ریزمقیاس‌نمایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

در مطالعهٔ تغییر اقلیم، ریزمقیاس‌نمایی، فرایند حرکت از پیش‌بینی‌کننده‌های بزرگ‌مقیاس به پیش‌بینی‌شونده‌ها در مقیاس محلی اطلاق می‌شود.

هر مدل اقلیمی تلاش می‌کند تا فرایندهایی که روی اقلیم تأثیر می‌گذارند را شبیه‌سازی کرده و براساس آن اقلیم را برای سال‌های آینده پیش‌بینی کند. چون پیش‌بینی وضعیت اقلیم آینده تحت تأثیر پدیدهٔ تغییر اقلیم به‌طور قطعی ممکن نیست، راه‌حل جایگزین مشخص کردن امکان‌های رخداد گوناگون برای آن است که سناریو اقلیمی نامیده می‌شود. در حال حاضر، معتبرترین ابزار جهت تولید این سناریوها "مدل‌های چرخش عمومی" (GCM) می‌باشند.

مدل‌های چرخش عمومی مدل‌های سه‌بعدی هستند که براساس سناریوهای مختلف اقلیمی به منظور شبیه‌سازی اثر گازهای گلخانه‌ای بر اقلیم حاضر کرهٔ زمین توسعه داده شده‌اند و قادرند تغییرات اقلیم آیندهٔ کرهٔ زمین را پیش‌بینی کنند. با این حال، یکی از محدودیت‌های اصلی در استفاده از خروجی‌های اقلیمی مدل‌های چرخهٔ عمومی (GCM) این است که دقت تجزیهٔ مکانی و زمانی آنها با دقت موردنیاز مدل‌های منطقه‌ای و هیدرولوژیکی مطابقت ندارد. دقت مکانیِ این مدل‌ها در حدود ۲۰۰ کیلومتر است، که این دقت به‌ویژه برای بررسی مناطق کوهستانی و پارامترهای اقلیمی نظیر بارش و دما مناسب نیست. تکنیک‌های کوچک مقیاس‌نمایی، اطلاعاتی دربارهٔ حوضهٔ آبریزی با مقیاس کوچک‌تر در اختیار ما قرار می‌دهد.

منابع[ویرایش]

  • Wilby, R.L., and Dettinger, M.D. ”Streamflow changes in Sierra Nevada, California, simulated using a statistically downscaled general circulation model scenario of climate change, Linking Climate Change to Land Surface Change": Kluwer Academic Publishers, Netherlands, 2000.
  • Xu, C.Y. “From GCMs to river flow: A review of downscaling methods and hydrologic modeling approaches.” Progress in Physical Geography 23, 2, 1999, pp. 229-249.