زبان‌های گور

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
زبان‌های گور
گور مرکزی
پراکنش:مالی، بورکینافاسو، غنا، توگو، بنین
تبار:نیجر-کنگو
زیرگروه‌ها:
شمالی
جنوبی
گلاتولوگcent2243  (Gur + Waja–Jen)[۱]
{{{mapalt}}}

زبان‌های گور، که «گور مرکزی» نیز نامیده می‌شوند، شاخه‌ای از خانوادهٔ زبان‌های نیجر-کنگو است. جیزی نزدیک به ۷۰ زبان در این گروه زبانی وجود دارد. زبان‌های متعلق بدین خانواده در منطقهٔ ساحل، ساوانا و آفریقای غربی گویشورانی دارند. مناطقی که این زبان‌های خانوادهٔ گور در آن‌ها تکلم می‌شود بدین شرح است: بورکینافاسو، جنوب مالی، شمال شرقی ساحل عاج، نیمهٔ شمالی غنا و توگو، شمال غرب بنین و جنوب غرب نیجر. زبان باتونون، شرقی‌ترین زبان از زبان‌های گور است، نیز در منتهی‌الیه شمال غرب نیجریه وجود دارد.

منابع[ویرایش]

  1. Nordhoff, Sebastian; Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, eds. (2013). "Gur + Waja–Jen". Glottolog 2.2. Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology.