زنده‌انگاری مواد

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

زنده‌انگاری مواد (به انگلیسی Hylozoism) دیدگاهی فلسفی است که عنوان می‌کند ماده از برخی جهات زنده است. قدمت این مفهوم حداقل به فلاسفه قبل از سقراطی مکتب ملطی بر می‌گردد. این مفهوم با عبارت(Hylozoism) ذر سال در ۱۶۷۸ توسط رالف کودورته به زبان انگلیسی معرفی شد.

تمایز ازنظریه‌های مشابه[ویرایش]

گرچه بین ذهن‌مندی (hylopsychism) و داشتن زندگی (hylozoism) تفاوت وجود دارد؛ اما در عمل حفظ این تمایز دشوار است زیرا ماده‌زنده‌انگاران باستانی نه تنها ارواح جهان ماده و گیاه را زنده فرض می‌کردند بلکه به کم و بیش برای آنها خود آگاهی هم فرض می‌کردند. در حالی که روح باوری تمایل دارد که زندگی را به شکل ارواح گسسته مشاهده کند و همه‌روان‌انگاری(panpsychism) به دیدگاه‌های فلسفی افرادی مانند گوتفرد لایبنیز(Gottfried Wilhelm Leibniz) اشاره دارد، مفهوم زنده‌انگاری مواد(hylozoism) تا حد زیادی به دیدگاه‌های اولین فیلسوفان یونانی اشاره دارد (۶ و ۵ قرن قبل از میلاد) که آهنربا را زنده فرض می‌کردند چون قدرت جذب داشت مثلاً تالس (Thales) و همچون آناکسیمنس (Anaximenes) هوا را ازلی فرض می‌کردند شاید به دلیل آن که به نظر می‌رسید به صورت خود به خودی قدرت حرکت دارد یا به دلیل نقش ضروری هوا در زندگی حیوانات[۱].

منابع[ویرایش]

  1. The Editors of Encyclopædia Britannica. “hylozoism”. Encyclopædia Britannica. Encyclopædia Britannica, inc, July 20, 1998. Retrieved November 26, 2017. 

ترجمه مقاله ویکی انگلیسی