زنان سیاهپوش
زنان در سیاه (به عبری: נשים בשחור، به صورت رومینویسی: Nashim BeShahor) یک جنبش زنان ضدجنگ است که شمار فعالان آن در سراسر جهان حدود ۱۰٬۰۰۰ نفر برآورد میشود. نخستین گروه توسط زنان اسرائیلی در اورشلیم در سال ۱۹۸۸، پس از آغاز انتفاضه اول، تشکیل شد.[۱]
تاریخچه
[ویرایش]
در پاسخ به آنچه که آنها نقض جدی حقوق بشر توسط سربازان اسرائیلی در سرزمینهای تحت اشغال اسرائیل میدانستند، این زنان هر جمعه در مرکز اورشلیم مراسم یادبودی برگزار میکردند و لباس سیاه به نشانه عزاداری برای همه قربانیان درگیری میپوشیدند. در ابتدا گروه نامی نداشت، اما به سرعت با لباس سیاه شناخته شد؛ این لباس همچنین به برگزاری تظاهراتی متمایز کمک کرد که نمیشد آن را نادیده گرفت.[۲]
این ابتکار بهزودی به مکانهای مختلف دیگری در اسرائیل گسترش یافت و زنان بهصورت هفتگی در میدانهای اصلی شهرها یا در تقاطعهای بزرگراههای بینشهری حضور پیدا کردند. همانطور که از ابتدا تصمیم گرفته شد، این جنبش هیچ برنامه رسمیای به جز مخالفت با اشغالگری اتخاذ نکرد. گروههای محلی در تصمیمگیری دربارهٔ مسائلی مانند اجازه دادن به مشارکت مردان در کنار زنان خودمختار بودند و تفاوتهای سیاسی زیادی از مکانی به مکان دیگر مشاهده میشد.
در اوج انتفاضه در نقاط مختلف کشور سی تن بیدار بودند. این تعداد پس از پیمان اسلو در سال ۱۹۹۳ به شدت کاهش یافت، زمانی که به نظر میرسید که صلح با فلسطینیان در دسترس است، و دوباره افزایش یافت هنگامی که رویدادهای خشونتآمیز ثابت کرد که این امید زودرس بوده است.
اولین شبزندهداریها در کشورهای دیگر در همبستگی با گروه اسرائیلی آغاز شد، اما سپس سایر مسائل اجتماعی و سیاسی را نیز دربر گرفت. به ویژه گروه زنان سیاهپوش در یوگسلاوی سابق قابل توجه بود که در دهه ۱۹۹۰ با ملیگرایی، نفرت و خونریزی گسترده روبرو شد و اغلب با خشونت از سوی ملیگرایان روبرو میشد.
زنان سیاهپوش در هند علیه بنیادگرایی هندو و خشونتی که بر زنان اعمال میکند، میایستند. زنان سیاهپوش در ایتالیا علیه جنگ و جنایات سازمانیافته اعتراض میکنند. در استرالیا، WIB علیه خشونت خانگی میایستد.[۳]
در حالی که هر گروه آزاد است تا اهداف و فعالیتهای خود را دنبال کند، زنان از طریق ایمیل و اینترنت بهطور منظم با هم در ارتباط هستند و کنفرانسهای بینالمللی سالانه برگزار میکنند. رایجترین تاکتیک آنها این است که به صورت دورهای در مکانهای عمومی مختلف، معمولاً در سکوت کامل، کنار هم بایستند، مگر اینکه عابران پیاده سؤالی بپرسند که گاهی اوقات به مشاجرات تمام عیار منجر میشود. گروه مقابل زنان سیاهپوش، «زنان برای فردای اسرائیل» نام دارد که معمولاً کلاه سبز بر سر دارند.
گردهمایی WIB در سال ۲۰۱۵ با حضور چندین سازمان فمینیستی در بنگلور هند برگزار شد.[۴]
موقعیت سیاسی
[ویرایش].png)
در اسرائیل، زنان سیاهپوش به چپ رادیکال تعلق دارند.[۵] این سازمان از جنبش BDS حمایت میکند.[۶]
جوایز
[ویرایش]در سال ۲۰۰۱، این جنبش جایزه صلح هزاره برای زنان را که توسط صندوق توسعه زنان سازمان ملل متحد اهدا میشود، دریافت کرد. در همان سال، گروههای اسرائیلی و صرب نامزد دریافت جایزه صلح نوبل شدند.[۷]
جستارهای وابسته
[ویرایش]منابع
[ویرایش]- ↑ Melanie S. Rich, Kalpana Misra (2003). Jewish feminism in Israel: some contemporary perspectives. Hanover, NH: Brandeis University Press, Published by University Press of New England. pp. 114–5. ISBN 978-1-58465-325-7.
- ↑ Spender, Dale; Kramarae, Cheris (2004). Routledge International Encyclopedia of Women: Global Women's Issues and Knowledge. Routledge. p. 1517. ISBN 978-1-135-96315-6. Retrieved 7 September 2015.
- ↑ Waller, Marguerite; Rycenga, Jennifer (23 November 2004). Frontline Feminisms: Women, War, and Resistance (به انگلیسی). Routledge. ISBN 978-1-135-95454-3.
- ↑ "RAWA member attends 'Women in Black' conference in India " RAWA". www.rawa.org. Retrieved 11 December 2017.
- ↑ Svirsky, Marcelo (2013). Arab-Jewish Activism in Israel-Palestine. Ashgate Publishing. p. 5. ISBN 978-1-4094-7673-3. Retrieved 3 September 2015.
- ↑ Fleischmann, Leonie (19 September 2019). The Israeli Peace Movement: Anti-Occupation Activism and Human Rights since the Al-Aqsa Intifada. Bloomsbury Publishing. p. 41. ISBN 978-1-83860-098-3.
- ↑ Stange, Mary Zeiss; Oyster, Carol K.; Sloan, Jane E. (2011). Encyclopedia of women in today's world. Thousand Oaks, Calif.: Sage Reference. pp. 1562–3. ISBN 978-1-4129-7685-5.
مخالفت با جنگ یا جنبههای جنگ | .svg) | |
|---|---|---|
| مخالفین | ||
| ایدئولوژیهای مرتبط | ||
| رسانهها | ||
| عمومی | |
|---|---|
| کتابخانههای ملی | |
