سالومه ام‌سی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سالومه ام‌سی
Salome MC
Salome mc1.jpg
اطلاعات پس‌زمینه
نام مستعار سالومه ام‌سی
ملیت  ایران
سبک‌(ها) رپ فارسی، هیپ هاپ
سال‌های فعالیت 1380 - تاکنون
همکاری(‌های) مشترک هیچکس تهم فلاکت ...
وب‌گاه salomemc.com

سالومه ام‌سی (به انگلیسی: Salome Mc) اولین خواننده زن رپ فارسی است [۱]که از سال ۲۰۰۲ تا به کنون فعالیت داشته است و مشغول به کار بوده [۲] و آهنگ های وی، مخلوطی از موضوعات سیاسی، اجتماعی و شخصی را در بر می گیرند، سالومه خود را «غیر سیاسی» می خواند و در مصاحبه های متعدد تاکید بر این دارد که اشعارش را براساس درگیری های شخصی می نویسد. [۳] سالومه امسی هنرمند هیپ هاپ و چند رسانه ای ایرانی است. وی پروژه های صوتی/تصویری او در فستیوال ها و نمایشگاه‌های متعدد دنیا از جمله بینال ونیز نمایش داده شده اند. او مدرک کارشناسی در رشته طراحی پارچه را از تهران و مدرک کارشناسی ارشد را در زمینه هنری های صوتی/تصویری از ژاپن دارد.

فلسفه[ویرایش]

سالومه MC

سالومه همیشه تاکید داشته که چالش هایی که به عنوان رپ خوان در جامعه ایران دارد فقط به جنسیتش مربوط نمی‌شود. «شاید من اولین دختری بودم که برای رپ خواندن پا در استودیو گذاشت، ولی اطرافیانم پس از گذراندن حیرت اولیه اکثراً مرا تشویق می کردند. اهم چالش هایی که در جامعه ما حضور داشت برای رپرهای مرد هم مطرح بود و هست. البته نظرات آلوده به تبعیض جنسی که از نادانی سرچشمه می گیرند را تا حدی همیشه باید تحمل کنیم ولی این یک مشکل جهانی هست. خوشبختانه من توانستم در طول سال ها شوندگانی داشته باشم که شاید از نظر کمیت زیاد نباشند ولی همه دارای عقل سلیم‌اند و دور از این نوع رفتارها.[۴] وی از توجه سطحی ای که رسانه های خارجی به خاطر «اولین رپ خوان زن ایران» بودنش نشان می دهند نیز ناراضی است و می گوید: «ولی بزرگترین مشکلم رسانه های خارجی هستند که فکر می کنند چون دخترم و از ایرانم و رپرم، حتماً دارم در زمینه حقوق زنان می خوانم و به خودشان زحمت نمی‌دهند که متن هایی را که به انگلیسی هم ترجمه می کنم تا سو تفاهم پیش نیاید، بخوانند تا بدانند من سخنم از انسانیت است.»[۵]

او همچنین اعتقاد دارد که هیپ هاپ می تواند ابزاری برای قدرت بخشی باشد و می گوید: «هیپ هاپ فقط یک ابزار است مانند آموزش و پرورش، می توان آن را برای آگاهی بخشی انسان ها در مورد حقوق و موقعیت خودشان به کار برد تا متوجه تواناهایی بالقوه خود شوند و در آخر، قدرتمتد. بله. ولی من دوست ندارم گنده گنده صحبت کنم. فکر می کنم تغییر آرام و به صورت محلی صورت می گیرد و در نتیجه ترجیح می دهم به جای شعار دادن و دادن زدن، تجربه های خودم رو به استعاره بیان کنم و امیدوار باشم الهام‌بخش یکی دو نفر باشم.»[۶] در جای دیگر می گوید که نظرش در مورد هیپ هاپ در طول سال ها تغییر کرده و دیگر مثل گذشته سخت گیر نیست: «هیپ هاپ یه ابزاره مثل همه ابزارهای بیانی دیگه. می شه به هر نحوی استفاده اش کرد و بستگی به استفاده کننده اش داره که چه کسیه، کجاست، هدفش چیه؟ حتی خود یک نفر می تونه در دوره های مختلف برداشت های مختلف داشته باشه و نحوه استفاده اش از هیپ هاپ تغییر کنه. خود من، نحوه شعرگوییم در طول این ده یازده سال فعالیتم دوره های متعدد داشت، چون خود زندگیم دارای مراحل مختلف بود. به نظرم مخصوصا در دنیای امروز ارتباطی و فردگرایی نمی شه هیچ ابزار بیانی ای رو محدود کرد، هر شخصی می تونه تعاریف و برداشت خودش رو داشته باشه.»[۷]

سالومه شاید یکی از زیرزمینی ترین هنرمندان ایرانی باشد و در مصاحبه ای اشاره می کند که حتی اگر دولت ایران مشکلی با هیپ هاپ نداشت، او همچنان فعالت زیرزمینی خود را خواهد داشت و معتقد است که هنری که بخواهد روی زمین باشد، مجبور است با سیستم های متعددی بسازد و در نتیجه محدود شود. [۸] در جواب سوالی مربوط به اینکه آیا اگر حکومت اجرای هیپ هاپ را آزاد کند رپ خوانان کمتر سیاسی خواهند بود، گفته است: «فکر می کنم آنهایی که از نظر اجتماعی آگاه هستند کار خود را ادامه خواهند داد و کسانی که از وقایع اجتماعی/سیاسی سو استفاده کردند تا توجه ها را جلب کنند، راه های دیگرای را برای مطرح کردن خود خواهند یافت.»[۶] در مورد بخش «ام سی» نامش نیز چنین توضیح می دهد:«برای من از اوایل به طور غریزی این احساس بوجود داشت که رپر بودن جنبه سرگرم کنندگی و تاثیر لحظه ای و «دستا بالا»ی بیشتر داره و ام.سی. کسیه که روی شعر و محتوا و تاثیر دراز مدت تاکید داره. شاید بشه گفت رپر بیشتر به عضلات خطاب می کنه و ام.سی. به سلول های مغز. البته هیچ خط معینی وجود نداره و خیلی از ام.سی. ها رپر هستند و خیلی از رپرها ام.سی. »[۹]

پس از دریافت بورسیه تحصیلی از دولت ژاپن (به انگلیسی: MEXT Scholarship)، سالومه در سال ۲۰۱۰ به ژاپن مسافرت و فوق لیسانس خود را در زمینه هنرهای صوتی/تصویری (به انگلیسی: Audio/Visual Arts)را دریافت کرد. وی در زمینه تجربه اش در ژاپن می نویسد: «توانستم به درک عمیق تری از موسیقی برسم و راه های جدیدی را برای بیان سبک جدید زندگی ام که من را خوشبخت می کند بیابم: دور از زندگی شهری و نزدیک تر به طبیعت.»[۱۰]

بیوگرافی[ویرایش]

پس از همکاری با هیچکس برای اولین بار، مدتی روی آهنگ های تکی خود کار کرد. در سال ۲۰۰۶ بود که اولین آلبومش را به همکاری شیرعلی (رپ خوان ایرانی/آلمانی) با عنوان «هذیان» (به انگلیسی: Delirium) بیرون داد. همه آهنگ های این آلبوم به زبان فارسی و آلمانی هستند. [۱۱] آهنگ «مایوس نشو» (به آلمانی: Gib Nicht Auf)از این آلبوم در مسابقه موسیقی زیرزمینی تهران اونیو، رتبه چهارم را آورد. [۱۲]

در سال ۲۰۰۹، میکس تیپی را از تک آهنگ های متعدد خود به نام «هبوط» بیرون داد که توجه زیادی را جلب کرد و او را در فینالیست های جایزه "Freedom to Create Prize" قرار داد و همچنین جایزه «Female Change Maker را به خود اختصاص داد. [۱۳] آهنگ «شک» از این میکس تیپ نیز رطبه اول را در کاتگوری هیپ هاپ مسابقه تهران اونیو کسب کرد.[۱۴]

آهنگ هایی چون «درد مزمن من»(به انگلیسی: Constant Pain of Mine) و «سبز شدیم در این خاک» (به انگلیسی: Grown Green On This Land)که پس از انتخابات ۸۸ منتشر کرد توجه زیادی را از رسانه های خارجی جلب کرد و در روزنامه هایی چون «گاردین» (به انگلیسی: The Guardian) انگلیس و «کنتینته» برزیل آهنگ وی معرف هیپ هاپ فارسی شد. [۱۵] در سال ۲۰۱۲ آهنگ «شاه مست و شیخ مست»(به انگلیسی: Drunk Shah, Drunk Elder)[۱۶] با سخنرانی از سید محمود طالقانی و شعری از ملک الشعرای بهار در همخوان، به عنوان اولین آهنگ از آلبوم سوم سالومه «هستم رسماً» پخش شد و به زودی در میکس تیپ: آهنگ های آزادی برای ایران قرار گرفت. [۱۷]

در سال ۲۰۱۳ آلبوم سوم سالومه به نام «هستم رسماً» (به انگلیسی: I Officially Exist) بیرون آمد که اولین آلبوم تکی از یک رپ خوان زن ایرانی است. این مجموعه اولین آهنگ انگلیسی وی به عنوان «روایت سالومه» [۱۸] و اولین آهنگ رپ/متال به همکاری فردریک سادرلاند از بند Puissance سوئد را شامل می شود. سحر سرشار، فیلم ساز ایرانی/آمریکایی در در اکتبر ۲۰۱۳ پروژه کیک استارتری را برای تهیه مستندی در مورد سالومه، اولین رپ خوان زن ایران آغاز کرد و پس از جمع آوری بودجه لازم، به ژاپن سفر کرد. در حال حاضر این پروژه در مرحله ادیت است.[۱۹]

اهنگ چشما رو من از هیچکس ؛ سالومه ؛ 2pac[ویرایش]

هیچکس ؛ سالومه

این اثر در سال ۱۳۸۲ یعنی نقطه اغازین موسیقی زیرزمینی منتشر شد به همراهی هیچکس که شروعی جدید در رپ فارسی و موسیقی زیرزمینی ایران بود که این دو هنرمند باعث شدند رپ به سمت بازخوانی اثار خوب و تاپ کشیده شود همچنین رسانه های هیپ هاپی خارجی درمورد اولین آرتیست های رپ فارسی از هیچکس و سالومه این اثر در رپ فارسی یاد کنند. این اثر جز اولین ترک های رپ فارسی به یاد می اید که یه نوع سبک جدید بود در زمانی که آهنگساز و امکاناتی نبود که رپرهای ایرانی برای تولید اثار خود از ان استفاده کنند.

تارو پود Warp and Weft[ویرایش]

Cover Warp and Weft

این پروژه در سال ۲۰۱۴ تولید و منتشر شد که با همکاری یکی از رپرهای بااستعداد به نام کوهسار شکل گرفت. [۲۰] این اثر تا به حال بیشترین بازخورد را نسبت به دیگر اثار منتشر شده این هنرمند داشته و تا به حال از طرف چند کارگردان امریکایی پیشنهاد موسیقی متن فیلمی را داشته و بصورت اختصاصی در سایت و کانال یوتیوب و صفحه ساندکلود رسمی ایشان جای گرفته است.مضمون کار سیاسی و اجتماعی هست توصیف های بسیاری در این اثر میتوان مشاهده کرد میتوان اینگونه بیان کرد در تشبیح و زندگی فردی یست که رو به موسیقی اورده و تمام زندگی اش شده است. که سعی به گفتن مشکلات فردی و عقیدتی زندگی یک شخص می شود و سعی شده از نقاط مختلف به موضوع نگاه شود.[۲۱] از نکات مهم آهنگ وجود یک سبک شرقی که میتوان گفت مختص سالومه است اشاره کرد.[۲۲] متن شعر را در صفحه رسمی ساندکلود و سایت رسمی ایشان میتوان دریافت نمود.[۲۳]

چهره ای دیگر از سانسور(مقاله)[ویرایش]

مختصر و مفید برایتان بگویم: برای هنرمند ایرانی که بخواهد از ابزارهای تحت کنترل دولت استفاده کند، قرار گرفتن در معرض سانسور امریست بدیهی و قابل انتظار. دولت کنترل عظیمی را روی بخش‌های متعدد زندگی شهروند ایرانی دارد که در شهرهای بزرگ مثل تهران غلیظ ‌تر می شود، و برای کسی که فعالیتش در حیطه هنر یا ارتباطات باشد، فشار این نظارت بیش از هرچیزی دیگر حس خواهد شد…

گفتنی‌ها در این مورد زیاد است و خوشبختانه فعالان اجتماعی غیرتمند ایرانی هم کم نیستند که برای بهتر کردن شرایط آزادی بیان و دیگر زمینه های حقوق بشر در ایران، تلاش‌های خود را دریغ نمی کنند. ولی این نوشتار، موضوعش سانسوری نیست که از طرف دولت ایران به ما تحمیل می شود.

حقیقتش این است که من به عنوان یک آهنگساز زیرزمینی، با اجتناب کردن از ابزار‌های تحت کنترل دولت در زندگی هنری ام، فشار این سانسور را کمتر حس کردم. درست است که نمی توانستم اجراهای زنده داشته باشم، ولی اکثر ما دهه شصتی‌ها که در دوران جنگ به دنیا آمدیم و در دوران پس از جنگ شخصیت خود را یافتیم، کلا انتظارات زیادی نداریم.

وصلت من با موسیقی، در اتاق خواب بدون پنجره‌ام، با گوش دادن به نوارهایی که حداقل ده دور کپی شده بودند اتفاق افتاد. شاید برای همین باشد که وقتی استودیو‌های تهران دیگر اجازه ضبط موسیقی رپ را نداشتند، باز به اتاق خوابم روی آوردم و استودیوی مینیمالی را در گوشه‌ای از آن بنا کردم. ساختن موسیقی در میان چهاردیواری که برایم هر لکه و سوراخ و سنبه‌اش آشناتر از خال‌های صورت خودم بود و چنان با شخصیتم تطابق داشت که با آنکه دیگر در ایران زندگی نمی‌کنم، آهنگ‌هایم را همچنان در استودیوی خانگی‌ام می سازم. شاید باید از وزارت ارشاد و دست‌اندرکاران تشکر کنم که با بستن مسیرهایی، من را به یافتن راهکارهای جدید سوق داده و نه تنها در بلوغ هنری‌ام که در خودشناسی‌ام نیز کمک کرده‌اند.

گفتنیست که در زندگی هنری من، آن خودسانسوری‌ که به خاطر خانواده و دوستان و آشنایان و مخاطبان موسیقی‌ام بر خودم اعمال کرده‌ام و می کنم، نقش مهمتری نسبت به سانسور دولتی داشته و دارد. از وقتی که از خانواده‌ جدا شده‌ام و زندگی مستقل را آغاز کردم، به پدیده خودسانسوری زیاد فکر می کنم: با توجه به اینکه اعمال این سانسور تصمیمی است که خودم گرفته ام، کجا اختیار من تمام و کجا نفوذ دیگران شروع می شود؟

فرض کنیم اگر شخصیت من ایجاب می‌کند که خشنودی پدر و مادرم را مقدم بر رضایت خلاقیتی‌ام بدانم، آیا صرف نظر کردنم از بیان مفاهیم خاصی بر مبنای این جنبه شخصیتی‌ام، انتخاب آزادانه‌ای نبوده است؟ ولی اگر شخصیت من که رضایت افراد خاصی را مقدم بر ارضای بیانی خودم می داند، نتیجه مستقیم بار آمدن در جامعه پدرسالار و مداخله‌گر ایران باشد چه؟ تعدد دایره‌های معیوبِ از این قبیل، این حقیقت را آشکار کرده است که آزادی مطلقی وجود ندارد. این‌ها مباحث محبوب من برای فکر در اتوبوس یا در اتاق انتظار مطب دکتر است، ولی موضوع این مقاله خودسانسوری نیز نیست. دوست دارم در این متن در مورد نوع دیگری از سانسور که از زمان شروع به فعالیتم در معرض آن قرار گرفته‌ام، صحبت کنم.

سال ۲۰۰۱ سالی بود که نوشتن بلاگی را در مورد رپ و هیپ‌هاپ آغاز کردم. به واسطه همین بلاگ بود که بعدها با تنی چند از رپرهای تهرانی آشنا شدم و به تبع آن، مقدمات ورود من به عرصه رپ نوپای ایرانی که هنوز نه تعریفی داشت و نه تکلیفی، مهیا شد.

سال ۲۰۰۱ همچنان سالی بود که گوشهایم برای اولین بار با اسامی و مفاهیمی چون «مرکز تجارت جهانی»، «القاعده»، «بن لادن» و «جنگ با تروریسم» آشنا شد. سالی که رسانه های غربی توجه خود را به خاورمیانه‌ای برگرداندند که تقریر آن در اذهان عموم از قرن نوزدهم تا به حال تغییر خاصی نکرده بود: صحراهای بی انتها. چادرهای مجلل سلطنتی. شترهای مزین. فرش‌های جادویی. زنان نقاب‌دار مرموز. قصه های هزار و یک شب…

البته در سایه فضای رعب و وحشت پس از۱۱سپتامبر سال ۲۰۰۱، از جنبه های اگزوتیک فاکتور گرفته شد و تاکید بیشتری روی تصاویری که فرومایگی فرهنگ خاورمیانه نسبت به تمدن متجدد غربی را القا می کرد، قرار گرفت. صحراهای خشن. مردان عمامه‌دار زورگو. زنان سرتاپا سیاه بدون حق و حقوق. کودکانی که حق مدرسه رفتن را ندارند و در سنین پایین مجبور به ازدواج می شوند. رسانه هایی که دنبال ترافیک‌ بیشتر بودند، با گزارش‌های انتخابی، اغراقی یا تقلیلی، به این تصورات دامن زدند و در این فضایی که صفات انسانی از مردم خاورمیانه زدوده شده بود، سیاستمداران آمریکایی به راحتی توانستند حمایت عموم را برای دو جنگ پربها ـ چه مالی و چه جانی ـ جلب کنند. چنین شد که در این عصر اینترنت و تکنولوژی ارتباطات، دیدگاهی نئو- اوریانتالیست که زاده اتمسفر متشنج وقت بود، موفق شد موزاییک خاورمیانه را به صورت یک برهوت واحد جلوه دهد که تا به امروز همچنان در توجیه تلفات جنگ‌های بی پایان و حمله‌های هوایی و هواپیماهای بدون سرنشین مؤثر بوده و باشد.

در این میان اتفاق دیگری نیز رخ داد: داستان‌های منتخب از مردم بومی سرزمین شن و آفتاب که برای به دست آوردن ذره‌ای حق و حقوق انسانی ـ که گویا در غرب از ازل وجود داشته است ـ می جنگیدند به نوعی پورنوی خودبرتربینی برای مصرف کننده غربی تبدیل شد. به زودی من هم نصیبم را از این روند گرفتم و تحت عنوان جذابی چون «اولین رپ‌خوان زن ایران» مبحث این نوع گزارشگری شدم.

ولی چیزی نگذشت که فهمیدم حکایت من فقط تا جایی که با روایت این رسانه‌ها هم راستا باشد، ارزش بیانی دارد و هرچیزی که در چشم‌انداز از پیش تعیین شده آنها نگنجد، نادیده گرفته شده و حذف خواهد شد. ارزش خبری من رابطه مستقیم با جنسیت و ملیتم دارد و هرچیز که من را فرای یک زن و یک ایرانی، به عنوان یک انسان و یک شهروند دنیا روایت کند، سزاوار راه یافتن به نسخه نهایی خبر را ندارد.

نمونه های این نوع سانسور را آنقدر تجربه کرده‌ام که برای من مانند سانسور دولت ایران قابل پیش‌بینی شده، و رد کردن مصاحبه‌هایی که آشکارا دنبال داستان تکراری و بدون نوانس «زن سرخورده‌ای که با تمام قدرت در برابر سیستم قرون وسطایی ضدزن و ضد موسیقی می‌ایستد تا بتواند زندگی خود را به استانداردهای بسیار مترقی غربی برساند»؛ عادتی دیرین. نه آنکه رد من معنی خاصی برای آنها داشته باشد، نه. وقتی می بینند که تو خود را به عنوان یک «قربانی» (victim) نمی بینی، اکثرا علاقه‌شان ناپدید می شود و توجه خود را به شخص دیگری که مشکلی با «قربانی» داستان بودن ندارد، متمایل می کنند.

برای من جالب است که این نوع گزارشگری، با ادعای «توانمندسازی» و یا «قدرت بخشی» (empowerment) به موضوع منتخبشان، آن‌ها را نه به عنوان یک انسان که مجموعه‌ای از هزاران کنش و واکنش آگاهانه و ناآگاهانه است، بلکه به عنوان یک اوبژه تک بعدی که قربانی عوامل پیش‌بینی شده است، نمایش می دهند تا بتوانند در چارچوبی که از پیش بریده و میخ زده‌اند، قابش بگیرند.

مگر نه این است که این سیستم‌هایی که ما را «قربانی» کرده‌اند نیز کمابیش در پی همین هدف هستند؟ از دید من این دو نوع سانسور فرقی اساسی‌ باهم ندارند… و حقیقتش آن است که این نوع سانسور نئوـ اوریانتالیستی، من را بیش از سانسور جمهوری اسلامی مضطرب‌ کرده و می کند. [۲۴]

پروژه 1+1 مستندی از سالومه و پروژه مسافر[ویرایش]

Salome And Shing02

پروژه 1+1 (1n1.ch) که همکاری سالومه با Shing02 را که در میسر ساخت و تولید این اثر بالا آمده و در این لینک می توانید آهنگ «مسافر» و هم فیلم کوتاه مربوط به فرایند ساخت آن را مشاهده کنید[۲۵]همچنین گزارش Jackie Perreira، خبرنگاری که در کل هفته با سالومه و عوامل دیگر پروژه بودند را بخوانید. در آخر مقاله نیز پادکستی را از Reilynn Yamane خواهید یافت که با مصاحبه هایی از سالومه و شینگوتو، جوانب دیگرای را نسبت به این هفته همکاری که در هاوایی که صورت گرفت رونمایی می کند.[۲۶]

فعالیت های دیگر[ویرایش]

سالومه همچنین به عنوان اولین زن گرافیتی کار ایران شناخته شده است. [۲۷] ولی از این لقب راضی نیست و می گوید: «گرافیتی را ۱۰-۱۱ سال پیش کار می کردم ولی کارهام خیلی ابتدایی موندند و ادامه ندادم. مشکل این بود که برای گرافیتی کار کردن در جاهایی که واقعاً تاثیر گذار بودند باید نصف شب کار می کردیم و من باید ۹ شب خونه می بودم. برای رپ کردن با قوانین خانواده ام درگیر شدم ولی برای گرافیتی نشدم. این نشون می ده که گرافیتی اونقدر هم برام مهم نبود.»[۲۸]

وی در زمینه هنر معاصر و ویدئو آرت/ساند آرت (به انگلیسی: Video Art, Sound Art) نیز فعالیت دارد و در گالری ها و موزه های متعدد دنیا نمایشگاه های متعددی داشته است. آهنگ هایی چون «مسخ» (به انگلیسی: Metamorphosis) و «فلک»(به انگلیسی: Eternal Return) که به عنوان موسیقی متن ویدئو های خود ساخته است، مورد استقبال شنوندگان هیپ هاپ نیز قرار گرفته است. [۲۹]

Discography[ویرایش]

آلبوم ها[ویرایش]

  • هذیان (به همراهی شیرعلی) (۱۳۸۵)
  • هبوط (میکس تیپ) (۱۳۸۸)
  • هستم رسماً (۱۳۹۲)
  • ناخوشاگاه بزودی

تک آهنگ‌ها[ویرایش]

آهنگ رپ کن آلبوم سال انتشار آهنگ ساز
چشما رو من سالومه(با همراهی هیچکس) تک اهنگ ۱۳۸۰ بیت 2پاک(ریمیکس)
تقسیر من سالومه(با همراهی تهم) تک آهنگ ۱۳۸۴ ---
Number One سالومه البوم ۱۳۹۲ ---
یه زن سالومه (با همراهی فردین) تک اهنگ ۱۳۹۳ ---
هستم رسما سالومه البوم ۱۳۹۳ ----
Road To Nothing سالومه (با همراهی Bastian Killjoy ) تک اهنگ ۱۳۹۴ ---
خلاء سالومه (با همراهی Don Porcella) تک آهنگ ۱۳۹۴ سالومه
تارو پود Warp and Weft سالومه (با همراهی کوهسار) تک آهنگ ۱۳۹۴ دانیال دوئل


ویدئو ها[ویرایش]

  • گناه وجود (۱۳۹۲)
  • شاه مست و شیخ مست (۱۳۹۱)
  • سبز شدیم در این خاک (۱۳۸۸)
  • داد بزن صدات برسه (۱۳۸۷)
  • مسافر : ویدئو (۱۳۹۵) [۳۰]

آثار صوتی/تصویری برگزیده[ویرایش]

  • حجب : ویدئو/ساند آرت (۱۳۹۲) [۳۱]
  • دگرگیسی نقال : چیدمان عکس/ویدئو/صوت (۱۳۹۲) "[۳۲]
  • آکوئافوبیا« : ویدئو/ساند آرت (۱۳۹۱) [۳۳]
  • کودکی گمشده : انیمیشن کوتاه (۱۳۸۰) [۳۴]
  • تاروپود : اثر برگزیده (۱۳۹۴) [۳۵]
  • مستند : پروژه 1+1 (۱۳۹۵) [۳۶]

منابع[ویرایش]

  1. Iranian Rap Music Bedevils the Authorities – US News and World Report. Usnews.com (2008-03-12). Retrieved on 2013-02-03.
  2. [۱]
  3. http://aslanmedia.com/mideast-music/35-music-artist-profile/21309-everything-i-do-is-personal-iran-s-first-female-rapper-salome-mc-opens-up-part-1
  4. https://iamhiphopmagazine.com/salome/-mc
  5. http://lilsong1.org/Special-Posts/lilsong-exclusive-interview-with-salome.html
  6. ۶٫۰ ۶٫۱ [۲]
  7. http://lilsong1.org/Special-Posts/lilsong-exclusive-interview-with-salome.html
  8. [۳]
  9. http://lilsong1.org/Special-Posts/lilsong-exclusive-interview-with-salome.html
  10. [۴]
  11. Delirium Album by Salome MC on SoundCloud. Soundcloud.com (2011-11-17). Retrieved on 2013-02-03.
  12. [۵]
  13. http://www.freedomtocreate.com/salome
  14. http://www.tehranavenue.com/article.php?id=821
  15. [۶]
  16. Salome Mc – Drunk Shah, Drunk Elder (شاه مست و شیخ مست). YouTube (2012-04-04). Retrieved on 2013-02-03.
  17. [۷]
  18. https://www.youtube.com/watch?v=RS4YK70XCcs
  19. [۸]
  20. http://www.salomemc.com/warpand///
  21. http://www.salomemc.com/everything////
  22. https://soundcloud.com/salomeoutsider/warp-and-weft-feat-koohsar////
  23. http://www.salomemc.com/everything////
  24. http://pourzandfoundation.org/fa/another-face-of-censorship-by-salome-mc/
  25. http://norient.com/stories/island-fever-darker-than-youd-think/
  26. https://soundcloud.com/1n1project/salome-mc-shing02-passenger-feat-nicholas-kaleikini
  27. A1one: 1st generation Graffiti in Iran. pingmag.jp (2007-01-19).
  28. http://lilsong1.org/Special-Posts/lilsong-exclusive-interview-with-salome.html
  29. https://soundcloud.com/salomeoutsider/sets/salomes-experiments
  30. https://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=HztZDYp63rA
  31. http://www.salomemc.com/sense/concealment/
  32. [۹]
  33. http://www.salomemc.com/sense/aquaphobia/
  34. http://www.salomemc.com/sense/lost-childhood/
  35. http://www.salomemc.com/warpand//
  36. http://norient.com/stories/island-fever-darker-than-youd-think/
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Salome MC»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۹ شهریور ۱۳۹۱).

https://soundcloud.com/salomeoutsider/warp-and-weft-feat-koohsar http://www.salomemc.com/everything/ http://www.salomemc.com/warpand/