زبان-پیچان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

زبان پیچان به عبارتی گفته می‌شود که برای سخت بیان شدن طراحی شده‌است که به نوعی برای بازی با کلمات برای بازی حرف‌زدنی (یا سرود) استفاده می‌شود. برخی زبان-پیچان‌ها هنگام گفته شدن به اشتباه به عباراتی خنده دار یا عبارتی مبتذل و خنده‌دار تبدل می‌شوند. برخی دیگر از زبان-پیچان‌ها برای سر گرمی بر پایه سردرگمی و اشتباه حرف‌زننده استوار هستند.[۱]

زبان پیچان‌ها در فارسی[ویرایش]

  • شش سیخ جگر سیخی شش هزار.
  • یه یویویِ یه یورویی.
  • سه سیر سرشیر سه شیشه شیر!
  • شیخ شمس الدین، شخص شاخصی بود.
  • شیخ شمس الدین در شمس‌آباد سه شیشه شراب سرکشید.
  • کشتم، شپش، شپش کش، شش پا را.
  • امشب شب سه شنبه اس، فردا شبم سه شنبه اس. این سه سه شب، اون سه سه شب، هر سه سه شب سه شنبه اس.
  • تاجر تو چه تجارت می‌کنی؟ تورا چه که چه تجارت می‌کنم.
  • سربازی سربازی سرسره بازی سر سربازی را شکست.
  • افسر ارشد ارتش اتریش.
  • چه ژست زشتی.
  • کانال کولر، تالار تونل.
  • لیره رو لوله، لوله رو لیره.
  • چایی داغه، دایی چاقه.
  • آهویی رفته بود چرا نه خود چرید نه بچه را پس چرا رفته بود چرا؟

زبان پیچان‌ها در آذری[ویرایش]

  • قیخ دنه قیپلی کوپه قیخ دنه قیپسیز کوپه (چهل تا کوزه در دار، چهل تا کوزه بی در)
  • ‫بو قارپوز سانجولان دوران لارون دان دور

منابع[ویرایش]