زخم‌آرایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

به مجموعه کارهایی مانند خراشاندن، قلم زدن، بریدن، تیغ زدن، تراشیدن و داغ گذاشتن بر روی پوست، که به منظور ایجاد شکل، طرح، نوشتار، نشانه و ... جهت آراستن و نشانه گذاردن به صورت بلند مدت انجام می‌شود را زخم‌آرایی می گویند.[۱] در هنگام زخم‌آرایی، نشان زخم‌ها با بریدن، داغ گذاری و نیمسوز کردن بر روی پوست حاصل می شود.

تیغ زنی بر روی بازو

اهداف[ویرایش]

در افرادی با بدن تیره تر و سبزه تر، زخم‌آرایی نمود ظاهری بیشتری نسبت به خالکوبی دارد. هورمون اندورفین در حین تیغ زنی آزاد می‌شود و ممکن است ایجاد آرامش بنماید. تیغ زنی گاهی اوقات با اهداف مذهبی، اجتماعی و زیبایی انجام می گردد. زخم‌آرایی نوعی خودبیانگری و خودنمایی است که به منظور ابراز و تصریح‌ عقاید و خصوصیات‌ فرد رخ می دهد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ زخم‌آرایی موجود است.