زبان میانجی نو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
Lingua Franca Nova
Flag of Lingua Franca Nova.svg
ساخته‌شده توسط سی. جورج بوری
تنظیم و استفاده زبان کمکی بین‌المللی
کاربران ‏۹۷۰ نفر در فیس‌بوک (۲۰۱۷)  (2017)[۱]
هدف
لاتین
سیریلیک
منابع بر پایهٔ زبان‌های رمانس و زبان‌های کریول
وضعیت رسمی
تنظیم‌شده توسط La Asosia per LFN
کدهای زبان
ایزو ۶۳۹-۳ lfn
فهرست زبان‌شناس
lfn
گلاتولوگ ling1267[۲]
این نوشتار شامل نمادهای آوایی آی‌پی‌ای است. بدون پشتیبانی مناسب تفسیر، ممکن است علامت‌های سوال، جعبه یا دیگر نمادها را جای نویسه‌های یونی‌کد ببینید.

زبان میانجی نو یا لینگوا فرانکا نووا (به لاتین: Lingua Franca Nova، اختصار: LFN) یک زبان میانجی جهانی و یک زبان فراساخته است که به ابتکار سی. جورج بوری از دانشگاه شیپنسبرگ پنسیلوانیا ابداع شده‌است. گنجینهٔ واژگان آن از زبان‌های رومی‌تبارِ فرانسوی٬ ایتالیایی٬ پرتغالی٬ اسپانیایی٬ کاتالان، پایه‌گذاری شده‌است. دستور زبان آن به شکل بسیار ساده‌شده و شبیه به کریول‌های رومی‌تبار است. این زبان دارای یک مجموعه حروف برای نوشتن است که از ۲۲ حرف از دو الفبای لاتین و الفبای سیریلیک استفاده می‌کند.

پانویس[ویرایش]

  1. "زبان میانجی نو (لینگوا فرانکا نووا)". Facebook. Retrieved 2017-03-09.
  2. Nordhoff, Sebastian; Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, eds. (2013). "Lingua Franca Nova". Glottolog 2.2. Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology.