سازمان آموزش و پرورش کودکان استثنائی

مختصات: ۳۵°۴۲′۱۶٫۹۴″ شمالی ۵۱°۲۵′۵٫۵۴″ شرقی / ۳۵٫۷۰۴۷۰۵۶°شمالی ۵۱٫۴۱۸۲۰۵۶°شرقی / 35.7047056; 51.4182056
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
سازمان آموزش و پرورش استثنایی
Special Education Organization
Seo building .png
سازمان دید کلی
بنیان‌گذاری۱۳۷۰
گونهٔ سازمانسازمان دولتی
حوزهٔ قدرتایران
ستادتهران، خیابان انقلاب، خیابان برادران مظفر شمالی
سازمان اجرایی
سازمان بالادست سازمانوزارت آموزش و پرورش
وبگاه

سازمان آموزش و پرورش کودکان استثنایی یک سازمان دولتی زیرمجموعهٔ وزارت آموزش و پرورش می‌باشد. رئیس این سازمان معاونت وزیر آموزش و پرورش را برعهده دارد.[۲]

پیشینه[ویرایش]

آموزش و پرورش دانش‌آموزان استثنایی در ایران از حدود ۹۰ سال پیش و توسط افراد علاقه‌مند، به‌صورت داوطلبانه و در بخش غیردولتی آغاز شد. سپس در سال ۱۳۴۷ دفتری به نام آموزش کودکان و دانش‌آموزان استثنایی در وزارت آموزش و پرورش تشکیل و فعالیت‌ها در قالب مدارس استثنایی و کلاس‌های خاص شکل دولتی و رسمی به خود گرفت. پس از انقلاب ۱۳۵۷، به منظور توجه بیشتر به آموزش و پرورش و توان‌بخشی کودکان استثنایی، «سازمان آموزش و پرورش استثنایی» با تصویب مجلس شورای اسلامی در سال ۱۳۶۹ تأسیس شد[۳] و اساسنامه این سازمان در سال ۱۳۷۰ به تصویب مجلس رسید.[۴]

گروه‌ها[ویرایش]

این سازمان بیش از ۱۰۰ هزار دانش‌آموز استثنایی را در چند گروه تحت پوشش قرار داده‌است:

  1. گروه آسیب‌دیده شنوایی
  2. گروه آسیب‌دیده بینایی
  3. گروه کم‌توان ذهنی
  4. گروه معلولیت جسمی حرکتی
  5. گروه مشکلات ویژه یادگیری
  6. گروه اختلال طیف اتیسم
  7. گروه اختلال رفتاری - هیجانی
  8. گروه چند معلولیتی

ساختار[ویرایش]

نمودار تشکیلاتی سازمان آموزش و پرورش استثنایی

این سازمان بطورکلی از دو معاونت و یک اداره کل به شرح زیر تشکیل شده‌است:

  • معاونت برنامه‌ریزی آموزشی و توانبخشی
  • معاونت تشخیص، پیشگیری، پرورشی و تربیت بدنی
  • اداره کل توسعه مدیریت و پشتیبانی

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «ادامه انتصاب‌ها در آموزش و پرورش/مدیرانی که رفتند چه گفتند». خبرگزاری مهر. ۱۳ دی ۱۴۰۰.
  2. «خطر حذف «معاونت تربیت‌بدنی» از ساختار آموزش و پرورش/ معاونت‌های «ابتدایی» و «متوسطه» ادغام نمی‌شوند». خبرگزاری فارس. ۶ آذر ۱۳۹۶. دریافت‌شده در ۲۰۱۷-۱۲-۲۶.
  3. «قانون تشکیل سازمان آموزش و پرورش استثنایی». مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی. ۲۱ آذر ۱۳۶۹.
  4. «اساسنامه سازمان آموزش و پرورش استثنایی». مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی. ۲۹ مرداد ۱۳۷۰. دریافت‌شده در ۲۳ دسامبر ۲۰۱۷.

پیوند به بیرون[ویرایش]