زنیان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
زنیان
طبقه‌بندی علمی
فرمانرو: گیاهان
Division: ؟
رده: ؟
راسته: کرفس‌سانان
تیره: چتریان
سرده: Trachyspermum
گونه: T. ammi
نام علمی
Trachyspermum ammi

زنیان ( اجوان، نانخواه ) گیاهی است علفی ، یکساله و بی کرک به ارتفاع ۳۰ تا ۹۰ سانتی متر (کمتر از یک متر ) پر شاخ و برگ ، که به حالت خودرو در نواحی شرقی هند، ایران و مصر می روید.

علاوه و در نواحی مذکور و نقاط مختلف پرورش می یابد. برگهائی با پهنک منقسم به بریدگی های نازک و ظریف و گل ها با گلبرگ هایی به رنگ سفید و کوچک و همچنین مجتمع به صورت چتر مرکب دارد. اشعه چتر آن کوتاه دارای طول نسبتاً مساوی و منتهی به براکته های باریک در محل اتصال به یکدیگر است میوه اش کوچک بیضوی به رنگ قهوه ای مایل به زرد و دارای بوئی شبیه تیمول و دارای طعمی تند و نافذ که به اندازه و شکل کرفس دارویی بوده ، اما طعم آن متفاوت است و بر روی میوه آن ۵ خط طولی نخی شکل ( نازک ) به رنگ روشن تر و دو نوع تار نازک تک سلولی مشاهده می شود به طوریکه بعضی از آنها کوتاه و مخروطی و برخی دیگر دارای یک قسمت متورم در انتها می باشند قسمت مورد استفاده این گیاه میوه ی آن است که زنیان نیز نامیده می شود. در کتب طب سنتی با نامه های انیسون بری و کمون حبشی آورده شده.

این گیاه در بلوچستان با نام هندی آن " اجوان " و همچنین " اسپرکال " می شناسند . توجه شود در برخی مدارک طب سنتی برای گیاه بادیان رومی نیز نام زنیان را می برند که با گیاه زنیان متفاوت می باشد از عرق آن در درمان عفونت های روده استفاده می شود عسل حاصل از شهد گل های این گیاه برای درمان زخم معده بسیار مفید می باشد.


منابع[ویرایش]