ریویرا (هتل و کازینو)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

-

Riviera
Riviera Las Vegas logo.svg
Riviera Hotel & Casino, Las Vagas.jpg
موقعیت Winchester, Nevada
نشانی 2901 Las Vegas Boulevard South
تاریخ گشایش April 20, 1955
تاریخ بسته شدن May ۴, ۲۰۱۵؛ ۲ سال پیش (May ۴, ۲۰۱۵)
Theme Mediterranean[۱]
تعداد اتاق‌ها 2,100
مجموع فضای بازی ۱۱۰٬۰۰۰ فوت‌مربع (۱۰٬۰۰۰ مترمربع)
نمایش‌های دائمی Crazy Girls
نوع کازینو Land-based
مالک Las Vegas Convention and Visitors Authority
Operating license holder Paragon Gaming
بازسازی 1989, 1999
مختصات ۳۶°۰۸′۰۶″شمالی ۱۱۵°۰۹′۴۳″غربی / ۳۶.۱۳۵°شمالی ۱۱۵.۱۶۲°غربی / 36.135; -115.162مختصات: ۳۶°۰۸′۰۶″شمالی ۱۱۵°۰۹′۴۳″غربی / ۳۶.۱۳۵°شمالی ۱۱۵.۱۶۲°غربی / 36.135; -115.162
وبگاه rivierahotel.com

Riviera (محاوره‌ای: "the Riv") نام یک هتل و کازینو در نوار لاس وگاس واقع در وینچستر، نوادا، بود که از آوریل ۱۹۵۵ تا می ۲۰۱۵ تحت کاربری قرار داشت. آخرین مالکیت این هتل، متعلق به مجموعهٔ Las Vegas Convention and Visitors Authority بوده است. این شرکت بمنظور ساخت فاز اول منطقهٔ کسب و کار جهانی لاس وگاس، اقدام به تخریب این هتل نمود.

این هتل بیش از ۲۱۰۰ اتاق داشت و نیمی از آنها در برج‌های ۷۵٫۹ متری آن قرار گرفته بودند. همچنین زیربنای کازینو و فضای بازی آن، ۱۰٫۰۰۰ متر مربع بود.

طرح اولیهٔ کازینوی ریویرا اولین بار توسط گنگستر اهل دیترویت، ویلیام بیشوف بعنوان کازینوی کازابلانکا مطرح شد و در سال ۱۹۵۲ مجوز آن را دریافت نمود.

بیشوف بعدها پروژه را به حالت تعلیق درآورد. اما بعدها با سرمایه‌گذاری از سوی تاجر اهل میامی (فلوریدا)، ساموئل کوهن، پروژه از سر گرفته شد. در ماه مارس سال ۱۹۵۵، کوهن که یکی از اعضای سندیکای قماربازان S & G میامی بود، دیگر در این مجموعه نبود. هرچند شایعات همچنان ادامه داشت که او بطور مخفیانه در پروژه شرکت دارد.

در سال ۱۹۵۵، ریویرا عنوان اولین هتل مرتفع لاس وگاس را از آن خود کرد. همچنین ریویرا نهمین هتلی بود که در نوار لاس وگاس افتتاح شده بود. پیانیست آمریکایی، لیبریس (Liberace)، افتتاح کنندهٔ آن بوده و اولین کسی بود که در آنجا اجرا داشت.

ریویرا یکی از قدیمی‌ترین و معروف‌ترین هتل کازینوهای لاس وگاس بود. این هتل سبک طراحی جدیدی را برای لاس وگاس به ارمغان آورد. درگذشته، هتل‌ها و متل‌های لاس وگاس، صرفاً به بازسازی اقامتگاه‌های کنار جاده‌ای می‌پرداختند؛ اما ریویرا اولین بنایی بود که سبک هتل‌های لاس وگاس را پایه‌گذاری می‌نمود. بعدها با تأسیس هتل استارداست سابق (تخریب‌شده در تاریخ ۱۳ مارس ۲۰۰۷)، ساختار هتل‌کازینوهای لاس وگاس بهبود پیدا کرد.

همزمان بودن افتتاحیهٔ هتل ریویرا با تاریخ افتتاحیهٔ هتل کازینوهای دونز و رویال نوادا، همچنین یکسان بودن تاریخ اجرای نمایش دختران هتل مولین رژ با این رویداد - بطوریکه همگی در فاصله زمانی کمتر از یک ماه اتفاق می‌افتادند -، موضوع داغ مجلهٔ معروف لایف در تاریخ ۲۰ ژوئن ۱۹۵۵ بوده و عنوان تیتر آن، "آیا لاس وگاس قرار است درست و حسابی بترکاند؟" بود.

این هتل درطول دوران فعالیت خود تنها دوبار تحت گسترش و ارتقا قرار گرفت. همچنین درطول دوران فعالیت این هتل، نامش هرگز تغییر نکرد. (هتل و کازینوی ریویرا لاس وگاس - به انگلیسی: Riviera Hotel & Casino of Las Vegas)

از جاذبه‌های آن، می‌توان به مجسمه Crazy Girls (اکنون در کازینوی هتل پلانت هالیوود قرار دارد)، مرکز همایش آن، سالن‌های تثاتر و نمایش متعدد، کازینوها، فضاهای بازی، کلاب‌ها و مرکز خرید آن اشاره کرد.

سبک (تم) معماری برج اولیه آن همانند نام خود، به نام برج مدیترانه ای شمالی و جنوبی بوده است. سبک کلی معماری آن، تلفیق معماری مدرن و مدیترانه‌ای بوده است. برج‌های آن موناکو (Monaco)، مونت کارلو (Monte Carlo) و سن ریمو (San Remo) نام داشتند؛ که بترتیب در تاریخ ۱۴ ژوئن ۲۰۱۶، ۱۶ اوت ۲۰۱۶ طی دو عملیات جداگانه، تخریب شدند. برج سن ریمو (San Remo Tower) در بدو شروع عملیات تخریب از بین رفت. برج موناکوی این هتل به موازات استریپ قرار گرفته بود و سوییت‌ها و پنت هاوس های آن در بخش هلالی فوقانی این برج قرار گرفته بودند. این بخش در تصاویر به رنگ سیاه و طرح هلالی شکل قابل مشاهده است. برج مونت کارلو که اندکی قبل تر از برج موناکو ساخته شده بود و به صورت عمود در ضلع سمت چپ برج موناکو قرار گرفته بود. این برج به جنوب استریپ و به شمال آن (قبل از ساخت و ساز هتل فانتین بلو و در زمان هتل El Ranchoی سابق)، دید داشته است.

ساختمان اصلی آن ابتدا با حدود ۲۰۰ اتاق ساخته شده بود و در همان زمان گسترش پیدا کرد و به شکلی که امروزه در تصاویر می‌توانیم ببینیم، درآمد. در دومین بازسازی، نشان ریویرا و تزئینات نورانی آن در بالای Food Court هتل ساخته شدند و با دارا بودن تعداد زیادی LED به همراه نوشتهٔ Riviera (در گذشته Splash Girls - نام نمایشی بوده که بعدها با Crazy Girls همراه شد)، در شب جلوهٔ ویژه و خاصی به نمای رو به خیابان هتل می‌بخشیدند.

این هتل دارای یک استخر در پشت بام کازینوی خود بوده است که با نشان مخصوص این هتل (حرف R) با رنگ قرمز تزئین شده بود. این استخر در دومین بازسازی هتل به آن افزوده شد و بعلت زیرساخت ضعیفی که داشت، باعث نشتی آب به درون کازینو گردید و پس از آن، هیچگاه مورد استفاده قرار نگرفت. این استخر بهمراه کازینو و نمای رو به استریپ استریت، در محل محوطه‌ای که در گذشته به پارکینگ هتل اختصاص داده شده بود، در دومین بازسازی ساخته شد.

هتل ریویرا یکی از هتل‌هایی بود که علی‌رغم قیمت پایین اتاقهایش، امکانات بسیار عالی به مسافرانش عرضه می‌کرد. برخلاف اتاق‌های ساده ولی مجهزی که داشت، طراحی کل مجموعهٔ آن، یکی از بیادماندنی‌ترین و خاص‌ترین طراحیهای لاس وگاس برای همیشه به شمار می‌رود.

شرکت پاراگون گیمینگ، سرانجام بعلت ورشکستگی هتل در سال ۲۰۱۰، علی‌رغم تلاشهایی که برای حفظ آن از ورشکستگی صورت گرفت، هتل را برای فروش گذاشت. این هتل علی‌رغم مدیریت عالی ای که در زمینه مهمانداری داشت، هیچگاه مدیریت اداری خوبی نداشت. چراکه اولین ورشکستگی آن، تنها سه ماه پس از افتتاحیهٔ آن رخ داد. پس از آن، با استخدام هنرمند معروف و فقید، دین مارتین، سعی بر جبران بخشی از ضررهایی که ناشی از ورشکستگی آن بود و باعث خدشه دار شدن اعتبار و نام آن شده بود، بعمل آمد. اما این هتل هیچگاه مدیریت مناسبی به خود ندید و همین عامل آن را به نابودی کشاند.

درنهایت شرکت Las Vegas Convention and Visitors Authority آن را خریداری نمود و با تصویب تخریب آن، به تخریب آن اقدام کرد. هم اکنون زمین این هتل با کاربری پارکینگ در دسترس است و در آیندهٔ نزدیک، محل ساخت و ساز فاز اول منطقهٔ تجارت جهانی لاس وگاس خواهد بود.

پس از تخریب آن، بلوار مجاور آن یعنی بلوار ریویرا، به افتخار الویس پریسلی، از بلوار ریویرا به بلوار الویس پریسلی تغییرنام داد. برطبق گفته‌ها، علت این تغییر نام، تخریب این هتل بوده است؛ ولی این سؤال پیش می‌آید که چرا نام این بلوار تغییر کرد؟ بعنوان مثال، چرا نام خیابان Desert Inn، پس از تخریب آن تغییر نکرد؟ درحالیکه هتل وین و آنکور وین که جایگزین آن شدند، به مراتب هتل‌های بهتری بوده‌اند؟ درحالیکه می‌توانست نام این بلوار حفظ کنندهٔ دوره حضور پرافتخار این هتل افسانه‌ای باشد و نام آن را در ذهن نسل‌های بعدی بعنوان میراث لاس وگاس، نگاه دارد. لاس وگاس شهری است که مدام در آن به آینده فکر می‌شود و هرچیزی که امروز وجود دارد، ممکن است جایگزین بنایی بهتر در آینده شود. به همین علت، خیابان نوار لاس وگاس همواره چهره‌ای رو به تغییر داشته است و شهروندان آن تصویر ثابتی از چهرهٔ شهر خود ندارند.

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]