زکی الخطیب

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

زکی الخطیب (دمشق ۱۸۸۷ ـ ۱۹۶۱) او وکیل و سیاست‌مدار سوری است که به‌مدت دو هفته در نوامبر ۱۹۵۱ تصدی نخست‌وزیریه سوریه را به عهده داشته است.

دوران کودکی و تحصیلات[ویرایش]

الخطیب در دمشق در سال ۱۸۸۷ به دنیا آمد. پدرش شیخ ابوالخیر عالم دینی در شام بود. خطیب مدرک حقوق و علوم سیاسی خود را در استانبول دریافت کرد.[۱]

منصب‌های دولتی[ویرایش]

در سال ۱۹۱۰ فرماندار سنجار، ۱۹۱۸ فرماندار استان عجلون و سپس مدیر مخابرات حلب در سال ۱۹۱۹ بوده است.[۱]

او در حکومت فدرال سوریه در سال ۱۹۲۵، منصب رئیس دیوان وزارت کشور سوریه را متصدی شد.[۱]

منصب‌ها سیاسی و پارلمانی[ویرایش]

در سال ۱۹۲۸ او به عنوان نمایندهٔ دولت دمشق انتخاب شد، و در وزارت حسن الحکیم در سپتامبر سال ۱۹۴۱ میلادی وزیر دادگستر سوریه شد. در سال ۱۹۴۷ برای بار دوم به عنوان نمایندهٔ دمشق انتخاب شد.[۱] و دوباره در حکومت ناظم قدسی در سپتامبر ۱۹۵۰ متصدی وزارت دادگستری شد.

خطیب در بنیان‌گذاری جبش‌های عربی و احزاب دیگر همکاری‌هایی کرده است مانند تشکیل «جبهٔ ملی متحد» که با همکاری عبدالرحمن شهبندر انجام داده است.[۱]

نخست‌وزیری[ویرایش]

رئیس‌جمهور هاشم الاتاسی در تاریخ ۱۳ نوامبر ۱۹۵۱ خطیب را مکلف به تشکیل دولت کرد، این دولت آخرین دولتی بود هاشم الاتاسی در دورهٔ دوم رئاست جمهوریش تشکیل داد. خطیب روابطی تیره با ارتش سوریه داشت که عاملی بود که او را بعد از دو هفته مجبور به استعفا از نخست‌وزیری سوریه کرد.[۲]

وفاته[ویرایش]

او عرصهٔ سیاست را در زمان ادیب شیشکلی کنار گذاشت و در سال ۱۹۶۱ وفات یافت.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ ۱٫۵ دلیل سوریة: زکی الخطیب
  2. Syrian Politics and the Military 1945-1958 by Torrey, Gordon H, The Graduate Institute for World Affairs of the Ohio State University, 1961