶][۵۷] فیلم منحصر به فرد جکسون در سال ۲۰۰۱، والنتاین غارنشین بود که یک فیلم دلهره‌آور با موضوع قتل به کارگردانی کیسی لمونز بود و جکسون در آن نقش یک موسیقیدان بی‌خانمان را بازی می‌کرد.[۵۸] در سال ۲۰۰۲ و در فیلم تغییر مسیر، وی نقش یک فرد الکلی در حال احیا را بازی کرد که همزمان که با شخصیتی که نقش آن را بن افلک بازی می‌کرد، در مبارزه بود، تلاش می‌کرد تا از فرزندانش محافظت کند.[۷] او با بازگشت به مجموعه فیلم‌های جنگ ستارگان در فیلم جنگ ستارگان: قسمت دوم – حمله کلون‌ها، تبدیل شدن شخصیت فرعی و کوچک خود به یک شخصیت بزرگ و مهم را تجربه کرد. رنگ بنفش شمشیر نوری میس ویندو در این فیلم، نتیجهٔ پیشنهاد جکسون بود.[۷] او از جرج لوکاس درخواست کرده‌بود که شمشیر او (بر خلاف سنت شمشیرهای نوری که تنها در دو رنگ قرمز و سبز دیده شده‌بودند) رنگ بنفش داشته باشد تا در مبارزاتی که افراد زیادی در آن درگیر بودند، شخصیت میس ویندو برجسته‌تر باشد.[۵۹][۶۰] پس از آن جکسون در فیلم تریپل اکس در کنار وین دیزل در نقش یک مأمور آژانس امنیت ملی، و در فیلم ایالت پنجاه و یکم در نقش یک قاچاقچی دامن‌پوش مواد مخدر ظاهر شد.[۶۱][۶۲] در سال ۲۰۰۳، جکسون در فیلم بیسیک دوباره در کنار جان تراولتا به ایفای نقش پرداخت و پس از آن در کنار کالین فارل درفیلم سوات، که یک اقتباس سینمایی از یک مجموعهٔ تلویزیونی با همین نام بود، در نقش یک گروهبان پلیس حضور یافت.[۶۳][۶۴] یکی از قطعات موسیقی متن این فیلم، که توسط گروه هات اکشن کاپ تهیه شده‌بود، با اشاره به جکسون، با عنوان سمی ال. جکسون نامگذاری شد.[۶۵] او همچنین در مجموعهٔ مستند خاطرات زنجیر گسستگی شبکهٔ اچ‌بی‌او، در کنار بسیاری ستارگان دیگر نظیر آنجلا باست و ووپی گلدبرگ به عنوان راوی ظاهر شد. بر پایهٔ نقدها و نظرهایی که توسط وبگاه راتن تومیتوز گردآوری شده‌بود، جکسون در سال ۲۰۰۴ در ممتازترین فیلم‌ها و نیز بدترین فیلم‌های دوران فعالیت حرفه‌ای خود شرکت کرده‌بود.[۶۶] در فیلم ترسناک پیچ‌خورده، جکسون نقش مربی اشلی جاد را اجرا کرد.[۶۷] درصد پذیرش این فیلم در وبگاه راتن تومیتوز ۲٪ بود و منتقدان عملکرد او در این فیلم را «خسته‌کننده» و «هدر رفته» دانستند.[۶۸][۶۹][۷۰] او پس از آن در انیمیشن رایانه‌ای شگفت‌انگیزان، صداپیشگی شخصیت ابرقهرمان فروزون را برعهده گرفت.[۷۱] این فیلم به درصد پذیرش ۹۷٪ دست یافت و عملکرد جکسون، نامزدی جایزه آنی برای بهترین صداپیشگی را برای او به همراه داشت.[۷۲][۷۳] او پس از آن در فیلم دیگری از کوئنتین تارانتینو، یعنی فیلم بیل را بکش: بخش ۲ یک اجرای تک‌جلوه را تجربه کرد.[۷۴]

در سال ۲۰۰۵، جکسون در فیلم درام ورزشی مربی کارتر حضور پیدا کرد. او در این فیلم نقش یک مربی (یک مربی حقیقی در دنیای واقعی به نام کن کارتر) را بازی می‌کرد که سعی داشت به شاگردان خود بیاموزد که تحصیل از بسکتبال مهم‌تر است.[۷۵] با وجود نقدهای مختلفی که در مورد این فیلم نوشته شد، اجرای ساموئل ال. جکسون برخلاف سیر داستانی فیلم، مورد تحسین قرار گرفت.[۷۶][۷۷] باب تاون‌سند نظر خود دربارهٔ اجرای جکسون را در روزنامهٔ آتلانتا ژورنال-کانستیتیوشن اینگونه نوشته‌است: «او، آنچه که می‌توانست یک نقش کلیشه‌ای و پوشالی باشد را گرفته و با هوشمندی پر زرق و برق خود، به آن موجودیت می‌بخشد».[۷۸] وی در آن سال همچنین به دو سری فیلم بازگشت: تریپل اکس: دولت متحد، اینبار در مقام فرماندهٔ آیس کیوب، و آخرین فیلم از سری پیش‌درآمد جنگ ستارگان، جنگ ستارگان: قسمت سوم – انتقام سیت.[۷۹][۸۰] آخرین فیلم او در سال ۲۰۰۵، فیلم مرد بود که در کنار کمدین یوجین لوی در آن حضور یافت.[۸۱] در ۴ نوامبر ۲۰۰۵، جکسون در بخش جایزهٔ بازیگری، دستاورد فستیوال بین‌المللی فیلم هاوایی را دریافت کرد.[۸۲]

در ۳۰ ژانویه ۲۰۰۶، مراسم ثبت اثر دست و پای جکسون در تئاتر چینی گرامن برگزار شد؛ او هفتمین فرد آفریقاییآمریکایی، و در مجموع صد و نود و یکمین بازیگری بود که این افتخار را از آن خود کرده‌است.[۸۳] در یک مصاحبه در همان سال، جکسون گفته بود که تمایل به انتخاب نقش‌هایی دارد که «هیجان‌انگیز و تماشایی» بوده و دارای یک «شخصیت جذاب در دل داستان» باشند. او همچنین گفته بود که میخواست در نقش‌هایش «کارهایی که هرگز انجام نداده بود، و چیزهایی که در کودکی دیده‌بود و دوست داشت انجام دهد، و اکنون فرصتی برای آن داشت را تجربه کند».[۸۴] او بعداً در فیلم بمب گیشهٔ فریدم‌لند در شخصیت ضد در مقابل جولیان مور، و در نقش یک کاراگاه پلیس که همزمان با فرونشانی یک شورش نژادی در سطح شهر، به مادری برای یافتن فرزند ربوده‌شده‌اش کمک می‌کرد، ظاهر شد.[۸۵][۸۶] دومین فیلم جکسون در سال ۲۰۰۶، مارها در هواپیما بود که چندین ماه پیش از اکران، و بخاطر عنوان و بازیگرانش، در جایگاه یک فیلم کالت قرار گرفته‌بود.[۸۷] جکسون تنها به خاطر عنوان این فیلم تصمیم گرفت تا در آن به ایفای نقش بپردازد.[۸۸] جهت ایجاد عطش بیشتر برای این فیلم، او در یک موزیک ویدئوی مارها در هواپیما (بیاورش) اثر کبرا استارشیپ حضور تک‌جلوه یافت.[۸۹] جکسون برای مشارکت‌های زیاد خود در فیلم‌های مختلف، در ۲ دسامبر ۲۰۰۶ موفق به کسب جایزه بامبی آلمان برای بهترین فیلم بین‌المللی شد.[۹۰] جکسون در دسامبر ۲۰۰۶ در فیلم منزل شجاعت و در نقش یک پزشک که از جنگ عراق به خانه بازمی‌گشت، حضور یافت.[۹۱]

ساموئل ال. جکسون در کامیک-کان سال ۲۰۱۰ در سن دیگو

در ۳۰ ژانویه ۲۰۰۷، جکسون به عنوان راوی در فیلم ویدئوییِ باب سجت با نام لودگی پنگوئن‌ها حضور پیدا کرد.[۹۲] این فیلم، اقتباسی از فیلم موفق و پرفروش رژه پنگوئن‌ها بود که توسط مورگان فریمن روایت شده‌بود.[۹۳] همچنین در سال ۲۰۰۷ او در فیلم ناله مار سیاه نقش یک نوازندهٔ سبک بلوز را بازی کرد که زن جوانی که معتاد به سکس بود (کریستینا ریچی) را زندانی خود کرده‌بود؛ و پس از آن نیز در فیلم ترسناک ۱۴۰۸، که اقتباسی بو د از یک داستان کوتاه به قلم استیون کینگ، حضور یافت.[۹۴][۹۵] بعداً در همان سال، جکسون در فیلم درامِ احیای قهرمان به کارگردانی راد لوری، نقش شخصیت ساختگی ورزشکاری را بازی کرد که با الهام از بوکسور سنگین‌وزن سابق، باب سترفیلد خلق شده‌بود.[۹۶] در سال ۲۰۰۸، جکسون در فیلم سی‌جی‌آی جنگ ستارگان: جنگ‌های کلون به نقش خود بعنوان میس ویندو بازگشت، و پس از آن نیز در فیلم لیک‌ویو تراس در نقش یک پلیس نژادپرست ایفای نقش کرد که به تهدید یک زوج دو نژادی می‌پرداخت.[۹۷][۹۸] در نوامبر همان سال، وی در کنار برنی مک و آیزاک هیز (که هردوی آن‌ها پیش از اکران فیلم درگذشتند) در فیلم مردان سول ظاهر شد.[۹۹] جکسون در سال ۲۰۰۸ در فیلم روح نقش یک تبهکار را ایفا کرد. این فیلم در گیشه فروش بسیار ضعیفی را تجربه کرد و نقدهای ضعیفی را نیز از سوی منتقدان دریافت نمود.[۱۰۰][۱۰۱] در سال ۲۰۰۹ جکسون با حضور به عنوان راوی در چندین صحنه از فیلم مربوط به جنگ جهانی دوم، حرامزاده‌های لعنتی، همکاری دوباره‌ای با کوئنتین تارانتینو را تجربه کرد.[۱۰۲]

دهه ۲۰۱۰[ویرایش]

جکسون در سال ۲۰۱۰ در فیلم مادر و فرزند حضور پیدا کرد و پس از آن نیز در فیلم ویدئویی غیرقابل‌تصور در قالب یک بازجو ظاهر شد که در تلاش بود محل چند سلاح هسته‌ای را بیابد.[۱۰۳][۱۰۴] جکسون با همراهی دواین جانسون در صحنه‌های ابتدایی فیلم اون‌یکی‌ها برای باری دیگر به ایفای نقش در قالب یک افسر پلیس پرداخت.[۱۰۵] او پس از آن در همان سال در فیلم سانست لیمیتد در کنار تامی لی جونز حاضر شد.[۱۰۶]

جکسون در طول دوران حرفه‌ای بازیگری خود در کنار رپرهای مشهوری در فیلم‌های مختلف بازی کرده‌است. این هنرمندان شامل: توپاک شکور (آبمیوهکویین لطیفه (آبمیوه/کره/تب جنگلمتد من (یک هشت هفتال‌ال کول جی (دریای آبی عمیق/سواتباستا رایمز (شفتایو (تریپل اکسایگزیبیت (تریپل اکس:دولت متحددیوید بنر (ناله مار سیاه)، و فیفتی سنت (منزل شجاعت) می‌شوند.[۱۰۷] علاوه بر این، او در چهار فیلم اسلحه پر ۱، داستان عامه‌پسند، جان‌سخت ۳، و آسیب‌ناپذیر، در کنار بروس ویلیس حضور داشته‌است. این دو بازیگر قرار بود در فیلم بلک واتر ترانزیت نیز در کنار یکدیگر ظاهر شوند، اما نام آن‌ها از فهرست بازیگران انتخابی این فیلم حذف شد.[۱۰۸]

درسال ۲۰۰۲، جکسون موافقت خود با طراحی یک نسخهٔ «اولتیمیت» از شخصیت نیک فیوری توسط مارول کامیکس، که مشابه او باشد را اعلام کرد.[۱۰۹] در فیلم مرد آهنی محصول سال ۲۰۰۸، جکسون در نقش این شخصیت اجرای تک‌جلوه‌ای در سکانس پس از تیتراژ پایانی داشت.[۱۱۰] در فوریه سال ۲۰۰۹، جکسون قراردادی را برای حضور در ۹ فیلم با مارول منعقد کرد که بر اساس آن، وی در فیلم‌های مرد آهنی ۲، ثور، کاپیتان آمریکا: نخستین انتقام‌جو و انتقام‌جویان، و همچنین هر دنبالهٔ دیگری که برای این فیلم‌ها ساخته‌شود، در قالب شخصیت نیک فیوری حضور می‌یافت.[۱۱۱] او در سال ۲۰۱۴ در فیلم کاپیتان آمریکا: سرباز زمستان،[۱۱۲] و در سال ۲۰۱۵ در فیلم انتقام‌جویان: عصر اولتران دوباره در این نقش ظاهر شد.[۱۱۳] در فوریه ۲۰۱۵، جکسون اعلام کرد که تنها دو فیلم دیگر پس از اولتران از قراردادش با مارول باقی مانده‌است.[۱۱۴] در سال‌های ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹، او با اجرای تک‌جلوه در نقش فیوری، در دنبالهٔ سری فیلم‌های انتقام‌جویان، یعنی فیلم‌های جنگ ابدیت و پایان بازی حضور یافت[۱۱۵][۱۱۶] و پس از آن نیز در فیلم کاپیتان مارول و در کنار بری لارسون نقش فیوری در دوران جوانی را اجرا کرد.[۱۱۷]

جکسون در مارس ۲۰۱۷


در میان نقش‌های اخیرش در فیلم‌های مختلف، جکسون در فیلم جنگوی زنجیرگسسته ساختهٔ کوئنتین تارانتینو، که در ۲۵ دسامبر ۲۰۱۲ منتشر شد،[۱۱۸] فیلم دیگری از تارانتینو با نام هشت نفرت‌انگیز که در ۲۵ دسامبر ۲۰۱۵ بر روی فیلم ۷۰ میلیمتری انتشار یافت،[۱۱۹] و کونگ: جزیره جمجمه، ساختهٔ جوردن ووت رابرتز، انتشار یافته در ۱۰ مارس ۲۰۱۷ حاضر شد.[۱۲۰] جکسون در سال ۲۰۱۹ و در فیلم شیشه، برای باری دیگر در نقش آقای گلس، که پیش از آن نیز این نقش را در فیلم آسیب‌ناپذیر اجرا کرده‌بود، ظاهر شد،[۱۲۱] و پس از آن نیز در فیلم فروشگاه تک‌شاخ ساختهٔ بری لارسون، با او به همکاری پرداخت.[۱۲۲][۱۲۳] جکسون در فیلم مارولی مرد عنکبوتی: دور از خانه نیز ایفای نقش کرده‌است.[۱۲۴]

فیلم‌های آینده[ویرایش]

جکسون قرار است در ساخت یک فیلم لایو اکشن اقتباسی از افرو سامورایی در جایگاه تهیه‌کننده حضور داشته‌باشد،[۱۲۵] وی همچنین در دوباره‌سازی فیلم آخرین اژدها در نقش شخصیت «شوناف» ایفای نقش خواهد کرد.[۱۲۶]

تلویزیون و سایر نقش‌ها[ویرایش]

علاوه بر فیلم، جکسون در چندین برنامهٔ تلویزیونی، یک بازی ویدئویی، نماهنگ‌های مختلف، و همچنین در چندین کتاب صوتی حضور داشته‌است. او در زمانی که مشغول فیلمبرداری فیلم کار درست را بکن بود، در بخش کوچکی از نماهنگی برای قطعهٔ ۹۱۱ یک شوخی است از پابلیک انمی ایفای نقش نمود.[۱۲۷] جکسون صداپیشگی شخصیت‌های مختلفی را در چندین مجموعهٔ تلویزیونی بر عهده داشته‌است. صدای او برای شخصیت اصلی مجموعه انیمهٔ افرو سامورایی مورد استفاده قرار گرفت، و علاوه بر آن در چندین قسمت از مجموعه تلویزیونی خلافکارها به عنوان صداپیشهٔ شخصیت جین رامی حضور داشت.[۱۲۸][۱۲۹] جکسون در کمدی موقعیت سیاهی‌لشکر، محصول شبکه‌های بی‌بی‌سی و اچ‌بی‌او نیز در نقش خودش حاضر شد.[۱۳۰] او صداپیشگی شخصیت فرانک تنپنی، ضدقهرمان اصلی در بازی ویدئویی اتومبیل‌دزدی بزرگ: سن آندریاس را بر عهده داشته‌است.[۱۳۱] جکسون در بسیاری از برنامه‌های اهدای جوایز نیز نقش میزبان برنامه را اجرا نموده‌است. این برنامه‌ها شامل جایزه سینمایی ام‌تی‌وی ۱۹۹۸،[۱۳۲] جایزه اسپی (۱۹۹۹، ۲۰۰۱، ۲۰۰۲ و ۲۰۰۹)،[۱۳۳] و جایزه بازی‌های ویدئویی اسپایک (۲۰۰۵، ۲۰۰۶، ۲۰۰۷ و ۲۰۱۲) می‌شوند.[۱۳۴] در ماه نوامبر ۲۰۰۶، صدای جکسون به عنوان صدای خدا در نسخهٔ صوتی عهد جدید از انجیل با نام تجربه انجیل مورد استفاده قرار گرفت. به دلیل اینکه تهیه‌کنندگان این کتاب صوتی معتقد بودند که صدای عمیق و مقتدر او بهترین گزینه برای نقش اصلی است، او را به عنوان صداپیشهٔ این نقش برگزیدند.[۱۳۵] او همچنین کتاب صوتی بگیر بخواب لعنتی را برای وبگاه اودیبل‌دات‌کام ضبط نموده‌است.[۱۳۶] در فصل ۲۰۱۰ مسابقات فوتبال آمریکایی، جکسون در ویدئوی تبلیغاتی تیم آتلانتا فالکونز با نام «برخاست» نقش کشیش سلطان را بازی کرد.[۱۳۷]

جکسون در مجموعه تلویزیونی مأموران شیلد در سال ۲۰۱۳، و پس از آن در قسمت پایانی فصل این مجموعه، دوباره در قالب شخصیت نیک فیوری به صورت تک‌جلوه ظاهر شد.[۱۳۸][۱۳۹]

وی در ویدئوهای تبلیغاتی هلدینگ کپیتال وان با موضوع بازپرداخت نقدی کارت‌های اعتباری نیز حضور داشته‌است.[۱۴۰]

جکسون با همکاری کریس-وان، استیکی فینگاز، مد لاین و طالب کویلی ترانه‌ای را با موضوع عدالت اجتماعی و خشونت در آمریکا منتشر کردند. عنوان این ترانه «من نمی‌توانم نفس بکشم» بود که در واقع آخرین جمله‌ای بود که اریک گارنر پیش از مرگ خود بر زبان آورده‌بود.[۱۴۱]

جوایز و نامزدی‌ها[ویرایش]

عملکرد در گیشه[ویرایش]

شرکت ای.سی. نیلسن ئی.سی.آی.، که یک شرکت فعال در زمینهٔ بررسی فروش و درآمد فیلم‌ها و بازیگران است، در طول دههٔ ۱۹۹۰ میلادی جکسون را به عنوان بازیگری معرفی کرده‌است که در مقایسه با سایر بازیگران در فیلم‌های بیشتری حضور داشته و در داخل ایالات متحده ۱٫۷ میلیارد دلار درآمد داشته‌است.[۱۴۲]

تا ماه ژوئیه ۲۰۱۹، فیلم‌هایی که جکسون در آن‌ها در در جایگاه نقش اصلی ایفای نقش کرده‌است، در مجموع ۵٫۳۳ میلیارد دلار در آمریکای شمالی فروش داشته‌اند. او در جدول رده‌بندی پرفروش‌ترین بازیگران آمریکای شمالی در وبگاه نامبرز، پس از رابرت داونی جونیور در جایگاه دوم قرار گرفته‌است.[۱۴۳] فیلم‌هایی که جکسون به عنوان بازیگر نقش مکمل در آن‌ها ظاهر شده‌است نیز تا آن زمان در مجموع فروش ۳٫۷۸ میلیارد دلاری را در گیشه تجربه کرده‌اند.[۱۴۴] در نسخهٔ سال ۲۰۰۹ از کتاب رکوردهای جهانی گینس، که فرمول متفاوتی را برای محاسبهٔ فروش فیلم‌ها بکار می‌برد، اعلام شد که جکسون، با درآمد ۷٫۴۲ میلیارد دلار در ۶۸ فیلم، پردرآمدترین هنرپیشه در سطح جهان است.[۱۴۵]

زندگی شخصی[ویرایش]

جکسون به همراه همسرش لاتانیا ریچاردسون در سال ۲۰۰۵

در سال ۱۹۸۰، جکسون با لاتانیا ریچاردسون، بازیگر و تهیه‌کنندهٔ شبکهٔ ورزشی، ازدواج کرد.[۱۴۶] او ریچاردسون را در زمان تحصیل در کالج مورهاوس ملاقات کرده‌بود.[۷] این زوج یک فرزند دختر به نام زوئی (زادهٔ ۱۹۸۲) دارند.[۱۴۷] آن‌ها در سال ۲۰۰۹ سازمان خیریهٔ خود را برای کمک به پشتیبانی از حق تحصیل تأسیس کردند.[۱۴۶] جکسون گفته‌است که برای تماشای هر یک از فیلم‌های خودش، به همراه مشتریان عادی به سینما می‌رود، و عنوان کرده‌است که: «حتی در سال‌هایی که در تئاتر فعالیت می‌کردم، آرزو داشتم که بتوانم نمایش‌هایی که خودم در آن‌ها حضور دارم را تماشا کنم – وقتی خودم در آن‌ها بودم! من دوست دارم خودم را در حال کار کردن ببینم.».[۱۴۸] او همچنین از جمع‌آوری عروسک شخصیت‌هایی که نقش آن‌ها را در فیلم‌هایش اجرا کرده‌است، لذت می‌برد. از جملهٔ این شخصیت‌ها می‌توان به جولز وینفیلد، شفت، میس ویندو و فروزون اشاره کرد.[۱۴۹]

جکسون و دخترش زوئی در سال ۲۰۰۴

جکسون طاس است، اما استفاده از کلاه‌گیس در فیلم‌هایش برایش لذت‌بخش است.[۱۵۰] او در مورد تصمیمش مبنی بر تراشیدن موی سر خود گفته‌است: «من همیشه در فهرست‌های "طاسی زیبا است" حضور دارم. خوشایند است. زمانی که من شروع به از دست دادن موهایم کردم، مصادف با دورانی بود که همه مقدار زیادی مو داشتند. ناگهان من متوجه این سوراخ بزرگ در وسط موهای مدل افروی خودم شدم، نمی‌توانستم تارهای موی رد شده از وسط طاسی سرم را تحمل کنم، پس باید به سرعت در مورد مدل موی مناسب خودم تصمیم می‌گرفتم».[۱۵۰] اولین نقش طاس او در فیلم اعتیاد به سفید بزرگ بود.[۱۵۱] او معمولاً مدل موی شخصیت‌هایی که نقش آن‌ها را اجرا می‌کند را خودش انتخاب می‌کند.[۱۵۱][۱۵۲] اولین باری که جکسون در برنامهٔ تونایت شو حضور یافت، با شوخی به طاسی سر خود اشاره کرد و توضیح داد که مجبور بوده‌است برای یک نقش سرش را بتراشد، اما پس از آن نقش‌های طاس بیشتر و بیشتری دریافت کرده و باید به اصلاح موی سرش ادامه می‌داده تا بشود برای او کلاه‌گیس ساخت. او به شوخی گفت: «تنها راه برای اینکه زمان کافی برای رشد موهایم داشته‌باشم این بود که کار نکنم».

جکسون در قراردادهایی که برای بازی در فیلم‌ها منعقد می‌کند، شرطی را در نظر می‌گیرد که بتواند در طول زمان فیلمبرداری به بازی گلف بپردازد.[۱۱][۱۳][۳۸] او در مسابقهٔ گلف خیریهٔ خصوصی گری پلیر بازی کرد تا به او در جمع‌آوری پول برای کودکان در آفریقای جنوبی کمک کند.[۱۲] جکسون یک طرفدار شدید ورزش بسکتبال، و پشتیبان تیم‌های تورنتو رپترز و هارلم گلوبتراترز است.[۱۵۳] او از زمان حضور در فیلم ایالت پنجاه و یکم از باشگاه فوتبال لیورپول پشتیبانی می‌کند.[۱۵۴] او همچنین پشتیبان باشگاه فوتبال ایرلندی بوهمیان است.[۱۵۵]

جکسون در انتخابات مقدماتی حزب دموکترات در سال ۲۰۰۸ کمپینی را برای حمایت از باراک اوباما در تکسارکنا، تگزاس به راه انداخت. او گفت: «باراک اوباما تجلی تمام چیزهایی است که به من می‌گفتند وقتی بزرگ شدی می‌توانی باشی. من فرزند جداسازی نژادی هستم. وقتی بزرگ شدم و مردم به من گفتند که می‌توانی رئیس‌جمهور بشوی، می‌دانستم که این یک دروغ است. اما حالا ما یک نماینده داریم... رؤیای آمریکایی یک واقعیت است. هر کسی می‌تواند وقتی بزرگ شد، رئیس‌جمهور شود».[۱۵۶] جکسون همچنین گفت: «من به باراک رأی دادم چون سیاه‌پوست است. دلیل اینکه بقیه نیز به افراد دیگری رأی می‌دهند همین است – چون آن‌ها شبیه خودشان هستند».[۱۵۷][۱۵۸] او شخصیت خود در فیلم جنگوی زنجیرگسسته که یک بردهٔ خانگی تبه‌کار بود را با قاضی محافظه‌کار، کلارنس توماس مقایسه کرده و گفته‌است: «شفقت اخلاقی من با کلارنس توماس یکسان است».[۱۵۹]

در ژوئن ۲۰۱۳، جکسون کارزاری را به‌طور مشترک با پرایزیو جهت جمع‌آوری پول برای مبارزی با بیماری آلزایمر راه‌اندازی نمود. به عنوان بخشی از این کارزار، او چند تک‌گویی مختلف نوشته‌شده توسط هواداران، و یک صحنهٔ معروف از مجموعهٔ برکینگ بد محصول شبکهٔ ای‌ام‌سی را بازخوانی کرد.[۱۶۰][۱۶۱] در اوت ۲۰۱۳، او با دلایل مربوط به سلامتی خود، با توضیح اینکه او «تنها تلاش دارد که تا ابد زنده بماند»، یک پرهیز غذایی گیاهی مطلق را آغاز کرد،[۱۶۲] و پس از آن کاهش وزن ۱۸ کیلوگرمی خود را به رژیم غذایی جدیدش نسبت داد.[۱۶۳] در مارس ۲۰۱۷، او این این رژیم غذایی را کنار گذاشت.[۴] جکسون کمپینی را با نام «یکی برای پسرها» راه‌اندازی نمود که به مردان در مورد سرطان بیضه آموزش می‌داد و آنان را به معاینهٔ خود تشویق می‌کرد.[۱۶۴]

فیلم‌شناسی[ویرایش]

فیلم[ویرایش]

سال عنوان نقش توضیحات بیشتر
۱۹۷۲ با هم برای چند روز استن[۱۶۵]
۱۹۸۰ نابودگر جولیان فلک
۱۹۸۱ رگتایم وسلی فردیناند
۱۹۸۷ عصاهای جادویی بام یاد شده با نام سام جکسون
ادی مورفی بی‌تجربه جان کلکورس[۱۶۶]
۱۹۸۸ سفر به آمریکا هولدآپ من
گیجی در مدرسه لیدس
۱۹۸۹ کار درست را بکن میستر سینیور لاو ددی یاد شده با نام سام جکسون
دریای عشق مرد سیاه‌پوست
۱۹۹۰ دفاع با فریب وزیر گارث
شوک به سیستم اولیسس
مراسم عقد بتسی متصدی اعزام تاکسی
بهترین بلوز مدلاک
جن‌گیر ۳ مرد رؤیایی نابینا
رفقای خوب پارنل استیون "استکس" ادواردز
بازگشت ابرمگس نیت کابوت
۱۹۹۱ تجارت سختگیرانه مونرو
تب جنگل گیتور پیوریفای
جست و خیز در قبرستان آقای سیمپسونز[۱۶۷]
جانی سوئید بی-باپ
۱۹۹۲ آب‌میوه تریپ
بازی پاتریوت رابی جکسون
شن‌های سفید گرگ میکر
پدران و پسران مارشال
۱۹۹۳ تهدیدی برای جامعه تات لاوسون
اسلحه پر ۱ گروهبان وس لوگر
آموس و اندرو اندرو استرلینگ
پارک ژوراسیک جان ریموند آرنولد
داستان عاشقانه واقعی بیگ دان
۱۹۹۴ تازه سم
داستان عامه‌پسند جولز وینفیلد
عصر جدید دیل
درود بر سزار پستچی
درگیری در وست پوینت: دادگاه نظامی جانسون ویت‌تیکر ریچارد تئودور گرینر
در جستجوی جیمی یک چشم سرهنگ ران
۱۹۹۵ بوسهٔ مرگ کلوین هارت
جان‌سخت ۳ زئوس کارور
گم شدن اشعیا کادار لوییس
خار رامبو (صداپیشه)
۱۹۹۶ اعتیاد به سفید بزرگ کشیش فرد سلطان
زمانی برای کشتن کارل لی هیلی
بوسه طولانی شب‌بخیر میچ هنسی
برد دشوار جیمی
بار تریز وندل
نوجوان‌ها و تفنگ‌ها: پیشگیری از خشونت خودش مورد استفاده در مدارس[۱۶۸][۱۶۹]
۱۹۹۷ یک هشت هفت تروور گارفیلد
جویبار ایو لوئیس باتیست همچنین در جایگاه تهیه‌کننده
جکی براون اوردل رابی
۱۹۹۸ کره هری آدامز
مذاکره‌کننده ستوان دنی رومن
ویولن قرمز چارلز موریتز
خارج از دید هجیرا هنری عدم ذکر نام در تیتراژ
۱۹۹۹ جنگ ستارگان: قسمت اول – تهدید شبح میس ویندو
دریای آبی عمیق راسل فرانکلین
۲۰۰۰ مقررات درگیری سرهنگ تری ال. چیلدرز
شفت جان شفت ۲
آسیب‌ناپذیر الیجا پرایس / آقای شیشه
۲۰۰۱ والنتاین غارنشین رومولوس لدبتر همچنین در جایگاه تهیه‌کنندهٔ اجرایی
ایالت پنجاه و یکم المو مک‌الروی
۲۰۰۲ تغییر مسیر دویل گیپسون
جنگ ستارگان: قسمت دوم – حمله کلون‌ها میس ویندو
تریپل ایکس مأمور آگوستوس گیبونز
عمل بد جک فرایار
۲۰۰۳ بیسیک گروهبان ناتان وست
سوات. گروهبان دن "هوندو" هارلسون
نابودگر ۳: خیزش ماشین‌ها ویلیام کندی (صداپیشه) صحنه حذف‌شده
۲۰۰۴ پیچ‌خورده جان میلز
بیل را بکش: بخش ۲ روفوس
شگفت‌انگیزان لوسیوس بست / فروزون (صداپیشه)
در کشور من لنگستون ویتفیلد
سیاهی نابخشودنی: خیزش و سقوط جک جانسون جک جانسون (صداپیشه) فیلم مستند
واژه ان خودش
۲۰۰۵ مربی کارتر کن کارتر
تریپل اکس: دولت متحد مأمور آگوستوس گیبونز
جنگ ستارگان: قسمت سوم – انتقام سیت میس ویندو
مرد دریک وان
۲۰۰۶ فریدم‌لند لورنزو کونسیل
مارها در هواپیما مأمور نویل فلین
منزل شجاعت دکتر ویل مارش
ناله مار سیاه لازاروس وودز
۲۰۰۷ لودگی پنگوئن‌ها راوی (صداپیشه)
۱۴۰۸ جرالد اولین
احیای قهرمان باب ساترفیلد
پاکساز تام کاتلر
۲۰۰۸ جهنده مأمور رولند کاکس
مرد آهنی نیک فیوری تک‌جلوه بدون ذکر نام در تیتراژ[۱۷۰]
جنگ ستارگان: جنگ‌های کلون میس ویندو (صداپیشه)
لیک‌ویو تراس ایبل ترنر
مردان سول لوئیس هیندز
روح اخطاپوس
تپه گاسپل پل ماکوم عدم ذکر نام در تیتراژ[۱۷۱]
۲۰۰۹ پسر فضایی زاگ (صداپیشه)
مادر و فرزند پل
حرامزاده‌های لعنتی راوی (صداپیشه) عدم ذکر نام در تیتراژ[۱۷۲]
۲۰۱۰ کاوش کوآنتومی: سفر فضایی کاسینی ترس (صداپیشه)
غیرقابل‌تصور هنری هارولد هامفریز
مرد آهنی ۲ نیک فیوری
اون‌یکی‌ها کاراگاه پی‌کی های‌اسمیت
۲۰۱۱ گربه‌های آفریقایی راوی (صداپیشه) فیلم مستند
ثور نیک فیوری تک‌جلوه بدون ذکر نام در تیتراژ[۱۷۳]
کاپیتان آمریکا: نخستین انتقام‌جو تک‌جلوه
آرنا لوگان
۲۰۱۲ سامارایی فولی
انتقام‌جویان نیک فیوری
دیدار با شیطان ریچی
زامبیا تندای (صداپیشه)
جنگوی زنجیرگسسته استیفن
۲۰۱۳ توربو ویپلش (صداپیشه)
اولدبوی چانی
۲۰۱۴ شک منطقی کلینتون دیویس
پلیس آهنی پاتریک "پت" نوواک
کاپیتان آمریکا: سرباز زمستان نیک فیوری
بادبادک کارل آکر
بازی بزرگ رئیس‌جمهور ویلیام آلن مور
کینگزمن: سرویس مخفی ریچموند ولنتاین
۲۰۱۵ انتقام‌جویان: عصر اولتران نیک فیوری
غیرمرگبار هاردمن
شای-رک دالمدز
هشت نفرت‌انگیز سرگرد مارکیس وارن
۲۰۱۶ سلول تام مک‌کورت
افسانه تارزان جورج واشینگتن ویلیامز
من کاکاسیاه تو نیستم راوی (صداپیشه) فیلم مستند
خانه دوشیزه پرگرین برای بچه‌های عجیب آقای بارون
تو را زنده می‌خورم خودش فیلم مستند
۲۰۱۷ تریپل ایکس ۳: بازگشت زندر کیج آگوستوس گیبونز، مأمور آژانس امنیت ملی
کونگ: جزیره جمجمه سرهنگ دوم پرستون پاکارد
محافظ مزدور داریوس کینساید
فروشگاه تک‌شاخ فروشنده
۲۰۱۸ انتقام‌جویان: جنگ ابدیت نیک فیوری تک‌جلوه بدون ذکر نام در تیتراژ
شگفت‌انگیزان ۲ لوسیوس بست / فروزون (صداپیشه)
خود زندگی خودش
۲۰۱۹ شیشه الیجا پرایس / آقای شیشه
کاپیتان مارول نیک فیوری
انتقام‌جویان: پایان بازی
شفت جان شفت ۲
مرد عنکبوتی: دور از خانه نیک فیوری پس‌تولید
آخرین مقیاس کامل[۱۷۴] تاکودا
ن/م بانکدار[۱۷۵] جو موریس
محافظ همسر مزدور داریوس کینساید
سامورائی براق جیمبو (صداپیشه)

تلویزیون[ویرایش]

سال عنوان نقش توضیحات بیشتر
۱۹۷۶ حرکت کردن مأمور گشت قسمت: «زن آهنین»
۱۹۷۷ تبعیدی سالک تله‌فیلم
۱۹۷۸ میلو میوز خرگوش[۱۷۶] جانسو ویتیکر
۱۹۸۶–۱۹۸۷ اسپنسر: برای استخدام لروی کلنسی / ند ۲ قسمت
۱۹۸۷ کلبهٔ عمو سام جورج تله‌فیلم
۱۹۸۹ خروج مرد مرده[۱۷۷] کلوین فردریکس[۱۶۸]
روزها وشب‌های مولی داد برادر الویس قسمت: «این دلیلی است که هر روز صبح تخت خوابت را مرتب کنی»
۱۹۹۱ نظم و قانون تاگرت قسمت: «خشونت تابستانی»
۱۹۹۲ روح-نویسنده رگی جنکینز ۳ قسمت
۱۹۹۴ در برابر دیوار جمال تله‌فیلم
۱۹۹۵ شکیل اونیل: بزرگتر از زندگی راوی (صداپیشه)[۱۷۸] فیلم مستند
۱۹۹۷ به خیر و خوشی: افسانه‌هایی برای هر کودک شهردار (صداپیشه) قسمت: «کبوتر ابلق»
۱۹۹۸ جوایز فیلم ام‌تی‌وی ۱۹۹۸ خودش / میزبان ویژه‌برنامهٔ تلویزیونی
پخش زنده شنبه شب قسمت: «ساموئل ال. جکسون/بن فولدز فایو»
۲۰۰۱ خانواده مغرور جوزف (صداپیشه) قسمت: «هفت روز در کوانزا»
۲۰۰۲ مبارزه برای آزادی: انقلاب و جنگ داخلی[۱۶۸] راوی (صداپیشه)[۱۶۸] فیلم مستند
هنر اکشن: هنرهای نظامی در فیلم‌ها[۱۷۹] خودش / میزبان[۱۷۹] ویژه‌برنامهٔ تلویزیونی
خاطرات زنجیر گسستگی: خواندن روایت‌هایی از بردگی[۱۸۰] راوی (صداپیشه) فیلم مستند
۲۰۰۳ داگی فیزل تلویزل خودش قسمت: «پایلوت»
۲۰۰۵–۲۰۱۰ خلافکارها جین رامی (صداپیشه) ۸ قسمت
۲۰۰۵ سیاهی‌لشکر خودش قسمت: «ساموئل ال. جکسون»
جوایز بازی‌های ویدئویی اسپایک ۲۰۰۵ خودش / میزبان ویژه‌برنامهٔ تلویزیونی
۲۰۰۶ افتخار تعلیق‌شده راوی (صداپیشه)[۱۸۱] فیلم مستند
جوایز بازی‌های ویدئویی اسپایک ۲۰۰۶ خودش / میزبان ویژه‌برنامهٔ تلویزیونی
۲۰۰۷ افرو سامورایی افرو سامورایی و
نینجا نینجا (صداپیشه)
دو نقش؛
۵ قسمت؛
همچنین در جایگاه تهیه‌کنندهٔ اجرایی
به خودت احترام بگذار: داستان استکس رکوردز راوی (صداپیشه)[۱۸۲] فیلم مستند
جوایز بازی‌های ویدئویی اسپایک ۲۰۰۷ خودش / میزبان ویژه‌برنامهٔ تلویزیونی
۲۰۰۹ افرو سامورایی: رستاخیز افرو سامورایی و
نینجا نینجا (صداپیشه)
دو نقش؛
فیلم تلویزیونی؛
همچنین در جایگاه تهیه‌کننده
راهروهای ناهموار راوی (صداپیشه)[۱۸۳] فیلم مستند
۲۰۱۱ سانست لیمیتد مرد سیاه‌پوست تله‌فیلم
ممنوعیت خواننده (صداپیشه) ۱ قسمت
کنجکاوی خودش / میزبان قسمت: «دنیا چطور پایان می‌یابد؟»
۲۰۱۲ جوایز بازی‌های ویدئویی اسپایک ۲۰۱۲ خودش (صداپیشه) ویژه‌برنامهٔ تلویزیونی
گزارش کلبر راوی تبلیغات (صداپیشه) قسمت: «کری ریبورا بارات»
۲۰۱۳ نسل‌ها خودش[۱۸۴] ۱ قسمت
۲۰۱۳–۲۰۱۴ مأموران شیلد. نیک فیوری ۲ قسمت
۲۰۱۴ دینامیت سیاه کاپیتان کوئینتون (صداپیشه) قسمت: «آرواره‌های سیاه!» یا «مرغ انگشت-لیس دریا»
۲۰۱۹ کارپول کارائوکه: سریال خودش قسمت: «ساموئل ال. جکسون و بری لارسون»

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. "People Index". Box Office Mojo. Retrieved July 6, 2019.
  2. "Samuel L. Jackson Movie Box Office Results". Box Office Mojo. Retrieved July 6, 2019.
  3. Powers, Lindsay (October 27, 2011). "Samuel L. Jackson Is Highest-Grossing Actor of All Time". The Hollywood Reporter. Retrieved July 6, 2019.
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ ۴٫۲ ۴٫۳ ۴٫۴ ۴٫۵ Jackson, Samuel L. (March 7, 2017). Samuel L. Jackson Answers the Web's Most Searched Questions (Video). Los Angeles: Condé Nast. Event occurs at 0:16–0:27, 0:37–0:39, 0:42–0:44, 1:26–1:28, and 1:48–1:52. https://www.youtube.com/watch?v=kSVQtlQtxCs. Retrieved July 2, 2019.
  5. "Finding Your Roots". google.ca. Retrieved July 1, 2019.
  6. "Samuel Jackson Figures He Owes His Success to Morgan Freeman" (Fee required). Deseret News. March 2, 1993. Retrieved July 1, 2019.
  7. ۷٫۰ ۷٫۱ ۷٫۲ ۷٫۳ ۷٫۴ ۷٫۵ ۷٫۶ ۷٫۷ ۷٫۸ "Episode #8.15". Inside the Actors Studio. Season 8. Episode 15. June 2, 2002.
  8. ۸٫۰ ۸٫۱ Rochlin, Margy (November 2, 1997). "Tough Guy Finds His Warm and Fuzzy Side". The New York Times. Retrieved July 1, 2019.
  9. Kay, Karen (October 13, 2004). "From coke addict to golf addict: How Samuel L Jackson found salvation on fairways to heaven". The Independent. London. Retrieved July 1, 2019.
  10. "Jackson Rice Simmons Finding Your Roots". genealogy-research-tools.com. Retrieved July 1, 2019.
  11. ۱۱٫۰ ۱۱٫۱ ۱۱٫۲ Beale, Lewis (June 11, 2000). "Clean Break With the Past – Samuel L. Jackson went from addict to Hollywood star". Daily News. Retrieved July 2, 2019. [پیوند مرده]
  12. ۱۲٫۰ ۱۲٫۱ ۱۲٫۲ ۱۲٫۳ ۱۲٫۴ "Samuel L. Jackson Biography". Tiscali. Retrieved July 1, 2019.
  13. ۱۳٫۰ ۱۳٫۱ ۱۳٫۲ ۱۳٫۳ Jackson, Samuel L. (June 15, 2018). Samuel L. Jackson Goes Undercover on Reddit, Twitter, and Wikipedia (Video). Condé Nast. Event occurs at 2:48–3:20 and 6:33–6:40. https://www.youtube.com/watch?v=Kln_SgDD9Nc. Retrieved July 1, 2019.
  14. Vineyard, Jennifer (June 4, 2013). "Which Curse Word Does Samuel L. Jackson Credit With Stopping His Stutter?". Vulture.com. New York Media, LLC. Retrieved July 1, 2019.
  15. Hudson 2004, p. 23
  16. Edelman, Rob. "Samuel L. Jackson". Film Reference. Retrieved July 1, 2019.
  17. Smiley, Tavis (February 24, 2006). "Samuel L. Jackson". The Tavis Smiley Show. Archived from the original on June 12, 2009. Retrieved July 1, 2019.
  18. ۱۸٫۰ ۱۸٫۱ ۱۸٫۲ ۱۸٫۳ Rader, Dotson (January 9, 2005). "He Found His Voice (Film actor Samuel L. Jackson)". Parade. Archived from the original on December 29, 2008. Retrieved July 1, 2019.
  19. ۱۹٫۰ ۱۹٫۱ Kung, Michelle (February 12, 2006). "Action Jackson". The Boston Globe. Retrieved July 1, 2019.
  20. O'Hagan, Sean (December 7, 2008). "Samuel L Jackson: 'Now we got the movie stuff out of the way, let's talk about something serious'". The Guardian. London. Retrieved July 1, 2019.
  21. ۲۱٫۰ ۲۱٫۱ "Samuel L. Jackson". Yahoo Movies. Retrieved July 1, 2019.
  22. ۲۲٫۰ ۲۲٫۱ ۲۲٫۲ Petrakis, John (February 24, 1993). "Reaching for the top Veteran actor Samuel Jackson more than just a familiar face". Chicago Tribune. Retrieved July 1, 2019. (نیازمند آبونمان)
  23. "Samuel L Jackson cover story". MATT POMROY. 2018-04-04. Retrieved 2019-07-01.
  24. Angeli, Michael (February 19, 1993). "Samuel Jackson is quite the character" (Fee required). The Dallas Morning News. Retrieved July 1, 2019.
  25. Hudson 2004, p. 32
  26. Hudson 2004, p. 41
  27. Hudson 2004, p. 53
  28. Hudson 2004, p. 65
  29. Hudson 2004, p. 66
  30. Hudson 2004, p. 71
  31. "Festival de Cannes: Jungle Fever". festival-cannes.com. Retrieved July 2, 2019.
  32. Ryan, James (April 28, 1995). "Jackson Out of Hiding". Ocala Star-Banner. Google News. Retrieved July 2, 2019.
  33. Petrakis, John (February 24, 1993). "Reaching for the top Veteran actor Samuel Jackson more than just a familiar face" (Fee required). Chicago Tribune. Retrieved July 2, 2019.
  34. Price, Michael H. (June 14, 1993). "'Jurassic Park' Thriller Not Necessarily For Kids". TimesDaily. Google News. Retrieved July 2, 2019.
  35. Hudson 2004, p. 99
  36. Hudson 2004, p. 106
  37. Hudson 2004, p. 5
  38. ۳۸٫۰ ۳۸٫۱ Bhattacharya, Sanjiv (October 27, 2002). "Play it again Samuel..." The Observer. London. Retrieved July 2, 2019.
  39. "'Gump' Tops Golden Globe Nominations". The New York Times. December 24, 1994. Retrieved July 2, 2019.
  40. Okwu, Michael (March 1, 2001). "Samuel L. Jackson not caving in to star pressure". CNN. Retrieved July 2, 2019.
  41. Hudson 2004, p. 121
  42. "A Time to Kill". Box Office Mojo. Retrieved July 2, 2019.
  43. "Die Hard: With a Vengeance". Box Office Mojo. Retrieved July 2, 2019.
  44. Ryan, Tim (November 5, 2005). "Working It". Honolulu Star-Bulletin. Retrieved July 2, 2019.
  45. Guthmann, Edward (July 30, 1997). "Really Dangerous Minds in '187'". San Francisco Chronicle. Retrieved July 2, 2019.
  46. Wallace, Amy (January 9, 1998). "Duvall's 'Apostle' Truly Filled With Spirit; Movies: 'Hard Eight,' 'Star Maps' and 'Ulee's Gold' follow in the nominations honoring independent films". Los Angeles Times. Retrieved July 2, 2019.
  47. "Berlinale: 1998 Prize Winners". berlinale.de. Retrieved July 2, 2019.
  48. Malcolm, Derek (February 23, 1998). "Brazilian wins Berlin film prize with odyssey of an orphan". The Guardian. Retrieved July 2, 2019.
  49. Michael, Dennis (February 13, 1998). "'Sphere' takes moviegoers to new depths". CNN. Retrieved July 2, 2019.
  50. Gleiberman, Owen (July 31, 1998). "The Negotiator (1998)". Entertainment Weekly. Retrieved July 2, 2019.
  51. LaSalle, Mick (July 31, 1998). "These Sharks Have Attitude – 'Deep Blue Sea' a Fresh, Tasty Thriller". San Francisco Chronicle. Retrieved July 2, 2019.
  52. Spelling, Ian (July 31, 1998). "The Force is With Jackson". Reading Eagle. Google News. Retrieved July 2, 2019.
  53. Walters, Mark (July 2006). "Samuel L. Jackson talks Snakes on a Plane". BigFanBoy. Retrieved July 2, 2019.
  54. "Locations of Stars on the Hollywood Walk of Fame". Hollywood Walk of Fame. Archived from the original on May 14, 2009. Retrieved July 3, 2019.
  55. Germain, David (April 8, 2000). "'Engagement' Bumps 'Brockovich'". Spartanburg Herald-Journal. Google News. Retrieved July 3, 2019.
  56. Tucker, Ken (November 28, 2000). "Stand Up, Comics!". Entertainment Weekly. Retrieved July 3, 2019.
  57. Rush, George; Molloy, Joanna; Ogunnaike, Lola; Robinovitz, Karen (June 8, 2000). "Jackson: 'Shaft' Drove Me Daft". Daily News. Archived from the original on July 30, 2012. Retrieved July 3, 2019.
  58. Schwarzbaum, Lisa (March 7, 2001). "The Caveman's Valentine (2001)". Entertainment Weekly. Retrieved July 3, 2019.
  59. Hudson 2004, p. 219
  60. Giles, Jeff (May 7, 2002). "Samuel L. Jackson on the Hilarious Origins of His Purple Lightsaber in 'Star Wars'". Townsquare Media. Oaktree Capital Management. Retrieved July 3, 2019.
  61. "License to Thrill". Sydney Morning Herald. August 30, 2002. Retrieved July 3, 2019.
  62. "Formula 51 (2002)". Entertainment Weekly. August 20, 2002. Retrieved July 3, 2019.
  63. Bentley, Rick (March 22, 2003). "'Basic' Travolta". Toledo Blade. Google News. Retrieved July 3, 2019.
  64. "'S.W.A.T.' tops weekend box office". USA Today. Associated Press. August 10, 2003. Retrieved July 3, 2019.
  65. "Hot Action Cop in TV, Movies and Video Games". Hot Action Cop. Archived from the original on December 27, 2007. Retrieved July 3, 2019.
  66. "Samuel L. Jackson". Rotten Tomatoes. Retrieved July 4, 2019.
  67. Sragow, Michael (March 7, 2004). "The McQueen of Women-In-Jeopardy Films" (Fee required). The Baltimore Sun. Retrieved July 4, 2019.
  68. "Twisted (2004)". Rotten Tomatoes. Retrieved July 4, 2019.
  69. Schager, Nick (February 26, 2004). "Twisted". Slant Magazine. Retrieved July 4, 2019.
  70. Lane, Jim (March 11, 2004). "Twisted". Sacramento News & Review. Retrieved July 4, 2019.
  71. Burr, Ty (November 5, 2004). "Look! Up in the sky! It's a flabby suburban dad!". Boston Globe. Retrieved July 4, 2019.
  72. "The Incredibles (2004)". Rotten Tomatoes. Retrieved July 4, 2019.
  73. "Annie Award Noms Incredibly Good To 'Incredibles'". KIRO-TV. December 8, 2004. Archived from the original on April 20, 2005. Retrieved July 4, 2019.
  74. Burr, Ty (April 16, 2004). "Second 'Kill Bill' is dead-on". Boston Globe. Retrieved July 4, 2019.
  75. Daly, Sean (January 14, 2005). "In 'Carter,' Jackson Calls the Shots". The Washington Post. Retrieved July 4, 2019.
  76. Foucher, David (January 14, 2005). "Coach Carter". EDGE. Retrieved July 4, 2019.
  77. Tucker, Betty Jo. "Winning a Future". ReelTalk Movie Reviews. Retrieved July 4, 2019.
  78. Townsend, Bob. "Coach Carter". Atlanta Journal-Constitution. Archived from the original on May 12, 2008. Retrieved July 4, 2019.
  79. "Time For a Lads Night Out". The Sun. August 12, 2008. Retrieved July 4, 2019.
  80. Turan, Kenneth (May 15, 2005). "'Star Wars: Episode III Revenge of the Sith'". Los Angeles Times. Archived from the original on May 23, 2008. Retrieved July 4, 2019.
  81. Hart, Hugh (September 11, 2005). "Non-Action Hero Gets Top Billing". San Francisco Chronicle. Retrieved July 4, 2019.
  82. "Samuel L. Jackson to receive acting award". USA Today. Associated Press. November 6, 2005. Retrieved July 4, 2019.
  83. "Actor Jackson enters Walk of Fame". BBC News. January 31, 2006. Retrieved July 4, 2019.
  84. Dawson, Angela (August 25, 2006). "Samuel L. Jackson shares some of his thoughts on acting, his new movie and his biggest phobia". Sun2Surf. Archived from the original on February 7, 2009. Retrieved July 4, 2019.
  85. "Freedomland". Box Office Mojo. Retrieved July 4, 2019.
  86. Gleiberman, Owen (February 17, 2006). "'Freedomland' shrill and joyless". Entertainment Weekly. CNN. Retrieved July 4, 2019.
  87. Elsworth, Catherine (March 25, 2006). "Cult film fans are bitten by Snakes on a Plane". The Daily Telegraph. London. Retrieved July 4, 2019.
  88. Tyrangiel, Josh (April 24, 2006). "Snakes on Samuel L. Jackson". Time. Retrieved 2019-07-04.
  89. Clark Collis (8 Aug 2006). "Snakes on a Plane: The folks behind its theme song". EW. Retrieved July 4, 2019.
  90. "Bambi honour for Jackson". ITV News. Archived from the original on February 6, 2009. Retrieved June 4, 2019.
  91. Germain, David (December 14, 2006). "Trite script wins battle in 'Home of the Brave'". MSNBC. Associated Press. Retrieved July 4, 2019.
  92. Palathingal, George (August 2, 2007). "Farce of the Penguins". The Sydney Morning Herald. Retrieved July 4, 2019.
  93. "Samuel L. Jackson: 'I'm fine with snakes'". MSNBC. Associated Press. August 18, 2006. Retrieved July 4, 2019.
  94. Johnson, Ross (April 23, 2006). "Hollywood's One Remaining Taboo Found in 'Black Snake Moan'". The New York Times. Retrieved July 4, 2019.
  95. Thomson, Desson (June 22, 2007). "Creepy '1408': It's Worth Checking Into". The Washington Post. Retrieved July 4, 2019.
  96. Scott Gwin. "Resurrecting the Champ". Cinema Blend. Retrieved 2019-07-04.
  97. Germain, David (August 11, 2008). "Review: 'Clone Wars' is fun though forgettable". USA Today. Retrieved July 4, 2019.
  98. Germain, David (January 29, 2009). "DVD reviews: 'Lakeview Terrace,' 'Fireproof'". MSNBC. Associated Press. Retrieved July 4, 2019.
  99. Bowles, Scott (August 14, 2008). "For 'Soul Men' director, deaths of Mac, Hayes were doubly devastating". USA Today. Retrieved July 4, 2019.
  100. "The Spirit". Rotten Tomatoes. Retrieved July 4, 2019.
  101. "The Spirit". Box Office Mojo. Retrieved July 4, 2019.
  102. LaSalle, Mick (August 20, 2009). "WWII rewritten in glorious Basterds". Houston Chronicle. Retrieved July 4, 2019.
  103. Boucher, Geoff (January 24, 2009). "Samuel L. Jackson is animated about 'Afro Samurai: Resurrection'". Los Angeles Times. Retrieved July 4, 2019.
  104. "Samuel L. Jackson enjoyed violent scene". Boston Globe. February 15, 2009. Retrieved July 4, 2019.
  105. Josh Levin (August 5, 2010). "The Other Guys - Don't call it a Will Ferrell comeback". Slate.com. Retrieved 2019-07-04.
  106. Tim Goodman (2011-10-02). "Tim Goodman Reviews 'The Sunset Limited,' Which Fails to Cross Over From Stage to Small Screen". Hollywood Reporter. Retrieved 2019-07-04.
  107. Silberman, Stacey (August 27, 2007). "Samuel L. Jackson: Man of Many Digital Faces". Hollywood Today. Retrieved July 4, 2019.
  108. Carroll, Larry; Adler, Shawn; Horowitz, Josh (January 26, 2007). "Sam Jackson Reunites With Willis, 'Underdog' Gets Real: Sundance File". MTV. Retrieved July 4, 2019.
  109. Boucher, Geoff (January 13, 2009). "Nick Fury no more? Samuel L. Jackson says 'Maybe I won't be Nick Fury'". Los Angeles Times. Retrieved July 4, 2019.
  110. Vary, Adam B.; Collis, Clark (May 9, 2008). "Striking While Iron Man is Hot". Entertainment Weekly. Retrieved July 4, 2019.
  111. Kit, Borys (February 25, 2009). "Jackson's Fury in flurry of Marvel films". Reuters. The Hollywood Reporter. Retrieved July 4, 2019.
  112. Sneider, Jeff (June 6, 2012). "Russo brothers tapped for 'Captain America 2': Disney and Marvel in final negotiations with 'Community' producers to helm pic". Variety. Archived from the original on August 4, 2012. Retrieved July 5, 2019.
  113. Lealos, Shawn S. (February 12, 2015). "Samuel L. Jackson Has 2 Movies Left in his Marvel Contract". Renegade Cinema. Retrieved July 5, 2019.
  114. Brew, Simon (February 12, 2015). "Samuel L Jackson's Marvel contract has two films left". Den of Geek. Dennis Publishing. Retrieved July 5, 2019.
  115. "Why Isn't Samuel L. Jackson in Avengers: Infinity War or Avengers 4?". TV Over Mind. Retrieved 2019-07-05.
  116. Jennifer Fabiano (18 January 2019). "Samuel L. Jackson Hinted That We Might Not See Him in Avengers: Endgame". Mental Floss. Retrieved July 5, 2019.
  117. Angela Dawson (27 February 2019). "Samuel L. Jackson and Clark Gregg De-Aged in 'Captain Marvel'". Forbes. Retrieved 2019-07-05.
  118. "Will Smith Could Be DJANGO UNCHAINED, Samuel L. Jackson Cast". WhatCulture.com. Archived from the original on May 9, 2011. Retrieved May 18, 2015.
  119. McNary, Dave (26 December 2015). "Quentin Tarantino's 'Hateful Eight' Launches With $1.9 Million on Christmas". Variety. Retrieved 5 July 2019.
  120. Fleming, Jr, Mike (August 6, 2015). "Is There Room On 'Kong: Skull Island' For Samuel L. Jackson And Tom Wilkinson?". Deadline Hollywood. Retrieved 2019-07-05.
  121. Max Evry (July 19, 2018). "Samuel L. Jackson's Mr. Glass is Back in Glass Trailer Tease". Coming Soon. Retrieved 5 July 2019.
  122. Hipes, Patrick (November 14, 2016). "Samuel L. Jackson, Joan Cusack & Bradley Whitford Join Brie Larson's 'Unicorn Store'". Deadline Hollywood. Retrieved July 5, 2019.
  123. McNary, Dave (November 14, 2016). "Samuel L. Jackson, Joan Cusack, Bradley Whitford Join Brie Larson's 'Unicorn Store'". Variety. Retrieved July 5, 2019.
  124. Aaron Couch (2 July 2019). "'Spider-Man: Far From Home' Writers Explain Samuel L. Jackson's Standout Line". Hollywood Reporter. Retrieved 5 July 2019.
  125. O'Connell, Sean (July 22, 2011). "Samuel L. Jackson Producing A Live-Action Afro Samurai Movie". Cinema Blend. Retrieved July 5, 2019.
  126. Simmons, Leslie (October 30, 2008). "Samuel L. Jackson vs. the 'Dragon'". The Hollywood Reporter. Archived from the original on November 2, 2008. Retrieved July 5, 2019.
  127. Nisha Gopalan (18 December 2012). "Samuel L. Jackson on Django Unchained and Being Bill Cosby's Stand-in". Vulture. Retrieved 2019-07-05.
  128. "Samuel L. Jackson to give a voice to 'Afro Samurai'". The Herald-Mail. May 4, 2005. Retrieved July 5, 2019.
  129. Weisman, Jon (May 13, 2006). "Why thesps can't laugh off animated voice gigs". Variety. Archived from the original on February 18, 2009. Retrieved July 5, 2019.
  130. "A-listers flock to Gervais sitcom". BBC News. January 24, 2005. Retrieved July 5, 2019.
  131. Vargas, Jose Antonio (December 15, 2004). "Major Players". The Washington Post. Retrieved July 5, 2019.
  132. "Wallflowers, Imbruglia Set For MTV Movie Awards". Rolling Stone. May 16, 1998. Retrieved July 5, 2019.
  133. "Samuel L. Jackson returns as ESPY Awards host". Los Angeles Times. April 7, 2009. Retrieved July 5, 2019.
  134. Hutchens, Bill (April 29, 2008). "Having a Grand Theft time" (Fee required). The News Tribune. Retrieved July 5, 2019.
  135. "Jackson Voices God". ContactMusic.com. July 16, 2006. Retrieved July 5, 2019.
  136. Netburn, Deborah (June 15, 2011). "Samuel L. Jackson reads 'Go the F --- to Sleep'". Los Angeles Times. Retrieved July 5, 2019.
  137. Ken Sugiura (January 17, 2013). "As Falcons "Rise up," so does Atlanta". AJC. Retrieved 2019-07-05.
  138. "0-8-4". Agents of S.H.I.E.L.D.. Season 1. Episode 2. 2013-10-01. ABC.
  139. "Beginning of the End". Agents of S.H.I.E.L.D.. Season 1. Episode 22. 2014-05-13. ABC.
  140. Rebecca Hia (November 16, 2016). "Capital One shakes it up with Samuel L. Jackson Campaign". AdAge. Retrieved 2019-07-05.
  141. Angus Walker (10 July 2016). "Samuel L. Jackson, KRS-One, Sticky Fingaz, Mad Lion & Talib Kweli - I Can't Breathe". hotnewhiphop.com. Retrieved 5 July 2019.
  142. Hudson 2004, p. 213
  143. "Top 100 Stars in Leading Roles at the Domestic Box Office". The Numbers. Retrieved 2019-07-05.
  144. "Top 100 Stars in Supporting Roles at the Domestic Box Office". The Numbers. Retrieved 2019-07-05.
  145. Dwinell, Joe (September 16, 2008). "Brangelina take over the 'World'". Boston Herald. Archived from the original on September 18, 2008. Retrieved July 6, 2019.
  146. ۱۴۶٫۰ ۱۴۶٫۱ Mears, Jo (May 23, 2009). "My family values". The Guardian. London. Retrieved July 6, 2019.
  147. Williams, Lena (June 9, 1991). "Samuel L. Jackson: Out of Lee's 'Jungle,' Into the Limelight". The New York Times. Retrieved July 6, 2019.
  148. Tyrangiel, Josh (August 7, 2006). "His Own Best Fan". Time. Retrieved July 6, 2019.
  149. Miller, Prairie (May 18, 2005). "Celebrity Spotlight: Samuel L. Jackson". LongIslandPress.com. Archived from the original on November 19, 2005. Retrieved July 6, 2019.
  150. ۱۵۰٫۰ ۱۵۰٫۱ "Samuel L. Jackson's bald love". Monsters and Critics. October 13, 2007. Archived from the original on September 7, 2008. Retrieved 2019-07-06.
  151. ۱۵۱٫۰ ۱۵۱٫۱ Walton, A. Scott (October 21, 2002). "Wigs Often Play Supporting Roles in Films With Samuel L. Jackson" (Fee required). The Atlanta Journal-Constitutionآ. Retrieved July 6, 2019.
  152. Alvarez, Antoinette (February 14, 2007). "Interview: Samuel L. On Black Snake Moan". LatinoReview.com. Archived from the original on August 15, 2015. Retrieved July 6, 2019.
  153. Govani, Shinan (November 4, 2006). "Raptors provide Jackson's action". The Windsor Star. Retrieved July 6, 2019.
  154. "Samuel L Jackson enjoys Liverpool's 5-1 win over Arsenal". Liverpool Echo. February 9, 2014. Retrieved July 6, 2019.
  155. "Here are just some of the many reasons why Samuel L. Jackson is the coolest motherf***er alive". Joe.ie. 2016-11-04. Retrieved 2019-07-06.
  156. Martin, Marie (February 25, 2008). "Jackson campaigns for Obama". Texarkana Gazette. Archived from the original on July 17, 2011. Retrieved July 6, 2019.
  157. "Samuel L. Jackson: 'I Voted for Barack Because He Was Black'". Yahoo! News. February 11, 2012. Retrieved 2019-07-06.
  158. "Politics of color". New York Post. 11 February 2012. Retrieved 6 July 2019.
  159. Ryzik, Melena. Supporting Actor Category Is Thick With Hopefuls, New York Times (December 19, 2012).
  160. Matheson, Whitney (June 6, 2013). "Samuel L. Jackson does 'Breaking Bad'". USA Today. Retrieved July 6, 2019.
  161. Maglio, Tony; Reuters (June 11, 2013). "Samuel L. Jackson's 'Breaking Bad' monologue is just the beginning for charity platform prizeo". Chicago Tribune. Retrieved July 6, 2019.[پیوند مرده]
  162. "Samuel L Jackson on his 9 movie Marvel contract". Yahoo! Movies. Yahoo!. Retrieved July 6, 2019.
  163. Ivan-Zadeh, Larushka (28 Mar 2014). "Samuel L Jackson: As a young black actor, my character always died". Metro News. Retrieved July 6, 2019.
  164. "Samuel L Jackson's testicular cancer awareness video is passionate and slightly menacing". Retrieved July 6, 2019.
  165. Together for Days (1973), retrieved 2019-06-14
  166. Barrick, Lucy (1 November 1999). "Work experience – the stars before they were famous". London: The Guardian. Retrieved 2009-05-19.
  167. Canby, Vincent (September 18, 1992). "Jumpin at the Boneyard (1992)". The New York Times. Retrieved June 25, 2012.
  168. ۱۶۸٫۰ ۱۶۸٫۱ ۱۶۸٫۲ ۱۶۸٫۳ "Samuel L. Jackson " Filmography". MTV. Retrieved 2019-06-14.
  169. "Teens and Guns: Preventing Violence" (PDF). Described and Captioned Media Program. Retrieved 2019-06-14.
  170. Itzkoff, Dave (March 25, 2011). "Modern Marvel". The New York Times.
  171. Casey, Eileen (October 16, 2008). "The HIFF Premieres "Gospel Hill" Directed By Giancarlo Esposito". Hamptons.com. Retrieved 2019-06-14.
  172. Nashawaty, Chris (August 19, 2009). "'Inglourious Basterds':Playing spot the Tarantino reference". Entertainment Weekly. Archived from the original on February 22, 2010. Retrieved February 22, 2010.
  173. Franich, Darren (May 7, 2011). "'Thor' post-credits scene: What the heck WAS that thing?". Entertainment Weekly. Retrieved 2014-03-14.
  174. Busch, Anita (March 8, 2017). "Samuel L. Jackson Joins Todd Robinson's Political Drama 'The Last Full Measure'". Deadline.
  175. Samuel L. Jackson’s ‘The Banker’ Atlanta Casting Call for Dancers
  176. "The Trial of the Moke (1978)". New York Times. Retrieved 2019-06-15.
  177. O'Connor, John J. "Dead Man Out". New York Times. Retrieved 2019-06-15.
  178. "Shaquille O'Neal: Larger than Life". AMC. Retrieved 2019-06-15.
  179. ۱۷۹٫۰ ۱۷۹٫۱ Bates, Mack (January 29, 2002). "The Art of Action: Martial Arts in the Movies". The Leader. Archived from the original on June 11, 2009. Retrieved 2019-06-15.
  180. "Unchained Memories: Readings from the Slave Narratives". HBO. Retrieved 2009-06-04.
  181. "History Channel honors black WWII soldier". Dominican Today. 8 February 2006. Archived from the original on 11 June 2009. Retrieved 2019-06-15.
  182. "Watch This: Respect Yourself: The Stax Records Story". Seattle Post Intelligencer. October 2, 2007. Retrieved 2019-06-15.
  183. "Uneven Fairways". IMDb. Retrieved October 1, 2017.
  184. http://www.channel24.co.za/TV/News/Samuel-L-Jackson-stars-in-Generations-20130531

برای مطالعهٔ بیشتر[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

Samuel L. Jackson (2014)

Samuel Leroy Jackson (* 21. Dezember 1948 in Washington, D.C.) ist ein US-amerikanischer Schauspieler, der seine ersten Erfolge als Darsteller des New Black Cinema verzeichnete. Seinen internationalen Durchbruch feierte er mit seiner Rolle in Quentin Tarantinos Kultfilm Pulp Fiction, für die er auch eine Oscar-Nominierung erhielt. Seitdem ist er regelmäßig in namhaften Hollywoodproduktionen zu sehen.

Leben[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Samuel L. Jackson (2006)

Jackson wuchs in Tennessee in einem Haushalt mit Mutter, Tante und den Großeltern auf. Seine Tante, berichtete Jackson 2016 in einem Interview mit der FAZ, sei dafür verantwortlich, dass er Schauspieler wurde: „Sie war Lehrerin und unterrichtete unter anderem Schauspiel. Immer wenn sie etwas inszenierte, fehlten ihr Jungs. Also griff sie auf mich zurück. Sie war es, die mich zum Lesen animierte, die mir das Tanzen beibrachte, die mich Dialoge auswendig lernen ließ, die mich in seltsame Kostüme steckte. Mir machte das enormen Spaß.“ Dennoch studierte er am College zunächst Meeresbiologie, bis er einen Kurs über öffentliches Reden belegte: „Der Dozent inszenierte Die Dreigroschenoper und brauchte noch Jungs – und seither mache ich das.“[1] Während seiner Kindheit galt sein ganzes Interesse der Musik. Er war lange Zeit Mitglied im Schulorchester und wollte ursprünglich Trompeter werden.[2] Später wechselte er jedoch in die Theatergruppe, da ihm sein Arzt die Schauspielerei als Heilmittel gegen sein Stottern empfohlen hatte.

Jackson besuchte das Morehouse College in Atlanta. Im Zuge der Bürgerrechtsbewegung und nach der Ermordung von Martin Luther King jr. wurde er für zwei Jahre suspendiert, nachdem er und einige Mitstudenten Reformen des Schulcurriculums hatten erzwingen wollen und dafür Mitglieder des Kuratoriums auf dem Campus als Geiseln festhielten.[3][4] Er gehörte der Black-Power-Organisation an.[3][4] Nach dem Abschluss in Theaterwissenschaften 1972 war er kurze Zeit später unter anderem in den Stücken Home, The District Line und Mutter Courage und ihre Kinder zu sehen. Im Anschluss an sein Filmdebüt in Together for Days folgten Kurzauftritte in Miloš Formans Ragtime, Onkel Toms Hütte, Der Prinz aus Zamunda mit Eddie Murphy und Do the Right Thing von und mit Spike Lee, mit dem er insgesamt viermal zusammenarbeitete. Später gab er zu, während dieser Zeit große Drogenprobleme gehabt zu haben.[5] Seit einem Aufenthalt in einer Entzugsklinik 1991 ist er clean.[2][6]

Anfang der 1990er spielte Jackson Nebenrollen in Good Fellas – Drei Jahrzehnte in der Mafia und Die Stunde der Patrioten mit Harrison Ford. Mit Rollen in der Lethal Weapon-Parodie Loaded Weapon 1 und Jurassic Park machte er auf sich aufmerksam. 1993 spielte er in True Romance, dessen Drehbuch von Quentin Tarantino stammt, einen Dealer, der am Anfang erschossen wird. Tarantino besetzte ihn ein Jahr später für seinen Kultfilm Pulp Fiction. Seine Darstellung des Killers Jules verhalf Jackson mit 46 Jahren und nach über 20 Jahren im Geschäft endgültig zum Durchbruch und brachten ihm unter anderem eine Golden-Globe- und eine Oscar-Nominierung in der Kategorie Bester Nebendarsteller ein. Jackson gehört seitdem zu jenen Schauspielern, mit denen Tarantino wiederholt zusammengearbeitet hat. So spielte er in Jackie Brown, Kill Bill – Volume 2, Django Unchained und The Hateful Eight Haupt- und Nebenrollen und trat in Inglourious Basterds als Erzähler in Erscheinung.

Jackson während einer Tour mit der US Navy in Pearl Harbor, 2005

1995 war Jackson als Bruce Willis’ Partner in Stirb langsam: Jetzt erst recht, ein Jahr später in Die Jury mit Sandra Bullock und Tödliche Weihnachten mit Geena Davis zu sehen. Ende der 1990er übernahm er Rollen in Tarantinos Jackie Brown mit Robert De Niro, Sphere – Die Macht aus dem All mit Dustin Hoffman, Deep Blue Sea mit LL Cool J und Verhandlungssache mit Kevin Spacey. Einer seiner größten Träume erfüllte sich, als er 1997 von George Lucas eine Rolle in Star Wars: Episode I – Die dunkle Bedrohung angeboten bekam. Ein Jahr zuvor hatte er diesen Wunsch in der britischen Talkshow TFI Friday geäußert. Sein Charakter Mace Windu ist einer der zentralen Charaktere der ersten Star-Wars-Trilogie. Eine wichtige Rolle als Violinensachverständiger verkörperte er in dem Filmdrama Die rote Violine (1998), das für die Originalmusik von John Corigliano mit einem Oscar ausgezeichnet wurde.

In den Comicverfilmungen des Marvel Cinematic Universe übernahm Jackson seit 2008 in mehreren Filmen sowie in der Fernsehserie Marvel’s Agents of S.H.I.E.L.D. die Rolle des S.H.I.E.L.D.-Anführers Nick Fury.

Daneben trat er in dem Film Jumper in der Rolle des Paladin Roland auf. Außerdem lieh er dem Superhelden Frozone in Die Unglaublichen – The Incredibles und 2004 der Figur des Officer Frank Tenpenny in dem Videospiel Grand Theft Auto: San Andreas seine Stimme.

Seit 1980 ist Jackson mit der Schauspielkollegin LaTanya Richardson verheiratet. Ihre gemeinsame Tochter Zoe Jackson arbeitet als TV-Produzentin von Koch- und Backsendungen (u. a. Top Chef, Sugar Rush).[7]

Während Jackson lange Zeit wechselnde deutsche Synchronsprecher, unter anderem Helmut Krauss (Pulp Fiction), Thomas Petruo und Ronald Nitschke (Jackie Brown & True Romance), hatte, wird er mittlerweile ausschließlich von Engelbert von Nordhausen synchronisiert. In den Star-Wars-Filmen lieh ihm Helmut Gauß seine Stimme.

Filmografie[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Schauspieler[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Produzent[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Computerspiele[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Samuel L. Jackson bei der San Diego Comic-Con International, 2013

Auszeichnungen und Nominierungen[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Weblinks[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

 Commons: Samuel L. Jackson – Sammlung von Bildern

Einzelnachweise[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

  1. Nina Rehfeld: Samuel L. Jackson im Gespräch: „Wissen Sie, der Klang von Applaus hat was“. In: FAZ.NET. 11. Oktober 2016 (faz.net [abgerufen am 24. Dezember 2018]).
  2. a b Samuel L. Jackson Biography. tiscali, abgerufen am 23. November 2012 (englisch).
  3. a b 11 Celebrities Who Were Secretly Total Badasses. cracked.com, 6. Dezember 2010, abgerufen am 23. November 2012 (englisch).
  4. a b SAMUEL L. JACKSON. Abgerufen am 23. November 2012.
  5. Samuel L Jackson: „I drank and I used drugs. I fancied myself as Oliver Reed“. The Telegraph, 26. April 2012, abgerufen am 23. November 2012 (englisch).
  6. Hudson, Jeff (2004). Samuel L. Jackson: The Unauthorised Biography. Great Britain: Virgin Books. ISBN 1-85227-024-1.
  7. imdb: Zoe Jackson. Abgerufen am 24. Dezember 2018.