سالنامه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

سالنامه‌ها یا وقایع‌نامه‌ها (به انگلیسی: Annals، به لاتین: annāles، از ریشهٔ کلمهٔ annus به معنی "سال") [۱] [۲] سندی برای ثبت مختصر تاریخ بود که در آن وقایع سال به سال بر اساس گاهشماری مرتباً نوشته می‌شد، [۱] اگرچه این اصطلاح برای هر تاریخ مکتوبی می‌تواند استفاده شود. [۲]

محدوده

ماهیت تمایزی بین سالنامه و تاریخ موضوعی وجود دارد که توسط رومیان باستان دسته‌بندی شده. [۱] گفتار آولوس گلیوس بنا بر [۳] [۱] وریوس فلاکوس نقل شده، که بر اساس علم ریشه‌شناسی، عبارت تاریخ یا هیستوری (از یونانی ιστορειν، historein، برابر با inspicere لاتین، "برای پرسیدن شخصاً") باید تنها محدود به منابعی همچون توکیدید که از مشاهدات خود نویسنده نوشته شده‌اند، باشد. در حالی که سالنامه وقایع مربوط به زمان‌های قبل را که بر اساس سال تنظیم شده‌اند، ثبت می‌کنند. [۱] وایت سالنامه‌ها را از رویدادنامهها متمایز می‌کند، رویدادنامه را شامل موضوعاتی مانند سلطنت پادشاهان [۴] و تاریخچه‌ها می‌داند که هدف آن‌ها ارائه و نتیجه‌گیری روایتی است که دلالت بر اهمیت اخلاقی وقایع ثبت شده دارد. [۴] [۴] [۴] به‌طور کلی، آنالیست‌ها (سالنامه نگاران) وقایع را با دقت ثبت می‌کنند، و مطالب نوشته‌ها را بدون توجیه نوشته و به یک اندازه وزن می‌دهند. [۴]

جستارهای وابسته

آثار

منابع

یادکرد
  • Baynes, T. S., ed. (1878), "Annals", Encyclopædia Britannica, 2 (9th ed.), New York: Charles Scribner's Sons, pp. 60–61
  • "Annals". The American Cyclopædia. 1879.