سازمان اجتماعی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

در جامعه شناسی ، یک سازمان اجتماعی الگویی از روابط بین افراد و گروه های اجتماعی است. [۱] [۲]

خصوصیات سازمان اجتماعی می تواند شامل خصوصیاتی چون ترکیب جنسیتی، انسجام فضایی-زمانی، رهبری، ساختار، تقسیم کار، سیستم های ارتباطی و غیره اشاره کرد. [۳] [۴]

و به خاطر این ویژگی های سازمان اجتماعی ، افراد می توانند بر کار روزمره خود و مشارکت در فعالیت های دیگری که اشکال کنترل شده از تعامل انسان هستند نظارت کنند. این تعاملات عبارتند از: وابستگی ، منابع جمعی ، قابلیت جایگزینی افراد و کنترل ثبت شده. این تعامل ها باهم ویژگی های مشترک در واحدهای اساسی اجتماعی مانند خانواده ، شرکت ها ، کلوپ ها ، ایالت ها و غیره را تشکیل میدهند. اینها سازمانهای اجتماعی هستند. [۵]

همچنین ببینید[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Janice L. Dreachslin; M. Jean Gilbert; Beverly Malone (5 November 2012). Diversity and Cultural Competence in Health Care: A Systems Approach. John Wiley & Sons. pp. 244–. ISBN 978-1-118-28428-5. Retrieved 30 December 2012.
  2. Janice Humphreys, PhD, RN, CS, NP; Jacquelyn C. Campbell, PhD, RN, FAAN (28 July 2010). Family Violence and Nursing Practice, Second Edition. Springer Publishing Company. pp. 21–. ISBN 978-0-8261-1828-8. Retrieved 30 December 2012.
  3. Susan A. Wheelan (1 June 2005). The Handbook of Group Research and Practice. SAGE. pp. 122–. ISBN 978-0-7619-2958-1. Retrieved 30 December 2012.
  4. Bernard Chapais; Carol M. Berman (4 March 2004). Kinship and Behavior in Primates. Oxford University Press. pp. 478–. ISBN 978-0-19-514889-3. Retrieved 30 December 2012.
  5. Ahrne, Goran (1994). Social Organizations: Interaction Inside, Outside, and Between Organizations. London, GB: SAGE Publications Ltd.