ساحره‌گیری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
زنده سوزاندن سه ساحره در بادن، سوئیس (۱۵۸۵م). نقاشی از یوهان یاکوب ویک (Johann Jakob Wick).

ساحره‌گیری، تعقیب یا جستجو و آزار یا مجازاتِ[۱] مردمی بود که به آنها انگ افسونگری زده بودند. ساحره‌گیری اغلب با انتشار ترس یا هیستری جمعی همراه بوده‌است. در بین سالهای ‎۱۴۵۰–۱۷۵۰ در جربان اصلاحات دینی و جنگهای سی ساله هزاران نفر به جرم افسونگری شکنجه، سوزانده یا به دار آویخته شدند. تعداد قربانیان به علت از بین رفتن گزارش دادگاه‌ها و اعدام‌های سریع دقیقاً مشخص نیست ولی تخمین تاریخدانان رقم ۱۰۰٬۰۰۰ یا کمی بیش از آن است که نیمی از شمار اعدامها مربوط به امپراتوری مقدس روم در آلمان امروز می‌شود.[۲]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. باطنی، فرهنگ معاصر پویا، تعقیب و گریز (مخالفان) معادل معنایی Witch-hunt.
  2. Levack, The Witch-Hunt in Early Modern Europe, 19.

منابع[ویرایش]

  • باطنی، محمدرضا (۱۳۸۸). فرهنگ معاصر پویا. تهران: مجموعه فرهنگ‌های انگلیسی - فارسی پویا. شابک ۹۷۸-۹۶۴۸۶۳۷۳۷۳.
  • Levack, Bian P (2006). The Witch-hunt in Early Modern Europe. London: Pearson Longman. ISBN 978-0-582-08069-0.

پیوند به بیرون[ویرایش]