سالنامه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

سالنامه دفتر یا کتابی است دست‌نویس یا چاپ‌شده که درمورد رویدادهای اتفاق‌افتاده در یک سال اطلاعاتی می‌دهد. سالنامه‌ها ممکن است موضوعات مختلفی از جمله اقتصادی، سیاسی، یا اجتماعی را پوشش دهند یا تنها به یک موضوع بپردازند. سالنامه می‌تواند شامل فهرست مناسبت‌هایی باشد که بنا به تصمیماتی اتخاذ شده‌اند تا یاد و خاطرهٔ حوادث، اتفاقات، یا انسان‌های نام‌آور را زنده نگه دارند. نوشتن سالنامه می‌تواند در مواردی چون حقوقی، بازرگانی، انبارداری یا تولیدی جنبهٔ قانونی داشته باشد.

سالنامه از ترکیب دو کلمه «سال» و «نامه» تشکیل شده و شاید به این دلیل باشد که سالنامه، مجموعه‌ای از نامه‌هایی است که فرد برای سال می‌نویسد یا برعکس. یعنی سال (گذر زمان)، و صاحب سالنامه، نامه‌نگاری‌هایی با یکدیگر ترتیب می‌دهند و به همین دلیل است که برای برخی از مردم، سالنامه یک وسیله کاملاً شخصی محسوب می‌شود.

انواع[ویرایش]

سالنامه‌های مختلفی در سال‌های اخیر به چاپ رسیده‌اند که از آن میان، «سالنامهٔ هنرمندان»، «سالنامهٔ تئاتر» و «سالنامهٔ جاودانه‌های ایران» را می‌توان نام برد. سالنامه می‌تواند تقویم نیز باشد یا تقویمی در بطن خود داشته باشد.

اندازه[ویرایش]

سالنامه و سررسید هر اندازه می‌تواند بزرگ یا کوچک باشد. اندازه‌های معمولِ سررسید یا سالنامه، تقریباً مانند قطع کتاب، عبارتند از:

  • سالنامه وزیری
  • سالنامه اروپایی
  • سالنامه سلطانی
  • سالنامه رحلی
  • سالنامه رقعی
  • سالنامه پالتویی
  • سالنامه خشتی
  • سالنامه جیبی
  • سالنامه ارگانایزر

منابع[ویرایش]

عمید، حسن. فرهنگ عمید. چاپ اول. تهران: مؤسسهٔ انتشارات امیرکبیر، ۱۳۶۳. ص۱۳۶۹.