سالاروند

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

سالاروَند طایفه‌ای از ایل بختیاری است که بر پایه نمودار سازمانی این ایل، از شاخه چهارلنگ و از باب ممی‌وند است.[۱]

زیرمجموعه‌ها[ویرایش]

سالاروند از ۱۱ تیره (زیرمجموعه) تشکیل می‌شود[۲] که عبارتند از:[۳][۴][۵][۶]

  1. خواجه (جرویل)
  2. مداوور (مدواور)
  3. سیرمی
  4. درویش (دورَش)
  5. میر
  6. لمیسی
  7. کائدوند
  8. حیدروند
  9. شاهون (شعبان)
  10. خلیلی
  11. گرپی

[۷]بیشترین جمعیت گرپی‌ها متعلق به طایفه حاجیوند است، همچنین در کتاب ایل بختیاری به نوشته چارلزالکساندرگالت تیره گرپی در زیر مجموعه طایفه سالاروند به ثبت رسیده است.[نیازمند منبع]

اصل بیشتر تیره‌های طایفه سالاروند -مخصوصاً سیرمی- به تیره خواجه بر می‌گردد.[نیازمند منبع]

سکونتگاه[ویرایش]

محل سکونت سردسیری طایفه سالاروند در شرق استان لرستان شهرستان دورود، شول‌آباد، ازنا، کمندان و الیگودرز قرار دارد. گرمسیر این طایفه نیز در استان خوزستان؛ در حومه شهرهای دزفول، اندیمشک، شوشتر، بخش‌های کوچکی از ایذه و باغملک، همچنین در روستاهای اطراف این شهرها زندگی می‌کنند.

منابع[ویرایش]

  1. . http://www.encyclopaediaislamica.com/madkhal2.php?sid=660. 
  2. باقری، قباد. بختیاری در گذر زمان، اهواز، ۱۳۷۹. (فصل پنجم: ساختار اجتماعی ایل بختیاری)
  3. «نمودار اجتماعی طوایف بختیاری». دانشنامه ایرانیکا. 
  4. «Bakhtyārī». دانشنامه بریتانیکا. بازبینی‌شده در 3-25-2014. 
  5. «BAḴTĪĀRĪ TRIBE». Encyclopaedia Iranica. بازبینی‌شده در ۸ ژانویه ۲۰۱۴. 
  6. zamani، Dariush. «سالاروند». بازبینی‌شده در 2017-03-24. 
  7. الکساندرگالت، چارلز. کتاب ایل بختیاری296ص,به ترجمه کاوه بیات و محمود طاهری احمدی. پردیس دانش,و شیرازه کتاب، چاپ اول 1388. 
  • حسین ابراهیمی ناغانی. «اسامی طوایف و شعب ایل بختیاری». وب‌گاه انسان‌شناسی و فرهنگ، ۲ اسفند ۱۳۸۸. 
  • علیقلی‌خان سردار اسعد و عبدالحسین لسان السلطنه سپهر. تاریخ بختیاریتهران: انتشارات اساطیر، ۱۳۷۶.
  • عیدیوندی، حافظ. مروری بر تاریخ ایران از سپیده دم تاریخ و نگرشی بر ایل بختیاری، قم: نسیم حیات، ۱۳۸۳.