پرش به محتوا

ریچارد دوم (نمایشنامه)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
ورود ریچارد و بولینگبروک به لندن (از نمایشنامهٔ «ریچارد دوم» ویلیام شکسپیر، پردهٔ پنجم، صحنه ۲)، جیمز نورث‌کوت (۱۷۹۳)

زندگی و مرگ شاه ریچارد دوم (انگلیسی: The Life and Death of King Richard the Second) که معمولاً با نام ریچارد دوم شناخته می‌شود، یک نمایشنامهٔ تاریخی از ویلیام شکسپیر است که احتمالاً در سال ۱۵۹۵ نگاشته شده‌است. این نمایشنامه بر پایهٔ زندگی ریچارد دوم انگلستان (دوران حکومت: ۱۳۷۷ تا ۱۳۹۹) نوشته شده و دربارهٔ تاریخچه سقوط وی و دسیسه‌های اشراف و نجیب‌زادگان پیرامون اوست. این نمایشنامه، نخستین قسمت از چهارگانه‌ای است که توسط برخی از محققان با عنوان «هِـنریاد» یاد می‌شود و پس از آن، سه نمایشنامه دیگر در مورد جانشینان ریچارد نوشته شد: هنری چهارم، قسمت اول، هنری چهارم، قسمت دوم و هنری پنجم.

منبع اصلی شکسپیر برای نمایشنامه ریچارد دوم، مانند بیشتر تاریخ‌های کرونیکلی او، کتاب تاریخ‌های انگلستان، اسکاتلند و ایرلند اثر رافائل هولینشد بود؛ انتشار ویرایش دوم این کتاب در سال ۱۵۸۷ حداقل زمانی را برای نگارش نمایشنامه تعیین می‌کند.[۱] همچنین به نظر می‌رسد که از کتاب اتحاد دو خاندان برجسته لَنکستر و یورک نوشته ادوارد هال نیز استفاده شده باشد[۲] و پژوهشگران گمان می‌کنند که شکسپیر با شعر ساموئل دانیل درباره جنگ‌های داخلی نیز آشنا بوده است.[۳]

موضوع کمی پیچیده‌تر مربوط به نمایشنامه ناشناسی است که گاهی با نام بخش اول ریچارد دوم شناخته می‌شود. این نمایشنامه که تنها یک نسخه ناقص از آن (در موزه بریتانیا) وجود دارد، با عنوان فرعی توماس وودستاک شناخته می‌شود و پژوهشگران از زمان اف. اس. بواس معمولاً آن را با همین نام می‌خوانند. این نمایشنامه رویدادهایی را که به شروع نمایشنامه شکسپیر می‌انجامد، روایت می‌کند (اگرچه شخصیت‌های دو متن کاملاً یکسان نیستند). این نزدیکی، همراه با ناشناخته بودن نویسنده نسخه دست‌نویس، باعث شده است که برخی پژوهشگران تمام یا بخشی از این نمایشنامه را به شکسپیر نسبت دهند، هرچند بسیاری از منتقدان آن را تأثیری ثانویه بر شکسپیر می‌دانند و نه اثری از خود او.[۴]

شکسپیر ممکن است برای ریچارد دوم از نمایشنامه تاریخی هم‌عصر خود، ادوارد دوم نوشته کریستوفر مارلو، الهام گرفته باشد. ساختار هر دو نمایشنامه مشابه است و منتقدان شباهت‌هایی بین بخش‌ها و موضوعات خاص، مانند تناقض میان قدرت مطلق نظری پادشاه و محدودیت‌های واقعی اعمال‌شده توسط رعایا، یافته‌اند. چارلز لمب معتقد بود که «دردهای ناخواسته ترک سلطنت در نمایشنامه ادوارد ایده‌هایی به شکسپیر داد که او در ریچارد دوم به‌سختی آن‌ها را بهبود بخشید.»[۵]

شخصیت‌ها

[ویرایش]

اصلی:

یاغی‌ها:

متحدان یاغی‌ها:

  • دوک ساری
  • ارل سالیسبری
  • بوشی
  • بگت
  • گرین
  • اسقف کارلایل
  • راهب وست‌مینستر
  • سِـر استیون اسکروپ

دیگران:

  • لرد مارشال
  • سروان ولزی
  • دو افسر مأمور رساندن پیام‌های رسمی پادشاه
  • باغبان
  • دستیار باغبان
  • ندیمه‌های ملکه
  • زندانبان
  • اصطبل‌دار
  • میهمانان، لردها، سربازان، جارچی‌ها و غیره

منابع

[ویرایش]
  1. Gurr (1990: 55)
  2. Forker 2002, pp. 136–138.
  3. Forker 2002, pp. 112–114.
  4. Shapiro, I. A. "Richard II or Richard III or..." Shakespeare Quarterly 9 (1958): 206
  5. Marlowe, Christopher (1995-10-15). Forker, Charles R. (ed.). Edward the Second. Manchester University Press. pp. 36–39. ISBN 978-0-7190-3089-5.

پیوند به بیرون

[ویرایش]