ریخته‌گری در قالب گچی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

ریخته‌گری در قالب گچی (به انگلیسی: Plaster mold casting) روشی در ریخته‌گری فلزات و مشابه ریخته‌گری ماسه ای است، با این تفاوت که به جای ماسه از گچ استفاده می‌شود. از این روش فقط برای ریخته‌گری فلزات غیر-آهنی استفاده می‌شود. با این روش می‌توان قطعاتی به وزن ۳۰ گرم تا ۴۵ کیلوگرم ریخته‌گری کرد. معمولاً قالب‌های گچی در زمانی کمتر از یک هفته آماده می‌شوند و نرخ تولید را می‌توان به ۱ تا ۱۰ واحد در ساعت رساند.[۱][۲]

از کاربردهای متداول این روش ریخته‌گری ساخت قطعات قفل‌ها، چرخ دنده‌ها، شیرآلات، اتصالات، ابزارها و زیورآلات می‌باشد.[۲]

جزئیات[ویرایش]

در این روش از گچ خالص استفاده نمی‌شود بلکه برای افزایش استحکام در حالت خیس، استحکام حالت خشک، نفوذپذیری، و قابلیت ریخته گری، به آن مواد دیگری افزوده می کنند. برای مثال از تالک و اکسید منیزیم برای جلوگیری از ترک برداشتن و کاهش زمان سفت شدن، از آهک و سیمان برای محدود کردن انبساط در زمان پخت، و از فایبرگلس برای افزایش استحکام قالب، استفاده می شود. از ماسه نیز به عنوان ماده پرکننده می توان استفاده کرد.[۱] نسبت این مواد معمولاً 70-80 درصد گچ و 20-30 درصد مواد افزودنی می باشد.[۲]

منابع[ویرایش]